ମହାମୁନିମାନେ ବେନାଙ୍କର ହାତ ଚର୍ଣ୍ଣ କରିବା ସମୟରେ, ମହାମୁନି, ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ବେନ୍ୟ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ସେହି ପ୍ରଥୁ। ଏହି ପ୍ରଥୁ ହିଁ ପ୍ରଥମେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ପୃଥିବୀକୁ ଦୁହିଥିଲେ। ମୈତ୍ରେୟ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ— “ମହାମୁନିମାନେ ବେନାଙ୍କର ହାତ କାହିଁକି ଚର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ, ଯାହାରୁ ପ୍ରଥୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ?” ଶ୍ରୀ ପରାଶର ବିସ୍ତାର କରି କହିଲେ— “ସୁନୀଥା, ଯିଏ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କର କନ୍ୟା, ଅଙ୍ଗଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବେନା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ମୈତ୍ରେୟ, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କର କନ୍ୟା ଦେଖି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାରୁ ବେନା ଜନ୍ମ ଦିନରୁ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ରରେ ଥିଲେ।” ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମୁନିମାନେ ବେନାଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବରେ ଅଭିଷେକ କଲେ, ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଶର ଶାସକ ଭାବରେ କୁହିଲେ। ବେନା ଦେଶରେ ଘୋଷଣା କଲେ— “କେହି ବଳି, ଦାନ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅର୍ପଣ କରିବେ ନାହିଁ; ବଳିର ଉପଭୋକ୍ତା ମୁଁ ସମ୍ବେଦନା କରିଛି। ଆଜି, ବଳିର ମାନ୍ୟତା ଏକମାତ୍ର ମୋ ପାଖରେ।” ତାପରେ, ମୁନିମାନେ ପ୍ରଥମେ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ମୈତ୍ରେୟ, ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ— “ରାଜନ୍, ଆମ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ; ରାଜାତ୍ୱ ଦେହର ଉପକାର ଏବଂ ଲୋକଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ। ଦୀର୍ଘ ବଳି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିବା; ତାହାର ଅଂଶ ଆପଣଙ୍କୁ ମିଳିବ। ବଳି ଦ୍ୱାରା ବଳିପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ତିନି ଆମ ମାଧ୍ୟମରେ ଆପଣଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବେ। ଯେଉଁ ରାଜ୍ୟରେ ହରିଙ୍କୁ ବଳି ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ୍ର ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଉଁ ରାଜାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଚାହିଦା ଦେଇଥାନ୍ତି।” ବେନା ଉତ୍ତର ଦେଲେ— “ମୁଁ ଠାରୁ କିଏ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ? ମୋତେ ଛଡା ଅନ୍ୟ କିଏ ପୂଜ୍ୟ? ଏହି ହରି କିଏ, ଯିଏ ବଳିର ନାୟକ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ଯାହାକୁ ଆପଣମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାବରେ ଗଣନା କରୁଛନ୍ତି?” ତାପରେ ବେନା କହିଲେ— “ବ୍ରହ୍ମା, ଜନାର୍ଦନ, ଶମ୍ଭୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ, ଯମ, ରବି, ଅଗ୍ନି, ବରୁଣ, ଧାତା, ପୁଷା, ଭୂମି, ଚନ୍ଦ୍ର— ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶାପ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସମସ୍ତେ ରାଜାଙ୍କର ଶରୀରରେ ବସିଥାନ୍ତି; ରାଜା ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମୂର୍ତି। ଏହି ମୋ ଆଜ୍ଞା ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତୁ— ଆମ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ କାମ କରନ୍ତୁ; କୌଣସି ଦାନ, ବଳି, କିମ୍ବା ଅର୍ପଣ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେପରିକି ନାରୀମାନେ ପତିଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ ଭାବରେ ଗଣନା କରନ୍ତି, ସେପରି ଆପଣମାନେ ମୋ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ୍।” ମୁନିମାନେ କହିଲେ— “ମହାରାଜ, ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ, ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହେବା ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ; ବଳିର ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ଅଟୁଟ ରହିଛି।” ପରାଶର କହିଲେ— ବେନାକୁ ମୁନିମାନେ ବାରମ୍ବାର ଅନୁରୋଧ କଲେ, ତଥାପି ବେନା ଅନୁମତି ଦେଲେ ନାହିଁ; ଏହି ଅନୁରୋଧ ମଧ୍ୟ ଅଫଳ ହେଲା। ତାପରେ ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ କ୍ରୋଧ ଓ ଦୁଃଖରେ ଏକାଉଁ ହେଇ କହିଲେ— “ଏହି ପାପୀଙ୍କୁ ବଧ କର, ବଧ କର!” ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିବା, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ରରେ ଥିବା ଏହି ବେନା ଭୂମିର ଶାସକ ହେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହିପରି କହି, ମୁନିମାନେ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ଶୁଧ୍ଧ କୁଶା ଗ୍ରାସ ଦ୍ୱାରା ବେନାଙ୍କୁ ବଧ କରିଦେଲେ। ତାପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ସମସ୍ତେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଏଠାରେ ଧୂଳି ଉଠିଛି; ଲୋକମାନେ ଆସି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ— “ଏହା କଣ?” ଲୋକମାନେ କହିଲେ— “ରାଜା ନଥିବାରୁ ଦେଶରେ ଚୋରି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ଲୋକମାନେ ଲୋଭ ଦେଖାଉଛନ୍ତି।” ଏହି ଚୋରମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ଥିଲେ, ବିଶାଳ ଧୂଳି ଭୂମିକୁ ଉଠାଇଦେଲେ। ତାପରେ, ମୁନିମାନେ ଚିନ୍ତା କରି, ଏହି ରାଜାଙ୍କର ନାତି ନଥିବାରୁ ତାଙ୍କର ଜଠର ଚର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଶୁରୁ କଲେ, ଏକ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ପାଇଁ। ଚର୍ଣ୍ଣରୁ ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଜଳିଥିବା କମ୍ଭ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ମୁଣ୍ଡ ଚାଉଁ ଓ ଅତି ଛୋଟ। ସେ ମୁନିମାନେ ପଚାରିଲେ— “ମୁଁ କଣ କରିବି?” ମୁନିମାନେ କହିଲେ— “ବସି ପଡ଼।” ଏହିପରି, ସେହି ନିଷାଦ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ରେ ନିଷାଦମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଚିହ୍ନିତ। ଏହି ଉପାୟରେ ବେନାଙ୍କର ପାପ ବିଦାୟ ହେଲା; ନିଷାଦମାନେ ବେନାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କରିଲେ। ତାପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ବେନାଙ୍କର ଡାହା ହାତ ଚର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ଚର୍ଣ୍ଣ କରିବା ସମୟରେ ବେନାଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରଥୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କର ଦେହ ଅଗ୍ନିର ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ୍; ଆକାଶରୁ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଧନୁ 'ଆଜଗବ' ପଡ଼ିଲା, ଦେବୀୟ ବାଣ ଓ କବଚ ସହିତ। ପ୍ରଥୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ଉଲ୍ଲାସିତ ହେଲେ। ଏକ ସଜନ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବାରୁ ବେନା ମଧ୍ୟ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଉଠିଗଲେ, ପ୍ରଥୁଙ୍କର ପୁନ୍ୟରେ ପୁଣ୍ ନାମକ ନରକରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ସମୁଦ୍ର ଓ ନଦୀମାନେ ସମସ୍ତ ମଣି ଓ ଜଳ ନେଇ ପ୍ରଥୁଙ୍କର ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଆସିଲେ। ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବତାମାନେ, ଅଙ୍ଗିରାସଙ୍କର ବଂଶଜ, ସମସ୍ତ ଚର ଓ ଅଚର ଜୀବମାନେ ଏକାଉଁ ହେଇ ବେନ୍ୟଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ। ପ୍ରଥୁଙ୍କର ଡାହା ହାତରେ ଚକ୍ର ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅଂଶ ଭାବରେ ପ୍ରଥୁଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ ଓ ଏକାଗ୍ର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଚକ୍ର ଚିହ୍ନ ସମସ୍ତ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜାଙ୍କର ହାତରେ ଦେଖାଯାଏ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ବାଧା ଦେଇପାରିନାହାନ୍ତି। ବେନାଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରଥୁ, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ ହେଲେ, ବିଶାଳ ରାଜ୍ୟ ଓ ଧର୍ମ ନିଷ୍ଠାର ଅଧିକାରୀ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ହାରିଥିବା ପ୍ରଜାମାନେ ପ୍ରଥୁଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରି ଜିତିଲେ; ସେହି ପ୍ରେମରୁ ‘ରାଜା’ ଭାବରେ ପ୍ରଥୁଙ୍କର ନାମ ହେଲା। ପ୍ରଥୁ ଶମୁଦ୍ରକୁ ଯିବା ସମୟରେ ଜଳ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଟୁଟ ରହିଲା; ପାହାଡ଼ମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଦୂର ହେଲେ, କୌଣସି ଧ୍ୱଜ ଭଙ୍ଗ ହେଲା ନାହିଁ। ଏହିପରି ବେନ୍ୟ ପ୍ରଥୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ ଅଭିଷେକର କଥା ମହାମୁନି ପରାଶର ବିବର୍ଣ୍ନ କଲେ।