ଏକ ଦିନ, ମହାରାଜଙ୍କୁ ଏହି ପବିତ୍ର ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ ବିଷୟରେ ବ୍ୟାସଦେବ ନିଜେ ନିଜ ମୁଁହେଁ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ସେ କହିଲେ, “ହେ ରାଜନ୍, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ଜୀବମାନେ ଅନ୍ନ ଓ ଜଳର ଅଭାବରେ କ୍ଷୁଦା ଓ ତିରିଷ୍ଣାରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେଠି ମୁଁ ଯେ ତିଳ ମିଶିତ ଜଳ ଦାନ କରୁଛି, ଏହା ସେମାନଙ୍କୁ ଶିତଳତା ଓ ପ୍ରସନ୍ନତା ଦେଉ ।” ଏହିପରି ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଳ ଦାନ କେମିତି କରିବାକୁ ହୁଏ, ତାହା ମୁଁ ତୁମକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି । ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ ଓ ସେହି ପ୍ରସନ୍ନତାର ଫଳ ଲାଭ କରେ । ଏହିପରି ଉଚିତ ଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସହ ଜଳ ଦାନ କରି, ନିଜେ ଅଞ୍ଜଳି ଜଳ ପାନ କରି, ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଏକ ଅଞ୍ଜଳି ଜଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ । ଏହିବେଳେ ଭକ୍ତି ସହିତ କୁହିବା ଉଚିତ—“ଓ ବିବସ୍ୱତ୍, ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପବିତ୍ର, ସବିତୃ, କର୍ମର ସାକ୍ଷୀ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର ।” ଏହା ପରେ ଘର ଓ ଇଚ୍ଛିତ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ—ଅର୍ଘ୍ୟ, ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ । ଏହିପରି, ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରିବା ଦରକାର । ଏହା ପରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ନମନ କରି ହବି ଦେବା, ତାପରେ ଘରପାଇଁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ, ପରେ ଅନୁମତିଙ୍କୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ । ଯେ ଅଞ୍ଜଳି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଏ, ତାହା ପାତ୍ରରେ ରଖି ପୃଥିବୀ ଓ ପର୍ଜନ୍ୟଙ୍କୁ, ଦ୍ୱାରରେ ଧାତୁ ଓ ବିଧାତ୍ରୀଙ୍କୁ, ଏବଂ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ । ଏବେ ଘରର ଦିଗପାଳକ ଦେବତାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ । ପୂର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, ବରୁଣ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହବି ଦେବା ଉଚିତ । ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀଙ୍କୁ ବଳି ଦେଇ ପରେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର । ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବାୟୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅନୁସୂଚିତ ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର । ପରେ ବିଶ୍ୱେଦେବ, ସମସ୍ତ ଜୀବ, ଅଷ୍ଟ ଦିଗପାଳ, ପିତୃମାନେ, ଏବଂ ଯକ୍ଷମାନେ ପାଇଁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ । ଏହା ପରେ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ନେଇ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଶୁଭ୍ର ଭୂମିରେ ପୃଥିବୀର ଜୀବମାନେ ପାଇଁ ଦାନ କରିବା ଦରକାର । ଏବେ ଏହିପରି କୁହିବା ଉଚିତ—“ଦେବତା, ମାନବ, ଗାଈ, ପକ୍ଷୀ, ସିଦ୍ଧ, ଯକ୍ଷ, ସର୍ପ, ଦୈତ୍ୟ, ପିଶାଚ, ଗଛ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ନ ଚାହାନ୍ତି—ମୁଁ ଏଠାରେ ଯାହା ଦେଇଛି, ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଦେଉ । ପିପିଲିକା, ପୋକା, ପତଙ୍ଗ ଓ କର୍ମବନ୍ଧନରେ ବନ୍ଧିତ ଯେଉଁମାନେ କ୍ଷୁଦାୟିତ, ଏହି ଦାନ କରାଯାଇଥିବା ଅନ୍ନରୁ ସେମାନେ ତୃପ୍ତି ଓ ସୁଖ ଲାଭ କରନ୍ତୁ । ଯେଉଁମାନେ ମା, ବାପା, ବାନ୍ଧବ ନାହାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ନ ପାଇଁ ସମ୍ଭାବନା ନାହିଁ, ଏହି ଭୂମିରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅନ୍ନ ସେମାନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ ।” ଏହି ଜୀବମାନେ ଓ ଏହି ଅନ୍ନ—ସବୁ ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ, ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ । ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହି ଅନ୍ନ ଅର୍ପଣ କରୁଛି । ଏହି ଚୌଦ୍ଦ ପ୍ରକାର ଜୀବ ଓ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଅନେକ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ତୃପ୍ତିପାଇଁ ଏହି ଅନ୍ନ ଦିଆଯାଉଛି—ସେମାନେ ତୃପ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ । ଏଭଳି ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଏହି ଅନ୍ନ ଭୂମିରେ ଦେବା ଉଚିତ, କାରଣ ଗୃହସ୍ଥ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ । ଏହି ଭୂମିରେ କୁକୁର, ଚଣ୍ଡାଳ, ପକ୍ଷୀ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗିରାସି, ଅପତ୍ର, ଓ ନିସ୍ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଅନ୍ନ ଦେବା ଉଚିତ । ଏହା ପରେ ଗୃହସ୍ଥ ଗୋଦୁହନ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ୱାରରେ ଅତିଥି ଆସିବା ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର । ଯଦି କେହି ଅତିଥି ଆସନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଭ ବାକ୍ୟ, ଆସନ ଓ ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ । ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ଅନ୍ନ ଦେଇ, ସାଦର ପ୍ରଶ୍ନ-ଉତ୍ତର କରି, ଅତିଥି ଯିବାବେଳେ ସାଙ୍ଗ ଦେଇ, ଗୃହସ୍ଥ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଦରକାର । ଯେଉଁଠାରୁ ଅନ୍ୟ ଦେଶର କେହି ଅସ୍ଥାନୀୟ, ଯାହାଙ୍କ ପରିବାର ଓ ନାମ ଅଜଣା, ସେମାନେ ଏହି ଗ୍ରାମର ନୁହେଁ, ସେମାନେ ଅସିଲେ ଅତିଥି ଭାବରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ । ଯଦି ଏପରି ଅତିଥିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ନ କରି ନିଜେ ଖାଏ, ସେ ଅପକୃତିରେ ପଡ଼େ । ଏପରି ଅତିଥିଙ୍କ ପଢ଼ା, କୁଳ, ଆଚରଣ, ପରିବାର ନିର୍ବିଚାର କରି, ତାଙ୍କୁ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମା ଭାବି ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର । ପିତୃମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଅସ୍ଥାନୀୟ, ଜଣାଶୁଣା, ପଞ୍ଚମହାୟଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ । ନିର୍ବିମ୍ସ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅନ୍ନ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଦରକାର । ତାପରେ ଏହି ଅନ୍ନର ତିନି ଭାଗ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଯଦି ସମର୍ଥ ଥାଏ, ଅଧିକ ଦେବା ଉଚିତ । ଏହିପରି ଚାରିପ୍ରକାର ଅତିଥି ଓ ମେଣ୍ଡିକାଣ୍ଟଙ୍କୁ ମାନ୍ୟତା ଦେଇ, ମହାପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ । ଯଦି କୌଣସି ଅତିଥି ଆଶା ଭଙ୍ଗ ହୋଇ ଘରୁ ଫେରିଯାଏ, ସେ ଘରସ୍ଥଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ ନେଇଯାଏ ଓ ତାଙ୍କର ପାପ ରଖିଯାଏ । ଧାତା, ପ୍ରଜାପତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ବସୁ, ଓ ଅର୍ୟମାନ୍—ଏହି ଦେବତାମାନେ ଅତିଥି ଭାବରେ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରନ୍ତି । ଏହିପରି ଅତିଥି ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର, ଯେଉଁଠାରେ ଅତିଥି ନାହିଁ, ଏଉଁଠି ଖାଇଲେ, ପାପ ଖାଇଥାଏ । ଏହି ପରେ ବିବାହିତା ମହିଳା, ଦୁଃଖିତ, ଗର୍ଭବତୀ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଶିଶୁମାନେ ପ୍ରଥମେ ଖାଇବେ, ପରେ ଗୃହସ୍ଥ ନିଜେ ଭୋଜନ କରିବେ । ଏହି ମାନେ ଖାଇନଥିଲେ ଜଦି ଗୃହସ୍ଥ ଖାଇଥାଏ, ସେ ପାପ ଭୋଜନ କରିଥାଏ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ନରକରେ ପଡ଼ି କୀଟ ଭୋଜନ କରେ । ଯେ ଅସ୍ନାନ କରି ତାରେ ଖାଏ, ସେ ମଳ ଭୋଜନ କରେ; ମନ୍ତ୍ର ନ ପଢ଼ି ଖାଇଲେ, ପୁୟ ଓ ରକ୍ତ ଭୋଜନ କରେ; ଅପକ୍ୱ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଲେ, ପିତ୍ତ ଭୋଜନ କରେ; ଶିଶୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନ ଖାଇ, ନିଜେ ଖାଇଲେ, ତାହା ମଳ ଭୋଜନ କରେ । ଏହିପରି ଦାନ ନ କରି ଦିନ ରାତି କୀଟ ଓ ଅପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ । ଏହିପରି ନ ହେବା ପାଇଁ, ଗୃହସ୍ଥ କିପରି ଭୋଜନ କରିବେ ତାହା ଶୁଣ । ଏଠାରେ ଶରୀର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ବଳ, ବୁଦ୍ଧି, ଅପଦର ନାଶ ଓ ଶତୃମନ୍ତ୍ର ରୁକ୍ଷା ମିଳେ ।