ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କ ସହ ବିରୋଧ ଦ୍ୱାରା ଯେ କୌଣସି ପାପ ମୋର ପିତାଙ୍କୁ ଲାଗିଛି, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ସେହି ପାପ ତୁରନ୍ତ ମୁକ୍ତ ହେବ।" ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, “ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ମୋର କୃପାରେ ଏହି ସବୁ ଘଟିବ। ଏବେ ତୁମେ ଆଉ ଏକ ଭିକ୍ଷା ଚୟନ କର, ଦେମନ୍ତ୍ର ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ।" ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ରହିବା ଭିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି।" ସେ ଆଉ କହିଲେ, “ଏକ ଜଣ ମୁକ୍ତି ନିଶ୍ଚିତ ହେବା ପରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଆପଣଙ୍କୁ ନିର୍ମଳ ଭକ୍ତି ରହିଛି, ସେଉଁଠାରେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ କିମ୍ବା କାମର ମୂଲ୍ୟ କ'ଣ?" ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, “ତୁମର ମନ ଯେପରି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରୁଛି, ମୋର କୃପାରେ ତୁମେ ପରମ ମୁକ୍ତି ପାଇବ।" ଏପରି କହି ବିଷ୍ଣୁ ମୈତ୍ରେୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅଦ୍ୱୂତ ହେଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରି ଗଲେ ଏବଂ ପିତାଙ୍କ ପାଦରେ ଶିର ନମାଇଲେ। ତାଙ୍କ ପିତା, ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଇ, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ବାହୁଡ଼େ ନେଇ ଶୁଘାଇଲେ, ଚକୁରେ ଲୁହା ଆଣି କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମେ ବଞ୍ଚିଛ, ମୋ ଶିଶୁ।" ଏହିପରି ଦୁଃଖ ଭିତରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପିତା ପ୍ରହ୍ଲାଦରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କ ଗୁରୁ ଓ ପିତାଙ୍କୁ ଧର୍ମ ଜାଣି ସେବା କଲେ। ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ନରସିଂହ ରୂପରେ ବିଷ୍ଣୁ ନେଇଗଲେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଦୈତ୍ୟମାନେ ସହ ମିଳି ରହିଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ରାଜସିଂହାସନ ଉପରେ ବସି ଅନେକ ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଓ ବିପୁଳ ସମ୍ପଦ ଉପଭୋଗ କଲେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି କ୍ଷୟ ହେବା ସମୟରେ, ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପ୍ରଭୁ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରି ପରମ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲେ। ମୈତ୍ରେୟ, ଏହିପରି ଦୈତ୍ୟ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଅତି ବିବେକୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ତୁମେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ। ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବେ, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଦିନ ଓ ରାତି ଯେଉଁ ପାପ ହେଉଛି, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନ ଶୁଣିଲେ କିମ୍ବା ପାଠ କଲେ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଅମାବାସ୍ୟା, ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନ ଏହି କଥା ପାଠ କଲେ, ଗୋଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ଯେପରି ହରି ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିପଦରେ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେପରି ଏହି କଥା ଶୁଣୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କରେ ରକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି। ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶିବି, ବାଷ୍କଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଥିଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦରୁ ବିରୋଚନ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବିରୋଚନରୁ ବଲି ଜନ୍ମ ନେଲେ। ବଲିଙ୍କ ଏକ ଶତ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ବାଣ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର। ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷର ପୁତ୍ରମାନେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଝର୍ଝର, ଶକୁନି, ଭୂତସନ୍ତାପନ, ମହାନାଭ, ମହାବାହୁ ଓ କାଳନାଭ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ। ଅନୁପୁ, ଦ୍ୱିମୂର୍ଧା, ଶମ୍ବର, ଅୟୋମୁଖ, ଶଙ୍କୁଶିରା, କପିଳ ଓ ଶଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ। ଏକଚକ୍ର, ତାରକ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ବୃଷପର୍ବନ୍, ପୁଲୋମା ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଏହି ଦାନୁ ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ରମାନେ ଓ ବିପ୍ରଚିତି ଅତି ପ୍ରବଳ ଥିଲେ। ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କ ତିନି ଝିଅ - ପ୍ରଭା, ଶର୍ମିଷ୍ଠା, ଵାର୍ଷପର୍ବଣୀ; ଉପଦାନୀ ଓ ହୟଶିରା ମଧ୍ୟ ଖ୍ୟାତିନାମା ଝିଅମାନେ। ପୁଲୋମା ଓ କାଳକା, ବୈଶ୍ୱାନରର ଝିଅମାନେ, ମରୀଚିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେଲେ। ତାଙ୍କରୁ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ପ୍ରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବ - ପୌଲୋମା ଓ କାଳକେୟ - ମରୀଚିଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେଲେ। ସିଂହିକା ଓ ବିପ୍ରଚିତିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ଓ ନିର୍ମମ ଥିଲେ। ତ୍ରୟଂଶ, ଶାଲ୍ୟ, ନଭା, ବାତାପି, ନାମୁଚି, ଇଲ୍ବଳା, ଖସ୍ରମ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ। ଆନ୍ଧକ, ନରକ, କାଳନାଭ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ଵକ୍ତ୍ରୟୋଧିନ ମହାସୁର ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ଦାନବମାନେ ଦାନୁ ବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ପୌତ୍ର ଶତ ଓ ହଜାର ନିମ୍ନରେ ଅଛନ୍ତି। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଦୈତ୍ୟ ରୁ ନିବାତକବଚ ତାଙ୍କ ଅନୁଶାସନ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାମ୍ରାଙ୍କ ଛଅ ଝିଅ - ଶୁକୀ, ଶ୍ୟେନୀ, ଭାସୀ, ସୁଗ୍ରୀବୀ, ଶୁଚୀ, ଗୃଦ୍ଧ୍ରକା ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଶୁକୀରୁ ପରାକିତ, ପେଉଁ, ନିଶାପକ୍ଷୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଶ୍ୟେନୀରୁ ଶ୍ୟେନ, ଭାସୀରୁ ଭାସ ଓ ଗୃଦ୍ଧ୍ରୀରୁ ଗୃଦ୍ଧ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଶୁଚୀରୁ ଜଳପକ୍ଷୀ, ସୁଗ୍ରୀବୀରୁ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀ; ତାମ୍ରା ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିନ୍ ରୁ ଘୋଡା, ଉଠ, ଗଧା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ବିନତାଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର - ଗରୁଡ଼ ଓ ଅରୁଣ, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବିରତ; ସୁପର୍ଣ୍ଣ ପକ୍ଷୀ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦାରୁଣ ସର୍ପ ଭକ୍ଷକ। ସୁରସା ରୁ ଏକ ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନେକ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା ଦେବୀୟ ସର୍ପ ଜନ୍ମ ନେଲେ। କଦ୍ରୁ ରୁ ଏକ ହଜାର ପ୍ରବଳ ସର୍ପ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଏବଂ ଅନେକ ମୁଣ୍ଡ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ - ଶେଷ, ଵାସୁକି, ତକ୍ଷକ, ଶଙ୍ଖ, ଶ୍ୱେତ, ମହାପଦ୍ମ, କମ୍ବଳ, ଅଶ୍ଵତର। ଏଲାପୁତ୍ର, କର୍କୋଟ, ଧନଞ୍ଜୟ ଓ ଅନେକ ବିଷାକ୍ତ, ଦୁଷ୍ଟ ସର୍ପ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଭୟଙ୍କର, ମାଂସ ଭକ୍ଷୀ, ଭୂମି, ଜଳ ଓ ଆକାଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, କ୍ରୋଧବଶାଙ୍କ ସନ୍ତାନ। କ୍ରୋଧାରୁ ପିଶାଚମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସୁରଭି ଦୁଧ ଓ ମହିଷ ଦେଲେ; ଇରା ଗଛ, ଲତା, ଅନ୍ନ ଓ ଘାସ ଦେଲେ। ଏହିପରି ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ଦିବ୍ୟ ବଂଶାବଳୀ ଏବଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଭକ୍ତିର ଉପାଖ୍ୟାନ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।