ଦେବାପି ଯଦିଓ ବେଦ ଧର୍ମବିରୋଧୀ କଥା କହିଥିଲେ, ତଥାପି ପର୍ଜନ୍ୟଦେବ ସମସ୍ତଙ୍କ କଳ୍ୟାଣ ପାଇଁ ବର୍ଷା କରିଥିଲେ। ବାହ୍ଲିକଙ୍କ ପୁତ୍ର ହିସାବରେ ବିଶ୍ରୁତ ସୋମଦତ୍ତ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ତିନି ପୁଅ ଥିଲେ—ଭୂରି, ଭୂରିଶ୍ରବା, ଏବଂ ଶଲ୍ୟ। ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ଜହ୍ନବୀ ନଦୀରେ ହୋଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ବିଶ୍ରୁତ ଭୀଷ୍ମ ଥିଲେ। ଶାନ୍ତନୁ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରି ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଓ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ନାମକ ଦୁଇ ପୁଅ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ୍ୟ ହେଲେ। ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ କାଶୀର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ଅମ୍ବା ଓ ବାଲିକାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ଅତି ଭୋଗ ଏବଂ ଦୁଃଖରେ ତିନି କ୍ଷୟ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୋ ପୁଅ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ବ୍ୟାସ, ମାଆଙ୍କ କଥାକୁ ଅଟୁଟ ମନେଇ, ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପ୍ରେରିତ ଦାସୀ ଦ୍ୱାରା ବିଦୁରଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କ ଉପରେ ଶତ ପୁଅ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଯାହାରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ଓ ଦୁଶ୍ଶାସନ ପ୍ରଧାନ। ପାଣ୍ଡୁ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶିକାର କରୁଥିବାବେଳେ ଏକ ଋଷିଙ୍କ ଶାପରେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପାଦନରେ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ। ତେଣୁ କୁନ୍ତୀ ଧର୍ମ, ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ମାଦ୍ରୀ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନକୁଳ ଓ ସହଦେବଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ଏହିପରି ମୋଟ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ହେଲେ। ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ସାଧାରଣ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ, ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତସେନ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି, ନକୁଳଙ୍କୁ ଶତକର୍ମା, ସହଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତକର୍ମା ପୁଅ ହେଲେ। ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କାଶୀରେ ସର୍ବଗ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପୁଅ ଦେବକା ଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ମାତା ଯୌଧେୟୀ। ଭୀମସେନ ଓ ହିଡିମ୍ବାଙ୍କ ପୁଅ ଘଟୋତ୍କଚ। ସହଦେବଙ୍କୁ ବିଜୟୀରୁ କୁହୋତ୍ର ନାମକ ପୁଅ ମିଳିଲେ। ନକୁଳ ଓ ରେଣୁମତୀଙ୍କୁ ନିରାମିତ୍ର ପୁଅ ହେଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଓ ଉଲୂପୀ ସର୍ପକନ୍ୟାଙ୍କୁ ଇରାବାନ୍ ପୁଅ ହେଲେ। ମଣିପୁର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ଦ୍ୱାରା ପୁତ୍ରୀକା ଧର୍ମରେ ଅର୍ଜୁନ ବବ୍ରୁବାହନ ନାମକ ପୁଅ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ସୁଭଦ୍ରା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପୁଅ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ଶିଶୁବୟସରେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଯିଏ ବଡ଼ ପ୍ରାକ୍ରମୀ ଏବଂ ଶତ୍ରୁସେନାକୁ ଜିତିଥିଲେ। ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଉତ୍ତରା ଗର୍ଭବତୀ ଥିବାବେଳେ, ଅଶ୍ୱଥ୍ଥାମା ଛାଡ଼ିଥିବା ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରରେ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁ ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଇଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଦେବଦେବ ଏବଂ ଦାନବମାନେ ଯାହାଙ୍କ ପାଦ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଚେତନା ଓ ଶକ୍ତିରେ ଶିଶୁ ପୁନଃ ଜୀବନ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ପରୀକ୍ଷିତ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେଇ ପରୀକ୍ଷିତ ବର୍ତ୍ତମାନ ଧରାକୁ ଅଖଣ୍ଡ ଧର୍ମରେ ଶାସନ କରୁଛନ୍ତି। ଏବେ ଆଗାମୀ ରାଜାମାନଙ୍କ କଥା କୁହିବି। ବର୍ତ୍ତମାନ ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ପୁଅମାନେ ହେଲେ—ଜନମେଜୟ, ଶ୍ରୁତସେନ, ଉଗ୍ରସେନ ଓ ଭୀମସେନ। ଜନମେଜୟଙ୍କ ପୁଅ ଶତାନୀକ, ଯିଏ ଯାଜ୍ନ୍ୟବଲ୍କ୍ୟଙ୍କଠାରେ ବେଦ ଶିକିବେ, କୃପାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କଠାରେ ଅସ୍ତ୍ର ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିବେ, ଶୌନକଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିବେ ଏବଂ ସଂସାର ଦୁଃଖସୁଖରୁ ଅସଙ୍ଗ ହୋଇ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ଶତାନୀକରୁ ଅଶ୍ୱମେଧଦତ୍ତ, ତାଙ୍କରୁ ଅଧିସୀମକୃଷ୍ଣ, ତାଙ୍କରୁ ନିଚକ୍ଷୁ; ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରା ହସ୍ତିନାପୁର ବିଲିନ୍ ହେଲାପରେ ନିଚକ୍ଷୁ କୌଶାମ୍ବୀରେ ବସିବେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ଉଷ୍ଣ, ତାଙ୍କରୁ ବିଚିତ୍ରରଥ, ତାଙ୍କରୁ ଶୁଚିରଥ, ତାଙ୍କରୁ ବୃଷ୍ଣିମାନ୍, ତାଙ୍କରୁ ସୁଷେଣ, ତାଙ୍କରୁ ସୁନୀଥ, ତାଙ୍କରୁ ଋଚ, ତାଙ୍କରୁ ନୃଚକ୍ଷୁ, ତାଙ୍କରୁ ସୁଖାବଳ, ତାଙ୍କରୁ ପରିପ୍ଲବ, ତାଙ୍କରୁ ସୁନୟ, ତାଙ୍କରୁ ମେଧାବୀ, ତାଙ୍କରୁ ନୃପଞ୍ଜୟ, ତାଙ୍କରୁ ମୃଦୁ, ତାଙ୍କରୁ ତିଗ୍ମ, ତାଙ୍କରୁ ବସୁଦାନ, ଏବଂ ପୁନି ଏକ ଶତାନୀକ ହେବେ। ତାଙ୍କରୁ ଉଦୟନ, ତାଙ୍କରୁ ବିହୀନର, ତାଙ୍କରୁ ଦଣ୍ଡପାଣି, ତାଙ୍କରୁ ନିରାମିତ୍ର, ତାଙ୍କରୁ କ୍ଷେମକ। ଏଠି ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଅଛି—ଯେ ରାଜା କ୍ଷେମକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ-କ୍ଷତ୍ରିୟ ଉତ୍ସର ରାଜବଂଶ କଳିଯୁଗରେ ଶେଷ ହେବ। ପରାଶର ଋଷି କହିଲେ—ଏବେ ମୁଁ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଆଗାମୀ ରାଜାମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦେଉଛି। ବୃହଦ୍ବଳଙ୍କ ପୁଅ ବୃହଦ୍କ୍ଷଣ। ତାଙ୍କରୁ ଉରୁକ୍ଷୟ, ତାଙ୍କରୁ ବତ୍ସବ୍ୟୂହ, ତାଙ୍କରୁ ପ୍ରତିଭ୍ୟୋମ, ତାଙ୍କରୁ ଦିବାକର, ତାଙ୍କରୁ ସହଦେବ, ତାଙ୍କରୁ ବୃହଦଶ୍ୱ, ତାଙ୍କରୁ ଭାନୁରଥ, ତାଙ୍କରୁ ପ୍ରତୀତାଶ୍ୱ, ତାଙ୍କରୁ ସୁପ୍ରତୀକ, ତାଙ୍କରୁ ମାରୁଦେବ, ତାଙ୍କରୁ ସୁନକ୍ଷତ୍ର, ତାଙ୍କରୁ କିନ୍ନର, ତାଙ୍କରୁ ଅନ୍ତରିକ୍ଷ, ତାଙ୍କରୁ ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କରୁ ଅମିତ୍ରଜିତ, ତାଙ୍କରୁ ବୃହଦ୍ଭାଜ, ତାଙ୍କରୁ ଧର୍ମୀ, ତାଙ୍କରୁ କୃତଞ୍ଜୟ, ତାଙ୍କରୁ ରଣଞ୍ଜୟ, ତାଙ୍କରୁ ସଞ୍ଜୟ, ତାଙ୍କରୁ ଶାକ୍ୟ, ତାଙ୍କରୁ ଶୁଦ୍ଧୋଦନ, ତାଙ୍କରୁ ରାହୁଳ, ତାଙ୍କରୁ ପ୍ରସେନଜିତ, ତାଙ୍କରୁ କ୍ଷୁଦ୍ରକ, ତାଙ୍କରୁ କୁଣ୍ଡକ, ତାଙ୍କରୁ ସୁରଥ, ଏବଂ ତାଙ୍କରୁ ସୁମିତ୍ର। ଏହିପରି ବୃହଦ୍ବଳର ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ରାଜାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ଭାବେ, ପୂର୍ବଜ ଏବଂ ଆଗାମୀ ରାଜବଂଶର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ପ୍ରବାହ ଏହି ରୂପେ ଚାଲିଛି।