ଏକ ସମୟର କଥା, ଋଷି ଔର୍ବ ରାଜାଙ୍କୁ ଧର୍ମ ଓ କୃତ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶିଖାଇ ଦେଉଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ସତ୍ୟ କଥା କହିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଏହି ସତ୍ୟ କାହାରୋ ହୃଦୟକୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ ଦେଖିଲେ ଚୁପ୍ ରହିବା ଭଲ। ଏହିପରି, କିଛି ମିଷ୍ଟି କଥା ଯଦି କୌଣସି ଉପକାରକ ନୁହେଁ, ତେବେ ତାହା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏଥିରେ, ଯଦି ଅପ୍ରିୟ କଥା ଉପକାରକ ହୁଏ, ସେହି କଥା କହିବା ଉତ୍ତମ। ଏହି ପ୍ରକାର, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଏଠି ଓ ପରଲୋକରେ, ଯେଉଁଠି ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ, ଚିନ୍ତା ଓ କଥା କହିବା ଉଚିତ, ସେପରି କରିବା ଉଚିତ।" ଏହିପରି ଧର୍ମ ଉପଦେଶ ପରେ ଋଷି ଔର୍ବ ଜନ୍ମ ଓ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରମ ବିଷୟରେ କହିଲେ: "ଯେତେବେଳେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ବାପା ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ନହାଇବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ ଜନ୍ମ ସଂସ୍କାର ଓ ମଙ୍ଗଳ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯିବା ଦରକାର। ଦେବତା, ପିତୃ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଦମ୍ପତି ଭାବେ ସମ୍ମାନ ଓ ଭୋଜନ ଦେଇବା ଉଚିତ, ଏବଂ ମନୋଯୋଗରେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଚିନ୍ତା ନ ରଖି। ଦହି, ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ ଓ ଯବ ନେଇ, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳସହିତ ପିଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ନାନ୍ଦୀମୁଖ ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଏହି କ୍ରିୟା ସମସ୍ତ ବୃଦ୍ଧି ସମୟରେ ପୁରୁଷମାନେ କରିବା ଉଚିତ। ଝିଅ କିମ୍ବା ପୁଅଙ୍କ ବିବାହ, ନୂତନ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ, ନାମକରଣ, ପ୍ରଥମ କେଶ କଟିବା ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଂସ୍କାର ସମୟରେ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଚୂଡାକରଣ, ପୁଅଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ଦେଖିବା ଓ ଏପରି ଅବସରରେ ଗୃହସ୍ଥ ଭକ୍ତିସହିତ ନାନ୍ଦୀମୁଖ ପିତୃମାନଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବପୁରୁଷ ପୂଜାର ଯେଉଁ ପ୍ରଥା ଅଛି, ତାହା ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ; ଏବେ ମୃତ୍ୟୁ ସଂସ୍କାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶୁଣ। ମୃତଦେହକୁ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରାଇ, ମାଳା ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ କରି, ଗ୍ରାମର ବାହାରେ ଦାହ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରେ, ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଜଳାଶୟରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର। ଯେଉଁଠି ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଦଁଡିଛନ୍ତି, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ‘ଏହି ମୃତକ ପାଇଁ’ ବୋଲି ଜଳ ଦେଇବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ତାରା ଦେଖି ଗାଁକୁ ଗୋମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରି, ମାଟିରେ ଘାସ ଶେଇ ଅଗ୍ନି ସଂସ୍କାର କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରତିଦିନ ମୃତକ ପାଇଁ ଭୂମିରେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇବା ଉଚିତ; ଏବଂ ଦିନରେ ମାଂସ ଛଡ଼ା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦିନ ଦେଖି ଯଦି ଭୋକ ରହିଯାଏ, ତେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖୁଆଯିବା ଦରକାର; ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଭୋଜନ କଲେ ପିତୃମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ପ୍ରଥମ, ତୃତୀୟ, ସପ୍ତମ ଓ ନବମ ଦିନରେ, ବସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି ବାହାରେ ସ୍ନାନ କରି, ତିଳ ମିଶ୍ରିତ ଜଳ ଦେଇବା ଉଚିତ। ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ଅସ୍ଥିସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ଶରୀର ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଚାଲିଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନେ ଏକ ଜଳ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଗନ୍ଧ ଓ ଫୁଲ ଆଦି ଉପଭୋଗ ବ୍ୟତୀତ। ଏକାଠି ଶୋଇବା, ବସିବା ଓ ଖାଇବା ଏକା ଗୋତିଏ ଗୋତ୍ରରେ ହେବ, କିନ୍ତୁ ଅସ୍ଥି-ଚୟନ ପରେ ନାରୀ ସହ ସଂଯୋଗ ନ ହେବ। ଶିଶୁ, ବିଦେଶରେ ଥିବା, ପତିତ, କିମ୍ବା ମୁନିଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରେ ପବିତ୍ରତା ତୁରନ୍ତ, କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ଫାସି ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ। ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୁଟୁମ୍ବ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଦାନ, ଦାନ ଗ୍ରହଣ, ହୋମ, ଓ ପାଠ ବନ୍ଦ ରହିଥାଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଅଶୁଚିତା ୧୨ ଦିନ, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ୧୨ ଦିନ, ବୈଶ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ଧ ମାସ, ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାସ ରହିଥାଏ। ଚାହିଲେ, ଶେଷ ଦିନ ଅପରିଚିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖୁଆଯିବେ; ଦର୍ଭା ଉପରେ ପିଣ୍ଡ ଦେଇବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରିବା ପରେ, ଜଳ, ଅସ୍ତ୍ର, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଦଣ୍ଡ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି ଛୁଇଁ ଶୁଦ୍ଧି ନେବେ। ଏହା ପରେ, ନିଜ ଜାତି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ନିଜ ଧର୍ମାନୁସାରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରିବା ଦରକାର। ମୃତ୍ୟୁ ଦିନ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର, ଏହି କ୍ରିୟା ନିମନ୍ତ୍ରଣ ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପଚାର ବିନା, ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଏପରି: ଏଠାରେ ଏକ ଜଳ ଓ ଏକ ଉପବୀତ ଦିଆଯିବ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରିବା ପରେ ମୃତକ ପାଇଁ ଏକ ପିଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ। ଏଠାରେ ଯଜ୍ମାନ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବେ, ‘ଯାହାର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେ ପାଇଁ ଏହି କ୍ରିୟା ଅକ୍ଷୟ କି?’ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ପରେ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରିୟା ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହେବ। ବର୍ଷ, ଷଷ୍ଠ ମାସ, କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନରେ ସପିଣ୍ଡୀକରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଚାରିଟି ପାତ୍ର ତିଳ, ଗନ୍ଧ ଓ ଜଳରେ ପୂରିବା; ଏକଟି ମୃତକ ପାଇଁ, ତିନିଟି ପିତୃମାନେ ପାଇଁ। ମୃତକର ପାତ୍ର ତିନି ପିତୃ ପାତ୍ରରେ ଏକତ୍ରିତ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ସେ ପିତୃ ହେବେ। ଏହିପରେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧର ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଜଙ୍କ ସହ ସେ ପୂଜିତ ହେବେ। ପୁଅ, ପୌତ୍ର, ପ୍ରପୌତ୍ର, ଭାଇ କିମ୍ବା ଭାଇଙ୍କ ପୁଅ, କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ସପିଣ୍ଡ, ସେମାନେ କ୍ରିୟା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଏହିମାନେ ନଥିଲେ, ସମାନ ପିଣ୍ଡ/ଜଳ ଦେବା ଗୋତ୍ରରେ ଥିବା, କିମ୍ବା ମା ଦିଗରୁ ପିଣ୍ଡ/ଜଳ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ସେମାନେ କ୍ରିୟା କରିପାରିବେ। ଦୁଇ ଗୋତ୍ର ନଶ୍ୱର ହେଲେ, ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସପିଣ୍ଡ/ଜଳଦାନୀ ସହ କ୍ରିୟା କରିପାରିବେ। କିମ୍ବା, ଗୋତ୍ର ଭିତରେ ଥିଲେ, ରାଜା କୌଣସି ଆତ୍ମୀୟ ବା ଧନ ନଥିଲେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ରିୟା କରାଇବେ। ଏହି କ୍ରିୟା ତିନି ପ୍ରକାର—ପୂର୍ବ, ମଧ୍ୟମ, ଓ ପରେ; ଏଠାରେ ତାର ଭେଦ ଶୁଣ। ଦାହରୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ବ କ୍ରିୟା, ମାସିକ ଓ ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମଧ୍ୟମ, ଓ ସପିଣ୍ଡୀକରଣ ପରେ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା କରାଯାଏ, ସେହି ପରେ କ୍ରିୟା। ସପିଣ୍ଡ/ଜଳଦାନୀ ଗୋତ୍ର, କିମ୍ବା ଗୋତ୍ର ଭିତରେ ଥିଲେ, ଧନ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ରାଜା କ୍ରିୟା କରାଇବେ। ପୂର୍ବ କ୍ରିୟା ପୁଅ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ପରେ କ୍ରିୟା ମଧ୍ୟ କରିପାରିବେ; କିମ୍ବା, ଝିଅର ପୁଅ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ବଂଶଜ।