ଏ ରାଜନ୍, ଧର୍ମ ରଖ୍ୟା ପାଇଁ ଯଦି ଧନ କିମ୍ବା କାମନା ବିପଦ୍ ଆଣେ, ତେବେ ସେମାନେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଧର୍ମ ଯଦି ଦୁଃଖ ଦେଉଛି କିମ୍ବା ଲୋକମାନେ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ମୌତ୍ରିଭାବ ରଖି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍। ଘରଠାରୁ ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଦୂରକୁ ଯାଇ, ମନୁଷ୍ୟ ମୂତ୍ର ଓ ପରିସ୍ରାବ କରିବା ଉଚିତ୍। ପାଦ ଧୋଇବା କିମ୍ବା ମୁଁହ ଧୋଇବା ପାଣି ଘରର ଅଙ୍ଗନାରେ ଫେଙ୍କିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ କଦାପି ନିଜ ଛାୟା, ଗଛର ଛାୟା, ଗାଈ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି, ପବନ, ଗୁରୁ ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉପରେ ମୂତ୍ର କରିବେ ନାହିଁ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କୃଷି କ୍ଷେତ୍ର, ଫସଲ ମଧ୍ୟରେ, ଗୋଶାଳା, ଲୋକମାନେ ଥିବା ସ୍ଥାନ, ପଥ, ବା ନଦୀ ପାର କେବେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଜଳରେ, ଜଳ କୂଳରେ ବା ଶ୍ମଶାନରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦିନେ ଉତ୍ତର ଦିଗ ଦେଖି, ରାତିରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ ଦେଖି, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍; ତଥାପି ବିପଦ ସମୟରେ ଏହି ନିୟମ ଛାଡ଼ି ଯିବା ସମ୍ଭବ। ଜମିରେ କୁଶ ଛାଡ଼ି, ମୁଣ୍ଡ ଢାକି, ଅତିକ୍ଷଣ ରହିବା ବା କିଛି କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପରିଶୁଧ୍ଧି ପାଇଁ ଜମିନ ଉଠାଇବା ସମୟରେ, ନିଳଗୂହା, ଉନ୍ଧୁଳି ଗହ୍ୱର, ଜଳ ତଳ, ବା ଘରର ମାଟି ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହା ଅଶୁଦ୍ଧ ହୋଇପାରେ। ଛୋଟ ପ୍ରାଣୀ ଥିବା ମାଟି, ହାଳ ଦ୍ୱାରା ଉଠାଯାଇଥିବା ମାଟି ଏବଂ ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳର ମାଟି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଶୁଚିତା ପାଇଁ ଲିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ମାଟି, ଗୁଦ ପାଇଁ ତିନି, ବାମହସ୍ତ ପାଇଁ ଦଶ, ଦୁଇ ହାତ ପାଇଁ ସାତ ମାଟି ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍। ପରିଶୁଧ୍ଧ ଓ ଗନ୍ଧହୀନ ମାଟି, ଫେନ ନଥିବା ପାଣି ବ୍ୟବହାର କରି, ମନୋଯୋଗ ସହିତ ପୁନଃପୁନଃ ମାଟି ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍। ପାଦ ପରିଶୁଧି ସେଷ କରି, ଆଉଥରେ ପାଦ ଧୋଇ, ତିନିଥର ପାଣି ଚୁମ୍ବନ କରି, ଦୁଇଥର ମୁଁହ ପଞ୍ଚନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏପରେ ମୁଣ୍ଡର ଗୁହା, ମୁଣ୍ଡ ଚୂଡ଼ା, ବାହୁ, ନାଭି ଓ ହୃଦୟକୁ ପାଣି ଛୁଆଇବା ଉଚିତ୍। ମୁଁହ ଧୋଇ, କେଶ ସଜାଇ, ଦର୍ପଣ ଦେଖି, ଅଞ୍ଜନ ଲଗାଇ, ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଦର୍ଭା ଓ ଏହିପରି ଦ୍ରବ୍ୟ ଧରିବା ଉଚିତ୍। ଏପରେ ନିଜ ଜାତି ଓ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ଜୀବିକା ଓ ଧନାର୍ଜନ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଓ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ୍। ସୋମ ଯଜ୍ଞ, ଘୃତ ହୋମ ଓ ପାକ ନୈୱେଦ୍ୟ ସ୍ଥିର; ଲୋକମାନେ ଧନ ଦ୍ୱାରା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ଧନ ଅର୍ଜନ ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିତ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନଦୀ, ଝିଲି, ପୋଖରୀ, ଦେବତା ଖୋଦିଥିବା ଜଳ ବା ପାହାଡ଼ର ଝରଣାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏପରି ପ୍ରାକୃତିକ ଜଳ ନ ମିଳିଲେ, କୂଆର ଜଳ, ତଥା ଘରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଜଳ ବା ଜଳ ନ ଥିଲେ ମାଟି ଉପରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନାନ କରିପାରିବେ। ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦେବତାଙ୍କୁ ତିନିଥର ଜଳ ଦେଇ, ଋଷିଙ୍କୁ ଏକଥର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଦେଇପାରିବେ। ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କୁ, ପିତାମହ ଓ ପ୍ରପିତାମହଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ମାତୃପକ୍ଷର ଠାକୁରଦା, ତାଙ୍କର ପିତା ଓ ତାଙ୍କର ପିତାକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହା ସହିତ ମା, ସତ୍ମା, ଠାକୁରମା, ଗୁରୁପତ୍ନୀ, ଗୁରୁ, ମାମା, ଏବଂ ପ୍ରେମମୟ ବନ୍ଧୁମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏପରି ଭାବରେ ଯେଉଁଠି ଚାହାଁ, ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପଢ଼ି ଓ ଜଳ ଅର୍ପଣ କରି, ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ। ଦେବ, ଅସୁର, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ, ଗୁହ୍ୟକ, ସିଦ୍ଧ, କୁଷ୍ମାଣ୍ଡ, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ—ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଜଳ, ଭୂମି କିମ୍ବା ବାୟୁରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଜଳରେ ଶୀଘ୍ର ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନରକ ଓ ଦୁଃଖରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଜଳରେ ଶିତଳତା ଲାଭ କରନ୍ତୁ। ମୋ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ, ବର୍ତ୍ତମାନ ବା ପୂର୍ବଜନ୍ମର, ଏହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀ ତୃଷ୍ଣା ଓ ଭୋକରେ ପୀଡ଼ିତ, ସେମାନେ ଏହି ତିଳ ମିଶିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତି ପାଆନ୍ତୁ। ଏପରି ଭାବେ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଜଳ ଦାନ କରିବା ଉପାୟ ମୁଁ ତୁମେଠାରେ କହିଲି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଲୋକ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ ଓ ଏହି ତୃପ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମହାପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଏହିପରି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ସହିତ ଚାହିଁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେଠାରେ ଜଳ ଦେଇ, ଆଚମନ କରି, ପରେ ଏକ ଅଞ୍ଜଳି ଜଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। "ବିବସ୍ୱତ୍, ଦୀପ୍ତିମାନ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁର ଶକ୍ତି, ଜଗତ୍ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପବିତ୍ର, ସବିତା, କର୍ମର ସାକ୍ଷୀ"—ଏହିପରି ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ୍। ଏପରେ ଘର ଓ ଇଷ୍ଟଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରି, ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଜଳ, ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ପାଇଁ ବିଶେଷ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରିବା ଉଚିତ୍। ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ, ତାପରେ ଗୃହ ପାଇଁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ, ପରେ ଅନୁମତିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଶେଷ ଅଞ୍ଜଳି ଏକ ପାତ୍ରରେ ରଖି, ପୃଥିବୀ ଓ ପର୍ଜନ୍ୟ, ବାହାରେ ଧାତୃ ଓ ବିଧାତୃ, ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏବେ ଘରର ଦିଗପାଳକ ଦେବତାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ପୂର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ, ବରୁଣ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।