ଏହିବେଳେ ଋଷି ଔର୍ବ କିଂଶୁକୁ କହିଲେ, “ହେ ରାଜା, ଏବେ ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁ ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ଗାଇଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ। ଏହି ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି, ତୁମେ ଭକ୍ତିଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଏହି ପୂର୍ବଜ ସଂସ୍କାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଧନ ନେଇ କୌଣସି ଚାଳାକି କରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଦି ପିଣ୍ଡ ଓ ଭୋଜନ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଧନୀ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଯଦି ମଣି, ବସ୍ତ୍ର, ଯାନବାହନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୋଗ୍ୟବସ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆମ ପ୍ରତି ଦାନ କରନ୍ତି— କିମ୍ବା ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ଭକ୍ତି ଓ ନମ୍ରତା ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାନ୍ତି, ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କର ଧନ ଅଳ୍ପ— ଯଦି ତା’ପରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଭୋଜନ ଦେଇପାରିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ଅପକୂକ୍ତ ଧାନ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ, କିମ୍ବା ଅତି ଛୋଟ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ। ଯଦି ଏହା ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ତେବେ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ତାଙ୍କ ଆଙ୍ଗୁଳିର ଟୋପାରେ କିଛି ତିଳ ଦେଇ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ସାତ କିମ୍ବା ଆଠ ଟିଏ ତିଳ, କିମ୍ବା ଏକ ମୁଠି ପାଣି, ଯଦି ଭକ୍ତି ଓ ନମ୍ରତା ସହ ଦିଆଯାଏ, ତେବେ ଏହି ମାଟିରେ ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ ହୁଏ। ଯାହା କିଛି ମିଳେ, କିମ୍ବା ଗାଁର ଦୁଧ ଦିନକୁ ଯେତେ ମିଳେ, ସେଠି ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଭକ୍ତି ସହ ଆମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ଦିଆଯାଉ। ଯଦି କିଛି ମଧ୍ୟ ନାହିଁ, ତେବେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଇ ଗଛର ମୂଳ ଦେଖାଇ, ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦିଗ୍ପାଳମାନେଙ୍କୁ କହିବେ: ‘ମୋ ପାଖରେ କିଛି ଧନ ନାହିଁ, କିଛି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବସ୍ତୁ ନାହିଁ; ମୁଁ ମୋ ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ। ଏହି ଦୁଇଟି ଉଠାଇଥିବା ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ପବନ ପଥରେ ଭକ୍ତି ସହ ମୋ ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍।’” ଔର୍ବ ଋଷି କହିଲେ, “ପୂର୍ବଜମାନେ ଏହିପରି ଶ୍ଲୋକ ଗାଇଛନ୍ତି, ଶୁଭ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଅବସ୍ଥାରେ ଯେଉଁଠି ଏହି ନିୟମ ଅନୁସରିତ ହୁଏ, ସେଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ, ହେ ରାଜା। ଏବେ ଔର୍ବ କହିଲେ, “ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ; ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କେଉଁ ପ୍ରକାରର ହେବେ ତାହା ଶୁଣ। ଯିଏ ତିନି ଅଗ୍ନି, ତିନି ପ୍ରକାର ମଧୁ, ତିନି ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ଷଡଂଗ ବେଦ ଜାଣନ୍ତି, ବେଦବିଦ୍, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ, ଯୋଗୀ, ଏବଂ ବୟସ୍କ ସାମଗା, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହା ସହିତ, ପୂରୋହିତ, ମାମା, ଝିଅର ପୁଅ, ଜାମାତା, ଶ୍ଵଶୁର, ମାମା, ତପସ୍ଵୀ, ପଞ୍ଚାଗ୍ନି ଉପାସକ, ଶିଷ୍ୟ, ବାନ୍ଧବ, ଓ ମାତାପିତା ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ପ୍ରଥମେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେବା ଉଚିତ। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ନିଯୁକ୍ତ କରି, ତା’ପରେ ଅନ୍ୟ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଉଚିତ କ୍ରମରେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଜମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁତା ଦେଖାନ୍ତି, ନଖ ବିକୃତ, କ୍ଳିବ, କଳା ଦାନ୍ତ, କୌମାର୍ୟ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଅଗ୍ନି ଛାଡ଼ିଥିବା, କିମ୍ବା ସୋମ ବିକ୍ରୟ କରିଥିବା, ଶାପଗ୍ରସ୍ତ, ଚୋର, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା, ଗ୍ରାମପୁରୋହିତ, ଦକ୍ଷିଣା ନେଇ ପଢ଼ାଇଥିବା, ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ପଢ଼ିଥିବା, ଅନ୍ୟଙ୍କ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ପତ୍ନୀକୁ ବିବାହ କରିଥିବା, ମାତା କିମ୍ବା ପିତାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା, ଶୂଦ୍ରା ନାରୀକୁ ଚଳାଇଥିବା କିମ୍ବା ବିବାହ କରିଥିବା, ଦେଉଳ ପୁଜାରୀ— ଏମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ଦିନରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ କୁଳୀନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପୂର୍ବଜ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ତିନି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହ କ୍ରୋଧ, କାମ, କିମ୍ବା ଶାରୀରିକ କ୍ଲାନ୍ତି ରେ ଲିପ୍ତ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ମହାପାପ ହୁଏ। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ ଭୋଜନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ପରେ, ଯଦି କାମସଙ୍ଗତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ଶୁକ୍ରପାତଳରେ ପତିତ କରନ୍ତି। ସେହିପରି, ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇନଥିଲେ, ଆସିଥିବା ତପସ୍ୱୀମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଘରକୁ ଆସିଥିବା ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଅନ୍ୟ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର। ସେମାନେ ମୁଁହ ଧୋଇ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ, ପବିତ୍ର ହାତରେ ସେମାନେ ଆସନ ଦେଇ ବସାଇବେ; ପୂର୍ବଜମାନେ, ଦେବତାମାନେ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଅନୁକ୍ରମରେ ଆସନ ଦିଆଯିବେ। ଦେବତା ଓ ପୂର୍ବଜମାନେଙ୍କୁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ କିମ୍ବା ଏକେକରେ ଆସନ ଦିଆଯିବ। ଏହିପରି ଭାବରେ, ମାମାଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧକୁ ମଧ୍ୟ ବୈଶ୍ୱଦେବ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରାଇ ଭୋଜନ କରାଯିବ, କାରଣ ସେମାନେ ଦେବତା ଓ ପୂର୍ବଜ ଉଭୟଙ୍କ ଅଭିନିବେଶ। ପୂର୍ବଜ ଓ ମାମାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରାଇ ଭୋଜନ କରାଯିବ। କେହି କହନ୍ତି ଏହି ଦୁଇଟି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଅଲଗା ହେବା ଉଚିତ, ଆଉ କିଛି ମହାର୍ଷି କହନ୍ତି ଏକେ ଥରେ ଏକେ ରନ୍ଧନରେ କରାଯିବା ସମ୍ଭବ। ଆସନ ପାଇଁ କୁଶ ଦେଇବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବଜମାନେ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ର ସହ ଆବାହନ କରିବା ଦରକାର। ଯିଏ ବିଧି ଜାଣିଛନ୍ତି, ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ବାର୍ଲି ମିଶିତ ଜଳରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇବେ, ମାଳା, ଗନ୍ଧ, ଧୂପ, ଦୀପ ଦେଇ ପୂଜା କରିବେ। ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଆଚାର ବାମ ହାତରେ କରିବା ଉଚିତ; ତାଙ୍କ ଅନୁମତି ପରେ ଦୁଇ ଭାଗ କରାଯିଥିବା ଦର୍ଭା ଦେଇବେ। ମନ୍ତ୍ର ସହ ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ଆବାହନ କରି, ତିଳ ମିଶିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ବାମ ହାତରେ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ ଯଦି କେହି ଅତିଥି ଆସନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଭୋଜନ ଚାହାନ୍ତି, ରାଜା କିମ୍ବା ଯାତ୍ରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ସେମାନେ ଚାହିଁଲେ ଭୋଜନ ଦିଆଯିବ।