ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ମାଆ ଜିଜିଏ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁଅର ଶକ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଭାବ କେତେ ବଡ଼?" ତାପରେ ସତ୍ୟବତୀ ନିଜ ଉପହାର ମାଆଙ୍କୁ ଦେଲେ। ବନରୁ ଫେରି ଆସିଥିବା ଋଷି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ, "ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପାପିନୀ! ତୁମେ ଏହି ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କଣ କଲା? ତୁମ ରୂପ ଏହି ମହୁରା ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଛି; ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମେ ମାଆଙ୍କ ପାଇଁ ଉପହାର ବ୍ୟବହାର କରିଛ। ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ।" ଋଷି କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ପୁଅର ଚରିତ୍ରରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଭାବ ଏବଂ ଶକ୍ତି ଦେଇଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଚରିତ୍ରରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ—ଶାନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ, ଛମା ଓ ଆଦି—ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ରଖିଛି। ଯଦି ତୁମେ ଏହାକୁ ଅନୁଚିତ ଭାବେ କରିଛ, ତେବେ ତୁମ ପୁଅର ଚରିତ୍ର କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପରି ଭୟଙ୍କର, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଏବଂ ବିନାଶକାରୀ ହେବ; କିନ୍ତୁ ଯଦି ଶାନ୍ତି ଚାହିଁ, ତେବେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚରିତ୍ର ରଖିବ।" ଏହା ଶୁଣି ସତ୍ୟବତୀ ତୁରନ୍ତ ଋଷିଙ୍କ ପାଦ ଧରିଲେ। ନମ୍ରତାରେ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ! ମୁଁ ଅଜ୍ଞାନରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି; ଦୟା କରି ମୋପରି କୃପା କରନ୍ତୁ। ଏପରି ପୁଅ ମୋତେ ଜନ୍ମ ଦେଅନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଏପରି ନାତି ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତୁ।" ଋଷି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ।" ଏହା ପରେ ସତ୍ୟବତୀ ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ମାଆ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସତ୍ୟବତୀ କୌଶିକୀ ନଦୀର ରୂପ ନେଲେ। ଜମଦଗ୍ନି, ରେଣୁଙ୍କ ପୁଅ ଏବଂ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର, ରେଣୁକାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ଏହି ଦମ୍ପତି ଠାରୁ ପରଶୁରାମ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶକ୍ତି ନାଶ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ଦିବ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଶିକ୍ଷକ। ଏହିପରେ ଶ୍ରୀ ପରାଶର କହିଲେ: ପୁରୁରବାଙ୍କ ବଡ଼ ପୁଅ ଆୟୁ, ତିଏ ରାହୁଙ୍କ ଝିଅଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ତାଙ୍କଠାରୁ ତିଏ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ନହୁଷ, କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧ, ରମ୍ଭ, ରଜି ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ପୁଅ ଅନେନା। କ୍ଷତ୍ରବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ସୁହୋତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସୁହୋତ୍ରଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ—କାଶ୍ୟପ, କାଶ, ଗୃତ୍ସମଦ। ଗୃତ୍ସମଦଙ୍କୁ ଶୌନକ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଚାରି ଵର୍ଣ୍ଣ ଵ୍ୟବସ୍ଥା ସ୍ଥାପନ କଲେ। କାଶ୍ୟପ ଠାରୁ କାଶ୍ୟ, ତାଠାରୁ କାଶୀର ରାଜା, ତାଠାରୁ ରାଷ୍ଟ୍ର, ରାଷ୍ଟ୍ର ଠାରୁ ଦୀର୍ଘତପା। ଦୀର୍ଘତପାଙ୍କୁ ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଧନ୍ୱନ୍ତରି, ଯିଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଦିବ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂର୍ବ କୃତିରେ ବର ପାଇଥିଲେ। ନାରାୟଣ କହିଥିଲେ, "କାଶୀ ରାଜା ମାନ୍ୟର ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେବା; ଆୟୁର୍ବେଦକୁ ଅଠ ଶାଖାରେ ବିଭାଜନ କରିବା ଏବଂ ବିଦିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମର ଅଂଶ ମିଳିବା।" ଧନ୍ୱନ୍ତରିଙ୍କୁ କେତୁମାନ୍ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; କେତୁମାନ୍ଙ୍କୁ ଭୀମରଥ; ଭୀମରଥଙ୍କୁ ଦିଵୋଦାସ; ଦିଵୋଦାସଙ୍କୁ ପ୍ରତର୍ଦନ। ପ୍ରତର୍ଦନ, ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟ ବଂଶକୁ ନାଶ କରି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ଶତ୍ରୁଜିତ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଅତି ପ୍ରିୟ ଥିବାରୁ, ତିଏ ଭାତ୍ସ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠାରୁ ତିଏ ଋତଧ୍ୱଜ ନାମ ପାଇଲେ। ପରେ ତିଏ କୁବଳୟ ନାମକ ଘୋଡ଼ା ଲାଗି, କୁବଳୟାଶ୍ୱ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଏହି ବଂଶର ପୁଅ ଅଲର୍କ, ଯିଏ ଛଉ ହଜାର ଛଉ ଶହ ବର୍ଷ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ପୃଥିବୀର ଶାସନ କଲେ। ଅଲର୍କଙ୍କୁ ସନ୍ନତି ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ସନ୍ନତିଙ୍କୁ ସୁନୀଥ; ସୁନୀଥଙ୍କୁ ସୁକେତୁ; ସୁକେତୁଙ୍କୁ ଧର୍ମକେତୁ; ଧର୍ମକେତୁଙ୍କୁ ସତ୍ୟକେତୁ; ସତ୍ୟକେତୁଙ୍କୁ ବିଭୁ; ବିଭୁଙ୍କୁ ସୁବିଭୁ; ସୁବିଭୁଙ୍କୁ ସୁକୁମାର; ସୁକୁମାରଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟକେତୁ; ଦୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କୁ ବିତିହୋତ୍ର; ବିତିହୋତ୍ରଙ୍କୁ ଭାର୍ଗ; ଭାର୍ଗଙ୍କୁ ଭାର୍ଗଭୂମି; ଏହି ବଂଶରେ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ଏହି କାଶ୍ୟପ ବଂଶର ରାଜାମାନେ। ଏବେ ରଜି ବଂଶର କଥା ଶୁଣ। ରଜିଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ଶହ ପୁଅ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତି ଓ ଶାସନର ମାଳିକ। ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭରେ, ଦେବ ଓ ଦାନବ ଉଭୟ ଦଳ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ କେଉଁ ପକ୍ଷ ଜିତିବ?" ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, "ଯେଉଁ ପକ୍ଷ ପାଇଁ ରଜି ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ, ସେଉଁ ଦଳ ଜିତିବ।" ଦାନବ ରଜିଙ୍କୁ ଯାଇ ସହଯୋଗ ଚାହିଲେ, ତିଏ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି, ଯଦି ଜିତିବା ପରେ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବି।" ଦାନବମାନେ କହିଲେ, "ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଆମର ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ପାଇଁ ଆମେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ।" ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଭାବରେ ରଜିଙ୍କୁ ଯାଇ, ତିଏ ଏହି ଶର୍ତ୍ ରଖିଲେ, ଦେବମାନେ କହିଲେ, "ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବେ," କାରଣ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଏହିଥିଲା। ରଜିଙ୍କ ସହଯୋଗ ଓ ଦେବସେନା ସହ, ଦାନବମାନେ ବହୁ ଅସ୍ତ୍ରରେ ନାଶ ହେଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ରଜିଙ୍କ ପାଦ ଉପରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖି, କହିଲେ, "ତୁମେ ମୋର ପିତା, ଭୟରୁ ରକ୍ଷକ, ଆଶ୍ରୟ ଦାତା, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତୁମ ପୁଅ ଏବଂ ତିନି ଲୋକର ମାଲିକ।" ରଜି ହସି କହିଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ; ଶତ୍ରୁପକ୍ଷର ନମସ୍କାର ଅନେକ ଉପଚାର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନଦେଖା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" ଏହିପରେ ସେ ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ପଦ ରଖିଲେ; କିନ୍ତୁ ରଜି ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଯାଇବା ପରେ, ନାରଦ ମୁନିଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ରଜିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଚାହିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଇନଥିଲେ, ରଜିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହରାଇ ନିଜେ ଇନ୍ଦ୍ର ପଦ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ବୃହସ୍ପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ତିଏ ନିଜ ଅଂଶ ହୋମରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେଉଥିବାରେ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଜୁଜୁବା ଫଳ ପରି ଏକ ଅଂଶ ଦିଅନ୍ତୁ।" ବୃହସ୍ପତି କହିଲେ, "ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ କହିଥାନ୍ତୁ, ମୁଁ କି ନ କରିଥାନ୍ତି?" କିଛି ଦିନରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନିଜ ପଦ ଫେରାଇ ଦେବି, କହି ବୃହସ୍ପତି ଏକ ଉପଚାର କଲେ, ଯାହାରେ ରଜିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଭ୍ରମିତ ହେଲେ ଏବଂ ଧର୍ମରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେଲେ, ବେଦରୁ ଦୂର ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ନାଶ କରି, ପୁନଃ ନିଜ ପଦରେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଚଢ଼ିଗଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ପୁନଃପ୍ରତିଷ୍ଠା ଶୁଣିଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ଅପରାଧ କିମ୍ବା ଅଭାଗ୍ୟ ଭୋଗିବେ ନାହିଁ।