ମହାମୁନିଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ, ପରାଶର ଋଷି କହିଲେ—"ହେ ମୈତ୍ରେୟ! ଯେପରି ଏକ ଘଟରେ ଅଗ୍ନି ଲାଗିଲେ ପାଣି ବଢ଼ିଯାଏ, ସେପରି ଚନ୍ଦ୍ରମା ଆଉଜ୍ଯାରେ ସମୁଦ୍ରର ପାଣି ବଢ଼ିଯାଏ। ଚନ୍ଦ୍ରମା ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତମୟ ସହିତ, ଶୁକ୍ଳ ଓ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ, ସମୁଦ୍ରର ପାଣି କେବେ ଅଧିକ କେବେ କମ୍ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ସେଟି ମାତ୍ରାରେ ବେଶି କିମ୍ବା କମ୍ ହୁଏ ନାହିଁ। ସମୁଦ୍ରରେ ଏହି ବୃଦ୍ଧିର ମାପ ପାଞ୍ଚଶେ ଦଶ ଅଙ୍ଗୁଳ ପରିମାଣ ଦେଖାଯାଏ। ପୁଷ୍କର ଦ୍ୱୀପରେ ଆହାର ସ୍ୱୟଂ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ଏଠାରେ ଲୋକମାନେ ଛଅ ରସର ଖାଦ୍ୟ ସବୁବେଳେ ଖାନ୍ତି। ମିଠା ପାଣିର ସମୁଦ୍ର ପରେ ଲୋକସଂସ୍ଥିତି ନାମକ ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯାହା ସୁନାର ଭଳି ଦ୍ୱିଗୁଣା ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବଶୂନ୍ୟ। ଏହା ପରେ ଲୋକାଲୋକ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହା ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା ଓ ଦଶ ହଜାର ଯୋଜନା ଉଚ୍ଚ। ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ପାଖରେ ଏକ ଅନ୍ଧକାର କୋଷ ଘେରି ରହିଛି, ଏବଂ ସେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମଣ୍ଡଳ ଆଉ ଘେରି ରହିଛି। ଏହି ଭୂମି, ଏହାର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ କୋଷ, ଦ୍ୱୀପ, ସମୁଦ୍ର ଓ ବଡ଼ ପର୍ବତ ସହିତ, ପାଞ୍ଚଶେ କୋଟି ଯୋଜନା ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ। ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆଧାର, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ ଭିତ୍ତି। ଏବେ, ହେ ମୈତ୍ରେୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀ ଓ ଜଳ ତଳେ ଥିବା ନରକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯେଉଁଠି ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିବା ପାପୀମାନେ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ନରକମାନେ ହେଉଛନ୍ତି—ରୌରବ, ସୂକର, ରୋଧ, ତାଳ, ବିଶସନ, ମହାଜ୍ୱାଳ, ତପ୍ତକୁମ୍ଭ, ଲବଣ, ବିଲୋହିତ; ରୁଧିରାମ୍ଭ, ବୈତରଣୀ, କ୍ରିମିଶ, କ୍ରିମିଭକ୍ଷ, ଅସିପତ୍ରବନ, କୃଷ୍ଣ, ଭୟଙ୍କର ଲାଳାଭକ୍ଷ; ପୁୟବହ, ପାପ, ବହ୍ନିଜ୍ୱାଳା, ଅଧଃଶିରା, ସଂଦଂଶ, କାଳସୂତ୍ର, ତମ, ଅବୀଚି; ଶ୍ୱଭୋଜନ, ଅଥାପ୍ରତିଷ୍ଠା, ଆପ୍ରଚି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସଂଖ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ନରକ। ଏହି ସମସ୍ତ ନରକ ଯମରାଜଙ୍କ ଆଧିନ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିର ଭୟ ଅଛି, ଏଠାରେ ପାପୀମାନେ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ମିଥ୍ୟା ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି, ପକ୍ଷପାତ କଥା କହନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ରୌରବ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଗର୍ଭହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ନଗର ଧ୍ଵଂସ କରନ୍ତି, ଗୋଧନ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ପ୍ରାଣ ରୋକନ୍ତି, ସେମାନେ ରୋଧ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ସୁନା ଚୋର କରୁଥିବା, କିମ୍ବା ଏମିତି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ଥିବା, ସେମାନେ ସୂକର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏଭଳି, କ୍ଷତ୍ରିୟ କିମ୍ବା ବୈଶ୍ୟ ହତ୍ୟା, ଗୁରୁପତ୍ନୀ ସହ ଅପରାଧ, ଉତ୍ତାପିତ ଭାଣ୍ଡରେ ରକ୍ତ ପାତ କିମ୍ବା ରାଜପାଳ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ନୀତିମତୀ ସ୍ତ୍ରୀ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା, କାରାପାଳ, ସିଂହମୁଣ୍ଡ ବିକ୍ରେତା, କିମ୍ବା ଭକ୍ତକୁ ତ୍ୟାଗ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ତପ୍ତ ଲୋହାର ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ପୁଅବୋହୁ କିମ୍ବା ଜନ୍ମଜାତ କନ୍ୟା ସହିତ ଅପରାଧ କରନ୍ତି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅପମାନ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଅପବାଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମହାଜ୍ୱାଳା ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବେଦକୁ ଦୁଷିତ କରନ୍ତି, ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅବିଧ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଲବଣ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। ଚୋର ଏବଂ ସୀମା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଗଳିତ ଲୋହାରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ଦେବ, ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା, ମଣି ଦୁଷିତ କରୁଥିବା, ସେମାନେ କ୍ରିମିଭକ୍ଷ କିମ୍ବା କ୍ରିମିଶ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ପିତୃ, ଦେବତା, ଅତିଥିକୁ ପୂଜା କରିବା ଛାଡ଼ି ଖାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଲାଲା ଭୋଜନ କରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଓ କଠିରେ ବିଧୂରିତ ଏକ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। କାନ କାଟିଦେଇଥିବା, ତଳୱାର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରରେ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣାମୟ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। ଅନୁଚିତ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ଅନାର୍ହଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଶୁଭ-ଅଶୁଭ ନକ୍ଷତ୍ର ଦେଖି ଦେଉଥିବା, ସେମାନେ ଅଧଃଶିରା ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। କଳା ଉଡଦ ମଧ୍ୟରେ ପୁୟ ମିଶାଇ ଖାଉଥିବା, ଏକା ଏବଂ ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ ଖାଉଥିବା, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଲାକ୍ଷା, ମାଂସ, ତରଳ, ତିଳ, ଲୁଣ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବିପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ସେଇ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। ବିଲେଇ, କୁକୁଡ଼ି, ଛାଗ, କୁକୁର, ଶୁଆ, ପକ୍ଷୀ ପାଳି ଜୀବିକା କରୁଥିବା, ସେମାନେ ସମାନ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। ଜୁଆରି, ମାଛଧରା, ମାଟି ଭାଣ୍ଡ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ବିଷ ଦେଉଥିବା, ସୁଇ କରାଇଥିବା, ମହିଷ ପାଳିଥିବା, ପର୍ବଦିନରେ କାମ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ—ଏମାନେ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। ଅଗ୍ନିଦାହ କରୁଥିବା, ମିତ୍ର ହତ୍ୟା କରୁଥିବା, ଅପଶକୁନ କହୁଥିବା, ଗ୍ରାମପୁରୋହିତ, ରକ୍ତ ଦେଖି ଅନ୍ଧ ହେଉଥିବା, ସୋମ ବିକ୍ରେତା—ସେମାନେ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ଗ୍ରାମ ବିନାଶ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବୈତରଣୀ ନଦୀକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଶୁକ୍ରପାତ କରୁଥିବା, ସୀମା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରୁଥିବା, ଅଶୁଚି, ଠକେଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିବା, ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାର ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। ଅକାରଣେ ଜଙ୍ଗଲ କାଟିଥିବା, ଭେଡ଼ା ଚୋରି କରିଥିବା, ଶିକାର କରିଥିବା, ସେମାନେ ଅଗ୍ନିର ଶିଖାରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ଘର କିମ୍ବା ଖେତକୁ ଅଗ୍ନି ଲଗାଇଥିବା, ସେମାନେ ଏହି ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ବ୍ରତ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ନିଜ ଆଶ୍ରମ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଲୋହା ପଞ୍ଜର ଯନ୍ତ୍ରଣା ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଥିଲେ ଦିନ କିମ୍ବା ରାତିରେ ଶୁକ୍ରପାତ କଲେ, ପୁଅଙ୍କୁ ବେଦ ପଢ଼ାଇଲେ, ସେମାନେ କୁକୁର ଭୋଜନକୁ ପଡ଼ନ୍ତି। ଏହିପରି ଅନେକ ଶତ, ସହସ୍ର ନରକ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ପାପ କରୁଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଦୁଷ୍କର୍ମ ଯେପରି ଅଛି, ତେଣୁ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ପାପ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେହି ନରକ ଅଞ୍ଚଳରେ ତାହାର ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।