ସେ ବିବାହିତ ଦମ୍ପତି, ଶାସ୍ତ୍ରବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜା ଓ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ସମ୍ପାଦନ କଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ ରାଜା ସପତ୍ରଜିତଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା, ତାଙ୍କ ରାଣୀ ମଧ୍ୟ ସ୍ଵାମୀଙ୍କ ସହିତ ଅଗ୍ନିସ୍ନାନ କରିଲେ। କିନ୍ତୁ ବ୍ରତୀ ରାଜା ଜଣେ ପାଖରେ ଅନ୍ୟମତୀ ସହ କଥା ହେବାର ଦୋଷରୁ ସେ ପୁନଃ ଜନ୍ମରେ କୁକୁର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ରାଜା କାଶୀର ଝିଅ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ସହ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶୁଭ ଗୁଣରେ ସମ୍ପନ୍ନ ଓ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କ ବିବାହ କରାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହାକୁ ବାଧା ଦେଲେ। ଦେବଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜ ସ୍ଵାମୀଙ୍କୁ କୁକୁର ଭାବେ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଵିଦିଶା ନଗରକୁ ଯାଇ ସେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ। ସ୍ନେହ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଭୋଜନ ଦେଲେ। କୁକୁର ଭାବେ ରହି ତିନି ଭୋଜନ ହର୍ଷରେ ଭୋଗ କରି, ଅନେକ ପ୍ରଶଂସା କଥା କହିଲେ। ଏହା ଦେଖି ରାଜକୁମାରୀ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ, ନମ୍ର ହୋଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମହାରାଜ, ଆପଣଙ୍କ ମୃଦୁ ବ୍ୟବହାର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୁଃଖ ଜନ୍ମ ହେଲା; ଅନ୍ୟମତୀ ସହ କଥା ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ ପରେ ଏହି ଅବସ୍ଥା ହେଲା, ସେଥିରେ ଆପଣ ମନେ ପକାନ୍ତି କି?" ଏପରି ଉପଦେଶ ପାଇ ରାଜା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚିନ୍ତା କରି ଅସଙ୍ଗତାର ଅନୁଭୂତି କଲେ। ତା’ପରେ ସେ ନଗର ଛାଡ଼ି ମରୁଭୂମିକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରି ଶିଆଳ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଦ୍ଵିତୀୟ ବର୍ଷ ପରେ ରାଜକୁମାରୀ ଦେବଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ଶିଆଳ ଭାବେ ଚିହ୍ନିଲେ ଏବଂ କୋଳାହଳ ପାହାଡ଼କୁ ଯାଇ ଦେଖିଲେ। ସେଠାରେ ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଇଲେ, "ମହାରାଜ, କୁକୁର ଭାବେ ଥିବାବେଳେ ମୁଁ ଯାହା କହିଥିଲି, ଆପଣ ମନେ ପକାନ୍ତି କି?" ପୁନଃ ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ସତ୍ୟ ଅନୁଭବ କରି କିଛି ସମୟ ପରେ ଭୋଜନ ତ୍ୟାଗ କଲେ ଏବଂ ଶରୀର ଛାଡ଼ି ଓଉଲା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏଥିରେ ରାଜକୁମାରୀ ନିର୍ଜନ ଅଟବୀକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଇଲେ, "ମହାଭାଗ, ଆପଣ ଓଉଲା ନୁହଁନ୍ତି, ଆପଣ ଶତଧନୁ ରାଜା; କୁକୁର ଭାବେ ଥିଲେ, ପରେ ଶିଆଳ, ଏବେ ଓଉଲା ଭାବେ ଅଛନ୍ତି।" ଏହା ଶୁଣି ସେ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରି ଗୃଧ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ରାଜକୁମାରୀ ପୁନି ତାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ, "ମହାରାଜ, ଏହି ଦୁଃଖ ଅନ୍ୟମତୀ ସହ କଥା ହେବାର ଦୋଷ ଦ୍ୱାରା ହେଇଛି।" ତା’ପରେ ସେ କାଉଁ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ରାଜକୁମାରୀ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ଏହି କଥା କହିଲେ, "ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜା ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶୁଲ୍କ ଦେଉଥିଲେ, ସେମାନେ ଏବେ ଆପଣଙ୍କ ଭୋଜନ ହୋଇଛନ୍ତି।" ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇ ରାଜା କାଉଁ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରି ମୟୂର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ରାଜକୁମାରୀ ମଧ୍ୟ ମୟୂରୀ ଭାବେ ତାଙ୍କ ସହ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଏବଂ ସେଇ ଜାତିର ଭୋଜନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିଲେ। ଏହା ପରେ ରାଜା ଜନକ ମହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ; ତାହାର ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ ସମୟରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କଲେ। ସେଠାରେ ରାଜକୁମାରୀ ଏବଂ ରାଜା ଦୁଇଁଜଣେ ତାଙ୍କୁ କୁକୁର, ଶିଆଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜନ୍ମର କଥା ମନେ ପକାଇଲେ। ଏହା ଶୁଣି ସେ ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରି ଜନକଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତା’ପରେ ରାଜକୁମାରୀ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ବିବାହ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ; ରାଜା ତାଙ୍କ ସ୍ଵୟଂବର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ସ୍ଵୟଂବରରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ପୁନି ସ୍ଵାମୀ ଭାବେ ଚୟନ କଲେ ଏବଂ ପୂର୍ବବତ୍ ସେଇ ଭକ୍ତି ସହିତ ସେବା କଲେ। ସେ, ରାଜାମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ତାଙ୍କ ସହ ରାଜ୍ୟଭୋଗ କଲେ ଏବଂ ପିତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବିଦେହ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ। ସେ ଅନେକ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ଦାନ କଲେ, ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ନ୍ୟାୟରେ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କରି ଧରିତ୍ରୀକୁ ରକ୍ଷା କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବବତ୍ ଶୁଭ କ୍ରମରେ ଅନନ୍ଦରେ ସ୍ଵାମୀଙ୍କ ସହ ଅଗ୍ନିସ୍ନାନ କଲେ। ଏହା ପରେ ସେ ଦୁଇଁଜଣେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଦେବମାନଙ୍କ ପୂର୍ବକାମ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇ ଅନନ୍ତ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କଲେ। ଏହି ଅପୂର୍ବ ଦୁର୍ଲଭ ସାମ୍ବ୍ୟୋଗ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଅନୁଭବ କରି ସେ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଅନ୍ୟମତୀ ସହ ସଂସ୍ପର୍ଶ ଦୋଷ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଏବଂ ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନର ମହତ୍ୱ କଥା କହିଛି। ଏହିପରି ଦୋଷ ହେଉଥିବା ଅନ୍ୟମତୀଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଓ ସଂସ୍ପର୍ଶ ବିଶେଷକରି ଯଜ୍ଞ ଓ ଦୀକ୍ଷା କାଳରେ ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ। ଯଦି କୌଣସି ଅପଚୟ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହୁଏ, ତେବେ ତାହାର ଦୁଷ୍ଟି ମାଟିବାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ। ତେଣୁ ଯେଉଁମାନେ ତିନି ବେଦକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, ପର ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ଅଧର୍ମ କରନ୍ତି, ବେଦବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ବିରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶ ଏବଂ ସମ୍ପ୍ରକ୍ରିୟା କେତେ ଅପବିତ୍ର!