तदेतत्समुद्वहामीति ॥ ४,१२.
'म्हणून मी हिला पत्नी म्हणून स्वीकारतो.'
अथ वैनां स्यन्दनमारोप्य स्वमधिष्ठानं नयामि ॥ ४,१२.
मग त्याने तिला आपल्या रथावर बसवले आणि आपल्या घरी नेले.
तयैव देव्याशैव्ययाहमनुज्ञातःसमुद्वहामीति ॥ ४,१२.
राणी शैव्येच्या संमतीने त्याने तिच्याशी विवाह केला.
अथैनां रथमारोप्य स्वनगरमगच्छत् ॥ ४,१२.
मग तिला रथावर बसवून तो आपल्या नगरात गेला.
विजयिनं च राजानमशेषपौरभृत्वयरिजनामात्यसमेता शैव्या द्रष्टुमधिष्ठनद्वारमागता ॥ ४,१२.
विजयी राजा, सर्व नगरातील लोक, नातेवाईक, सैन्य आणि मंत्री यांच्या सोबत, राजवाड्याच्या दरवाज्यावर आला असता, शैव्याने त्याला भेटायला तिथे हजेरी लावली.
सा चावलोक्य राज्ञः सव्यपार्शववर्त्तिनीं कन्यामीषदुद्भूतामर्षस्फुरदधरपल्लवा राजानमवोचत् ॥ ४,१२.
राजाच्या डाव्या बाजूला उभी असलेली एक तरुणी, जी थोडीशी रागाने ओठ हलवत होती, तिला पाहून शैव्याने राजाला विचारले.
अतिचपलचित्तात्र स्यन्दने केयमारोपितेति ॥ ४,१२.
ही जी इतकी चंचल मनाची मुलगी आहे, ती या रथात कोण आहे?
असावप्यनालोचितोत्तरवचनोतिभयात्तामाह स्नुषा ममेयमिति ॥ ४,१२.
पुढे काही विचारले जाईल या भीतीने आणि न विचार करता, त्याने लगेच सांगितले, 'ही माझी सून आहे.'
अथैनं शैव्योवाच ॥ ४,१२.
तेव्हा शैव्याने त्याला विचारले:
नाहं प्रसूता पुत्रेण नान्या पत्न्यभवत्तव । स्नुषासंबन्धता ह्योषा कतमेन सुतेन ते ॥ ४,१२.
मी तुला मुलगा दिला नाही, आणि तुझी दुसरी बायकोही नाही; मग ही स्त्री तुझ्या कोणत्या मुलाच्या पत्नीमुळे सून झाली?
श्रीपराशर उवाच इत्यात्मेर्ष्याकोपकलुषितवचनमुषितविवेको भयाद्दुरुक्तापरिहारार्थमिदमवनीपतिराह ॥ ४,१२.
श्री पराशर म्हणाले: त्यामुळे, ईर्ष्या आणि रागाने भरलेले शब्द बोलून, आणि भीतीमुळे विवेक हरपून, कठोर बोलणे टाळण्यासाठी त्या राजाने असे उत्तर दिले:
यस्ते जनिष्यत्यात्मजस्तस्येयमनागतस्यैव भार्या निरूपितेत्याकर्ण्योद्भूतमृदुहासा तथेत्याह ॥ ४,१२.
जो तुझा अजून जन्मलेला नाही असा मुलगा होईल, त्याची ही पत्नी म्हणून ठरवली आहे—हे ऐकून शैव्याने हलक्या हसून, 'तसेच होवो' असे उत्तर दिले.
प्रविवेश च राज्ञा सहाधिष्ठानम् ॥ ४,१२.
आणि मग ती राजासोबत राजवाड्यात गेली.
अनन्तरं चातिशुद्धलग्नहोरांशकावयवोक्तकृतपुत्रजन्मलाभगुणाद्वयसः परिणाममुपगतापि शैव्या स्वल्पैरेवाहोभिर्गर्भमवाप ॥ ४,१२.
नंतर काही दिवसांतच, अत्यंत शुभ मुहूर्त आणि काळाच्या संयोगामुळे, शैव्येला गर्भ राहिला.
कालेन च कुमारमजीजनत् ॥ ४,१२.
काळानुसार, तिने एक मुलगा जन्माला घातला.
तस्य च विदर्भ इति पिता नाम चक्रे ॥ ४,१२.
त्याच्या वडिलांनी त्याचे नाव विदर्भ ठेवले.
स च तां स्नुषामुपयेमे ॥ ४,१२.
आणि त्याने त्या सुनेशी विवाह केला.
तस्यां चासौक्रथकैशिकसंज्ञौ पुत्रावजनयत् ॥ ४,१२.
आणि तिच्या पोटी त्याला क्रथ आणि कैशिक नावाचे दोन पुत्र झाले.
पुनश्च तृतीयं रोमपादसंज्ञं पुत्रमजीजनद्यो नारदादवाप्तज्ञानवान्भविष्यतीति ॥ ४,१२.
पुन्हा, तिने तिसरा मुलगा जन्मास घातला, ज्याचे नाव रोमपाद होते, आणि जो नारदाकडून ज्ञान मिळवणारा होईल.
रोमपादाद्बभ्रुः बभ्रोर्धृतिर्ः धृतेः कैशिकः कैशिकस्यापि चेदिः पुत्रोऽभवत्यस्य संततौ चैद्या भूपालाः ॥ ४,१२.
रोमपादापासून बभ्रु, बभ्रुपासून धृति, धृतिपासून कैशिक, कैशिकापासून चेडी नावाचा मुलगा झाला. त्याच्या वंशात चेडीचे राजे झाले.
क्रथस्य स्नषापुत्रस्यकुन्तिरभवत् ॥ ४,१२.
क्रथाच्या सुनेच्या पोटी कुंती नावाचा मुलगा झाला.
कुन्तेर्धृष्टिः धृष्टेर्निधृतिः निधृतेर्दशार्हस्ततश्च व्योमः तस्यापि जीमूतः ततश्च विकृतिः ततश्च भीभरथः तस्मान्नवरथः तस्यापि दशरथः ततश्च शकुनिः तत्तनयः करंभिः करंभेर्देवरातोऽभवत् ॥ ४,१२.
कुंतीपासून धृष्टि, धृष्टिपासून निधृति, निधृतिपासून दशार्ह, त्यानंतर व्योम, त्याच्यापासून जीमूत, मग विकृति, त्यानंतर भीभरथ, त्याच्यापासून नवरथ, त्याच्यापासून दशरथ, मग शकुनी, त्याचा मुलगा करंभि, आणि करंभिपासून देवरात झाला.
तस्माद्देवक्षत्रः तस्यापि मधुः मधोः कुमारवंशः कुमारवंशादनुः अनोः पुरुमित्रः पृथिवीपतिरभवत् ॥ ४,१२.
त्याच्यापासून देवक्षत्र जन्मला; त्याच्यापासून मधु, मधुपासून कुमारवंश, कुमारवंशापासून अनु, आणि अनुपासून पुरुमित्र, जो पृथ्वीचा राजा झाला.
ततश्चांशुस्तस्माच्च सत्वतः ॥ ४,१२.
मग त्याच्यापासून आम्शु, आणि आम्शुपासून सात्वत जन्मला.
सत्वतादेते सात्वताः ॥ ४,१२.
सात्वतापासून हे सर्व सात्वत म्हणून ओळखले जातात.
इत्येतां ज्यामघस्य संततिं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः श्रुत्वा पुमान्मैत्रेय स्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ४,१२.
मैत्रीय, जो कोणी श्रद्धेने आणि भक्तीने ज्यामघाचा हा वंश ऐकतो, तो आपल्या पापांपासून मुक्त होतो.
श्रीपराशर उवाच । भजनभजमानदिव्यांधकदेवावृधमहाभोजवृष्णिसंज्ञास्सत्वतस्य पुत्रा बभूवुः
श्रीपराशर म्हणाले: भजिन, भजमान, दिव्य, अंधक, देववृद्ध, महाभोज आणि वृष्णि — हे सात्वत म्हणून ओळखले जाणारे सात्वताचे पुत्र होते.
भजमानस्य निमिकृकणवृष्णयस्तथान्ये द्वैमात्राः शतजित्सहस्रजिदयुतजित्संज्ञास्त्रयः
भजमानाचे निमी, कृतिकण आणि वृष्णि हे पुत्र होते; आणि दोन मातांपासून जन्मलेले शतजित, सहस्रजित आणि अयुतजित हे तीनही होते.
देवावृधस्यापि बभ्रुः पुत्रोऽभवत्
देववृद्धालाही बभ्रु नावाचा एक पुत्र झाला.
तयोश्चायं श्लोको गीयते
या दोघांबद्दल हा श्लोक म्हटला जातो: