ଶୀରାୟୁଧ କ୍ରମରେ ରାଇବତ ରାଜାଙ୍କର କନ୍ୟା ରେବତୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ଏହି ବିବାହ ପରେ, ନିଜ କନ୍ୟାକୁ ଦେଇ ଦେବା ପରେ, ଶାନ୍ତ ଏବଂ ନିୟମିତ ରାଇବତ ରାଜା ହେମାଳୟକୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଯାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଶ୍ରୀ ପରାଶର ମହାର୍ଷି କହିଲେ— ଯେତେବେଳେ କକୁଦ୍ମୀ ରାଇବତ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରୁ ଫେରିନଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନ୍ୟାୟବାନ ଏବଂ ଧର୍ମିକ ଶହର କୁଶସ୍ଥଳୀ, ଯାହା ସେଠାର ନ୍ୟାୟବାନ ଲୋକମାନେ ନାମକରଣ କରିଥିଲେ, ସେହି ଶହରକୁ ତମସ ଶ୍ରେଣୀର ରାକ୍ଷସମାନେ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ଏହି ଭୟରେ, ତାଙ୍କ ଏକ ଶତ ଭାଇ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଦିଗରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଅନୁସୂତି ଏବଂ ପରମ୍ପରା ଏହି ଭୂମିରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ହିସାବରେ ବିକାଶ ହେଲା। ବୃଷ୍ଟ ଠାରୁ ବାର୍ଷ୍ଟକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ନାଭାଗଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ନାଭାଗସଂତ୍ର। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଅମ୍ବରୀଷ। ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ବିରୂପ। ବିରୂପଙ୍କୁ ପୃଷଦଶ୍ୱ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପୃଷଦଶ୍ୱଙ୍କୁ ରଥୀତର ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଅଛି— ଏହି କ୍ଷତ୍ରିୟ ବଂଶର ଜନ୍ମ ଲୋକମାନେ ଅଙ୍ଗିରସ ଅନୁସୂତି ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି; ରଥୀତର ବଂଶରେ ଯେଉଁ ଦ୍ୱିଜ ଲୋକମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଶିଷ୍ଟ। ମନୁ, ଯେଉଁବେଳେ ଭୁକ୍ତିରେ ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ହେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାକରୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଜନ୍ମ ନେଲା। ତାଙ୍କ ତିନି ମୁଖ୍ୟ ପୁଅ ଥିଲେ— ବିକୁକ୍ଷି, ନିମି ଓ ଦଣ୍ଡ। ପଚାଶଟି ପୁଅ, ଶକୁନିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଉତ୍ତର ଭୂମିର ରକ୍ଷା କଲେ। ଏବଂ ଅଅଠାଉଁଟି ପୁଅ ଦକ୍ଷିଣ ଭୂମିର ରାଜା ହେଲେ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ନିଜ ପିତାଙ୍କ ପିତୃ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି, ବିକୁକ୍ଷିଙ୍କୁ ଆଦେଶ କଲେ— "ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ମାଂସ ଆଣ।" ବିକୁକ୍ଷି, ଏହି ଆଦେଶ ଗ୍ରହଣ କରି "ଯଥା" କହି, ଧନୁ ନେଇ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ; ସେଠାରେ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀ ମାରିଦେଲେ। ଦୀର୍ଘ ଶିକାରରେ ଶିଂତି ଓ ଖୁଦାରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଇ, ଏକ ଖରା ଖାଇଲେ, ଏବଂ ଖରା ମାଂସ ନେଇ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଆଚାର୍ୟ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଏହି ମାଂସ ପବିତ୍ର କରିବାକୁ କହିଲେ, ଦେଖିଲେ— "ତୁମର ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ ଏହା ଖାଇଛି, ଏହି ମାଂସ ଅପବିତ୍ର।" ଏହିପରେ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଉପଦେଶରେ, ବିକୁକ୍ଷିଙ୍କୁ "ଶଶାଦ" ନାମ ଦିଆଗଲା ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ପିତାଙ୍କ ବିୟୋଗ ପରେ, ଶଶାଦ ନ୍ୟାୟଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ପୃଥିବୀର ରାଜ୍ୟ କଲେ। ଏହି ଶଶାଦଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ପୁରଞ୍ଜୟ। ଏହି ବଂଶର ଏକ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି। ପ୍ରାଚୀନ ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ, ଦେବତାମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପରାଜିତ ହେଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ। ନାରାୟଣ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନିତ୍ୟ ଆଶ୍ରୟ, ଯାହାର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ସେ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଖୁସି ହେଇ କହିଲେ— "ମୁଁ ତୁମର ଇଚ୍ଛା ଜାଣିଛି; ସେଥିପାଇଁ ଯାହା କରିବା ଉଚିତ, ଏବେ ଶୁଣ।" "ଶଶାଦଙ୍କ ପୁଅ ପୁରଞ୍ଜୟ, ଏକ ରାଜା ଋଷି ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ ଅଂଶ ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ଅବତରିବ; ମୁଁ ଦାନବମାନେକୁ ନଷ୍ଟ କରିବି। ତେଣୁ, ଦାନବମାନେର ନାଶ ପାଇଁ ପୁରଞ୍ଜୟ ସହିତ ଚିନ୍ତା କର।" ଏହି ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପୁରଞ୍ଜୟଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ କହିଲେ— "ହେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ତୁମର ସହଯୋଗ ଚାହୁଁଛୁ, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ କରିବାରେ ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର। ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛୁ, ତୁମେ ଆମକୁ ନା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।" ପୁରଞ୍ଜୟ ଉତ୍ତର ଦେଲେ— "ଯଦି ଇନ୍ଦ୍ର, ତିନି ଲୋକର ମହାରାଜ, ଶତକ୍ରତୁ ନିଜେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ତାଙ୍କ କାନ୍ଧରେ ଉଠାଇବେ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମ ସହଯୋଗୀ ହେବି।" ଏହି ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର "ଯଥା" କହି ସମ୍ମତି ଦେଲେ। ଏପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ବଳିର ଆକାର ଧାରଣ କଲେ, ପୁରଞ୍ଜୟ ବଳିର କୁହାରେ ଉଠିଲେ; ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଇ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେକୁ ବଧ କଲେ। ରାଜା, ବଳିର କୁହାରେ ଉଠି ଦାଇତ୍ୟ ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ "କକୁତ୍ସ୍ଥ" ନାମ ଦିଆଗଲା। କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଅନେନାହ। ପୃଥୁଙ୍କ ପୁଅ ଅନେନସ। ଅନେନସଙ୍କ ପୁଅ ବିଷ୍ଟରାଶ୍ୱ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଚାଂଦ୍ର ଯୁବନାଶ୍ୱ। ଚାଂଦ୍ର ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ ଶାବସ୍ତ, ଯିଏ ଶାବସ୍ତୀ ନାମକ ନଗର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ଶାବସ୍ତଙ୍କ ପୁଅ ବୃହଦଶ୍ୱ। ତାଙ୍କ ପୁଅ କୁବଳୟାଶ୍ୱ। ଏହିପରି ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଏହି ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନେ ପୃଥିବୀରେ ନ୍ୟାୟ ଓ ଶୃଙ୍ଗାର ନିମିତ୍ତେ ବଂଶ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ।