रौरवः सूकरो रोधस्तालो विशसनस्तथा । महाज्वालस्तप्तकुम्भो लवणेथ विलोहितः ॥ २,६.
रौरव, सूकर, रोध, ताल, विशसन, महाज्वाळा, तप्तकुंभ, लवण आणि विलोहित—
रुधिराम्भो वैतरणिः क्रिमिशः क्रिमिभोजनः । असिपत्रवनं कृष्णो लालाभक्षश्च दारुणः ॥ २,६.
रुधिरांभ, वैतरणी, कृमिश, कृमिभोजन, असिपत्रवन, कृष्ण आणि भयंकर लाळाभक्ष—
तथा पूयवहः पापो वह्निज्वालो ह्यधः शिराः । संदंशः कालसूत्रश्च तमश्चावीचिरेव च ॥ २,६.
तसेच पूयवह, पाप, वह्निज्वाळा, अधःशिरा, संदंश, कालसूत्र, तम आणि अवीचि—
श्वभोजनोथाप्रतिष्ठश्चाप्रचिश्च तथा परः । इत्येवमादयश्चान्ये नरका भृशदारुणाः ॥ २,६.
श्वभोजन, अथाप्रतिष्ठ, आप्रची आणि इतर असे अनेक अत्यंत भयंकर नरक आहेत.
यमस्य विषये घोराः शस्त्राग्निभयदायिनः । पतन्ति येषु पुरुषाः पापकर्मरतास्तु ये ॥ २,६.
यमाच्या प्रदेशात हे भयंकर नरक आहेत, जिथे शस्त्र आणि आगीची भीती आहे; पापी कर्म करणारे तिथे पडतात.
कूटसाक्षी तथासम्यक्पक्षपातेन यो वदेत् । यश्चान्यदनृतं वक्ति स नरो याति रौरवम् ॥ २,६.
जो खोटे साक्ष देतो, पक्षपाती बोलतो किंवा इतर खोटे बोलतो, तो मनुष्य रौरव नरकात जातो.
भ्रूणहा पुरहन्ता च गौघ्नश्च मुनिसत्तम । यान्ति ते नरकं रोधं यश्चोच्छ्वासनिरोधकः ॥ २,६.
जो गर्भहत्या करतो, गाव उद्ध्वस्त करतो, गायी मारतो किंवा दुसऱ्याचा श्वास थांबवतो, हे श्रेष्ठ ऋषी, ते सर्वजण रोध नावाच्या नरकात जातात.
सुरापो ब्रह्महा हर्ता सुवर्णस्य च सूकरे । प्रयान्ति नरके यश्च तैः संसर्गमुपैति वै ॥ २,६.
जो मद्यपान करतो, ब्राह्मणहत्या करतो, सोनं चोरतो किंवा अशा लोकांशी संग करतो, तो सूकर नरकात जातो.
राजन्यवैश्यहन्ता च तथैव गुरुतल्पगः । तप्तकुण्डेस्वसृगामी हन्ति राजभटांश्च यः ॥ २,६.
जो क्षत्रिय किंवा वैश्याचा वध करतो, गुरूच्या पत्नीशी संबंध ठेवतो, तापलेल्या भांड्यात रक्त सांडतो किंवा राजाच्या रक्षकांना मारतो, तो नरकात जातो.
साध्वीविक्रयकृद्बन्धपालः केसरिविक्रयी । तप्तलोहे पतन्त्येते यश्च च भक्तं परित्यजेत् ॥ २,६.
जो सती स्त्री विकतो, कारागृहाचा रक्षक आहे, सिंहाच्या केसांचा व्यापार करतो किंवा भक्ताचा त्याग करतो, हे सर्वजण तापलेल्या लोखंडात पडतात.
स्नुषां सुतां चापि गत्वा महाज्वाले निपात्यते । अवमन्ता गुरूणां यो यश्चाक्रोष्टा नराधमः ॥ २,६.
जो आपल्या सून किंवा मुलीकडे वाईट हेतूने जातो, त्याला मोठ्या ज्वाळेत टाकले जाते; जो गुरूंचा अपमान करतो किंवा दुसऱ्यांना शिव्या देतो, हे नीच माणसा—
वेददूषयितायश्च वेदविक्रयकश्च यः । अगम्यगामी यश्च स्यात्ते यान्ति लवणं द्विज ॥ २,६.
जो वेदाचा अपमान करतो, वेद विकतो किंवा वर्ज्य स्त्रियांकडे जातो, हे द्विजा, ते लवण नरकात जातात.
चोरो विलोहे पतति मर्यादादूषकस्तथा ॥ २,६.
जो चोर आहे किंवा सीमा भंग करतो, तो विलोहित म्हणजेच वितळलेल्या लोखंडात पडतो.
देवद्विजपितृद्वेष्टा रत्नदूषयिता च यः । स याति क्रिमिभक्षे वै क्रिमीशे च दुरिष्टकृत् ॥ २,६.
जो देव, ब्राह्मण किंवा पितरांचा द्वेष करतो, रत्नांचा अपमान करतो, तो कृमिभक्ष किंवा कृमीश या कृमिंच्या नरकात जातो, हे पाप करणारा.
पितृदेवातिथींस्त्यक्त्वा पर्यश्नाति नराधमः । लालाभक्षे स यात्युग्रे शरकर्ता च वेधके ॥ २,६.
जो मनुष्य पितर, देवता आणि पाहुणे यांचा मान न करता जेवतो, तो फक्त आपली लाळच खातो आणि भयंकर अशा बाणांनी व छेदकांनी छिद्रित होणाऱ्या नरकात जातो.
करोति कर्णिनो यश्च यश्च खङ्गादिकृन्नरः । प्रयान्त्येते विशसने नरके भृशदरुणे ॥ २,६.
जो कान कापतो किंवा तलवार वगैरे शस्त्राने लोकांना मारतो, ते सर्व लोक फार भयानक अशा यातनांनी भरलेल्या नरकात जातात.
असत्प्रतिगृहीता तु नरके यात्यधोमुखे । अयाज्ययाजकश्चैव तथा नक्षत्रसूचकः ॥ २,६.
जो चुकीची भेटवस्तू स्वीकारतो, जो अयोग्य व्यक्तीसाठी यज्ञ करतो आणि जो नक्षत्र दाखवून अपशकुन सांगतो, हे सर्व उलटे टांगल्या जाणाऱ्या नरकात जातात.
वेगी पूयवहे चैको याति मष्टान्नभुङ्गरः ॥ २,६.
जो पूय मिसळलेली उडीद खातो किंवा एकटा आणि घाईने जेवतो, तो नरकात जातो.
लाक्षामासरसानां च तिलानां लवणस्य च । विक्रेता ब्रह्मणो याति तमेव नरकं द्विज ॥ २,६.
हे द्विजा, जो ब्राह्मण लाख, मांस, रस, तीळ किंवा मीठ विकतो, तो त्या नरकातच जातो.
मार्जारकुक्कुटच्छाग श्ववराहविहङ्गमान् । पोषयन्नरकं याति तमेव द्विजसत्तम ॥ २,६.
हे श्रेष्ठ द्विजा, जो उपजीविकेसाठी मांजर, कोंबडा, शेळी, कुत्रा, डुक्कर किंवा पक्षी पाळतो, तो त्याच नरकात जातो.
रङ्गोपजीवी कैवर्तः कुम्डाशी गरदस्तथा । सूची माहिषकश्चैव पर्वकारी च यो द्विजः ॥ २,६.
जुगारी, मच्छीमार, मातीच्या भांड्यातून खाणारा, विष देणारा, सुई बनवणारा, म्हशी पाळणारा आणि सणाच्या दिवशी काम करणारा ब्राह्मण — हे सर्व नरकात जातात.
अगारदाही मित्रघ्नः शाकुनिर्ग्रमयाजकः । रुधिरान्धे पतन्त्येते सोमं विक्रीणते च ये ॥ २,६.
घर जाळणारा, मित्राचा वध करणारा, शकुन सांगणारा, गावाचा पुजारी, रक्ताने अंध झालेला आणि सोम विकणारे — हे सर्व नरकात पडतात.
मखहा ग्रामहन्ता च याति वैतरणीं नरः ॥ २,६.
जो यज्ञ किंवा गाव नष्ट करतो, तो मनुष्य वैतरणी नदीत जातो.
रेतः पातादिकर्तारो मर्यादाभेदिनो हि ये । ते कृष्णे यान्त्यशौचाश्च कुहकाजीविनश्च ये ॥ २,६.
जे वीर्य सांडतात, सीमा मोडतात, अपवित्र असतात किंवा फसवणूक करून उपजीविका करतात, ते काळ्या नरकात जातात.
असिपत्रवनं याति वनच्छेदी वृथैव यः । औरभ्रिको मृगव्याधो वह्निज्वाले पतन्ति वै ॥ २,६.
जो कारण नसताना जंगल तोडतो, तो असिपत्रवनात जातो; मेंढ्या चोरणारा आणि शिकारी हे दोघेही अग्नीच्या ज्वाळांमध्ये पडतात.
यान्त्येते द्विज तत्रैव ये चापाकेषु वह्निदाः ॥ २,६.
हे द्विजा, जे घर किंवा शेत जाळतात, तेही तिथेच जातात.
व्रतानां लोपको यश्चस्वाश्रमाद्विच्युतश्च यः । सन्दंशयातनामध्ये पततस्तावुभावपि ॥ २,६.
जो व्रत मोडतो किंवा स्वतःच्या आश्रमाचा त्याग करतो, तो आणि दुसराही लोखंडी कात्रीच्या यातनेत पडतात.
दिवा स्वप्ने च स्कन्दन्ते ये नरा ब्रह्मचारिणः । पुत्रैरध्यापिता ये च ते पतन्ति श्वभोजने ॥ २,६.
जे ब्रह्मचारी दिवसा किंवा झोपेत वीर्य सांडतात आणि जे आपल्या मुलांना वेद शिकवतात, ते सर्व कुत्र्यांच्या अन्नात पडतात.
एते चान्ये च नरकाः शतशोथ सहस्रशः । येषु दुष्कृतकर्माणः पच्यन्ते यातनागताः ॥ २,६.
हे आणि असे शेकडो-हजारो नरक आहेत, जिथे पाप करणारे लोक यातना भोगतात.
यथैव पापान्येतानि तथान्यानि सहस्रशः । भुज्यन्ते तानि पुरुषैर्नरकान्तरगोचरैः ॥ २,६.
जसे हे पाप आहेत, तसेच हजारो इतरही आहेत, आणि माणसे वेगवेगळ्या नरकांत त्यांचा अनुभव घेतात.