रूपौदार्य्यगुणोपेतस्ततश्चाप्सरसां गणः । क्षीरोदधेः समुत्पन्नो मैत्रय परमाद्भुतः
रूप, उदारता आणि गुणांनी युक्त, मग अत्यंत अद्भुत अशा अप्सरांचा समुदाय दूधाच्या समुद्रातून प्रकट झाला, हे मैत्रेय.
ततः शीतांशुरभवजूजगृहे त्वं महेश्वरः । जगृहुश्च विषं नागाः क्षीरोदाज्व समुत्थितम्
मग शीतांशु म्हणजे चंद्र प्रकट झाला आणि तू, महेश्वर, तो घेतलास; आणि नागांनी दूधाच्या समुद्रातून आलेले विष घेतले.
ततो धन्वन्तरिर्देवः श्वेताम्बरधरस्स्वयम् । विभ्रत्कमण्डलुं पुर्णममृतस्य समुत्थितः
मग धन्वंतरी देव, पांढरे वस्त्र परिधान करून, पूर्ण कमंडलू घेऊन, स्वतः अमृत घेऊन प्रकट झाले.
ततः स्वस्थमनस्कास्ते सर्व्वे दैतेय-दानवाः । बभूवुर्म्मुदिताः सर्व्वे मैत्रेय मुतिभिः सह
मग सर्व दैत्य व दानवांचे मन स्थिर झाले आणि ते सर्व आपल्या सोबत्यांसह आनंदित झाले, हे मैत्रेय.
ततः स्फुरत्कान्तिमती विकासिकमले स्थिता । श्रीर्देवी पयसस्तस्मादुत्थिता भृतपंकजा
त्यावेळी तेजस्वी आणि सुंदर अशा कमळावर उभी असलेली श्रीदेवी त्या कमळाने आधारलेली पाण्यातून प्रकट झाली.
तां तुष्टु वुर्म्मुदा युक्ताः श्रीसूक्तेने महर्षयः । विशावसुमुखास्तस्या गन्धर्वाः पुरतो जगुः
महर्षी आनंदाने श्रीसूक्ताने तिची स्तुती करू लागले; तिच्यासमोर विशावसु यांच्या पुढाकाराने गंधर्वांनी गाणे गायले.
घृताचीप्रमुखा ब्रह्मन् ननृतुश्चाप्सरोगणाः । गङ्गाद्याः सरितस्तोयैः स्नानार्थमुपतस्थिरे
घृताची यांच्या पुढे असलेल्या अप्सरांनी नृत्य केले; गंगा आणि इतर नद्या तिच्या स्नानासाठी आपले पाणी घेऊन आल्या.
दीगूगजा हेमपात्रस्थम् आदाय विमलं जलम् । स्नापयाञ्चक्रिरे देवीं सर्व्वलोकामम्लहेश्वरीम्
दिशांचे रक्षक सुवर्णपात्रात शुद्ध पाणी घेऊन आले आणि सर्व लोकांची अधिष्ठात्री असलेल्या देवीचे स्नान घातले.
क्षीरोदो रुपधृक् तस्यै मालामम्लानपङ्कजाम् । ददौ विभूषणान्यङ्ग विश्वकर्मा चकार च
क्षीरसागराने साकार रूप धारण करून तिला कधीही न सुकणाऱ्या कमळांची माळ दिली; विश्वकर्म्याने तिच्या अंगासाठी दागिने तयार केले.
दिव्यमाल्याम्बरधरा स्नाता भूषणभूषिता । पश्यतां सर्व्वदेवानां ययौ वक्षःस्थलं हरेः
दिव्य वस्त्रे परिधान केलेली, दागिन्यांनी सजलेली आणि स्नान करून माळ घातलेली ती देवी सर्व देवतांच्या समक्ष हरिच्या वक्षस्थळी गेली.
तयावलोकिता देवा हरिवक्षःस्थलस्थया । लक्ष्म्या मैत्रय सहसा परां निर्वृतिमागताः
मैत्रीय, जेव्हा लक्ष्मी हरिच्या वक्षस्थळी उभी राहून देवांकडे पाहिली, तेव्हा सर्व देवांना एकदम परम आनंद मिळाला.
उद्रगं परमं जग्मुर्दैत्या विष्णुपराङूमुखाः । त्यक्ता लक्षम्या महाभाग विप्रचित्तिपुरोगमाः
लक्ष्मीने त्यांना सोडले आणि विष्णूने पाठ फिरवली म्हणून विप्रचित्ती यांच्या पुढाकाराने दैत्य फारच व्याकुळ आणि दुःखी झाले.
ततस्ते जगृहुर्द्दैत्या धन्वन्तरिकरे स्थितम् । कमण्डलुं महावीर्य्या यत्रास्ते तदू द्रिजामृतम्
नंतर दैत्यांनी मोठ्या सामर्थ्यवान धन्वंतरी यांच्या हातातील कमंडलू पकडले, ज्यात द्विजांना हवे असलेले अमृत होते.
मायया लोभयित्वा तान् विष्णुः स्त्रीरूपमास्थितः । दानवेभ्यस्तदादाय देवेभ्यः प्रददौ विभुः
विष्णूने मायेमुळे स्त्रीचे रूप घेतले, दानवांना मोहात पाडले आणि त्यांच्याकडून अमृत घेऊन देवांना दिले.
ततः पपुः सुरगणाः शक्राद्यास्तत् तदामृतम् । उद्यतायुधनिस्त्रिंशा दैत्यास्तांश्व समभ्ययुः
मग इंद्र आणि इतर देवांनी ते अमृत प्याले; दैत्यांनी शस्त्रे उचलून त्यांच्यावर झडप घातली.
पीतेऽमृते च बलिभिर्देवैर्दैत्यचमुस्तदा । वध्यमाना दिशो भेजे पातालं तु विवेश वै
देवांनी अमृतपान करून युद्ध केले, तेव्हा दैत्यांची सेना मारली गेली आणि सर्व दिशांना पळाली, अखेरीस पाताळात शिरली.
तदा देवा मुदा युक्ताः शङ्र्वचक्रगदाभृतम् । प्रणिपत्य यथापूर्वम् आशासत त्रिविष्टपम्
तेव्हा सर्व देव आनंदाने शंख, चक्र आणि गदा धारण करणाऱ्या प्रभूला पूर्वीप्रमाणे वंदन करून पुन्हा स्वर्गात गेले.
ततः प्रसन्नभाः सूर्य्यः प्रययौ स्वेन वर्त्मना । ज्योतींषि च यथामार्ग प्रययुर्मु निसत्तम
मग सूर्य प्रसन्न तेजाने आपल्या मार्गाने गेला; आणि श्रेष्ठ मुनी, तारेही आपल्या मार्गाने चालू लागले.
जज्वाल भगवांश्वोज्व श्वौरुदीप्तिर्व्विभावसुः । धर्म्मे च सर्व्वभूतानां तदा मतिरजायत
भगवान अग्नी तेजाने प्रज्वलित झाला; त्या वेळी सर्व जीवांच्या मनात धर्माची भावना निर्माण झाली.
त्रैलोक्यञ्च श्रिया जुष्टं बभूव मुनिसत्तम । शक्रश्व त्रिदशश्रेष्ठः पुनः श्रीमानजायत
मुनिश्रेष्ठ, तिन्ही लोक समृद्धीने भरून गेले; इंद्र, देवांचा प्रमुख, पुन्हा तेजस्वी झाला.
सिंहासनगतः शक्रः सम्प्राप्य त्रिदिवं पुनः । देवराज्ये स्थितो देवीं तुष्टावाब्जकरां ततः
सिंहासनावर बसलेला इंद्र पुन्हा स्वर्ग मिळवून देवांचा राजा झाला आणि कमळहस्त देवीची स्तुती करू लागला.
नमस्ये सर्व्वभूतांनां जननीमब्जसम्भवाम् । श्रियमुन्नद्रपह्माक्षी विष्णोर्वक्षः स्थलस्थिताम्
सर्व जीवांची जननी, कमळातून जन्मलेली, उमललेल्या कमळासारख्या डोळ्यांची आणि विष्णूच्या वक्षस्थळी वास करणाऱ्या श्रीला मी नमस्कार करतो.
त्वं सिद्धिस्त्वं सुधा स्वाहा स्वधा त्वं लोकपावनि । सन्धाय रात्रिः प्रभा भूतिर्मेधा श्रद्धा सरस्वती
तूच सिद्धी आहेस, तूच अमृत आहेस, स्वाहा आणि स्वधा तूच आहेस, तू सर्व लोकांना पावन करणारी आहेस. रात्र आणि प्रकाश यांचा संगम, समृद्धी, बुद्धी, श्रद्धा आणि सरस्वतीसुद्धा तूच आहेस.
यज्ञविद्या महाविद्या गुह्मविद्या च शोभने । आत्मविद्या च देवि त्वं विमुक्तिफलदायिनी
यज्ञाची विद्या, श्रेष्ठ विद्या, गुप्त विद्या, हे शुभे, आत्मविद्या आणि मुक्तीचं फळ देणारी देवी, हे सर्व तूच आहेस.
आन्वीक्षिकी त्रयी वार्त्ता दण्डनीतिस्त्वमेव च । सौम्यासौम्यैर्ज्जगद्रू पैस्त्वयैतद्द वि पूरितम्
विचारशक्ती, तीन वेद, व्यवहार, आणि राज्यकारभाराची विद्या हे सर्व तूच आहेस. कोमल आणि कठोर अशा रूपांनी हे विश्व तू भरून टाकतेस.
का त्वन्या त्वामृते देवि सर्व्वयज्ञमयं वपुः । अध्यास्ते देवदेवस्य योगिचिन्त्यं गदाभृतः
देवी, तुझ्याशिवाय दुसरी कोण आहे जी सर्व यज्ञांनी बनलेलं रूप धारण करते आणि योग्यांनी ध्यानात धरलेल्या गदाधर देवाच्या छातीवर वास करते?
त्वया देवि परित्यक्तं सकलं भुवनत्रयम् । विनष्टप्रायमभवत् त्वयेदानीं समेधितम्
हे देवी, जेव्हा तू या त्रैलोक्याचा त्याग केला होतास, तेव्हा सगळं जग जवळजवळ नष्ट झालं होतं; आता तुझ्या कृपेने ते पुन्हा फुललं आहे.
दाराः पुत्रास्तथागारं सुह्टदू धान्यधनादिकम् । भवत्येतन्महाभागे नित्यं त्वदूवीक्षणान्नृणाम्
पत्नी, मुले, घर, मित्र, धान्य, धन आणि इतर सर्व गोष्टी, हे महाभाग्यवती, तुझ्या कृपादृष्टीमुळेच माणसांना मिळतात.
शरीरारोग्यमैश्वर्य्यमरिपक्षक्षयः सुखम् । देवि त्वदूदृष्टिदृष्टानां पुरुषाणां दुर्ल्ल भम्
शरीराचं आरोग्य, ऐश्वर्य, शत्रूंचा नाश आणि सुख हे सर्व, हे देवी, तुझ्या कृपादृष्टीशिवाय माणसांना सहज मिळत नाही.
त्वं माता सर्व्वभूतानां देवदवो हरिः पिता । त्वयैतद विष्णुना चाद्य जगदूव्याप्तं चराचरम्
तू सर्व सृष्टीची आई आहेस, आणि हरि हे देवांचे देव व वडील आहेत. आज तुझ्या आणि विष्णूच्या योगे हे चराचर जग व्यापलेलं आहे.