ଦେବାପି ଛୋଟ ପିଲା ଥିବାବେଳେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶାନ୍ତନୁ ରାଜା ହେଲେ। ଏହି ଶାନ୍ତନୁ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପୃଥିବୀରେ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଗାୟନ କରାଯାଇଥାଏ—ଯେଉଁଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କୁ ଶାନ୍ତନୁ ତାଙ୍କର ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଯୁବା ହେଇଯାନ୍ତି; ଏବଂ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶାନ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଶାନ୍ତନୁଙ୍କର ରାଜ୍ୟରେ ବାରୋ ବର୍ଷ ଧରି ଦେବତାମାନେ ବର୍ଷା କରିନାହାନ୍ତି। ଏହି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଦେଖି ଶାନ୍ତନୁ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ଆମ ଦେଶରେ ବର୍ଷା କାହିଁକି ହେଉନାହିଁ? ମୋର କଣ ଅପରାଧ?” ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ତୁମ ଜେଷ୍ଠ ଭାଇଙ୍କର ଭୂମି ଭୋଗ କରୁଛ, ତେଣୁ ତୁମେ ଅନ୍ୟାୟ କରୁଛ।” ଏହିପରେ ରାଜା ପୁନି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଏହି ମାମଲାରେ ମୁଁ କଣ କରିବି?” ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ଦେବାପି ତାଙ୍କର ଧର୍ମରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେଇନଥିଲେ, ଏହି ରାଜ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅଧିକାରରେ ରହିବ।” ଏହି ଅନ୍ତର୍ଗତ କଥା ଶୁଣି, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଅଶ୍ମରାବିନ ତପସ୍ୱୀମାନେଙ୍କୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପଠାଇଲେ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦୀୟ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ କଥା କହିଲେ। ସେମାନେ ଦେବାପିଙ୍କର ମନକୁ ବେଦ ବିରୋଧୀ ମତରେ ପରିଣତ କରିଦେଲେ। ଏହି ଦୁଃଖ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କର ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତନୁ ବିଷଣ୍ଣ ହେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଦେବାପିଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେବାକୁ ଗଲେ। ଏହି ମୁନିମାନେ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବାବେଳେ, ଦେବତାମାନେ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ଦେବାପିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦୀୟ ଉପଦେଶ ଦେଇ କହିଲେ—“ରାଜ୍ୟ ଜେଷ୍ଠ ଭାଇ ଶାସନ କରିବା ଉଚିତ।” କିନ୍ତୁ ଦେବାପି ବେଦ ବିରୋଧୀ ତର୍କ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ବହୁ ପ୍ରକାରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ କହିଲେ—“ରାଜା, ଏବେ ଦେରୀ ହେଲା; ଦୁଃଖର କ୍ଷୟ ହୋଇଛି, ବେଦ ବିରୋଧୀ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଷାର ଅଭାବ ଦୂର ହୋଇଛି। ଜେଷ୍ଠ ଭାଇ ବେଦ ବିରୋଧୀ ହେଇ ଗଲେ, ତୁମେ ଏବେ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ହେବାକୁ ପାରିବା।" ଏହାପରେ ଶାନ୍ତନୁ ତାଙ୍କର ସହରକୁ ଫେରି ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ। ଦେବାପି ବେଦ ବିରୋଧୀ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବସି ଥିଲେ, ତଥାପି ପର୍ଜନ୍ୟ ଦେବତା ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ବର୍ଷା କରିଲେ। ବାହ୍ଲିକଙ୍କ ପୁଅ ସୋମଦତ୍ତ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସୋମଦତ୍ତଙ୍କର ତିନି ପୁଅ ହେଲେ—ଭୁରି, ଭୁରିଶ୍ରବା, ଏବଂ ଶଲ୍ୟ। ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ଅମୃତମୟ ଜାହ୍ନବୀ ନଦୀରୁ ଭିଷ୍ମ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ। ଶାନ୍ତନୁ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁଅ ଦେଲେ—ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଏବଂ ଵିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ। ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଛୋଟ ପିଲା ଥିବାବେଳେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁ ଲାଭ କଲେ। ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ କାଶୀ ରାଜାଙ୍କର ଦୁଇ କନ୍ୟା ଅମ୍ବା ଏବଂ ବାଲିକା ସହ ବିବାହ କଲେ। ଅତ୍ୟଧିକ ଭୋଗ ଏବଂ ଦୁଃଖରେ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ଶୟା ରୋଗରେ ପୃଷ୍ଟ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁ ଲାଭ କଲେ। ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୋର ପୁଅ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱୈପାୟନ, ତାଙ୍କର ମାତୃବାଣୀକୁ ଅବିଚଳ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଦାସୀ ମାନ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କ ଶୟାରେ ଭିଦୁରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ପୁଅ ଦେଲେ, ଯାହାରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ଏବଂ ଦୁଶ୍ୟାସନ ପ୍ରଧାନ। ପାଣ୍ଡୁ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶିକାର କରିବାବେଳେ ଏକ ଋଷିଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପାଦନରେ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ; ତେଣୁ ଧର୍ମ, ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମସେନ, ଅର୍ଜୁନ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଏବଂ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦ୍ୱାରା ମାଦ୍ରୀଙ୍କୁ ନକୁଳ ଏବଂ ସହଦେବ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ଏହିପରି ମୋଟେ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ। ଏହି ପାଞ୍ଚେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ, ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତସେନ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତି, ନକୁଳଙ୍କୁ ଶତକର୍ମା, ସହଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରୁତକର୍ମା ଜନ୍ମ ଦେଲେ। କାଶୀରୁ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସର୍ବଗ ନାମକ ପୁଅ ମିଳିଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଯୌଧେୟୀ ଦ୍ୱାରା ଦେବକ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଭୀମସେନଙ୍କୁ ହିଡିମ୍ବା ଦ୍ୱାରା ଘଟୋତ୍କଚ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। କାଶୀରୁ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସର୍ବଗ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସହଦେବଙ୍କୁ ଵିଜୟୀ ଦ୍ୱାରା କୁହୋତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ନକୁଳଙ୍କୁ ରେଣୁମତୀ ଦ୍ୱାରା ନିରାମିତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଉଲୂପୀ ନାଗ କନ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଇରାବନ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏହିପରି ଶାନ୍ତନୁ ଓ ତାଙ୍କ ବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନେ ଏଭଳି ବିଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଚରିତ୍ରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।