ଏହିପରି ଭାବେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ପୀତାମ୍ବରଧାରୀ, ଶ୍ରୀହରି ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବିସ୍ମିତ ଏବଂ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଉଠିବା ସହିତ, କମ୍ପିତ କଣ୍ଠରେ ପୁନିପୁନି "ଓଁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର" ବୋଲି କହିଲେ। ସେ ଭାଗ୍ୟବାନ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିନତି କଲେ—"ଓ ପ୍ରଭୁ, ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ଜନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା, ମୋତେ କୃପା କର, ଏହି ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ପୁନିଥରେ ମୋତେ ପବିତ୍ର କର।" ତାଙ୍କର ଏହି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଦେଖି, ଭଗବାନ କହିଲେ—"ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ତୁମେ ଯେପରି ଭାବରେ କରୁଛ, ତାହା ଦେଖି ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ। ମୋଠାରୁ ଯେକୌଣସି ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହ, ଯାହା ତୁମ ଇଚ୍ଛା।" ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ଯେକୌଣସି ଜନ୍ମରେ ମୁଁ ହେଉ, ଏହି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଆପଣଙ୍କୁ ଉପରେ ଏବଂ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ଉପରେ ସଦା ରହୁ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତି, ଯାହା ଅବିବେକୀଙ୍କୁ ଛାଡେନି, ମୋ ହୃଦୟରୁ ଆପଣଙ୍କ ସ୍ମରଣରେ ଦୂର ହେଉ।" ଭଗବାନ କହିଲେ—"ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ତୁମେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଭକ୍ତି କରୁଛ, ଏହି ଭକ୍ତି ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ ରହିବ। ତଥାପି, ଆଉ ଯାହା ଚାହଁ, ମୋଠାରୁ ଚାହ।" ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ସହ ଯୋଗରେ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାର ଶକ୍ତି ମୋତେ ମିଳିଛି। ମୋର ପିତା ଯେ ଅପରାଧ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ଦୂର କର।" ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ପ୍ରୟାସରେ ହତ୍ୟା ଚେଷ୍ଟା ହୋଇଥିଲେ—ତାଙ୍କୁ ଶସ୍ତ୍ର ଫେଙ୍କାଯାଇଥିଲା, ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିରେ ପକାଯାଇଥିଲା, ସାପ ଦ୍ୱାରା ଦଶାଯାଇଥିଲା, ଖାଦ୍ୟରେ ବିଷ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଶୃଖଳାବଦ୍ଧ କରି ସମୁଦ୍ରରେ ଫେଙ୍କାଯାଇଥିଲା, ପାହାଡ଼ରୁ ଫେଙ୍କି ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଅନେକ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥିଲା। ସେ କହିଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତାରୁ ଯେଉଁ ପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୋର ପିତା ତାହାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ।" ଭଗବାନ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ମୋର କୃପାରେ ଏହି ସବୁ ଘଟିବ। ଆଉ ଯେକୌଣସି ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହ, ଦାନବପୁତ୍ର।" ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦରେ ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ; ଯେପରି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଆପଣଙ୍କୁ ଉପରେ ରହିବ, ତାହିଁ ମୋର ପ୍ରାପ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକ ମୋକ୍ଷ ପାଇଛି, ସେଠାରେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ କଣ କାମର? ଯେପରି ମୋର ମନ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତିରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଉପରେ ଅବିଚଳିତ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ପରମ ମୋକ୍ଷ ପାଇବି।" ଏପରି କହି, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ମୈତ୍ରେୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ପୁଣି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ। ତାଙ୍କ ପିତା ଭାବବିହ୍ୱଳ ହୋଇ, ପୁଅକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ମୁଣ୍ଡ ଶୁଘି, ଅଞ୍ଜଳି ଆଖିରେ କହିଲେ—"ମୋ ପୁଅ, ତୁ ଜୀବନ୍ତ ଅଛୁ।" ଏହିପରି ଦୁଃଖ ଦେଖିଥିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାପରେ ତାଙ୍କ ଗୁରୁ ଏବଂ ପିତାଙ୍କ ସେବା କଲେ, ଧର୍ମ ଜାଣି। ପରେ, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ନରସିଂହ ରୂପେ ବିଷ୍ଣୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଦୈତ୍ୟମାନେ ସହିତ ମିଳି ରହିଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ଶୁଭ ଦିନ ଆସିଲା, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଅନେକ ପୁଅ, ପଉତି, ଏବଂ ବିଶାଳ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଉପଭୋଗ କଲେ। ତାଙ୍କର ଶାସନ କ୍ଷୀଣ ହେଲାପରେ, ତିନି ନିଷ୍ପାପ ଏବଂ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ହୋଇ, ଭଗବାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ପରମ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ମୈତ୍ରେୟ, ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଦୈତ୍ୟ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ କଥା ତୁମେ ପଚାରିଥିଲ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ମହାପୁରୁଷ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ତାଙ୍କର ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଦିନ କିମ୍ବା ରାତିରେ କରାଯାଇଥିବା ପାପ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପଢ଼ିବା ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଅମାବାସ୍ୟା, ଅଷ୍ଟମୀ କିମ୍ବା ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଏହି କଥା ପଢ଼ିଲେ ଗୋଦାନର ଫଳ ମିଳେ। ଯେପରି ହରି ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିପଦରେ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେପରି ଯେଉଁମାନେ ଏହି କଥା ସଦା ଶୁଣନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ ଶିବି, ବାଷ୍କଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ବଂଶରେ ବିରୋଚନ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବିରୋଚନଙ୍କୁ ବଲି ଜନ୍ମ ନେଲେ। ବଲିଙ୍କ ଏକଶ ଝିଅ ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଣ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼। ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଝର୍ଝର, ଶକୁନି, ଭୂତସନ୍ତାପନ, ମହାନାଭ, ମହାବାହୁ, କାଳନାଭ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଥିଲେ। ଅନୁପୁ, ଦ୍ୱିମୂର୍ଧା, ଶମ୍ଭର, ଅୟୋମୁଖ, ଶଙ୍କୁଶିରା, କପିଳ, ଶଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଏହି ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏକଚକ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାରକ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ବୃଷପର୍ବନ, ପୁଲୋମା ମଧ୍ୟ ବିପୁଳ ଶକ୍ତିର ଧାରକ ଥିଲେ। ଏହିମାନେ ଦାନୁଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ, ବୀର ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ସହିତ। ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କ ଝିଅମାନେ ଥିଲେ—ପ୍ରଭା, ଶର୍ମିଷ୍ଠା, ବାର୍ଷପର୍ବଣୀ, ଉପଦାନୀ ଓ ହୟଶିରା। ପୁଲୋମା ଓ କାଳକା, ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କ ଝିଅ, ମରୀଚିଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଠି ହଜାର ପୌଲୋମ ଓ କାଳକେୟ ଦାନବ, ମରୀଚିଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାପରେ, ସିଂହିକା ଏବଂ ବିପ୍ରଚିତ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ୍ୟ, କ୍ରୂର ଦାନବ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତ୍ରୟଂଶ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶଲ୍ୟ, ମହାବଳୀ ନଭା, ବାତାପି, ନାମୁଚି, ଇଲ୍ବଳ, ଖସ୍ରମ ଥିଲେ। ଆଣ୍ଢକ, ନରକ, କାଳନାଭ, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ବକ୍ତ୍ରୟୋଧିନ୍—ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟ ମହା ଦାନବ। ଏହିମାନେ ଦାନୁ ଉନ୍ନତିକାରୀ ପ୍ରମୁଖ ଦାନବ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ପଉତି ଶତେ ହଜାରେ ଗଣନାଯୋଗ୍ୟ। ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ବଂଶରେ ମହାତପସ୍ବୀ, ନିବାତକବଚ ଦାନବମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଓ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା। ଏହିପରି ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଗୁଣ, ତାଙ୍କ ଉତ୍ତମ ବଂଶ, ତାଙ୍କ ଭକ୍ତି ଏବଂ ମହିମାର ଅମୃତ କଥା।