ଏକ ସୁଜ୍ଜନ, ଜ୍ଞାନୀ ମନୁଷ୍ୟ କେମିତି ଚାଲିବା ଉଚିତ, ଏହା ବିଷୟରେ ବିଶ୍ରୁତ ବ୍ୟାସଦେବ ରଜା ପରିକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଏଭଳି ଉପଦେଶ ଦେଲେ: ସୁଜ୍ଜନ ମନୁଷ୍ୟ ସେଉଁଠି ନିଜ କେଶକୁ ସ୍ବଚ୍ଛ ଓ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ରଖିବା ଉଚିତ, ତାଙ୍କ ଶରୀର ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ, ମନୋହର ଓ ଚାରିତ୍ରିକ ଫୁଲ ପରିଧାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କର ଜିନିଷ ନେବାରେ ଅତି ସାବଧାନ ହେବା ଉଚିତ; ନିଜ ଭାଷାରେ କ୍ଷୁଦ୍ର କ୍ଷୁଦ୍ର ଅସୁନ୍ଦର କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବା ପାଇଁ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦୋଷ ଦେଖାଇବାରେ ଅପରାହ୍ନ ହେବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟଙ୍କ ଧନ କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁତା ଉପରେ ଇର୍ଷ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଅସୁଦ୍ଧ ଯାନ ଚାଲିବା କିମ୍ବା ନଦୀ ପାର କିନାରାର ଛାୟାରେ ବସିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅପସନ୍ଦିତ, ଅପଚୟ, ପ୍ରମାଦି, ଶତ୍ରୁ, କିମ୍ବା ପୋକା-ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ବେଶ୍ୟା, ତାଙ୍କର ଗ୍ରାହକ ଓ ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଅତ୍ୟଧିକ ଅପବ୍ୟୟୀ, ଚୁଗଳ, ଧୋଖାବାଜ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏକାଏକା ଯାତ୍ରା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ରଜା, ତୀବ୍ର ନଦୀର ଧାରାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା, ଜଳୁଥିବା ଘରକୁ ଯିବା, କିମ୍ବା ଗଛର ଶିରଷାରେ ଚଢ଼ିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଦାନ୍ତ ଦାନ୍ତ ଦେଇ ଚେରିବା, ନାକ କୁଣ୍ଡିବା, ହାଁ ଦେବାବେଳେ ମୁହଁ ଖୋଲା ରଖିବା, ଶ୍ୱାସ କିମ୍ବା କାଶ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ଫିଙ୍ଗିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଉଚିତ ମନୁଷ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ହସିବା କିମ୍ବା ଚିଲ୍ଲିବା, ଶବ୍ଦକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା, ନଖ ଦେଇ ଖାଇବା, ଘାସ କାଟିବା, ଭୂମି ଚେରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏକ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଦୃଷ୍ଟି ମନୁଷ୍ୟ ଦାଢ଼ି କିମ୍ବା ମାଟି ଖାଇବା କିମ୍ବା ଚେରିବା, ଅଗ୍ନି, ଅସୁଦ୍ଧ ବସ୍ତୁ, ନିଷିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ନିଜ ଜନା ନାହିଁ ଥିବା ନଗ୍ନ ନାରୀକୁ ଦେଖିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ କିମ୍ବା ଅସ୍ତ ହେବାବେଳେ ଦେଖିବା, ମୃତଦେହ ଘ୍ରାଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ମୃତଦେହର ଘ୍ରାଣ ସୋମର ଘ୍ରାଣ। ସେ ସଦା ଚଉକ, ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷ, ଶ୍ମଶାନ, ଉଦ୍ୟାନ, ଓ ରାତିରେ ଦୁଷ୍ଟ ନାରୀଙ୍କ ଦଳକୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଦେବତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦୀପର ଛାୟାକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏକାଏକା ଜଙ୍ଗଲରେ ଯିବା କିମ୍ବା ଖାଲି ଘରରେ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେ ଦୂରରୁ କେଶ, ହାଡ଼, କାଁଟା, ଅସୁଦ୍ଧ ବସ୍ତୁ, ବଳି ବସ୍ତୁ, ଭସ୍ମ, ଚାଉଳ ଚୋଟ, ଓ ନ୍ୟାପ୍ତ ଭୂମିକୁ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଅନ୍ୟଜନ, ଅନ୍ୟ ଜାତି, ଅସତ୍ୟ କାମନା, ସାପ ଉପରେ ଯିବା, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଦଣ୍ଡାୟମାନ କିମ୍ବା ବସିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅତି ଜାଗିରେ କିମ୍ବା ଘୁମରେ, ଅତି ନାହାଇବା କିମ୍ବା ବସିବା, ଅତି ଶୁଇବା କିମ୍ବା ବ୍ୟାୟାମ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଦୂରରୁ ଦାନ୍ତ କିମ୍ବା ଶୂଙ୍ଗ ଥିବା ପଶୁ, କୁହୁଡ଼ି, ମୁଣ୍ଡା ହାଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ନ୍ୟୁଡ୍ ଅବସ୍ଥାରେ ନାହାଇବା, ଘୁମିବା, ଶୁଧି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଖୋଲା କେଶରେ ଖାଇବା କିମ୍ବା ଦେବପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଯଜ୍ଞ, ଦେବପୂଜା, ଆଚମନ କିମ୍ବା ପାଠ କରିବାବେଳେ ଏକ ପୋଷାକରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏକ ଶୁଭ୍ର ଚରିତ୍ର ଲୋକ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏକ ମୁହୁର୍ତ୍ତ ନିର୍ମଳ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ହେବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଉଚ୍ଚ କିମ୍ବା ନିମ୍ନ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ବିବାହ ଓ ବିବାଦ ସମାନ ଚରିତ୍ର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କରିବା ଉଚିତ। ସୁଜ୍ଜନ ମନୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଶୁଷ୍କ ଶତ୍ରୁତା ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଅଳ୍ପ ହାନି ହେଲେ ମନେଇ ନିବା ଉଚିତ, ଶତ୍ରୁତା ଦ୍ୱାରା ଲାଭ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ନାହାଇବା ପରେ ନାହାଇବା ପୋଷାକ କିମ୍ବା ହାତରେ ଅଙ୍ଗ ପୁଞ୍ଜିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; କେଶ ହଲାଇବା କିମ୍ବା ଉଠିବା ସହିତ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟର ଚରଣ ଉପରେ ପା ଦେବା, ପୂଜ୍ୟ ଜିନିଷ ଦିଶାରେ ପା ଦେବା, ଗୁରୁ ସମ୍ମୁଖରେ ବଡ଼ ଆସନେ ବସିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମନୁଷ୍ୟ ଦେବଳୟ, ଚଉକ, ଶୁଭ୍ର ଓ ପୂଜ୍ୟ ଜିନିଷର ବାମ ଦିଗରେ ଚଲିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କୁ ବାମଦିଗରେ ପରିକ୍ରମା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ସଦା ଦକ୍ଷିଣା ଦିଗରେ ଚଲିବା ଉଚିତ। ସୁଜ୍ଜନ ମନୁଷ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ବାୟୁ, କିମ୍ବା ପୂଜ୍ୟ ଜିନିଷ ଦିଶାରେ ଥୁଆ, ପେଶାବ କିମ୍ବା ପ୍ରବୃତ୍ତି କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ପେଶାବ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ରାସ୍ତାରେ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଶ୍ଳେଷ୍ମା, ମଳ, ପେଶାବ, ରକ୍ତ ଉପରେ ପା ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଖାଇବା, ହୋମ, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ, ପାଠ, ଯଜ୍ଞ, ଅନେକ ଲୋକ ମଧ୍ୟରେ ଥିବାବେଳେ ଶ୍ଳେଷ୍ମା କିମ୍ବା ନାକର ମାଲା ଫିଙ୍ଗିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସୁଜ୍ଜନ ମନୁଷ୍ୟ ନାରୀଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିବା, ତାଙ୍କୁ ଭରସା କରିବା, ଇର୍ଷ୍ୟା କରିବା, ବିନା କାରଣ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଖରାପ କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସୁଜ୍ଜନ ଚରିତ୍ର ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଲୋକ ଘର ଛାଡ଼ିବା ପୂର୍ବରୁ ପୂଜ୍ୟ ଜିନିଷ, ଫୁଲ, ମଣି, ଘୃତ ଦେଇ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଓ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ଚଉକରେ ନମସ୍କାର କରିବା, ସମୟ ଅନୁସାରେ ଯଜ୍ଞ କରିବା, ଦୁଃଖୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା, ନିର୍ମଳ ଲୋକଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଓ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ସହିତ ଏକାଠି ହେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଦେବତା ଓ ଋଷିଙ୍କୁ ଉଚିତ ଭାବେ ପୂଜା କରେ, ପିତୃଙ୍କୁ ଜଳ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଆଦର କରେ, ଅତିଥିକୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଉପକୃତ, ମାପିତ, ଏବଂ ମନୋହର କଥା କହେ, ନିଜେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ, ସେ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ ଓ ଅବିନାଶୀ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀ, ଲଜ୍ଜାଳୁ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଓ ନମ୍ର ଅଟୁଟ ଲୋକ, ସେ ଜ୍ଞାନ, ଉତ୍ତମ ବଂଶ, ଓ ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଅସମୟରେ ଉଲ୍ଳାସ, ପର୍ବ, ଅସୁଦ୍ଧି, ଗ୍ରହଣ ଓ ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ ପାଠ ବନ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ।