तथाभिध्यायतस्तस्य सत्याभिध्यायिनस्ततः । प्रादुर्बभूव चाव्यक्तादर्वाक्स्रोतास्तु साधकः
अशा प्रकारे सत्य मनाने ध्यान करत असताना, अव्यक्तातून खाली वाहणारी, फलदायी अशी सृष्टी प्रकट झाली.
यस्मादर्वाग्व्यवर्त्तन्त ततोर्वाक्स्रोतसस्तु ते । ते च प्रकाशबहुलास्तमोद्रि क्ता रजोधिकाः
कारण त्यांनी वरच्या प्रवाहाकडे पाठ फिरवली, त्यामुळे वाणीचे हे प्रवाह त्यांचे झाले. हे प्रवाह प्रकाशाने भरलेले असले तरी, अज्ञानाच्या अंधाराने ग्रासले गेले आणि रजोगुणाने व्यापले गेले.
तस्मात्ते दुःखबहुला भूयोभूयश्च कारिणः । प्रकाशा बहिरन्तश्च मनुष्याः साधकास्तु ते
म्हणून हे लोक दुःखांनी भरलेले असतात आणि पुन्हा पुन्हा कर्म करीत राहतात. बाहेर आणि आतून प्रकट होणारे हेच मनुष्य प्रयत्न करतात.
इत्येते कथिताः सर्गाः षडत्र मुनिसत्तम । प्रथमो महतः सर्गो विज्ञेयो ब्रह्मणस्तु सः
हे श्रेष्ठ ऋषी, या सहा सृष्टी येथे सांगितल्या. त्यातील पहिली महत्‌ची सृष्टी आहे, ती ब्रह्माची समजावी.