ଏହିଘଟଣାରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଜାମ୍ବବାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଏକ-ଏକ କରି ଏକୋଇଶି ଦିନ ଚାଲିଲା। ଏଠାରେ ଯଦୁବଂଶୀ ଯୋଧାମାନେ ସାତ-ଆଠ ଦିନ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଲେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଫେରିବା ଆଶାରେ। କିନ୍ତୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବାହାରିଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେମାନେ ଭାବିଲେ—"ମଧୁସୂଦନ ଏହି ଗୁହାରେ ନିଶ୍ଚୟ ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି, ନହେଲେ ଏତେ ଦିନ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି ଫେରି ଆସନ୍ତେ କାହିଁକି ଦେଖାଯିବେ ନାହିଁ?" ଏପରି ଭାବି ସେମାନେ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଫେରିଗଲେ ଏବଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିହତ ହେବାର ଖବର ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ପରିବାର ଏହି ଦୁଃଖଦ ଖବର ପାଇଁ ସମୟଯୋଗ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧାଦି କ୍ରିୟା କରିଲେ। ଏଠି ମଧ୍ୟରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ନିରତ ଥିବା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ମିଳୁଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାଣଶକ୍ତିକୁ ପୁନଃ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିଲା। ଅନ୍ୟପଟେ, ଜାମ୍ବବାନଙ୍କ ଶରୀର ଦିନକୁ ଦିନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଣିଷଙ୍କ ଘାତରେ ପିଡ଼ିତ ହେଉଥିଲା, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଆଘାତରେ କ୍ଷୀଣ ହେଉଥିଲା, ଖାଦ୍ୟ ନ ମିଳିବାରୁ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅଧିକ କମିଯାଉଥିଲା। ସେହିପରିସ୍ଥିତିରେ, ଭଗବାନଙ୍କ ହାତରେ ପରାଜିତ ହୋଇ, ଜାମ୍ବବାନ ନମ୍ରତା ସହ ବନ୍ଦନା କରି କହିଲେ: "ଦେବତା, ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ମିଶିଲେ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। ତେବେ ମଣିଷ, ପଶୁ, କିମ୍ବା ମାନବ ତତ୍ତ୍ୱ ରୂପୀ ଜନ୍ମାଧାରୀମାନେ କିପରି ଆପଣଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେ? ଆମ ପରି ଲୋକଙ୍କ କଥା ଯାହାଁ, ନିଶ୍ଚୟ ଆପଣ ଆମ ପ୍ରଭୁ ରାମ ନିଜେ, ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶରଣ।" ଏପରି କଥାରେ ଭଗବାନ ତାଙ୍କର ଅବତାରର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଜଣାଇଲେ। ଏବଂ ଭଗବାନ ତାଙ୍କ ହାତର ସ୍ପର୍ଶରେ ଜାମ୍ବବାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର କରିଲେ। ପୁନଃ ଜାମ୍ବବାନ ନମସ୍କାର କରି ଭଗବାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଝିଅ ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ବିବାହ ପାଇଁ ଦେଲେ ଓ ମହାମୂଲ୍ୟବାନ୍ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ। ଏତେ ନମ୍ରତା ସହ ଦିଆଯିବା ମଣି ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନିଜ ଉପରେ ଲାଗିଥିବା ଅଭିଯୋଗ ମିଟାଇବା ପାଇଁ ଅଚ୍ୟୁତ ଏହା ଗ୍ରହଣ କଲେ। ପରେ, ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କ ସହିତ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଫେରିଲେ। ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ଦ୍ୱାରକାବାସୀମାନେ ଅତିଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଦୀର୍ଘଯୁଗର ବୃଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ ଯୁବକ ପରି ଦେଖାଯିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସମସ୍ତ ଯାଦବ ଓ ନାରୀମାନେ 'ଭାଗ୍ୟ, ଭାଗ୍ୟ' ବୋଲି ମହାନ୍ତ କଲେ। ଏବଂ ଯାଦବ ସଭାରେ ଭଗବାନ ନିଜେ ଯେପରି ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଘଟଣା କଥା କହିଦେଲେ। ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ସତ୍ରାଜିତଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦେଲେ ଏବଂ ନିଜ ଉପରେ ଥିବା ଅଭିଯୋଗ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ବସାଇଲେ। ସତ୍ରାଜିତ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ନିଜର ଭୁଲ ଅଭିଯୋଗ ପାଇଁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଝିଅ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ବିବାହ ପାଇଁ ଦେଲେ। ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଅକୃର, କୃତବର୍ମା, ଶତଧନ୍ୱନ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ଯାଦବମାନେ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ। ସତ୍ରାଜିତ ଏହାକୁ ଅଗ୍ରାହ କରି ସେଉଁଠି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ, ଏହିକଥାରେ ସେମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ସତ୍ରାଜିତଙ୍କ ଉପରେ ଦ୍ୱେଷ ଧରିଲେ। ଏହି ଦ୍ୱେଷରେ ଅକୃର, କୃତବର୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଶତଧନ୍ୱନ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଏହି ସତ୍ରାଜିତ ଖରାପ ମଣିଷ। ଆମେ ଓ ତୁମେ ତାଙ୍କ ଝିଅ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲୁ, କିନ୍ତୁ ସେ ଆମକୁ ଅଗ୍ରାହ କରି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଏବେ ତାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କର ଏବଂ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ନେଉ। ଆମେ ତୁମ ସହ ଅଛୁ। ଯଦି ଅଚ୍ୟୁତ ତୁମ ଉପରେ କ୍ରୋଧ କରନ୍ତି, ତାହାର ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ଆମେ ପ୍ରସ୍ତୁତ।" ଏପରି କଥାରେ ଶତଧନ୍ୱନ୍ ସହମତି ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଲାକ୍ଷାଗୃହରେ ଦହିଯିବାର ସତ୍ୟ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବାରଣାବତକୁ ଚାଲିଗଲେ, କିମ୍ବା ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ଚେଷ୍ଟା କମ କରିବାକୁ, କିମ୍ବା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ କିଛି କରିବାକୁ। ଏହି ସମୟରେ, ଶତଧନ୍ୱନ୍ ସତ୍ରାଜିତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି ମଣି ନେଇଗଲେ। ପିତାଙ୍କ ହତ୍ୟା ଦେଖି ସତ୍ୟଭାମା କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତୁରନ୍ତ ରଥ ଚଢ଼ି ବାରଣାବତକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ: "ମୋର ଅନ୍ୟାୟ ହେଲା; ଶତଧନ୍ୱନ୍ ନିର୍ଦୟତାରେ ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ ଓ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଚୋରି କଲେ, ଯାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ତିନି ଲୋକର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରେ।" ସେ କହିଲେ: "ଏହା ଆପଣଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ; ଯାହାଉଚିତ୍ ସେହିପରି କରନ୍ତୁ।" ଏପରି କଥାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପ୍ରସନ୍ନ ହୃଦୟରେ, କ୍ରୋଧାକ୍ତ ନୟନ ସହିତ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ନିଶ୍ଚୟ ଏହା ମୋର ଦାୟିତ୍ୱ; ଏପରି ଦୁଷ୍ଟ ମଣିଷଙ୍କ ଅପମାନ ସହିପାରିବି ନାହିଁ। ଅନ୍ୟମାନେ ତିଆରି କରିଥିବା ଗଛରେ ବସୁଥିବା ପକ୍ଷୀ ତାହାକୁ କ୍ଷତି କରେନାହିଁ; ତେଣୁ ଆମେ ମଧ୍ୟ ଅତିଆବେଗରେ କିଛି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" ଏପରି କହି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଫେରି ବଳରାମଙ୍କ ସହ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିଲେ। ତାପରେ କହିଲେ: "ବନରେ ପ୍ରସେନା ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା ହୋଇଥିଲେ। ଏବେ ସତ୍ରାଜିତ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଛନ୍ତି ଶତଧନ୍ୱନ୍ ହାତରେ। ଦୁଇଜଣ ମୃତ, ଏହି ମଣି ଆମେ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କର ହେବ। ତେଣୁ ଉଠ, ରଥ ଚଢ଼, ଶତଧନ୍ୱନ୍ଙ୍କ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବାକୁ ଚାଲିବା।" ଏହିପରି କଥାରେ ବଳରାମ ସହମତି ଦେଲେ ଓ ଅନ୍ୱେଷଣ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏହା ଦେଖି, ଶତଧନ୍ୱନ୍ କୃତବର୍ମାଙ୍କୁ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। କୃତବର୍ମା କହିଲେ: "ମୁଁ ବଳରାମ ଓ ବସୁଦେବଙ୍କ ବିରୋଧ କରିପାରିବି ନାହିଁ।" ଶତଧନ୍ୱନ୍ ଏହା ପରେ ଅକୃରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଅକୃର କହିଲେ: "ଏହି ଭଗବାନଙ୍କ ସହ କେହି ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ପାଦ ପ୍ରହାରରେ ତିନି ଲୋକ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ଦେବଶତ୍ରୁମାନେ ଯେଉଁଠି ନାରୀବିଧବା ହୁଏ, ତାଙ୍କ ଚକ୍ରରେ ସମସ୍ତ ଶତୃମଣ୍ଡଳ ଭୟଭୀତ, ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଅଭିମାନୀମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଏ, ତାଙ୍କ ତଳୱାର ମହାଶତ୍ରୁମାନେ ନାଶ କରେ, ଏବଂ ସତ୍ୟଭାମା ସହିତ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପୂଜିତ। ତୁମେ ଅନ୍ୟ ଶରଣ ଚାହିଁଲେ ଦେଖ।" ଏପରି କଥାରେ ଶତଧନ୍ୱନ୍ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।