ପରାଶର ଋଷି କହିଲେ: ଏଭଳି ଭାବରେ, କୃଷ୍ଣ ଏବଂ ବଳରାମଙ୍କ ସହ ମିଶି, ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ନାଶ କଲେ ଏବଂ ପୃଥିବୀର କ୍ଷେମ ପାଇଁ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରାଇଲେ। ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ଭାଗ୍ୟବାନ ଭାଲ୍ଗୁଣଙ୍କ ସହିତ, ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତ ସେନାମାନଙ୍କ ନାଶ କରି ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ କରିଦେଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ ତିନିଏ ପୃଥିବୀ ଉପରୁ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରି, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶାପକୁ ଉପଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ନିଜ ବଂଶର ଅନ୍ତ କରିଦେଲେ। ପରେ, କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରକା ଛାଡ଼ି, ନିଜ ମାନବ ଶରୀରକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ବିଷ୍ଣୁ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଏକତ୍ରିତ ନିଜ ନିଜ ଧାମକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏଠାରେ, ମୈତ୍ରେୟ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ହେ ପରାଶର! ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା କିପରି କୃଷ୍ଣ ନିଜ ବଂଶର ସଂହାର କରିଥିଲେ? ଏବଂ କିପରି ଜନାର୍ଦନ ନିଜ ମାନବ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ?" ପରାଶର ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ: ଏକଦିନ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, କଣ୍ବ ଏବଂ ମହାମୁନି ନାରଦ, ପିଣ୍ଡାରକ ତୀର୍ଥରେ ଯଦୁବଂଶୀ ପୁଅମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଗଲେ। ଏହି ଯୁବକମାନେ, ଯୁବାବସ୍ଥାର ଅହଂକାର ଏବଂ ଭାଗ୍ୟର ଚଳନାରେ, ସାମ୍ବ—ଯାମ୍ବବତୀଙ୍କ ପୁଅଁ—କୁ ଜଣେ ନାରୀ ଭାବେ ସଜାଇଲେ। ସେମାନେ ବିନମ୍ରତା ସହ ମୁନିମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ ପ୍ରଣାମ କରି ପଚାରିଲେ: "ଏହି ନାରୀ ଏକ ପୁଅ ଚାହେଁ; ଏଠାରୁ କ'ଣ ଜନ୍ମ ହେବ?" ମୁନିମାନେ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ, ଯୁବକମାନଙ୍କ ଚତୁରତା ଦ୍ୱାରା ମୂଢ଼ିତ ହୋଇ, କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ: "ଏହି ନାରୀ ଏକ ମୁଷଳକୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ।" ସେମାନେ ଅନୁସୂଚନା କଲେ ଯେ, "ଏହି ମୁଷଳ ଯଦୁବଂଶର ସଂହାରର କାରଣ ହେବ; ସମସ୍ତ ଯଦୁବଂଶ ନଷ୍ଟ ହେବ।" ଏହି ଶାପ ଶୁଣି, ଯୁବକମାନେ ସମସ୍ତ କଥା ଉଗ୍ରସେନଙ୍କୁ କହିଲେ। ପରେ, ସାମ୍ବଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଏକ ଲୋହାର ମୁଷଳ ଜନ୍ମ ହେଲା। ଉଗ୍ରସେନ ଏହି ମୁଷଳକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରାଇ, ସେଇ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ସମୁଦ୍ରରେ ପେଲାଇଦେଲେ। ଏହି ମୁଷଳର ଏକ ତିକ୍ତି ଖଣ୍ଡ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲା, ଯାହା ଅସ୍ତ୍ର ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏହି ଖଣ୍ଡଟି ମଧ୍ୟ ସମୁଦ୍ରେ ପେଲାଯିବା ସମୟରେ ଏକ ମାଛ ଏହାକୁ ଗିଳିଗଲା। ପରେ, ଏହି ମାଛ ଧରାଯିବା ପରେ ଏକ ଶିକାରୀ ଏହି ତିକ୍ତି ତାଙ୍କର ପେଟରୁ ପାଇଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଜାଣିଥିଲେ ମଧୁସୂଦନ, କିନ୍ତୁ ଭାଗ୍ୟର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ କିଛି ଅନ୍ୟ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ବାୟୁ ଦେବ, କେଶବଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି, ଗୋପନରେ କହିଲେ: "ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦୂତ, ମୋ କଥା ଶୁଣ।" "ବସୁ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ମାରୁତ, ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ସାଧ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଶକ୍ର ତୁମକୁ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇଛନ୍ତି: ପୃଥିବୀର ଭାର ହ୍ରାସ ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ଏଠାରେ ଶତବର୍ଷ ଅଧିକ ସମୟ ରହିଥିଲେ, ଦୁଷ୍ଟ ଦୈତ୍ୟମାନେ ସଂହାର ହୋଇଛନ୍ତି, ଏବେ ଦେବତାମାନେ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ନିର୍ବିଘ୍ନ ରହିପାରିବେ। ଏହି ଶତବର୍ଷ ଅତିକ୍ରମ ହୋଇଯାଇଛି, ଯଦି ଆପଣଙ୍କୁ ଭଲ ଲାଗେ, ଏବେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ। ଦେବମାନେ ଅନୁରୋଧ କରୁଛନ୍ତି, ଆପଣ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ତେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରେ ରୁହନ୍ତୁ; ଯଥାଯଥ ଭାବେ ରହନ୍ତୁ।" ତେବେ, ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: "ଦୂତ, ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଜାଣିଛି; ମୁଁ ଯଦୁବଂଶର ସଂହାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଛି। ଏଉଁ ମଧ୍ୟ, ଯଦୁବଂଶ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ଭାର ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ଅଛି; ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଏହି ଭାରକୁ ସମାପ୍ତ କରିଦେବି। ଯେପରି ମୁଁ ଦ୍ୱାରକାକୁ ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠାଇ ଭୂମିରେ ରଖିଥିଲି, ସେପରି ଯଦୁବଂଶକୁ ହଟାଇ, ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଧାମକୁ ଯିବି। ମୁଁ ଏହି ମାନବ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସଂକର୍ଷଣ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଜଣା—ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବି। ଯଦ୍ୟପି ଜରାସନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀର ଭାର ଥିଲେ, ସେମାନେ ନାଶ ହୋଇଛନ୍ତି, ତଥାପି ଯଦୁବଂଶର ଏକ ଶିଶୁ ମଧ୍ୟ କମିଯାଇନାହିଁ। ତେଣୁ, ଏହି ଭାରକୁ ସମାପ୍ତ କରି, ମୁଁ ଦେବଲୋକକୁ ଯିବି; ଏହି କଥା ଦେବମାନେ ଜାଣନ୍ତୁ।" ଏଭଳି ଭାବରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦୂତ ନମସ୍କାର କରି ଦେବଗତିରେ ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଚାଲିଗଲେ। ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଦିନ ଓ ରାତି, ଭୂମି, ଆକାଶ ଓ ଦ୍ୱାରକାରେ ବିଚିତ୍ର ଅପଶକୁନ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ନାଶର ଚିହ୍ନ ଥିଲା। ଏହି ଦେଖି, ସେ ଯଦୁବଂଶୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଏହି ଭୟଙ୍କର ଅପଶକୁନ ଦେଖ; ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଆମେ ଏଉଁ ବେଳେ ପ୍ରଭାସକୁ ଯିବା ଉଚିତ।" କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଯଦୁବଂଶର ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ଭକ୍ତ ଉଦ୍ଧବ, ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ: "ପ୍ରଭୁ, ଏବେ ମୋତେ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ କି କରିବି; ମୁଁ ଅନୁଭବ କରୁଛି, ଆପଣ ଶୀଘ୍ର ଏହି ସମସ୍ତ ବଂଶକୁ ଉପସାମ୍ହାର କରିବେ। ଏହି ବଂଶ ନାଶ ହେବାର ଚିହ୍ନ ଦେଖୁଛି।" ପ୍ରଭୁ କହିଲେ: "ମୋ ଦିବ୍ୟ କୃପାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଦରିକାଶ୍ରମକୁ, ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତରେ ନାର ଓ ନାରାୟଣ ବସିଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ। ମନକୁ ମୋଠାରେ ନିଶ୍ଚଳ କରି, ମୋ କୃପାରେ ତୁମେ ସେଠି ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବ। ମୁଁ ଯଦୁବଂଶକୁ ଉପସାମ୍ହାର କରି, ପରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବି।" "ମୁଁ ଦ୍ୱାରକା ଛାଡ଼ିବା ପରେ, ହେ ସମୁଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରକାକୁ ବୁଡ଼ାଇଦେବ; ମୋ ଘର ଛାଡ଼ି, ଅନ୍ୟ ସବୁ ବୁଡ଼ିଯିବ; ମୋ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମୁଁ ସେଠି ରହିବି।" ଏଭଳି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ଉଦ୍ଧବ ପ୍ରଣାମ କରି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ତପସ୍ୟାର ଅରଣ୍ୟ, ନାର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ପରେ, ସମସ୍ତ ଯଦୁବଂଶୀ, ତେଜସ୍ବୀ ରଥରେ ଚଢ଼ି, କୃଷ୍ଣ, ବଳରାମ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ପ୍ରଭାସକୁ ଯାଇପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ, କୁକୁର, ଆନ୍ଧକ ଓ ବୃଷ୍ଣିମାନେ, ବାସୁଦେବଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ମହା ମଦ୍ୟପାନ କରିବାରେ ଲାଗିଗଲେ। ଏହି ମଦ୍ୟପାନ ସମୟରେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱନ୍ଦ ଓ ଦ୍ୱେଷ ଉପଜିଲା; ଅତିରିକ୍ତ ଅହଂକାର ଓ ଚର୍ଚ୍ଚାରୁ ବିବାଦ ଆଗ୍ନି ସୃଷ୍ଟି ହେଲା, ଯାହା ନାଶ ନେଇଆସିଲା।