सिंहासनगतः शक्रः सम्प्राप्य त्रिदिवं पुनः । देवराज्ये स्थितो देवीं तुष्टावाब्जकरां ततः
सिंहासनावर बसलेला इंद्र पुन्हा स्वर्ग मिळवून देवांचा राजा झाला आणि कमळहस्त देवीची स्तुती करू लागला.
नमस्ये सर्व्वभूतांनां जननीमब्जसम्भवाम् । श्रियमुन्नद्रपह्माक्षी विष्णोर्वक्षः स्थलस्थिताम्
सर्व जीवांची जननी, कमळातून जन्मलेली, उमललेल्या कमळासारख्या डोळ्यांची आणि विष्णूच्या वक्षस्थळी वास करणाऱ्या श्रीला मी नमस्कार करतो.
त्वं सिद्धिस्त्वं सुधा स्वाहा स्वधा त्वं लोकपावनि । सन्धाय रात्रिः प्रभा भूतिर्मेधा श्रद्धा सरस्वती
तूच सिद्धी आहेस, तूच अमृत आहेस, स्वाहा आणि स्वधा तूच आहेस, तू सर्व लोकांना पावन करणारी आहेस. रात्र आणि प्रकाश यांचा संगम, समृद्धी, बुद्धी, श्रद्धा आणि सरस्वतीसुद्धा तूच आहेस.
यज्ञविद्या महाविद्या गुह्मविद्या च शोभने । आत्मविद्या च देवि त्वं विमुक्तिफलदायिनी
यज्ञाची विद्या, श्रेष्ठ विद्या, गुप्त विद्या, हे शुभे, आत्मविद्या आणि मुक्तीचं फळ देणारी देवी, हे सर्व तूच आहेस.
आन्वीक्षिकी त्रयी वार्त्ता दण्डनीतिस्त्वमेव च । सौम्यासौम्यैर्ज्जगद्रू पैस्त्वयैतद्द वि पूरितम्
विचारशक्ती, तीन वेद, व्यवहार, आणि राज्यकारभाराची विद्या हे सर्व तूच आहेस. कोमल आणि कठोर अशा रूपांनी हे विश्व तू भरून टाकतेस.
का त्वन्या त्वामृते देवि सर्व्वयज्ञमयं वपुः । अध्यास्ते देवदेवस्य योगिचिन्त्यं गदाभृतः
देवी, तुझ्याशिवाय दुसरी कोण आहे जी सर्व यज्ञांनी बनलेलं रूप धारण करते आणि योग्यांनी ध्यानात धरलेल्या गदाधर देवाच्या छातीवर वास करते?
त्वया देवि परित्यक्तं सकलं भुवनत्रयम् । विनष्टप्रायमभवत् त्वयेदानीं समेधितम्
हे देवी, जेव्हा तू या त्रैलोक्याचा त्याग केला होतास, तेव्हा सगळं जग जवळजवळ नष्ट झालं होतं; आता तुझ्या कृपेने ते पुन्हा फुललं आहे.
दाराः पुत्रास्तथागारं सुह्टदू धान्यधनादिकम् । भवत्येतन्महाभागे नित्यं त्वदूवीक्षणान्नृणाम्
पत्नी, मुले, घर, मित्र, धान्य, धन आणि इतर सर्व गोष्टी, हे महाभाग्यवती, तुझ्या कृपादृष्टीमुळेच माणसांना मिळतात.
शरीरारोग्यमैश्वर्य्यमरिपक्षक्षयः सुखम् । देवि त्वदूदृष्टिदृष्टानां पुरुषाणां दुर्ल्ल भम्
शरीराचं आरोग्य, ऐश्वर्य, शत्रूंचा नाश आणि सुख हे सर्व, हे देवी, तुझ्या कृपादृष्टीशिवाय माणसांना सहज मिळत नाही.
त्वं माता सर्व्वभूतानां देवदवो हरिः पिता । त्वयैतद विष्णुना चाद्य जगदूव्याप्तं चराचरम्
तू सर्व सृष्टीची आई आहेस, आणि हरि हे देवांचे देव व वडील आहेत. आज तुझ्या आणि विष्णूच्या योगे हे चराचर जग व्यापलेलं आहे.
मा नः कोशं तथा गोष्ठं मा गृहं मा परिच्दम् । मा शरीरं कलत्रञ्च त्यजेथाः सर्व्वपावनि
सर्व पावन करणारी देवी, आमचा खजिना, गायींची गोठी, घर, नोकर, शरीर आणि पत्नी यांचा तू कधीच त्याग करू नकोस.
मा पुत्त्रान् मा सुह्टदूवर्ग मा पशून् मा विभूषणम् । त्यजेथा मम देवस्य विष्णोर्व्वक्षःस्थलालये
माझ्या विष्णूच्या छातीवरून, आमची मुले, मित्रमंडळी, जनावरे आणि दागिने यांचा तू कधीच त्याग करू नकोस.
सत्त्वैन सत्यशौचाभ्यां तथा शीलादिभिर्गुणैः । त्यज्यन्ते ते नराः सद्यः सन्त्यक्ता ये त्वयामले
हे निर्मळ देवी, ज्यांना तू सोडून देतेस, त्या माणसांना सत्व, सत्य, शुद्धता आणि चांगले गुण ताबडतोब सोडून जातात.
त्वयावलोकिताः मुह्मन्ते पुरुषा निर्गुणा अपि
तुझ्या कृपादृष्टीने जरी कोणी गुणहीन असला, तरी तो क्षणात बदलतो.
स श्लाध्यः स गुणी धन्यः स कुलीनः स बुद्धिमान् । स शूरः स च विक्रान्तो यस्त्वया देवि वीक्षितः
ज्याच्यावर तू देवी कृपादृष्टी टाकतेस, तोच खरा प्रशंसनीय, गुणी, भाग्यवान, कुलीन, बुद्धिमान, शूर आणि पराक्रमी असतो.
सद्यो वैगुण्यमायान्ति शीलाद्याः सकला गुणाः । पराङूमुखी जगद्धात्रि यस्य त्वं विष्णुवल्लभे
हे जगदंबे, हे विष्णूच्या प्रियते, ज्याच्याकडून तू तोंड फिरवतेस, त्याच्याकडून चांगले गुण, शील वगैरे ताबडतोब दोषात बदलतात.
न ते वर्णायितुं शक्ता गुणान् जिह्वापि वेधसः । प्रसीद देवि पह्माक्षि मास्मांस्त्याक्षीः कदाचन
ब्रह्मदेवाची जीभसुद्धा तुझे गुण वर्णन करू शकत नाही. कमलनयनी देवी, कृपा कर आणि आम्हाला कधीच सोडू नकोस.
एवं श्रीः संस्तुता सम्यक् प्राह देवी शतक्रतुम् । श्वृण्वतां सर्वदेवानां सर्व्वभूतस्थिता द्रिज
अशा प्रकारे श्रीचं योग्य स्तवन झाल्यावर, सर्व देव ऐकत असताना, सर्व जीवांत वास करणारी ती देवी इंद्राला म्हणाली.
परितुष्टास्मि देवेश स्त्रोत्रेणानेन ते हरे । वरं वृणीष्व यस्त्विष्टो वरदाहं तवागता
हे देवाधिदेव, हे हरि, तुझ्या या स्तोत्रामुळे मी संतुष्ट झाले आहे. तुला जो काही वर हवा असेल तो माग, मी वर देण्यासाठी आले आहे.
वरदा यदि मे देवि वरार्हो यदि वाप्यहम् । त्रैलोक्यं न त्वया त्याज्यमेष मेऽस्तु वरः परः
हे देवी, जर तू मला वर देणारी असशील आणि मी वर मागण्यास पात्र असेन, तर माझा एकच मोठा वर असू दे—तू कधीही त्रैलोक्याचा त्याग करू नकोस.
स्त्रोत्रणे यस्तथेतेन त्वां स्तोष्यत्यब्धिसम्भवे । स त्वया न परित्याज्यो द्रितीयोऽस्तु वरो मम
हे समुद्रातून जन्मलेली देवी, जो कोणी हा स्तोत्र नेमकं जसं आहे तसं म्हणेल, त्याला तू कधीही सोडू नकोस—हीच माझी दुसरी मागणी आहे.
त्रैलोक्यं त्रिदशश्रष्ठे न सत्यक्ष्यामि वासव । दत्तो वरो मया यस्ते स्तोत्राराधनतुष्टया
हे देवराज इंद्र, मी ज्याला स्तोत्राने आणि भक्तीने प्रसन्न होऊन वर दिला आहे, त्याच्याकडून मी त्रैलोक्य कधीही परत घेणार नाही.
यश्च सायं तथा प्रातः स्तोत्रेणानोन मानवः । मां स्तोष्यति न तस्याहं भविष्यामि पराङूमुखी
जो मनुष्य सकाळी आणि संध्याकाळी या स्तोत्राने माझं स्तवन करतो, त्याच्याकडून मी कधीही पाठ फिरवणार नाही.
एवं वरं ददौ देवी देवराजाय वै पुरा । मेत्रेय श्रीर्महाभागा स्तोत्राराधनतोषिता
मैत्सेय, एकदा या स्तोत्राने केलेल्या भक्तीने प्रसन्न होऊन श्रीमहालक्ष्मी देवीने देवराजाला असा वर दिला.
भृगोः ख्यात्यां समुतूपन्ना श्रीः पूर्व्वमुदधेः पुनः । देव-दानवयत्नेन प्रसूतामृतमन्थने
भृगुच्या कन्या ख्यातीतून श्री प्रथम प्रकटली, आणि नंतर देव-दानवांनी समुद्र मंथन केल्यावर ती पुन्हा समुद्रातून प्रकट झाली.
एवं यथा जगत्स्वामी देवदेवो जनार्द्दनः । अवतारं करोत्येष करोत्येष तथा श्रीस्तत्सहायिनी
जसा जगाचा स्वामी, देवांचा देव जनार्दन अवतार घेतो, तशीच त्याची सखी श्रीसुद्धा त्याच्यासोबत अवतार घेते.
पुनश्व पह्मादुदूभूता आदित्योऽभूद् यदा हरिः । यदा तु भार्गवो रामस्तदाभूद् धरणी त्वियम्
जेव्हा हरि आदितीचा पुत्र झाला, तेव्हा ती पुन्हा कमळातून प्रकटली; आणि जेव्हा तो भृगुवंशीय राम झाला, तेव्हा ही पृथ्वी त्याची पत्नी झाली.
राघवत्वेऽभवत् सीता रुक्मिणो कृष्णजन्मनि । अन्येषु चावतारेषु विष्णोरेषा सहायिनी
राघवाच्या अवतारात ती सीता झाली, कृष्णाच्या जन्मात ती रुक्मिणी झाली, आणि विष्णूच्या इतर अवतारांतही ती नेहमी त्याचीच सखी असते.
देवत्वे देवदेहेय मनुष्यत्वे च मानुषी । विष्णोर्देहानुरूपां वै करोत्येषात्मनस्तनुम्
ती देवी असताना देवतेचे रूप घेते, माणूस असताना माणसाचं रूप घेते; विष्णूच्या अवतारानुसार ती नेहमी तसंच रूप धारण करते.
यश्चैतच्छणुयाज्जन्म लक्ष्म्या यश्व पठेन्नरः । श्वियो न विच्युतिस्तस्य गृहे यावत् कुलत्रयम्
जो कोणी लक्ष्मीच्या या जन्मकथेचं ऐकतो किंवा वाचतो, त्याच्या घरी तीन पिढ्यांपर्यंत समृद्धी कधीही कमी होत नाही.