ଏହି ଉତ୍କଳିତ ଗାଥାରେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଏକ ମହାନ ଆତ୍ମା ଭାବରେ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଅବତାର ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପରମ ରୂପ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଏହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ଭିତରେ ବସିଥିବା, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ସବୁକୁ ଦେଖିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦେଖିବାର ସାକ୍ଷୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଯାହାରେ ଅବସ୍ଥିତ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଅନୁଭୂତି ହୁଏ; ସେ ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରଥମ ପ୍ରାଣୀ, ଧ୍ୟାନର ଯୋଗ୍ୟ, ଅବିନାଶୀ, ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ। ହରି ଏହି ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଏବଂ ଅକ୍ଷୟ ଜଗତର ଆଧାର, ସେଠି ଏବଂ ସେ ଯେଉଁଠି ଏହି ଜଗତ ବନ୍ଧା ଓ ଗଠିତ, ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ। ଓଁ, ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଅବସ୍ଥିତ, ଯାହାରୁ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସମସ୍ତର ଆଶ୍ରୟ। ଅନନ୍ତର ସର୍ବବ୍ୟାପୀତା ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ଏକା ଅବସ୍ଥିତ; ସମସ୍ତ ମୋତେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ, ସମସ୍ତ ମୋତେ ବସିଥାଏ, ମୁଁ ନିତ୍ୟ। ମୁଁ ଏକା ଅବିନାଶୀ, ନିତ୍ୟ, ପରମ ଆତ୍ମା, ଆତ୍ମାର ଆଶ୍ରୟ; ଆରମ୍ଭରେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମ, ଶେଷରେ ପରମ ପୁରୁଷ। ଏଭଳି ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଦ୍ୱାରା ଚିନ୍ତନ କରି, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କ ସହ ଏକତା ଉପଲବ୍ଧ କଲେ, ନିଜକୁ ଅଚ୍ୟୁତ ଭାବରେ ଅନୁଭବ କଲେ। ସେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଭୁଲିଗଲେ, ଅନ୍ୟ କିଛି ଜାଣିଲେ ନାହିଁ; ଭାବିଲେ, "ମୁଁ ଏକା ଅବିନାଶୀ, ଅନନ୍ତ, ପରମ ଆତ୍ମା।" ଏପରି ଧ୍ୟାନର ଅଭ୍ୟାସ ଦ୍ୱାରା, ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍କର୍ମ ହ୍ରାସ ପାଇଲା, ତାଙ୍କର ଅନ୍ତଃକରଣ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଏବଂ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁ ଜ୍ଞାନର ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ଯୋଗର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ତୁରନ୍ତ ସପର୍ପ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ବନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ ହେଲା। ମହାସାଗର କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲା, ତାର ତରଙ୍ଗଗୁଡିକ ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲା; ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ, ପର୍ବତ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ଅନ୍ଦୋଳିତ ହେଲା। ତା'ପରେ, ଦେମନମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ରଖିଥିବା ବଡ଼ ପଥରକୁ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଫେଙ୍ଗି ଦେଲେ, ଏବଂ ଜଳରୁ ବାହାରିଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ପୁନଃ ଏହି ଜଗତ, ଆକାଶ ଓ ତାହାର ଚିହ୍ନଗୁଡିକୁ ଦେଖି, ନିଜକୁ ନିଜ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କଲେ। ପୁନଃ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଏହି ଆଦି, ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ର ମନ, ଅଶାନ୍ତ ନୁହେଁ, ନିଜ କଥା, ଶରୀର ଓ ମନ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ବନ୍ଧି, ପ୍ରଶଂସା କଲେ। "ଓଁ, ନମସ୍କାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତତ୍ତ୍ୱର ଅର୍ଥ, ସ୍ଥୂଳ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଅବିନାଶୀ ଓ ବିନାଶୀ, ପ୍ରକାଶିତ ଓ ଅପ୍ରକାଶିତ, ଭେଦରୁ ଅତୀତ, ସମସ୍ତର ନାଥ, ନିର୍ମଳ ଏକା।" "ଗୁଣର ଆଧାର, ଗୁଣର ନିମିତ୍ତ, ଯାହାର ତତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରୁ ଅତୀତ, ଗୁଣରେ ଅଟୁଟ; ରୂପ ଓ ରୂପହୀନ, ବଡ଼ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟ।" "ଭୟଙ୍କର ଓ ଶାନ୍ତ ରୂପ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଅଜ୍ଞାନର ଆଶ୍ରୟ, ଅଚ୍ୟୁତ; ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଅନସ୍ତିତ୍ୱର ରୂପ, ସତ୍ୟ ଭାବ, ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଅନସ୍ତିତ୍ୱର ଅବସ୍ଥାର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।" "ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ ନିତ୍ୟ ଓ ଅନିତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ, ମାୟାରେ ଅସ୍ପର୍ଶ, ଶୁଦ୍ଧ, ଏକା, ଅଦ୍ୱିତୀୟ—ନମସ୍କାର ମୂଳ କାରଣ ଭାବେ, ବାସୁଦେବ।" "ସ୍ଥୂଳ ଓ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ପ୍ରକାଶିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ନୁହେଁ—ନମସ୍କାର ଏହି ପରମ ପୁରୁଷ, ଯାହାରୁ ଏହି ବିଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ଅବିଶ୍ୱର କାରଣ।" ଏଭଳି ମନରେ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମହାପ୍ରଭୁ ହରି, ପୀତବସନ ଧାରଣ କରି, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭୟ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଉଠିଗଲେ, ତାଙ୍କର କଥା ଅସ୍ତିର ହେଲା, ପୁନଃପୁନଃ "ନମସ୍କାର ବିଷ୍ଣୁ!" କହିଲେ। "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ମୋତେ ଦୟା କରନ୍ତୁ, କେଶବ; ଆପଣଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୁନଃ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ।" "ତୁମେ ଏଭଳି କରୁଛ, ମୁଁ ତୁମର ଅଟୁଟ ଭକ୍ତିରେ ଖୁସି, ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ମୋତେ ଯେଉଁ ବର ଚାହୁଁ, ମାଗ।" "ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁଠି ମୁଁ ଜନ୍ମ ନେଉ, ତୁମେ ଅଚ୍ୟୁତ, ମୋର ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ତା'ଠି ଅବସ୍ଥିତ ରହୁ।" "ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗର ଆସକ୍ତି, ଯାହା ଅବିବେକୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଏ ନାହିଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ସମୟରେ ଏହା ମୋର ହୃଦୟରୁ ଦୂର ହେଉ।" "ତୁମେ ମୋତେ ଭକ୍ତି ଦେଇଛ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ରହିବ; ତଥାପି, ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଯେଉଁ ବର ଚାହୁଁ, ମାଗ।" "ପ୍ରଭୁ, ତୁମ ସହିତ ମୋର ସମ୍ପର୍କ ଦ୍ୱାରା, ମୋର ପ୍ରଶଂସା ଉପଜିଛି; ପ୍ରଭୁ, ମୋର ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହେଉ।" "ମୋତେ ଅସ୍ତ୍ର ଫିଙ୍ଗାଯାଇଛି, ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଫିଙ୍ଗାଯାଇଛି, ସପର୍ପ ଦ୍ୱାରା କାଟାଯାଇଛି, ଖାଦ୍ୟ ବିଷ ଦିଆଯାଇଛି।" "ମୋତେ ବାନ୍ଧି ଏ ସାଗରରେ ଫିଙ୍ଗାଯାଇଛି, ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ଫିଙ୍ଗାଯାଇଛି, ଅନେକ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ କରାଯାଇଛି।" "ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରତିପକ୍ଷ ଭକ୍ତମାନେ ଦ୍ୱାରା ଉପଜିଥିବା ପାପ, ତୁମ କୃପାରେ ମୋର ପିତା ତୁରନ୍ତ ମୁକ୍ତ ହେଉ।" "ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଏହି ସମସ୍ତ ତୁମେ ମୋର କୃପାରେ ପାଇବ; ଆଉ ଏକ ବର ଚୟନ କର, ଏସୁର ପୁତ୍ର, ଯେଉଁ ବର ଚାହୁଁ।" "ପ୍ରଭୁ, ଏହି ବର ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, କାରଣ ତୁମ କୃପାରେ ନିର୍ମଳ ଭକ୍ତି ରହିବ।" "ଯେଉଁ ଲୋକର ମୋକ୍ଷ ନିଶ୍ଚିତ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧର୍ମ, ଧନ, କାମର କି ଉପଯୋଗ, ଯାହାର ତୁମ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ।" "ତୁମେ ଯେଉଁପରି ମୋର ମନ ଅଟୁଟ ଓ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତୁମ କୃପାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମୋକ୍ଷ ଉପଲବ୍ଧ କରିବ।" ଏଭଳି କହି, ବିଷ୍ଣୁ ମୈତ୍ରୟ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ପ୍ରହ୍ଲାଦ ପୁନଃ ଫେରି, ପିତାଙ୍କ ଚରଣରେ ନମସ୍କାର କଲେ। ତାଙ୍କର ପିତା, ଅତି ଭାବାପ୍ନ, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଶୁଖିଲେ, ଅତି ଦୁଃଖରେ, ଅଶ୍ରୁଭରା ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା, "ତୁମେ ବଞ୍ଚିଛ" କହିଲେ। ବଡ଼ ଦୈତ୍ୟ ପିତା, ଯଦିଓ ଦୁଃଖଭୋଗ କରିଥିଲେ, ପ୍ରହ୍ଲାଦରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ; ଏପରି, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କର ଗୁରୁ ଓ ପିତାଙ୍କୁ ଧର୍ମ ଜାଣି ଉପସେବା କଲେ।