तेनैव सह गंतव्यं यत्र याति स कौरवः
तो कौऱव जिथे जाईल तिथे तुम्हीही त्याच्यासोबत जावे.
गत्वा च ब्रूहि कौंतेयमर्जुनं वचनान्मम । पालनीयस्त्वया शक्त्या जनोऽयं मत्परिग्रहः
त्याच्याकडे जाऊन अर्जुनाला माझ्या वतीने सांग, 'माझ्या आश्रयातील या लोकांचे रक्षण तू आपल्या सामर्थ्याने कर.'
त्वमर्जुनेन सहितो द्वारवत्यां तथा जनम् । गृहीत्वा यादि वज्रश्च यदुराजो भविष्यति
तू अर्जुनासोबत द्वारकेतील लोकांना घेऊन जा; आणि वज्र गेला की तो यादवांचा राजा होईल.
श्रीपराशर उवाच। इत्युक्तो दारुकः कृष्णं प्रणिपत्य पुनःपुनः । प्रदक्षिणं च बहुशः कृत्वा प्रायाद्यथोदितम्
श्रीपराशर म्हणाले: असे सांगितल्यावर दारुकाने श्रीकृष्णाला वारंवार नमस्कार केला, अनेक वेळा प्रदक्षिणा घातली आणि सांगितल्याप्रमाणे निघून गेला.
स च गत्वा तदाचष्ट द्वारकायां तथाऽर्जुनम् । आनिनाय महाबुद्धिर्वज्रं चक्रे तथा नृपम्
तो गेला आणि द्वारकेत अर्जुनाला सर्व सांगितले; आणि बुद्धिमान वज्राला राजा केले.
भगवानपि गोविंदो वासुदेवात्मकं परम् । ब्रह्मात्मनि समारोप्य सर्वभूतेष्वधारयत् । निष्प्रपंचे महाभाग संयोज्यात्मानमात्मनि । तुर्यावस्थसलीलं च श्तोए!स्म पुरुषोत्तमः
भगवान गोविंद, ज्यांचा आत्मा वसुदेव आहे, त्यांनी स्वतःला परब्रह्मात स्थिर केले आणि सर्व प्राण्यांमध्ये आपला आत्मा धारण केला; हे महाभागा, त्यांनी आपला आत्मा स्वतःमध्ये एकरूप केला आणि चतुर्थ अवस्थेत पुरुषोत्तम विलीन झाले.
संमानयन्द्विजवचो दुर्वासा यदुवाच ह । योगयुक्तोऽभवत्पादं कृत्वा जानुनि सत्तम
दुर्वास ऋषींचे शब्द मान्य करून यादवाने योगात लीन होऊन, पाय गुडघ्यावर ठेवला, हे श्रेष्ठ.
आययौ स जरानाम तदा तत्र स लुब्धकः । मुसलावशेषलोहैकसायकन्यस्ततोमरः
तेव्हा जरा नावाचा एक शिकारी तेथे आला, ज्याच्याकडे मुसळाच्या उरलेल्या लोखंडापासून बनवलेला एक बाण होता.
स तत्पादं मृगाकारमवेक्ष्यारादवस्थितः । तले विव्याध तेनैव तोमरेण द्विजोत्तम
त्याने ते पाय हरिणाच्या आकारात पाहिले आणि त्या बाणाने त्यावर निशाणा साधून मारले, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण.
ततश्च ददृशो! तत्र चदुर्बाहुधरं नरम् । प्रणिपत्त्याह चैवैनं प्रसीदेति पुनःपुनः
मग त्याने तिथे चार हात असलेला पुरुष पाहिला, आणि तो नम्रपणे वाकून वारंवार क्षमा मागू लागला.
अजानता कृतमिदं मया हरिणशंकया । क्षम्यतां मम पापेन दग्धं मां त्रातुमर्हसि
"माझ्याकडून हे अज्ञानाने झाले, मी तुला हरिण समजले; माझा अपराध क्षमा कर, मी पापाने जळलो आहे, तू मला तारू शकतोस."
श्रीपराशर उवाच। ततस्तं भगवानाह न तेस्तु भयमण्वपि । गच्छ त्वं मत्प्रसादेन लुब्ध स्वर्गं सुरास्पदम्
श्रीपराशर म्हणाले: मग भगवंत म्हणाले, "तुला किंचितही भीती वाटू नये; माझ्या कृपेने, शिकाऱ्या, तू स्वर्गात, देवांच्या ठिकाणी जा."
श्रीपराशर उवाच। विमानमागतं सद्यस्तद्वाक्यसमनंतरम् । आरुह्य प्रययौ स्वर्गं लुब्धकस्तत्प्रसादतः
श्रीपराशर म्हणाले, त्या शब्दांच्या लगेचच एक दिव्य विमान आलं; त्या शिकाऱ्याने ते विमान चढून, त्या कृपेने स्वर्गात गेला.
गते तस्मिन्सभगवान्संयोज्यात्मानमात्मनि । ब्रह्मभूतेऽव्ययेचिंत्ये वासुदेवमयेऽमले
तो गेल्यावर, भगवंताने आपला आत्मा परमात्म्यात एकरूप करून, अविनाशी, अगम्य, निर्मळ आणि वासुदेवाने व्यापलेल्या ब्रह्मस्वरूपात प्रवेश केला.
अजन्मन्यमरे विष्णावप्रमेयेऽखिलात्मनि । तत्याज मानुषं देहमतीत्य त्रिविधां गतिम्
ज्यांना जन्म नाही, जे अमर देवांमध्ये श्रेष्ठ, अपरिमित आणि सर्वांचा आत्मा आहेत अशा विष्णूंत, त्याने आपले मानवी शरीर सोडून, तिहेरी मार्ग ओलांडून विलीन झाला.