ହେ ରାଜା, ଏହି ଜଗତରେ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନର ନିୟମ ଓ ନୀତି ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ମହାନ୍ମାନ୍ୟ ଅତିଥି ଜଣେ ଗୃହକୁ ଆସନ୍ତି, ସେଠି ଧାତା, ପ୍ରଜାପତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ବସୁମାନେ ଓ ଅର୍ୟମାନ୍ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ଏବଂ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କର ଭୋଜନର ଅଂଶୀ ହୁଅନ୍ତି। ତେଣୁ ମଣିଷମାନେ ସଦା ଅତିଥିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଅତିଥିଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇନାହିଁ ନିଜେ ଖାଇଥାଏ, ସେ ମାତ୍ର ପାପ ଭୋଜନ କରେ। ଏହାପରେ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି—ପ୍ରଥମେ ବିବାହିତ ମହିଳା, ଦୁଃଖିତ, ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଶିଶୁମାନେ ଯେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଭୋଜନ ଦେବା; ଏବଂ ପରେ ନିଜେ ଭୋଜନ କରିବା। ଯଦି ସେ ଏମାନେ ଭୋଜନ କରିନଥିବାବେଳେ ନିଜେ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ପାପ ଭୋଜନ କରେ; ଏଭଳି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ନରକକୁ ଯାଇ କୀଟଭୋଜୀ ହେଇ ଜନ୍ମ ନେଉଥାଏ। ଯିଏ ସ୍ନାନ କରିନାହିଁ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ମଳ ଭୋଜନ କରେ; ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ବିନା ଭୋଜନ କଲେ, ପୁୟା ଓ ରକ୍ତ ଭୋଜନ କରେ; ପ୍ରସ୍ତୁତ ନହୋଇଥିବା ଭୋଜନ ଖାଇଲେ, ମୁତ୍ର ଭୋଜନ କରେ; ଏବଂ ଶିଶୁମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଖାଇନଥିବାବେଳେ ଖାଇଲେ, ପ୍ରଥମେ ପ୍ରବେଶ କରେ ମଳ ଭୋଜନରେ। ଏହିପରି ଯେଉଁଠି ଦାନ ଦିଆଯାଇନାହିଁ, ସେଠି ଦିନ ଓ ରାତି କୀଟ ଭୋଜନ କରେ ଏବଂ ଅନୁଚିତ ଜିନିଷର ଅଂଶୀ ହୁଏ। ଏହିପରି ଅନୁଚିତ ଚରିତ୍ରରୁ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ଗୃହସ୍ଥଙ୍କୁ କିପରି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ ତାହା ଶୁଣ। ଏଠାରେ ନିଜ ଶରୀରର ଆରୋଗ୍ୟ, ବଳ, ବୁଦ୍ଧି, ଦୁର୍ଘଟନାରୁ ମୁକ୍ତି ଓ ଶତ୍ରୁମାନ୍ତ୍ରିକ ରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ। ସ୍ନାନ କରି ସଠିକ୍ ଭାବେ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦେଇ, ଶୁଭ ମଣି ହାତରେ ଧରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଅଗ୍ନିକୁ ଆହୁତି ଦେଇ, ସଫା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଅତିଥି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୁରୁ ଓ ନିର୍ଭରଶୀଳଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ, ଶୁଭ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଭଲ ମାଳା ପିନ୍ଧି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଅଧିକ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଭିଜା ହାତ ପା ନେଇ, ମୁଖ ପରିଶ୍ରୁତ ନହେବା, ଅନୁଚିତ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପୂର୍ବ ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ମନ ଅନ୍ୟଠାରେ ନ ରଖି, ଶୁଧ୍ଧ, ଅନୁକୂଳ ଓ ପବିତ୍ର ଜଳ ଛିଟା ଦିଆଯାଇଥିବା ଭୋଜନ ଖାଇବା ଉଚିତ। ଅସମ୍ମାନ ସହ ଆଣାଯାଇଥିବା ଭୋଜନ, ଅପୂତିକର ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଭୋଜନ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଶିଷ୍ୟ ଓ ଭୁଖା ଲୋକଙ୍କୁ ଅଂଶ ଦେଇ ପରେ ଗୃହସ୍ଥ ନିଜେ ଭୋଜନ କରିପାରିବେ। ଉପଯୁକ୍ତ ଓ ସଫା ଭାଣ୍ଡାରେ, କ୍ରୋଧ ରହିତ ଭାବେ ଦ୍ୱିଜାତି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ବାଳୁକାରେ ରଖାଯାଇଥିବା ବା ଅନୁଚିତ ସ୍ଥାନରେ, ଅନୁଚିତ ସମୟରେ ବା ଭିଡ଼ ଠାରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ପ୍ରଥମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଅଂଶ ଦେଇ ପରେ ଖାଇବା ଉଚିତ। ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶୁଧ୍ଧ ଭୋଜନ ଖାଇବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଫଳ, ମୂଳ, ଶୁଷ୍କ ଶାଖା ଓ ଏହାଦି ଛାଡ଼ି। ଏହିପରି ହରିତକୀ ଫଳ ଓ ଗୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ମିଠା ଖାଦ୍ୟ ଛାଡ଼ି, ଯେଉଁଠି ଅର୍ଥ ଅଛି ସେଉଁଠି ଅଂଶ ଅନୁସାରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ମଧୁ, ପାଣି, ଘିଅ, ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଖାଦ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଭୋଜନ କରିବା ସମୟରେ ଭୋଜନରେ ମନ ଲଗାଇବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ ମିଠା ରସ, ମଧ୍ୟରେ ଲୁଣିଆ ଓ ଖଟା ରସ, ଶେଷରେ ତିକ୍ତ, କଢା ଓ ଏହାଦି ରସ ଖାଇବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ ତରଳ ଖାଦ୍ୟ, ମଧ୍ୟରେ ଘନ, ଶେଷରେ ପୁଣି ତରଳ ଦ୍ୱାରା ଭୋଜନ କରିବାରେ ଶକ୍ତି ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହେ। ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଭୋଜନ କରିବା, ତାହାକୁ ନିନ୍ଦା ନ କରିବା ଓ ପଞ୍ଚ ମୁଁହ ଭରି ନିରବ ରହି ଭୋଜନ କରିବା—ଏହିପରି ଭାବରେ ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ପୁଷ୍ଟି ପାଏ। ଠିକ୍ ଭାବେ ଭୋଜନ କରି ମୁଁହ ଧୋଇ, ପୂର୍ବ ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁଯାୟୀ ମୁଁହ ଓ ହାତ ଭଲଭାବେ ଧୋଇବା ଉଚିତ। ଶାନ୍ତ ଓ ସ୍ଥିର ମନେ ଆସନ ସଜାଇ, ଆକାଂକ୍ଷିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ—ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ ହୋଇ ପୃଥିବୀ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ପୋଷିତ କରୁନ୍ତୁ; ଆକାଶ ମିଳିଲେ ତାହା ପଚନ କରୁନ୍ତୁ ଏବଂ ମୋତେ ଶୁଭ ଦେଉନ୍ତୁ। ଏହି ଭୋଜନ ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଶକ୍ତି ଦେଉ, ଏବଂ ଏହା ପଚିବା ସମୟରେ ଅବିରୋଧ ଶୁଭ ମିଳୁ। ଏହି ଭୋଜନ ମୋର ପ୍ରାଣ, ଅପାନ, ସମାନ, ଉଦାନ, ବ୍ୟାନ ପାଇଁ ପୌଷ୍ଟିକ ହେଉ; ଅବିରୋଧ ଶୁଭ ମଧ୍ୟ ମିଳୁ। ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ର ଅଗ୍ନି ମୋ ଭୋଜନ ପଚାଉନ୍ତୁ; ଏହାର ପଚନରୁ ମିଳୁଥିବା ଆନନ୍ଦ ମୋ ଶରୀରକୁ ରୋଗମୁକ୍ତ କରୁ। ବିଷ୍ଣୁ ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ଦେହର ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ, ସେ କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହି ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋ ଭୋଜନ ଶୁଭ ଓ ପଚନ ହେଉ। ବିଷ୍ଣୁ ହେଉଛନ୍ତି ଭୋଜନକାରୀ, ଭୋଜନ ଓ ତାହାର ପରିଣତି; ଏହି ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋର ଭୋଜନ ପଚିଯାଏ। ଏହିପରି ଚିନ୍ତନ କରି ନିଜ ହାତରେ ପେଟ ମସାଇବା ଉଚିତ ଏବଂ ଆଳସ୍ୟ ଛାଡ଼ି ସହଜ ଚର୍ଯ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ। ଶୁଭ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଉଚିତ ବିନୋଦ ଦ୍ୱାରା ଦିନ ଅତିବାହିତ କରି, ସଠିକ୍ ମାର୍ଗରୁ ଅପସ୍ଥାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରିବା ଉଚିତ। ଦିନ ଶେଷରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବ ତାରାମାଳା ସହିତ ଥିବାବେଳେ, ଠିକ୍ ଭାବେ ମୁଁହ ଧୋଇ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରିବା ଉଚିତ। ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ସମ୍ପ୍ରତି ଉପସ୍ଥିତ ରହିବା ନିୟମ—କେବଳ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ଜନିତ ଅଶୁଦ୍ଧି, ଅବ୍ୟବସ୍ଥା, ରୋଗ ବା ଭୟ ଅବସ୍ଥା ଛାଡ଼ି। ଯଦି ଏକ ଶାନ୍ତ ଶରୀର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା କରିନାହାଁତି, ତେବେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ତେଣୁ, ରାଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ପୂର୍ବରୁ ଉଠି ସକାଳ ସନ୍ଧ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ। ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଶୁଏଇଁଥିଲେ, ଉଠି ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଦୁଇଟି ସନ୍ଧ୍ୟା କରୁନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଧମ ଓ ଅନ୍ଧକାର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ପୁନଃ, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ବଳି ତିଆରି କରି, ଭୂପତି, ବୈଶ୍ୱଦେବ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।