ଏହି ସମୟରେ, ମହାନ ବଳରାମଙ୍କୁ କୁହାଗଲା, “ହେ ବଳରାମ, ଆପଣ ଏବେ ମଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଭୋଗବିଲାସକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତୁ।” ଏହିପରି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ବଳରାମ, ସତ୍ୟଭାମା ଓ ମୁଁ—ତିନିଜଣେ ଏହି ଯଦୁବଂଶୀମାନେ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟରେ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ, ଏହି କଥା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣାଇଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଦାୟିତ୍ୱ ଏକମାତ୍ର ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଅଛି। ଆପଣ ଯେଉଁ ଧନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ରାଜ୍ୟର କଲ୍ୟାଣକୁ ଉପକୃତ କରେ; ତେଣୁ, ପୂର୍ବବତ୍ ଏହି ଧନ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ରଖାଯାଉ—ଏହା ଛାଡ଼ି ଅଧିକ କିଛି କୁହିବା ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ।” ଏଭଳି କୁହିବା ପରେ, ଦାନର ଧନାଧିପତି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯେପରି ଆଜ୍ଞା,” ଏବଂ ସେଇ ମହାମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅକୃରା ମହାନ ତେଜରେ ଦିପ୍ତିମାନ ହୋଇ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଚାଲିବା ଲାଗିଲେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ଶୋଭିତ। ଯେଉଁଠି ଭଗବାନଙ୍କ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ ଦୋଷାରୋପଣ ହେଉଥିଲା, ଏହି ଶୁଦ୍ଧିକରଣକୁ ଯିଏ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଅଳ୍ପତମ ଭ୍ରମାଚାରୋପଣରେ ପଡ଼ିବେ ନାହିଁ; ଯାହାଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସ୍ୱାଧୀନ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ଦିଗରେ, ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ, ସେଠାରେ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଉପଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ପାନୀୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାରରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାଣବଳ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିଲା। ଏହିପରି ବଂଶାବଳୀର କଥା ଶ୍ରୀ ପରାଶର ମୁଖରୁ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା: ଅନମିତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଶିନି। ଶିନିଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ସତ୍ୟକ; ସତ୍ୟକଙ୍କଠାରୁ ସାତ୍ୟକି ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯିଏ ଯୁୟୁଧାନ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ। ସାତ୍ୟକିଙ୍କଠାରୁ ସଂଜୟ, ସଂଜୟଙ୍କ ପୁଅ କୁଣି, କୁଣିଙ୍କଠାରୁ ଯୁଗନ୍ଧର; ଏହିମାନେ ଶିନିବଂଶୀ। ଅନମିତ୍ରର ଅନ୍ୟ ଏକ ଶାଖାରେ ଥିଲେ ବୃଷ୍ଣି, ତାଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ୱଫଲ୍କ, ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲା, ଏହି କଥା କାଥା କହିଥିଲେ। ଶ୍ୱଫଲ୍କଙ୍କ ଭାଇ ଥିଲେ ଚିତ୍ରକ। ଶ୍ୱଫଲ୍କ ଓ ଗାନ୍ଦିନୀଙ୍କଠାରୁ ଅକୃରା ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଏହିପରି ଉପମଦ୍ଗ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଉପମଦ୍ଗଙ୍କ ପୁଅମାନେ ହେଲେ ମୃଦ, ଅମୃଦ, ବିଶ୍ୱାରି, ମେଜୟ, ଗିରିକ୍ଷେତ୍ର, ଉପକ୍ଷେତ୍ର, ଶତଘ୍ନ, ଅରିମର୍ଦ୍ଦନ, ଧର୍ମଦୃକ୍, ଦୃଷ୍ଟଧର୍ମ, ଗନ୍ଧମୋଜ, ବାହ, ପ୍ରତିବାହ; ତାଙ୍କ ଝିଅ ଥିଲେ ସୁତାରା। ଅକୃରାଙ୍କ ପୁଅ ଦୁଇଜଣ: ଦେବବାନ୍ ଓ ଉପଦେବ। ଚିତ୍ରକଙ୍କ ଅନେକ ପୁଅ ଥିଲେ, ପ୍ରଥୁ ଓ ବିପ୍ରଥୁ ତାଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ। କୁକୁରଙ୍କ ଚାରିଜଣ ପୁଅ: ଭଜମାନ, ଶୁଚି, କମ୍ବଳ, ବର୍ହିଷାଖ; ଏଭଳି ଅନ୍ଧକଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ। କୁକୁରଙ୍କଠାରୁ ହୃଷ୍ଟ, ତାଙ୍କଠାରୁ କପୋତରୋମା, ତାଙ୍କଠାରୁ ବିଲୋମା, ବିଲୋମାଙ୍କଠାରୁ ତୁମ୍ବୁରଙ୍କ ସଖା ଅନୁସଞ୍ଜ୍ଞା; ଅନୁଠାରୁ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଭିଜିତ୍ ଓ ଅଭିଜିତା, ପୁନର୍ବସୁ। ପୁନର୍ବସୁଙ୍କ ପୁଅ ଆହୁକ ଓ ଝିଅ ଆହୁକୀ। ଆହୁକଙ୍କ ଦୁଇଜଣ ପୁଅ: ଦେବକ ଓ ଉଗ୍ରସେନ। ଦେବକଙ୍କ ଚାରିଜଣ ପୁଅ: ଦେବବାନ୍, ଉପଦେବ, ସହଦେବ, ଦେବରକ୍ଷିତା; ସାତ ଝିଅ: ବୃକଦେବା, ଉପଦେବା, ଦେବରକ୍ଷିତା, ଶ୍ରୀଦେବା, ଶାନ୍ତିଦେବା, ସହଦେବା, ଦେବକୀ। ବସୁଦେବ ଏମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ। ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ପୁଅମାନେ: କଂସ, ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ, ସୁନାମ, ନକାହ୍ୱ, ଶଂକୁ, ସୁଭୂମି, ରାଷ୍ଟ୍ରପାଳ, ଯୁଦ୍ଧତୁଷ୍ଟି, ସୁତୁଷ୍ଟି, ମତ୍ସ। ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ଝିଅମାନେ: କଂସା, କଂସବତୀ, ସୁତନୂ, ରାଷ୍ଟ୍ରପାଳିକା। ଭଜମାନଙ୍କ ପୁଅ ଭିଦୂରଥ; ଭିଦୂରଥଙ୍କଠାରୁ ଶୂର; ଶୂରଙ୍କଠାରୁ ଶମୀ; ଶମୀଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରତିକ୍ଷେତ୍ର; ପ୍ରତିକ୍ଷେତ୍ରଙ୍କଠାରୁ ସ୍ୱୟଂଭୋଜ; ସ୍ୱୟଂଭୋଜଙ୍କଠାରୁ ହୃଦିକ। ହୃଦିକଙ୍କ ପୁଅମାନେ: କୃତବର୍ମା, ଶତଧନ୍ବନ, ଦେବାର୍ହ, ଦେବଗର୍ଭ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ। ଦେବଗର୍ଭଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଶୂର। ଶୂରଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ମାରୀଷା। ମାରୀଷାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଶୂର ଦଶପୁଅ ଜନ୍ମାଇଥିଲେ—ବସୁଦେବ ଓ ଊର୍ବ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ବସୁଦେବ ଏହି ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଦେବତାମାନେ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଦେବତ୍ୱର ଅଂଶ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଢୋଳ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭି ରବ କଲେ। ଏହି କାରଣରୁ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି ନାମ ମିଳିଲା। ବସୁଦେବଙ୍କ ନଉଜଣ ଭାଇ: ଦେବଭାଗ, ଦେବଶ୍ରବା, ଅଷ୍ଟକ, କକୁଦ, ଚକ୍ରବତ, ସଧାରକ, ସୃଞ୍ଜୟ, ଶ୍ୟାମ, ଶମିକଗଞ୍ଜୁଷ। ବସୁଦେବ ଓ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ପାଞ୍ଚଜଣ ଝିଅ: ପୃଥା, ଶ୍ରୁତଦେବା, ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି, ଶ୍ରୁତଶ୍ରବା, ରାଜାଧିଦେବୀ। ଶୂରଙ୍କ ଏକ ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ କୁନ୍ତିର। ସେ ନିରସନ୍ତାନ ଥିବାରୁ, ଶୂର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତାଙ୍କ ଝିଅ ପୃଥାକୁ କୁନ୍ତିରଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।