ପୁଷ୍ପମିତ୍ର ରାଜାମାନେ ଏଗାରଜଣ, ପଟୁମିତ୍ର ଏଗାରଜଣ ଏବଂ ଆନ୍ଧ୍ର ରାଜାମାନେ ସାତଜଣ ଅନୁକ୍ରମେ ଏହି ଭୂମିରେ ଶାସନ କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ କୋଶଳରେ ନଉଜଣ ରାଜା ହେବେ। ନୈଷଢ ଲୋକମାନେ ପୂର୍ବବତ୍ ରହିବେ। ମଗଧରେ, ବିଶ୍ୱସ୍ଫଟିକ ନାମକ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଜାତିର ଲୋକମାନେ ରାଜ୍ୟରେ ବସାଇବେ। ସେ କୈବର୍ତ୍ତ, ବଟୁ, ପୁଲିନ୍ଦ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଜାତିରେ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବେ। ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶକୁ ବାହାର କରି, ପଦ୍ମାବତୀ ନଗର, ଗଙ୍ଗା ତୀର, ପ୍ରୟାଗ ଓ ଗୟାରେ ନଉଜଣ ନାଗ ମଗଧରୁ ଶାସନ କରିବେ। କୋଶଳ, ଆନ୍ଧ୍ର, ପୁଣ୍ଡ୍ର, ତାମ୍ରଲିପ୍ତ, ସମତତା ଓ ଏହି ନଗରକୁ ଦେବରକ୍ଷିତା ରକ୍ଷା କରିବେ। କଳିଙ୍ଗ, ମହିଷ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଭୌମମାନଙ୍କ ଭୂମିକୁ ଗୁହା ବଂଶ ଶାସନ କରିବେ। ନୈଷଢ, ନଇମିଷ, କକଳ, କୋସକ ଓ କଞ୍ଚନା ଲୋକମାନେ ମଣିଧନ୍ୟ ବଂଶର ଶାସନ ଅଧୀନରେ ରହିବେ। ତ୍ରୈରାଜ୍ୟ ଓ ଉଷିକ ଲୋକମାନେ କନକାଭ୍ୟ ବଂଶର ଶାସନ ଅଧୀନରେ ରହିବେ। ସୌରାଷ୍ଟ୍ର, ଅବନ୍ତି, ଶୂଦ୍ର, ଅଭୀର, ନର୍ମଦା ଓ ମାରୁଭୂମି ଅଞ୍ଚଳରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅପସଦ, ଅଭୀର ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଶାସନ କରିବେ। ସିନ୍ଧୁ ତୀର, ଦାବି, ଉର୍ବି, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଓ କଶ୍ମୀର ଅଞ୍ଚଳରେ ଅପସଦ, ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଶାସନ କରିବେ। ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏକ ସମୟରେ ଭୂମିରେ ଶାସନ କରିବେ। ସେମାନେ ଅତି କମ ଦୟାଶୀଳ, ବଡ ରୋଷୀ, ସଦା ମିଥ୍ୟା ଓ ଅଧର୍ମରେ ଆସକ୍ତ, ଜନନୀ, ଶିଶୁ ଓ ଗାଈକୁ ହତ୍ୟା କରିବେ, ଅନ୍ୟର ଧନକୁ ଅଭିଲାଷ କରିବେ, ଅତି କମ ମୂଲ୍ୟ, ଅଧିକ ଅନ୍ଧକାରରେ ବେପରୁଆ, ଶୀଘ୍ର ଉତ୍ଥାନ ଓ ପତନ, ଅତି କମ ଆୟୁ, ଅତି ଆଶା, କମ ଧର୍ମ, ଲୋଭୀ ହେବେ। ଏହି ରାଜାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ, ଜନସମୂହ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବହାର ଅନୁସରିବେ, ରାଜାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେବେ, ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଚାଳିତ ଚର୍ଯ୍ୟା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ, ଧର୍ମବିରୋଧୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଜନସମୂହକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବେ। ଏପରି ଭାବରେ, ଦିନକୁ ଦିନ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥର ଅବିରତ ଅବନତି ଓ ବିଘ୍ନରେ ଜଗତ ନଷ୍ଟ ହେବାକୁ ଆସିବ। ଏହି କଳି ଯୁଗରେ, ଧନ ହିଁ ଉତ୍ତମ ବଂଶର କାରଣ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ଶକ୍ତି ହିଁ ଧର୍ମର କାରଣ ହେଲା। ପ୍ରତିସ୍ପନ୍ଦନ ହିଁ ବିବାହର କାରଣ ହେଲା। ନାରୀତ୍ଵ ହିଁ ଭୋଗର କାରଣ ହେଲା। ମିଥ୍ୟା ହିଁ ବିବାଦର ଜୟର କାରଣ ହେଲା। ଉଚ୍ଚତା ହିଁ ଭୂମିର କାରଣ ହେଲା। ବ୍ରହ୍ମସୂତ୍ର ହିଁ ବ୍ରାହ୍ମଣତ୍ୱର କାରଣ ହେଲା। ମଣି ଓ ଧାତୁ ହିଁ ମାନ୍ୟତାର କାରଣ ହେଲା। ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିବା ହିଁ ଆଶ୍ରମର ସୂଚନା ହେଲା। ଅନ୍ୟାୟ ହିଁ ଜୀବିକାର କାରଣ ହେଲା। ଦୁର୍ବଳତା ହିଁ ଅଜୀବିକାର ଅଭାବର କାରଣ ହେଲା। ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ଦୃଢ କଥା କହିବା ହିଁ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟର କାରଣ ହେଲା। ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହିଁ ଧର୍ମର କାରଣ ହେଲା। ନିସ୍ପତି ହିଁ ଶୃଙ୍ଗାରର କାରଣ ହେଲା। ଦାନ ହିଁ ଧର୍ମର କାରଣ ହେଲା। ଗ୍ରହଣ କରିବା ହିଁ ବିବାହର କାରଣ ହେଲା। ଭଲ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା ହିଁ ମୂଲ୍ୟର ସୂଚନା ହେଲା। ଦୂର ଜଳ ହିଁ ତୀର୍ଥର କାରଣ ହେଲା। ଠକା ଦେଖା ହିଁ ମହତ୍ତ୍ୱର କାରଣ ହେଲା। ଏପରି ଭାବରେ, ଏହି ଭୂମିରେ ସମସ୍ତ ଜାତିରେ ଯେଉଁଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଧିକ, ସେହି ରାଜା ହେବେ, ଯଦିଓ ଅନେକ ଦୋଷ ଥାଏ। ଅତି ଲୋଭୀ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମିତ ହୋଇ, ଲୋକମାନେ ପାହାଡ଼ର ଗୁହା ଏବଂ ତଳଭାଗରେ ଆଶ୍ରୟ ନେବେ। ସେମାନେ ମଧୁ, ଶାକ, କନ୍ଦ, ଫଳ, ପତ୍ର ଓ ଫୁଲ ଭୋଜନ କରିବେ। ବହୁ ଜନସମୂହ ଗଛର ଛାଲ, ପତ୍ର ଓ ଅସ୍ତର ଜାମା ପିନ୍ଧିବେ, ଶୀତ, ପବନ, ତାପ ଓ ବର୍ଷା ସହିବେ। କେହି ଏକେଠାରେ ଏକୋଇ ତିନି ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ଜୀବନ ରଖିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି କଳି ଯୁଗରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅବିରତ ଅବନତିରେ ନଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି।