ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ସ୍ୱସା ନାମକ ଦେବୀଙ୍କର ଗର୍ଭରୁ ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ମୁନି ନାମକ ଦେବୀ ଅପ୍ସରାମାନେକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଏବଂ ବଳଶାଳି ଅରିଷ୍ଟା ଗାନ୍ଧର୍ବମାନେକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଚର-ଅଚର ପ୍ରାଣୀମାନେ କଶ୍ୟପଙ୍କ ବଂଶଧର, ତାଙ୍କର ପୁଅ-ନାତି ଶତ-ଶତ, ସହସ୍ର-ସହସ୍ର ସଂଖ୍ୟାରେ ବିସ୍ତାରିତ। ଏହା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନ୍ବନ୍ତରର ସୃଷ୍ଟି ବିବର୍ଣ୍ନା। ବଡ଼ ବୈବସ୍ୱତ ଓ ବାରୁଣ୍ୟ ମନ୍ବନ୍ତରରେ, କୃତ ଯୁଗରେ, ଏଠି ଜୁହ୍ୱାନ ନାମକ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ସୃଷ୍ଟି ବିବର୍ଣ୍ନା ହୋଇଛି। ପୂର୍ବକାଳରେ, ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ସପ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଭାବରେ ନିୟୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଗାନ୍ଧର୍ବ, ସର୍ପ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦିତି ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେଙ୍କୁ ହରାଇ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ; ସେ ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ। ତାଙ୍କର ଏହି କ୍ରିୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ। ଦିତି ବର ଚାହିଲେ—ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେବେ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବି ହତ୍ୟା କରିପାରିବେ। ମୁନି କଶ୍ୟପ ଏହି ଭୟଙ୍କର ବର ଦେଲେ, ଏବଂ ତାପରେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଯଦି ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧତା, ଧ୍ୟାନ ଓ ଶ୍ରମ ସହିତ ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଧରି ଧାରଣ କରିବ, ତେବେ ତୁମ ପୁଅ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିପାରିବ।” ଏଭଳି କହି, କଶ୍ୟପ ଦିତି ସହିତ ସଂଯୋଗ କଲେ; ଦିତି ଶୁଦ୍ଧତା ସହିତ ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଧାରଣ କଲେ। ଇତିମଧ୍ୟରେ, ମଘବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ଜାଣିଲେ ଯେ ଏହି ଗର୍ଭ ତାଙ୍କର ବିନାଶ ପାଇଁ ଉଦ୍ଧିଷ୍ଟ, ସେ ଦିତିଙ୍କ ନିକଟକୁ ନମ୍ରତା ସହ ଗଲେ ଓ ସେଠାରେ ସେବା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଅପେକ୍ଷା କରିଲେ; ଶତ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ନିକଟରେ, ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଏକ ଅବସର ଦେଖିଲେ। ଏକ ଦିନ, ଦିତି ପାଦ ଧୋଇନଥିବାବେଳେ ଶୟନକକ୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଶୁଇଁପଡିଲେ; ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏବେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବଜ୍ରାୟୁଧ ଦ୍ୱାରା ଏହି ବଡ଼ ଗର୍ଭକୁ ସତ ଖଣ୍ଡରେ କାଟିଦେଲେ; ଯେତେବେଳେ ଏହି ଶିଶୁକୁ ଆଘାତ ହେଲା, ସେ ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ପୁନିପୁନି କହିଲେ, “ଚିତ୍କାର କରନାହାଁ!” କିନ୍ତୁ ଶିଶୁ ସତ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲା, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ ପୁନିପୁନି ପ୍ରହାର କଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଗକୁ ସେ ପୁନି ସତ ଭାଗରେ ବିଭାଜିତ କଲେ; ଏହିପରି ଭାବରେ ବେଗବାନ୍ ବାୟୁସମାନ ମାରୁତ ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଅନ୍ୟ ଦିନ, ପୂର୍ବରୁ ପୃଥୁ ରାଜାଙ୍କୁ ମହାର୍ଷିମାନେ ଅଭିଷେକ କରିଥିଲେ, ତାପରେ ଜଗନ୍ନାଥ ପ୍ରଭୁ ବିଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟ ଓ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ବଣ୍ଟନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ତାରା, ଗ୍ରହ, ପୁରୋହିତ ଓ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ଭିଦ ଉପରେ ସୋମଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ; ତିନି ଯଜ୍ଞ ଓ ତପସ୍ୟା ଉପରେ ମଧ୍ୟ ସୋମଙ୍କୁ ଅଧିକାର ଦେଲେ। ରାଜାମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଭାଗ ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କୁ, ଜଳର ରାଜ୍ୟ ବାରୁଣଙ୍କୁ, ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଓ ଭୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାବକ (ଅଗ୍ନି)ଙ୍କୁ ଦେଲେ। ପ୍ରଜାପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦକ୍ଷଙ୍କୁ, ମାରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ, ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ। ଧର୍ମର ରାଜ୍ୟ ଯମଙ୍କୁ, ହାତୀମାନେ ପାଇଁ ଏୟରାବତଙ୍କୁ, ଶିଂହମାନେ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ରାଜାକୁ ଦେଲେ। ପକ୍ଷୀମାନେ ପାଇଁ ଗରୁଡ଼, ଦେବମାନେ ପାଇଁ ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର), ଘୋଡ଼ାମାନେ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବାସ୍, ଗାୟମାନେ ପାଇଁ ବୃଷଭଙ୍କୁ ରାଜା କଲେ। ସମସ୍ତ ପଶୁମାନେ ପାଇଁ ଶିଂହଙ୍କୁ ରାଜା କଲେ; ଅମର ନାଗମାନେ ପାଇଁ ଶେଷଙ୍କୁ ଅଧିପତି କଲେ। ଅଚଳମାନେ (ପାହାଡ଼) ମଧ୍ୟରେ ହିମାଳୟଙ୍କୁ, ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟରେ କପିଳଙ୍କୁ, ନଖ-ଦନ୍ତି ଜନ୍ତୁମାନେ ପାଇଁ ବାଘଙ୍କୁ ରାଜା କଲେ। ଗଛମାନେ ପାଇଁ ପ୍ଲକ୍ଷ ବୃକ୍ଷଙ୍କୁ ରାଜା କଲେ; ଏଭଳି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଵାମିତ୍ୱ ନିୟୁକ୍ତି ହେଲା। ଏହିପରି ଭାବେ, ରାଜ୍ୟ ଓ ଦିଗ୍ବନ୍ଧୁମାନେ ସୂଚିତ କରି, ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ଥାନ ଦେଲେ। ପୂର୍ବ ଦିଗର ରକ୍ଷାରେ ବୈରାଜ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁଅ ସୁଧନ୍ୱନ୍, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ କର୍ଦମ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁଅ ଶଂଖପଦ, ପଶ୍ଚିମରେ ରାଜସଙ୍କ ପୁଅ କେତୁମାନ୍ତ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ପର୍ଜନ୍ୟ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁଅ ଅଜୟ ହିରଣ୍ୟରୋମାଙ୍କୁ ରାଜା କଲେ। ଏଠି ଏହି ସମସ୍ତ ଦିଗ୍ବନ୍ଧୁମାନେ ତାଙ୍କ ତାଙ୍କ ଦିଗରେ ଧର୍ମାନୁସାରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ, ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ଓ ନଗରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଧିପତିମାନେ, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଶ୍ୱର ପାଳନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମହାପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅଂଶରୂପ।