योगप्रभावात् प्रह्लादि जाते विष्णुमयेऽसुरे । चलत्युरगबन्धैस्तैर्म्मैत्रय त्रटितं क्षणात्
योगाच्या प्रभावाने, प्रह्लाद विष्णूमय झाल्यावर, सर्पांचे बंध क्षणात तुटले, हे मैत्रेय.
भ्रान्तग्राहगणः सोर्म्मर्ययौ क्षोभ महार्णवः । चचाल च मही सर्वा सशौलवनकानना
महासागरात मोठा गोंधळ झाला, लाटांचे समूह भांबावले; संपूर्ण पृथ्वी, पर्वत, वन आणि उपवनांसह थरथरली.
स च तं शेलमम्पातं दैत्यैर्न्यस्तमथोपरि । प्रक्षिप्य तस्मात् सलिलान्निश्चक्राम महामतिः
म्हणून, त्या बुद्धिमानाने दैत्यांनी ठेवलेला मोठा दगड पाण्यातून दूर फेकून, तो बाहेर आला.
दृष्ट्वा च स जगदू भूयो गगनाद्यु पलक्षणम् । प्रह्लदोऽस्मीति सस्मार पुनरात्मानमात्मना
पुन्हा जग, आकाश आणि त्याचे चिन्हे पाहून, प्रह्लादाने स्वतःला पुन्हा आठवले.
तुष्टाव च पुनर्धीमाननादिं पुरुषोत्तमम् । एकाग्रमतिरव्यग्रो यतवाक्कायमानसः
आणि पुन्हा, त्या बुद्धिमानाने एकाग्र मनाने, शांत, वाणी, शरीर आणि मन नियंत्रित करून आद्य पुरुषोत्तमाची स्तुती केली.
ऊँ नमः परमार्थार्थ स्थूलसूक्ष्मक्षराक्षर । व्यक्ताव्यक्त कलातीत सकलेश निरंञ्जन
ॐ, सर्वोच्च सत्याचा अर्थ, स्थूल-सूक्ष्म, नाशवंत-अविनाशी, प्रकट-अप्रकट, भेदांपलीकडे, सर्वांचा स्वामी, निर्मळ — याला नमस्कार.
गुणाञ्जन गुणाधार निर्गुणात्मन् गुणस्थिर । मूर्त्तामूर्त्त महामूर्त्ते सूक्ष्ममूर्त्ते स्फुटास्फुट
गुणांचा आधार, गुणांचे अधिष्ठान, गुणांपलीकडे असलेला आत्मा, गुणात स्थिर; रूप असलेला आणि निराकार, महान रूप, सूक्ष्म रूप, स्पष्ट-अस्पष्ट.
करालसौम्यरूपात्मन् विद्याविद्यालयाच्युत । सदसद्रूप सद्भाव सदसद्भावभावन
भीषण आणि सौम्य रूपाचा, विद्या आणि अविद्येचा निवास, हे अच्युत; अस्तित्व आणि अनस्तित्वाचा स्वरूप, सत्य भाव, सत-असत भावांची उत्पत्ती करणारा.
नित्यानित्यप्रपञ्जात्मन् निष्प्रपञ्चामालश्रित । एकानिक नमस्तुभ्यं वासुदेवादिकारण
हे वासुदेव, ज्याचे स्वरूप शाश्वत आणि अशाश्वत दोन्ही आहे, ज्याला माया स्पर्श करत नाही आणि जो पूर्णपणे शुद्ध आहे, जो एकमेव आणि अद्वितीय आहे, त्या मूळ कारणाला मी नमस्कार करतो.
यः स्थूलसूक्ष्मः प्रकटः प्रकाशो यःसर्व्भूतो न च सर्व्वभूतः । विश्वं यतश्चैतदविश्वहेतो र्नमोऽस्तु तस्मै पुरुषोत्तमाय
जो स्थूल आणि सूक्ष्म आहे, प्रकट आणि तेजस्वी आहे, जो सर्व जीवांमध्ये आहे पण सर्व जीव नाही, ज्यापासून हे विश्व निर्माण झाले आणि जो अविश्वाचा कारण आहे, त्या परम पुरुषाला मी नमस्कार करतो.
तस्य तच्चेतसो देवः स्तुतिमित्थं प्रकूर्वतः । आविर्बभूव भगवान् पीताम्बरधरो हरिः
त्याने अशा मनाने स्तुती करत असताना, पिवळ्या वस्त्रातला भगवान हरि त्याच्या समोर प्रकट झाला.
ससम्भ्रमस्तमालोक्य समुत्थायाकुलाक्षरम् । नमोऽस्तु विष्णवेत्यतद व्याजहारासकृद द्रिज
त्याला पाहून, तो घाईगडबडीत आणि श्रद्धेने उठला, त्याचे शब्द अडखळले, आणि तो वारंवार 'विष्णूला नमस्कार' असे म्हणू लागला.
देव प्रपन्नार्त्तिहर प्रसादं कुरु केशव । अवलोकनदानेन भूयो मां पावयाच्यत
हे देव, शरण आलेल्यांचे दुःख दूर करणारा, कृपा कर, केशवा; तुझे दर्शन देऊन मला पुन्हा शुद्ध कर.
कुर्व्वतस्ते प्रसन्नोऽहं भक्तिमव्यभिचारिणीम् । यथाभिलषितो मत्तः प्रह्लाद व्रियतां वरः
तू अशी कृती केल्यामुळे मी तुझ्या निष्ठावान भक्तीवर प्रसन्न आहे; प्रह्लाद, माझ्याकडून तुला जे हवे ते वर माग.
नाथ योनिसहस्त्रेषु येषु येषु व्रजाम्यहम् । तेषु तेष्वच्युता भक्तिरच्युतास्तु सदा त्वयि
हे नाथा, मी ज्या ज्या जन्मात येईन, त्या प्रत्येक ठिकाणी तुझ्यावरची माझी निष्ठावान भक्ती कायम राहो.
या प्रीतिरविवेकानां विषयेष्वनपायिनी । त्वामनुस्मरतः सा मे ह्टदयान्माऽपसर्पतु
ज्यांना विवेक नाही, त्यांना विषयांवरची जी न संपणारी आसक्ती असते, तुझी आठवण करताना ती माझ्या हृदयातून दूर जावो.
मयि भक्तिस्तवास्त्येव भूयोऽप्येवं भविष्यति । वरस्तु मत्तः प्रह्लाद व्रियतां यस्तवेप्सितः
तुझ्यावर माझी भक्ती आहेच, आणि ती पुढेही राहील; तरीही, प्रह्लाद, माझ्याकडून तुला जे हवे ते वर माग.
मयि द्र षानुबन्धोऽभूत् संस्तूतावुद्यते तव । मतूपितुस्तत्कृतं पापं देव तस्य प्रणश्यतु
तुझ्याशी माझा संबंध असल्यामुळे मी तुझी स्तुती केली; हे देव, माझ्या वडिलांनी केलेले पाप नष्ट होवो.
शस्त्राणि पातितान्यङ्ग क्षिप्तो यज्वाग्रिसंहतौ । दंशितश्चोरगैर्दृत्तं यद्रिषं मम भोजने
माझ्यावर शस्त्रे फेकली गेली, यज्ञाच्या अग्नीत फेकले गेले, सापांनी दंश केला, आणि माझ्या अन्नात विष टाकले गेले.
बद्ध्वा समुद्र यत् क्षिप्तो यज्वितोऽस्मि शलोच्चयाः । अन्यानि चाप्यसाधूनि यानि यानि कृतानि मे
मला बांधून समुद्रात फेकले, पर्वतावरून खाली टाकले, आणि माझ्यावर अनेक वाईट गोष्टी केल्या.
त्वयि भक्तिमतो द्रेषादघं तत्सम्भवञ्च यत् । त्वतूप्रसादात् प्रभो सद्यस्तेन मुच्येत मेपिता
तुझ्यावर भक्ती असलेल्या लोकांच्या द्वेषातून जे पाप निर्माण झाले, हे प्रभो, तुझ्या कृपेने माझ्या वडिलांना त्यातून त्वरित मुक्ती मिळो.
प्रह्लाद सर्व्वमेतत् ते मत्प्रसादादू भविष्यति । अन्यञ्च ते वरं दह्मि व्रियतामसुरात्मज
प्रह्लाद, हे सर्व तुझ्यासाठी माझ्या कृपेने घडेल; असुरपुत्रा, आणखी एक वर माग, जे तुला हवे आहे.
कृतकृत्योऽस्मि भगवन् वरेणानेन यत् त्वयि । भवित्री त्वत्प्रसादेन भक्तिरव्यभिचारिणी
हे भगवन्, या वरामुळे मी पूर्ण झालो आहे, कारण तुझ्या कृपेने तुझ्यावरची निष्ठावान भक्ती कायम राहील.
धर्म्मर्थकामैः किं तस्य मुक्तिस्तस्य करो स्थिता । समस्तजगतां मूले यस्य भक्तिः स्थिरा त्वयि
धर्म, अर्थ किंवा कामाचा उपयोग काय, ज्याची मुक्ती निश्चित आहे आणि ज्याची तुझ्यावरची दृढ भक्ती सर्व जगाचा आधार आहे?
यथा ते निश्चलं चेतो मयि भक्तिसमन्वितम । तथा त्वं मत्प्रसादेन निव्वाणा परमाप्स्यसि
जसे तुझे मन निश्चल आणि तुझ्यावर भक्तीने भरलेले आहे, तसेच माझ्या कृपेने तू सर्वोच्च मुक्ती प्राप्त करशील.
इत्युक्त्वान्तर्दृ धे विष्णुस्तस्य मैत्रेय ! पश्यतः । स चापि पुनरागम्य ववन्दे चरणौ पितुः
अशी वाणी बोलून, विष्णू मैत्रेयाच्या डोळ्यांसमोर अदृश्य झाला; आणि तो पुन्हा येऊन वडिलांच्या पायांवर प्रणाम केला.
तं पिता मूद्ध न्युपाघ्राय परिष्वज्य च पीडिताम् । जीवसीत्याह वत्सेति बाष्पार्द्र नयनो द्रिज
त्याच्या वडिलांनी, भावनांनी भरून, त्याला घट्ट मिठी मारली आणि त्याचा सुगंध घेतला; अश्रूंनी भरलेल्या डोळ्यांनी, त्यांनी म्हणाले, 'तू जिवंत आहेस, माझ्या बाळा.'
प्रीतिमांस्वाभवत् तस्मिन्ननुतापी महासुरः । गुरुपित्रोश्वकारैवं शुश्वूषां सोऽपि धर्म्मवित्
महासुराला त्याच्यात आनंद वाटला, जरी त्याने दुःख सहन केले होते; धर्म जाणून, त्याने आपल्या गुरु आणि वडिलांची सेवा केली.
पितर्य्युपरतिं नीते नरसिंहस्वरूपिणा । विष्णुना सोऽपिदैत्यानां मैत्रयाभूत् परिस्ततः
नरसिंहस्वरूपातील विष्णूने त्याचे वडील घेतल्यानंतर, तोही आजूबाजूच्या दैत्यांशी मैत्रीपूर्ण झाला.
ततो राज्यद्यु तिं प्राप्य कर्म्मशुद्धिकरीं द्रिज । पुत्रपौत्रांश्व सुबहुनवाप्यैश्वय्येमेव च
कर्म शुद्ध करणारा राजसत्तेचा दिवस मिळाल्यावर, त्याने अनेक पुत्र, नातवंडे आणि मोठी संपत्ती अनुभवली.