ततः पुष्पमित्राः पटुमियत्रास्त्रयोदशैकलाश्च सप्तांध्राः
त्यांच्यानंतर अकरा पुष्पमित्र, अकरा पटुमित्र आणि सात आंध्र राजे होतील.
ततश्च कोसलायां तु नव चैव भूपतयो भविष्यंति
त्यांनंतर कोसलामध्ये नऊ राजे होतील.
नैषधास्तु त एव
नैषध हेच पूर्वीचेच असतील.
मगधायां तु विश्वस्फटिकसंज्ञोऽन्यान्वर्णान्करिष्यति
मगधामध्ये विश्वस्फटिक नावाचा एकजण वेगवेगळ्या जातींच्या लोकांना राज्यात बसवेल.
कैवर्त्तबटुपुलिंदब्राह्मणान्राज्ये स्थपयिष्यति
तो कैवर्त, बटु, पुलिंद आणि ब्राह्मण यांना राज्यात बसवेल.
उत्साद्याखिलक्षत्रजातिं नव नागाः पद्मवत्यां नाम पुर्यामनुगंगाप्रयागं गयाद्गुप्तांश्च मागधा भोक्ष्यंति
सर्व क्षत्रिय वंशांना हाकलून, नऊ नाग लोक पद्मावती या नगरीत, गंगेच्या काठी, प्रयाग आणि गया येथे मगध म्हणून राज्य करतील.
कोशलांध्रपुंड्रताम्रलिप्तसमतटपुरीं च देवरक्षितो रक्षिता
कोसल, आंध्र, पुंड्र, ताम्रलिप्त, समतट आणि ती नगरी देवरक्षित यांच्या रक्षणाखाली राहतील.
कलिंगमाहिषमहेंद्र भौमान् गुहा भोक्ष्यंति
कलिंग, महिष, महेंद्र आणि भौमांची भूमी ही गुह लोकांच्या अधिपत्याखाली येईल.
नैषधनैमिषककालकोशकाञ्जनपदान्मणिधान्यकवंशा भोक्ष्यंति
नैषध, नैमिष, ककल, कोशक आणि कांचन प्रदेश हे मणिधान्य वंशाच्या लोकांच्या ताब्यात राहतील.
त्रैराज्यमुषिकजनपदान्कनकाह्वयचो भोक्ष्यति
त्रैराज्य आणि उषिक या जनपदांवर कनकाह्वय लोक राज्य करतील.
सौराष्ट्रावंत्यशूद्रा भीरान्नर्मदामरुभूविषयांश्च व्रात्यद्विजाभीरशूद्रा द्या भोक्ष्यंति
सौराष्ट्र, अवंती, शूद्र, आभीर आणि नर्मदा व मरुभूमीचे प्रदेश हे व्रात्य ब्राह्मण, आभीर आणि शूद्र यांच्या हातात जातील.
सिंधुतटदाविकोर्वीचंद्र भागाकाश्मीरविषयांश्च व्रात्यम्लेच्छशूद्रा दयो भोक्ष्यंति
सिंधू किनारा, दावी, उर्वी, चंद्रभागा आणि काश्मीरचे प्रदेश हे व्रात्य, म्लेच्छ आणि शूद्र यांच्या ताब्यात राहतील.
एते च तुल्यकालास्सर्वे पृथिव्यां भूभुजो भविष्यंति
हे सर्व एकाच काळात पृथ्वीवर राज्य करतील.
अल्पप्रसादा बृहत्कोपास्सार्वकालमनृताधर्मरुचयः स्त्रीबालगोवधकर्त्तारः परस्वादानरुचयोल्पसारास्तमिस्रप्राया उदितास्तमितप्राया अल्पायुषो महेच्छा ह्यल्पधर्मा लुब्धाश्च भविष्यन्ति
त्यांच्यात दया फार थोडी, राग मोठा, नेहमी असत्य आणि अधर्मात गोडी, स्त्री, लहान मुले आणि गायींचा वध करणारे, दुसऱ्याच्या संपत्तीची इच्छा करणारे, सारांश कमी असणारे, अंधकारातच राहणारे, पटकन वाढणारे आणि लयास जाणारे, आयुष्य थोडे, इच्छा मोठ्या, धर्म कमी आणि लोभी असे असतील.
तैश्च विमिश्रा जनपदास्तच्छीलानुवर्त्तिनो राजाश्रयशुष्मिणो म्लेच्छाचाराश्च विपर्ययेण वर्त्तमानाः प्रजाः क्षपयिष्यंति
त्यांच्यामुळे लोक एकमेकांत मिसळतील, त्यांचेच वर्तन स्वीकारतील, राजांचा आधार शोधतील, म्लेच्छांची चाल चालतील आणि उलट वागून प्रजेचा नाश करतील.
ततश्चानुदिनमल्पाल्पह्रासव्यवच्छेदाद्धर्मार्थयोर्जगतस्संक्षयो भविष्यति
मग दिवसेंदिवस धर्म आणि अर्थ यांचा सतत क्षय आणि खंड पडल्यामुळे जगाचा नाश होईल.
ततश्चार्थ एवाभिजनहेतुः
मग संपत्तीच घराण्याच्या मोठेपणाचं कारण झाली.
बलमेवाश्षोधर्महेतुः
फक्त बळच धर्माचं कारण ठरलं.
अभिरुचिरेव दांपत्यसंबंधहेतुः
फक्त एकमेकांची आवडच पती-पत्नीच्या नात्याचं कारण बनली.
स्त्रीत्वमेवोपभोगहेतुः
फक्त स्त्री असणंच भोगाचं कारण झालं.
अनृतमेव व्यवहारजयहेतुः
फसवणूकच वाद जिंकण्याचं साधन ठरली.
उन्नतांबुतैव पृथिवीहेतु
फक्त उंच जागाच भूमीचं कारण मानलं गेलं.
ब्रह्मसूत्रमेव विप्रत्वहेतुः
फक्त ब्रह्मसूत्रच ब्राह्मणपणाचं कारण मानलं गेलं.
रत्नधातुतैव श्लाघ्यताहेतुः
रत्नं आणि धातू यांची मालकीच प्रतिष्ठेचं कारण झाली.
लिंगधाराणमेवाश्रमहेतुः
फक्त चिन्ह धारण करणंच आश्रमाचं ओळख बनलं.
अन्यायमेव वृत्तिहेतुः
अन्यायच उपजीविकेचं साधन झालं.
दौर्बल्यमेवावृत्तिहेतुः
दुर्बलताच उपजीविका न मिळण्याचं कारण ठरली.
अभयप्रगल्भोच्चारणमेव पांडित्यहेतुः
निर्भयपणे मोठमोठ्या गोष्टी बोलणंच पांडित्याचं लक्षण मानलं गेलं.
अनाढ्यतैव साधुत्वहेतुः
गरिबीच सत्त्वाचं कारण समजली गेली.
स्नानमेव प्रसाधनहेतुः
फक्त आंघोळीचं सौंदर्याचं साधन मानलं गेलं.