ମହାମୁନି, ଏକ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ ବିବୃତ କରୁଛି। ଶ୍ଵେତ, ହରିତ, ବୈଦ୍ୟୁତ, ମାନସ, ଜୀମୂତ, ରୋହିତ ଏବଂ ସୁପ୍ରଭା—ଏହି ସାତଟି ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଚାରି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନେ ବସିଥାନ୍ତି। ଶାଲମଳୀ ଦ୍ୱୀପରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ରଙ୍ଗର—ପିତା, ଲାଲ, ହଳଦୀ ଏବଂ କଳା; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକାଏକି ଅଲଗା। ଏଠିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଭଗବାନଙ୍କୁ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମା, ବାୟୁ ରୂପରେ ବେଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଉପାସନା କରନ୍ତି ଏବଂ ଯଜ୍ଞର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏଠି ଏକ ବିଶାଳ ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟୀ ଶାଲମଳୀ ଗଛ ଅଛି, ଯାହା ଦେବମାନେ ଅତି ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯାହା ସନ୍ତୋଷ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଦ୍ୱୀପ ଚାରିପାଖରେ ସୁରୋଦା ନାମକ ସାଗର ଦ୍ୱାରା ଘିରାଯାଇଛି, ଯାହା ଶାଲମଳୀ ଦ୍ୱୀପ ସହିତ ସମାନ ଆକାରର। ସୁରୋଦା ସାଗର ଚାରିପାଖରେ କୁଶ ଦ୍ୱୀପ ଅଛି, ଯାହା ଶାଲମଳୀ ଦ୍ୱୀପର ଦୁଇଗୁଣା ଆକାରର। ଏବେ ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ, କୁଶ ଦ୍ୱୀପର ଶାସକ ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମତଙ୍କର ସାତ ପୁଅ ଅଛନ୍ତି—ଉଦ୍ଭିଦ, ବେଣୁମାନ, ବେରଥ, ଲମ୍ବନ, ଧୃତି, ପ୍ରଭାକର ଏବଂ କପିଳ। ଏହି ପୁଅମାନଙ୍କ ନାମରେ ଅଞ୍ଚଳମାନେ ନାମିତ। ଏଠି ଦେବ, ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, କିମ୍ପୁରୁଷ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜନମାନେ ଏକଠା ରହନ୍ତି। କୁଶ ଦ୍ୱୀପରେ ଚାରି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନେ ନିଜ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଲଗ୍ନ—ଡାମିନ, ଶୁଷ୍ମିଣ, ସ୍ନେହା ଏବଂ ମନ୍ଦେହ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଏବଂ ଅଧିକାରରେ ଅବିଚଳିତ ରହି, କୁଶ ଦ୍ୱୀପରେ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମ ରୂପରେ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଅତିରିକ୍ତ ଅଧିକାରର ଫଳକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ନାଶ କରନ୍ତି। ଏଠି ଏହି ସାତ ଗିରି—ବିଦ୍ରୁମ, ହେମଶୈଳ, ଦ୍ୟୁତିମତ, ପୁଷ୍ପବନ, କୁଶାଶୟ, ହରି ଏବଂ ମନ୍ଦରାଚଳ। ଏହି ସାତଟି ଗିରି ଏଠିର ଗିରିମାଳା, ଏବଂ ସାତ ନଦୀ ଅଛି—ଧୂତପାପା, ଶିବା, ପବିତ୍ରା, ସମ୍ମତି, ବିଦ୍ୟୁଦମ୍ଭା, ମହୀ ଏବଂ ସର୍ବପାପହରା। ଏହି ନଦୀମାନେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି। ଏଠି ଅନେକ ଛୋଟ ନଦୀ ଏବଂ ପାହାଡି ଅଛି; କୁଶଦ୍ୱୀପରେ ଗୁଶସ୍ତମ୍ଭ ସବୁଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ଦ୍ୱୀପ ସମାନ ଆକାରର ଘୃତୋଦା ନାମକ ଗୃତର ସାଗର ଦ୍ୱାରା ଘିରାଯାଇଛି; ଘୃତୋଦା ସାଗରକୁ କ୍ରଉଞ୍ଚ ଦ୍ୱୀପ ଘେରିଛି। ଏବେ ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ, କ୍ରଉଞ୍ଚ ଦ୍ୱୀପ ଏକ ଅତି ବିଶାଳ ଦ୍ୱୀପ, ଯାହା କୁଶଦ୍ୱୀପର ଦୁଇଗୁଣା ଆକାରର। କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପରେ ଦ୍ୟୁତିମତଙ୍କର ସାତ ପୁଅ ରାଜା ହେଲେ; ସେମାନେ ଅଞ୍ଚଳମାନେ ନାମିତ—କୁଶଳ, ମଲ୍ଲଗ, ଉଷ୍ଣ, ପୀବର, ଅନ୍ଧକାରକ, ମୁନି ଏବଂ ଦୁନ୍ଦୁଭି। ଏଠି ଦେବ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ପ୍ରିୟ କରୁଥିବା ଗିରିମାଳା ଅଛି—କ୍ରଉଞ୍ଚ, ବାମନ, ଅନ୍ଧକାରକ, ରତ୍ନଶୈଳ, ସ୍ୱାହିନୀ, ହୟସନ୍ନିଭ, ଦିୱାଭୃତ, ପୁଣ୍ଡରୀକବନ ଏବଂ ଦୁନ୍ଦୁଭି; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗିରି ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଗିରିର ଦୁଇଗୁଣା ଆକାରର, ଦ୍ୱୀପମାନେ ଭଳି। ଏହି ସୁନ୍ଦର ଅଞ୍ଚଳ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାହାଡିରେ ଲୋକମାନେ ଦେବମାନେ ସହିତ ନିର୍ଭୟ ରହନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ପୁଷ୍କରା, ପୁଷ୍କଲା, ଧନ୍ୟା ଏବଂ ତିଷ୍ୟା ନାମରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଏଠି ପାଣି ପାଇବା ପାଇଁ ସାତ ମୁଖ୍ୟ ନଦୀ—ଗୌରୀ, କୁମୁଦ୍ବତୀ, ସନ୍ଧ୍ୟା, ରାତ୍ରି, ମନୋଜବା, କ୍ଷାନ୍ତି ଏବଂ ପୁଣ୍ଡରୀକା; ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଅନେକ ଛୋଟ ନଦୀ ଅଛି। ଏଠି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ପୁଷ୍କରାଦ୍ୟ ଏବଂ ଜନାର୍ଦନ ରୂପରେ, ରୁଦ୍ର ରୂପରେ ଯଜ୍ଞରେ ଉପାସିତ ହୁଅନ୍ତି। କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପ ସମାନ ଆକାରର ଦହିର ସାଗର ଦ୍ୱାରା ଘିରାଯାଇଛି; ଏହି ଦହିର ସାଗରକୁ ଶାକଦ୍ୱୀପ ଦୁଇଗୁଣା ଆକାରରେ ଘେରିଛି। ଶାକଦ୍ୱୀପର ଶାସକ ଭବ୍ୟ ଏକ ମହାତ୍ମା, ତାଙ୍କର ସାତ ପୁଅ—ଜଳଦ, କୁମାର, ମୁକୁମାର, ମରୀଚକ, କୁସୁମୋଦ, ମୌଦାକି ଏବଂ ମହାଦ୍ରୁମ। ସେମାନେ ଅଞ୍ଚଳମାନେ ନାମିତ; ସାତ ଗିରି ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ବିଭାଜିତ କରନ୍ତି—ପୂର୍ବ ଗିରି ଉଦୟ, ଜଳାଧାରା, ରୈବତକ, ଶ୍ୟାମ, ଅସ୍ତଗିରି, ଆମ୍ବିକେୟ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର କେସରୀ। ଏଠି ଶାକ ଗଛ ଅତି ବଡ଼ ଏବଂ ଦେବମାନେ ସହିତ ସିଦ୍ଧମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି; ଏହି ଗଛର ବାୟୁ ଛୁଆରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏଠି ଚାରି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନେ ନ୍ୟାୟ ଏବଂ ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ; ସାତ ନଦୀ—ସୁକୁମାରୀ, କୁମାରୀ, ନଳିନୀ, ଧେନୁକା, ଇକ୍ଷୁ, ବେଣୁକା ଏବଂ ଗଭସ୍ତୀ; ଅନେକ ଛୋଟ ନଦୀ ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ପାହାଡି ଅଛି। ଜଳଦ ଆଦି ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ନଦୀରୁ ପାଣି ପିଆରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି ପାଇଥାନ୍ତି; ଏହି ଲୋକମାନେ ଦିବ୍ୟ ଆତ୍ମା, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପୃଥିବୀକୁ ଆସନ୍ତି। ଏଠି ସମାନ୍ୟ ଧର୍ମର ହାନି ନାହିଁ, କିଛି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ନାହିଁ, ଏବଂ ସାତ ଭୂମିରେ କୌଣସି ଅତିକ୍ରମ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଏହି ଦ୍ୱୀପମାନେ ଏବଂ ସାଗରମାନେ ମହାତ୍ମାମାନେ ଏବଂ ଚାରି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନେ ନିଜ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଏବଂ ଉପାସନାରେ ଅନନ୍ୟ ଭାବେ ବସିଥାନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ଶାନ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଧର୍ମର ରକ୍ଷା ହୁଏ।