ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଶୁକଦେବଙ୍କର କନ୍ୟା କୀର୍ତ୍ତିଙ୍କ ସହ ଏକ ମହାନ ବିବାହ ହେଲା। ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରୁ ଅଣୁହ ନାମକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ବ୍ରହ୍ୟଦତ୍ତ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ୟଦତ୍ତଙ୍କଠାରୁ ବିଷ୍ୱକ୍ସେନ ଓ ବିଷ୍ୱକ୍ସେନଙ୍କଠାରୁ ଉଦକ୍ସେନ ଜନ୍ମିଲେ। ଉଦକ୍ସେନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭଲ୍ଲାଭ ଥିଲେ। ଦ୍ୱିଜମୀଢ଼ଙ୍କ ଏକ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଯବୀନରସ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧୃତିମାନ, ତାଙ୍କଠାରୁ ସତ୍ୟଧୃତି, ସତ୍ୟଧୃତିଠାରୁ ଦୃଢ଼ନେମି, ଦୃଢ଼ନେମିଠାରୁ ସୁପାର୍ଶ୍ୱ, ସୁପାର୍ଶ୍ୱଠାରୁ ସୁମତି, ଓ ସୁମତିଠାରୁ ସନ୍ନତିମାନ ଜନ୍ମିଲେ। ସନ୍ନତିମାତଙ୍କଠାରୁ ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ହିରଣ୍ୟନାଭ ତାଙ୍କୁ ଯୋଗର ଅଭ୍ୟାସ ଶିଖାଇଲେ। ସେ ବିଶିଷ୍ଟ ଚବିଶଟି ପୂର୍ବୀୟ ସାମଗାନ ତିଆରି କଲେ। ସେଠାରୁ ଉଗ୍ରାୟୁଧ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ବଡ଼ ପରିମାଣରେ ନୀପ ବଂଶର ବିନାଶ କଲେ। ଉଗ୍ରାୟୁଧଠାରୁ କ୍ଷେମ୍ୟ, କ୍ଷେମ୍ୟଠାରୁ ସୁଧୀର, ସୁଧୀରଠାରୁ ପୁଂଜୟ, ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ବହୁରଥ ଜନ୍ମିଲେ—ଏହିମାନେ ପୌରବ ଥିଲେ। ଅଜମୀଢ଼ଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ନଳିନୀ, ତାଙ୍କଠାରୁ ନୀଳ ନାମକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ। ନୀଳଠାରୁ ଶାନ୍ତି, ଶାନ୍ତିଠାରୁ ସୁଶାନ୍ତି, ସୁଶାନ୍ତିଠାରୁ ପୁରଞ୍ଜୟ, ପୁରଞ୍ଜୟଠାରୁ ଋକ୍ଷ ଜନ୍ମିଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ହର୍ୟଶ୍ୱ ଜନ୍ମିଲେ। ହର୍ୟଶ୍ୱଠାରୁ ମୁଦ୍ଗଳ, ସୃଞ୍ଜୟ, ବୃହଦିଷୁ, ଯବୀନରକ, କାମ୍ପିଳ୍ୟ—ଏହି ପଞ୍ଚପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ପାଞ୍ଚାଳ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ମୁଦ୍ଗଳଙ୍କୁ ଏକ ମୌଦ୍ଗଲ୍ୟା ବଂଶୀୟା ନାରୀଠାରୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ଦ୍ୱିଜ ଶିଶୁମାନେ ଜନ୍ମିଲେ। ମୁଦ୍ଗଳଠାରୁ ହର୍ୟଶ୍ୱ ଜନ୍ମିଲେ। ହର୍ୟଶ୍ୱଠାରୁ ଦିବୋଦାସ ଓ ଅହଲ୍ୟା ଦମ୍ପତି ଜନ୍ମିଲେ। ଶରଦ୍ୱତ ଓ ଅହଲ୍ୟାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶତାନନ୍ଦ ହେଲେ। ଶତାନନ୍ଦଠାରୁ ସତ୍ୟଧୃତି ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାର ଶିରୋମଣି ଥିଲେ। ସତ୍ୟଧୃତି ଏକଦିନ ଉର୍ବଶୀ ଅପ୍ସରାଙ୍କୁ ଦେଖି ମହାନ ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର ବୀର୍ୟ ଏକ କଣ୍ତା ଉପରେ ପଡ଼ିଲା। ସେହି କଣ୍ତା ଦୁଇ ଭାଗକୁ ଭାଗି ଦୁଇ ଶିଶୁ ହେଲେ—ଏକ ଝିଅ ଏବଂ ଏକ ପୁଅ। ସେମାନେ ବନକୁ ଗଲେ, ଶାନ୍ତନୁ ରାଜା ଦୟାରେ ସେମାନେକୁ ଦେଖି ଗୋଦେ ନେଲେ। ପୁଅ ଥିଲେ କୃପ, ଝିଅ କୃପୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ପରେ ଦ୍ରୋଣ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଓ ଅଶ୍ୱଥାମାନଙ୍କ ମାଆ ହେଲେ। ଦିବୋଦାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ମିତ୍ରାୟୁ ଥିଲେ। ମିତ୍ରାୟୁଙ୍କୁ ଚ୍ୟବନ ନାମକ ରାଜା ପୁତ୍ର ହେଲେ। ଚ୍ୟବନଠାରୁ ସୁଦାସ, ସୁଦାସଠାରୁ ସୌଦାସ, ସୌଦାସଠାରୁ ସହଦେବ, ତାଙ୍କଠାରୁ ସୋମକ ଜନ୍ମିଲେ। ସୋମକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନ୍ତୁ ଥିଲେ, ଯିଏ ଏକଶ ଶତ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ପୁତ୍ର ପୃଷତ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଦ୍ରୁପଦ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଅଜମୀଢ଼ଙ୍କ ଆଉ ଏକ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଋକ୍ଷ। ଋକ୍ଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ସଂବରଣ ଥିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ କୁରୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହି କୁରୁ ହେଉଛନ୍ତି ଯିଏ ଧର୍ମମୟ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। କୁରୁଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସୁଧନୁ, ଜହ୍ନୁ, ପରୀକ୍ଷିତ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଥିଲେ। ସୁଧନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ସୁହୋତ୍ର, ସୁହୋତ୍ରଠାରୁ ଚ୍ୟବନ, ଚ୍ୟବନଠାରୁ କୃତକ ଜନ୍ମିଲେ। ତାପରେ ଉପରିଚର ବସୁ ଆସିଲେ। ବସୁଙ୍କୁ ସାତିଜଣ ପୁତ୍ର ହେଲେ—ବୃହଦ୍ରଥ, ପ୍ରତ୍ୟଗ୍ର, କୁଶାମ୍ବ, କୁଶେଲ, ମାତ୍ସ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ। ବୃହଦ୍ରଥଠାରୁ କୁଶାଗ୍ର, କୁଶାଗ୍ରଠାରୁ ବୃଷଭ, ବୃଷଭଠାରୁ ପୁଷ୍ପବାନ୍, ପୁଷ୍ପବାନ୍ଠାରୁ ସତ୍ୟହିତ, ସତ୍ୟହିତଠାରୁ ସୁଧନ୍ୱା, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜଟୁ ଜନ୍ମିଲେ। ବୃହଦ୍ରଥଠାରୁ ଆଉ ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଦୁଇ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଏକ ରାକ୍ଷସୀ ତାଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଜରାସନ୍ଧ। ଜରାସନ୍ଧଠାରୁ ସହଦେବ, ସହଦେବଠାରୁ ସୋମାପି, ତାଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରୁତିଶ୍ରବା ଜନ୍ମିଲେ। ଏଭଳି ଏହି ବଂଶାବଳିରେ ପବିତ୍ର ରଜତ୍ନମାଳା ପରି ଏକ ପରେ ଏକ ମହାନ ପୁରୁଷ ଓ ରାଜାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦେଶ ଓ ଧର୍ମର ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି।