ଦ୍ୱାରକାରେ ରୁକ୍ମିଣୀ ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘଦିନର ପରେ ହାରାଇଥିବା ପୁଅ ସହିତ punar-milana ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରକାବାସୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲେ। ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କର ପୁଅମାନେ ହେଲେ—ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ସୁଦେଷ୍ଣ, ଚାରୁଦେବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁଷେଣ, ଚାରୁଗୁପ୍ତ, ଭଦ୍ରଚାରୁ; ଏଉଁପରି ଚାରୁବିନ୍ଦ, ସୁଚାରୁ, ଚାରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚାରୁବର୍ୟ ଏବଂ ଏକ ଝିଅ ଚାରୁମତି ମଧ୍ୟ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କର ଦେହରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରଶସ୍ତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପତ୍ନୀମାନେ ଥିଲେ—କାଳିନ୍ଦୀ, ମିତ୍ରବିନ୍ଦା, ନଗ୍ନଜିତଙ୍କ ଝିଅ ସତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ; ଦେବୀ ଜାମ୍ବବତୀ, ରୂପ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଥିବା ରୋହିଣୀ, ମଦ୍ର ରାଜକୁମାରୀ, ସୁଶୀଳା, ଶିଳାଭନ୍ଦନା; ସତ୍ୟଭାମା (ସତ୍ରଜିତଙ୍କ ଝିଅ), ମନୋହର ହାସ୍ୟର ଲକ୍ଷ୍ମଣା, ଏବଂ ଚକ୍ରଧାରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ୧୬,୦୦୦ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପତ୍ନୀମାନେ। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଶୂରବଳୀ, ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ରୁକ୍ମିଙ୍କ ଝିଅଙ୍କୁ ଏହାର ସ୍ୱୟଂବର ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିଥିଲେ; ସେ ହରିଙ୍କ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ସେଠି ଜନ୍ମ ନେଲେ ଅନିରୁଦ୍ଧ, ଅପାର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପର ଧାରୀ, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ବିଜୟ କରିଥିବା, ପ୍ରତାପର ସାଗର। ତାଙ୍କ ପାଇଁ, କେଶବ ରୁକ୍ମିଙ୍କ ନାତିଝିଅଙ୍କୁ ଚାହିଲେ; ରୁକ୍ମି ସୌରିଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ତାଙ୍କ ଝିଅର ପୁଅକୁ ଝିଅ ଦେଇଦେଲେ। ଏହି ବିବାହ ଅବସରରେ ରାମ ଓ ଅନ୍ୟ ଯାଦବମାନେ, ହରିଙ୍କ ସହିତ, ରୁକ୍ମିଙ୍କ ନଗର ଭୋଜକଟାକୁ ଗଲେ। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ବିବାହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, କଳିଙ୍ଗ ରାଜାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ରୁକ୍ମିଙ୍କୁ କହିଲେ—"ହଳାୟୁଧ (ବଳରାମ) ଦାୟ ଖେଳରେ ଅପରିପକ୍୵, ଏହି ଖେଳରେ ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ରୁଚି; ତେଣୁ ଆମେ ଏହି ଦାୟ ଖେଳରେ ତାଙ୍କୁ ହରାଇବା ଉଚିତ୍।" ରୁକ୍ମି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏହା ସହମତ ହେଲେ ଏବଂ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ; ରାମଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଦାୟ ଖେଳ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ପ୍ରଥମ ଶର୍ତ୍ତରେ, ବଳା (ବଳରାମ) ଏକ ହଜାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଦ୍ରାରେ ରୁକ୍ମିଙ୍କୁ ହାରିଗଲେ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଶର୍ତ୍ତରେ, ରୁକ୍ମି ପୁନି ଏକ ହଜାର ଅଧିକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଦ୍ରା ଜିତିଲେ। ତୃତୀୟ ଦାୟ ଖେଳରେ, ଦଶ ହଜାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଦ୍ରା ରଖି, ବଳଭଦ୍ର ଏହା ଜିତିଲେ, ଯଦିଓ ରୁକ୍ମି ଦାୟ ଖେଳରେ ପ୍ରଧାନ ଥିଲେ। ଏହା ପରେ, ମୂଢ଼ କଳିଙ୍ଗ ରାଜା ଚିହ୍ନ ଦେଖାଇ ହସିଲେ, ଏବଂ ରୁକ୍ମି ଅହଙ୍କାରରେ ମତାଲି ହୋଇ କହିଲେ—"ଏହି ବଳଦେବ ଦାୟ ଖେଳରେ ଦକ୍ଷ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ହରାଇଛି; ତାଙ୍କ ମୂଢ଼ ଅହଙ୍କାରରେ ଦାୟ ଖେଳର ମହାପଣ୍ଡିତ ଭାବିଲେ।" କଳିଙ୍ଗ ରାଜାଙ୍କ ମୁଁ ଖୋଲି ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇ ହସୁଥିବା ଦେଖି, ଏବଂ ରୁକ୍ମିଙ୍କ ଖରା ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ହଳାୟୁଧ (ବଳରାମ) କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ରୁକ୍ମି ଦାୟ ଚିପ୍ସ ଉଠାଇ ତାଙ୍କୁ ନିକ୍ଷେପ କଲେ। ବଳଦେବ ତାଙ୍କୁ ହରାଇ ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଜିତିଛି!" ରୁକ୍ମି ମଧ୍ୟ କହିଲେ, "ନା, ମୁଁ ଜିତିଛି!" ଏଭଳି ବଳାଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରିଲେ। "ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତା ତୁମେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲା, ଏହା ସତ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏହାର ସହମତି ଦେଉନଥିଲି; ଯଦି ଏଭଳି ତୁମେ ଜିତିଛ, ତେବେ ମୁଁ କିପରି ହରିଛି?"—ଏଭଳି ରୁକ୍ମି କହିଲେ। ଏଥିରେ ଆକାଶରେ ଏକ ଗଭୀର ଶବ୍ଦ ଗଞ୍ଜିଲା, ଯାହା ବଳଦେବଙ୍କ କ୍ରୋଧକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କଲା—"ବଳା ଧର୍ମରେ ଜିତିଛନ୍ତି; ରୁକ୍ମିଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଅସତ୍ୟ। କିଛି କହିନଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ।" ତାପରେ, ବଳା କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଆଖି ନେଇ ଉଠିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଦାୟ ଚେସ୍ବୋର୍ଡ ଦ୍ୱାରା ରୁକ୍ମିଙ୍କୁ ଘାୟ କଲେ। କଳିଙ୍ଗ ରାଜା, ଭୟରେ କମ୍ପିତ, ବଳା ତାଙ୍କୁ ଧରି, ତାଙ୍କ ହସୁଥିବା ଦାନ୍ତକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ବଳା ତାଙ୍କ ରୋଷରେ ଏକ ବଡ଼ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଖମ୍ଭ ଉଠାଇ, ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଘାୟ କଲେ। ଦ୍ୱିଜ ମୈତ୍ରେୟ, ବଳାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଦେଖି ସମସ୍ତ ରାଜସଭା ଭୟରେ ଚିତ୍କାର କରି ଉଠି ଛିଁଟିଗଲେ। ବଳାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରୁକ୍ମି ହତ ହେବା ଖବର ଶୁଣି, ମଧୁସୂଦନ କୃଷ୍ଣ, ରୁକ୍ମିଣୀ ଓ ବଳାଙ୍କ ଭୟରେ, କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ। ଏହିପରେ, କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରକାରେ ବସିଥିବା ବେଳେ, ତିନି ଲୋକର ନାୟକ ଇନ୍ଦ୍ର, ମତାଲି ଏଇରାବତ ହାତୀରେ ବସି ଆସିଲେ। ଦ୍ୱାରକାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ହରିଙ୍କ ସହିତ ମିଳି, ତାଙ୍କୁ ଦାନବ ନାରକଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। "ମଧୁସୂଦନ, ତୁମେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସୁଥିଲେ, ଦେବମାନେଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କରି, ଶାନ୍ତି ଆଣିଛ; ତୁମେ ଧେନୁକା, ତାପସମାନେଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରୁଥିବା, ଏବଂ କେଶୀକୁ ନଶ୍ଟ କରିଛ; ଏମାନେ ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ସମସ୍ତ ତୁମେ ନଶ୍ଟ କରିଛ। କଂସ, କୁବଳୟପୀଡ଼, ପୁତନା—ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତୁମେ ନଶ୍ଟ କରିଛ। ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ରହିଛ, ବଳ ଦେଇ ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ରକ୍ଷା କରୁଛ, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କର ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ପାଇ ତୃପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।" "ଏହିପରି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମୁଁ ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆସିଛି; ଏହା ଶୁଣି, ତୁମେ ଏହି ବିଷୟରେ କ୍ରିୟା କର। ଏହି ପୃଥିବୀଜ ନାରକ, ପ୍ରାଗ୍ଯୋତିଷପୁରର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରୁଛନ୍ତି।" "ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଏହି ଦାନବ ଦେବମାନେ, ସିଦ୍ଧ, ଅସୁର, ରାଜାମାନେଙ୍କ ଝିଅମାନେକୁ ଚାଲି ତାଙ୍କ ନିଜ ପାଳେସରେ ରଖିଛନ୍ତି। ଭାରୁଣଙ୍କ ଜଳ ଛାଡ଼ୁଥିବା ଛତା, ମଣିମୟ ମନ୍ଦାର ଶିଖର, ଏବଂ ଆଦିତିଙ୍କ କୁଣ୍ଡଳ ଚୋରି ନେଇଛନ୍ତି।" "ଏହି ଦାନବ ଏଇରାବତ ହାତୀକୁ ଚାହିଁ, ମୋ ମା ଦିତିଙ୍କ ଦିବ୍ୟ କଳା କଳସ ନେଇଛି। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଗୋବିନ୍ଦ, ମୋତେ ତାଙ୍କୁ ଅଂଶବାହୀ କରିଛି; ଏହି ବିଷୟରେ ଯାହା କରିବା ଉଚିତ୍, ତୁମେ ନିଜେ ବିଚାର କର।" ଏଭଳି ଦ୍ୱାରକାରେ ଦେବମାନେଙ୍କ ଦୁଃଖ ଓ ଦାନବ ନାରକଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟର ବିବରଣୀ ଦେଇ, ଇନ୍ଦ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ।