अजानता कृतमिदं मया हरिणशंकया । क्षम्यतां मम पापेन दग्धं मां त्रातुमर्हसि
"माझ्याकडून हे अज्ञानाने झाले, मी तुला हरिण समजले; माझा अपराध क्षमा कर, मी पापाने जळलो आहे, तू मला तारू शकतोस."
श्रीपराशर उवाच। ततस्तं भगवानाह न तेस्तु भयमण्वपि । गच्छ त्वं मत्प्रसादेन लुब्ध स्वर्गं सुरास्पदम्
श्रीपराशर म्हणाले: मग भगवंत म्हणाले, "तुला किंचितही भीती वाटू नये; माझ्या कृपेने, शिकाऱ्या, तू स्वर्गात, देवांच्या ठिकाणी जा."
श्रीपराशर उवाच। विमानमागतं सद्यस्तद्वाक्यसमनंतरम् । आरुह्य प्रययौ स्वर्गं लुब्धकस्तत्प्रसादतः
श्रीपराशर म्हणाले, त्या शब्दांच्या लगेचच एक दिव्य विमान आलं; त्या शिकाऱ्याने ते विमान चढून, त्या कृपेने स्वर्गात गेला.
गते तस्मिन्सभगवान्संयोज्यात्मानमात्मनि । ब्रह्मभूतेऽव्ययेचिंत्ये वासुदेवमयेऽमले
तो गेल्यावर, भगवंताने आपला आत्मा परमात्म्यात एकरूप करून, अविनाशी, अगम्य, निर्मळ आणि वासुदेवाने व्यापलेल्या ब्रह्मस्वरूपात प्रवेश केला.
अजन्मन्यमरे विष्णावप्रमेयेऽखिलात्मनि । तत्याज मानुषं देहमतीत्य त्रिविधां गतिम्
ज्यांना जन्म नाही, जे अमर देवांमध्ये श्रेष्ठ, अपरिमित आणि सर्वांचा आत्मा आहेत अशा विष्णूंत, त्याने आपले मानवी शरीर सोडून, तिहेरी मार्ग ओलांडून विलीन झाला.