कंसाने आपल्या रथावर देवकी आणि वसुदेव यांना पाहिले, तेव्हा एक मूर्खाने त्याला इशारा दिला—"तू या स्त्रीला, तिच्या पतीसह रथावर उभ्या असलेल्या, दूर नेत आहेस; तिच्या आठव्या पुत्रामुळे तुझा जीव जाईल." हे ऐकताच, बलाढ्य कंसाने तलवार काढली आणि देवकीला मारण्याचा प्रयत्न केला. पण वसुदेवाने त्याला शांतपणे सांगितले, "हे पापरहित कंसा, तू पवित्र देवकीला मारू नकोस; तिच्या पोटी जन्माला येणारी सर्व मुले मी तुला देईन." वसुदेवाची ही प्रतिज्ञा ऐकून, कंसाने "ठीक आहे" असे सांगितले आणि वसुदेवाच्या शब्दाचा आदर करून देवकीला मारले नाही. त्याच वेळी, पृथ्वीवर फार मोठा भार पडल्यामुळे, पृथ्वीने स्वतःला त्रस्त वाटून, ती मेरू पर्वतावर देवांच्या सभेत गेली. तिथे, पृथ्वीने ब्रह्मा आणि सर्व देवांना नमस्कार करून, अत्यंत दुःख आणि करुणेने भरलेल्या शब्दांत आपली व्यथा सांगितली. पृथ्वी म्हणाली, "सोन्यासाठी अग्नी हा श्रेष्ठ शिक्षक आहे; गायींमध्ये सूर्य श्रेष्ठ शिक्षक आहे; आणि सर्व प्राण्यांसाठी, माझ्यासाठीसुद्धा, नारायणच शिक्षक आहे. प्रजापतींचे अधिपती ब्रह्मा, जो प्राचीनांमध्ये सर्वात जुना आहे, तोच काळ आहे—क्षण, लहान मोठ्या मोजण्या, आणि त्याची रूपे अप्रकट आहेत. हे श्रेष्ठ देवांनो, त्याचा अंश तुमच्यात आहे." "आदित्य, साध्य, रुद्र, वसू, अग्नी, पितर, आणि अत्री यांच्या नेतृत्वाखाली जग निर्माण करणारे—हे सर्व त्या अपरिमित, महात्मा विष्णूचे रूप आहेत. यक्ष, राक्षस, दैत्य, पिशाच्च, नाग, दानव, गंधर्व, अप्सरा—हे सुद्धा महात्मा विष्णूचे रूप आहेत. ग्रह, तारे, नक्षत्र, आकाश, अग्नी, पाणी, वायू, मी स्वतः, आणि इंद्रिय—संपूर्ण विश्व विष्णूने व्यापले आहे." "त्याच्या अनेक रूपांमध्ये, दिवस आणि रात्र हे दडपणारे आणि दडपले जाणारे या भूमिकेत असतात, जणू समुद्रातील लाटा. आता, कालनेमीच्या नेतृत्वाखालील दैत्यांनी मर्त्य लोकांचा ताबा घेतला आहे आणि लोकांना दिवस-रात्र त्रास देत आहेत. कालनेमी, ज्याला विष्णूने मारले होते, तो आता कंस म्हणून, उग्रसेनाचा पुत्र, महान असुर, जन्माला आला आहे." "अरीष्ट, धेनुक, केशी, प्रलंब, नरक, उग्र असुर सुम्भ, आणि बाण, बलीचा पुत्र—हे आणि इतर अनेक बलाढ्य, राजघराण्यात जन्मलेले, दुष्ट प्रवृत्तीचे आहेत, त्यांची संख्या मी सांगू शकत नाही. येथे अनेक सैन्याचे विभाग आहेत, देवांचे दिव्य रूप आहेत, आणि माझ्यावर दैत्यांचे अभिमानी, बलवान अधिपती आहेत. या महान भाराने मी त्रस्त आहे, अमर अधिपतींनो, मी स्वतःला टिकवू शकत नाही; म्हणूनच मी तुम्हाला सांगते." "म्हणून, हे तेजस्वी देवांनो, माझ्या भाराचा निःसारण व्हावा, जेणेकरून मी, त्रस्त, अधोलोकात बुडू नये." पृथ्वीचे हे शब्द ऐकून, सर्व देवांनी पृथ्वीचा भार हलका करण्यासाठी ब्रह्माला बोलण्यास प्रवृत्त केले. ब्रह्मा म्हणाला, "पृथ्वीने जे सांगितले आहे, तेच सत्य आहे, हे स्वर्गातील वासीयांनो; मी, शिव आणि तुम्ही सर्व नारायणाच्या स्वरूपाचे आहोत. त्याच्यातील शक्ती—श्रेष्ठता, कनिष्ठता, दडपणारा आणि दडपलेला—एकमेकांमध्ये असतात." "म्हणून, आपण उत्तम क्षीरसागराच्या किनाऱ्यावर जाऊ, तिथे हरीची पूजा करून सर्व काही त्याला अर्पण करू. जगाच्या कल्याणासाठी, सर्वव्यापी आत्मा, विश्वाचा सार, आपल्या शुद्ध स्वरूपाचा अंश घेऊन पृथ्वीवर उतरतो आणि धर्माची स्थापना करतो." श्री पराशर सांगतात: असे बोलून, ब्रह्मा देवांसह तिथे गेला आणि एकाग्र मनाने गरुडावर आरूढ असलेल्या विष्णूची स्तुती केली. ब्रह्मा म्हणाला, "हे प्रभो, तूच ज्ञानाचे दोन स्वरूप—उच्च आणि नीच—जसे परंपरेत सांगितले आहे; हे दोन्ही तुझे रूप आहे, साकार आणि निराकार. तूच सूक्ष्म आणि स्थूल ब्रह्म, हे सर्वज्ञ; शब्दरूप ब्रह्म आणि परम ब्रह्म, जे सर्व ब्रह्माचे सार आहे." "ऋग्वेद, यजुर्वेद, सामवेद आणि अथर्ववेद, शिक्षण, विधी, व्युत्पत्ती, छंद आणि ज्योतिष—हे सर्व तूच आहेस. इतिहास, पुराण, व्याकरण, मीमांसा, तर्कशास्त्र, धर्मशास्त्र—हे सर्व तूच आहेस, हे परमात्मा." "आत्मा, त्याचे शरीर, आणि गुण याबद्दल जे काही बोलले जाते, हे आद्य प्रभो, ते आत्म्याच्या खऱ्या स्वरूपाशिवाय दुसरे काहीच नाही. तूच अप्रकट, वर्णनातीत, कल्पनेपलीकडे, कवचहीन, हातपाय नसलेले, शुद्ध, शाश्वत, सर्वोच्च आणि सर्वात उच्च स्वरूप आहेस." "तू कानांशिवाय ऐकतोस, डोळ्यांशिवाय पाहतोस, अनेक रूप असूनही निराकार आहेस; पाय-हात नसूनही तू वेगाने चालतोस आणि पकडतोस, तू सर्व जाणतोस आणि तूच सर्व ज्ञानाचा विषय आहेस." "तू सूक्ष्मात सूक्ष्म आहेस, सर्वांत खरे स्वरूप आहेस; जो तुला जाणतो, त्याला सर्वोच्च ज्ञान मिळते, आणि ज्ञानी व्यक्ती तुला सोडून दुसरे काही मानत नाही, हे परमात्मा." "तूच विश्वाचा आधार, जगाचा रक्षक आहेस; सर्व प्राणी तुझ्यात आहेत. जे होते, जे होईल, ते सर्व तूच आहेस, सूक्ष्मात सूक्ष्म, प्रकृतीपलीकडे." "एकच प्रभु, चार स्वरूपात, अग्नी म्हणून यज्ञातील आहुती घेतो; तूच जगाला तेज आणि ऐश्वर्य देतोस. अनंत रूप आणि सर्वत्र नेत्र असलेला, तूच त्रिविक्रमाचे तीन पावले स्थापतोस, हे सृष्टीकर्ता." "जसा एक अग्नी, स्वरूप बदलून अनेक प्रकारे प्रकट होतो, तसाच तू, एकाच स्वरूपात सर्वत्र, सर्व रूप प्रकट करतोस, हे प्रभो." "तुझ्या त्या सर्वोच्च, अद्वितीय अवस्थेला, ज्याला ज्ञानी ज्ञानाद्वारे जाणतात, त्याशिवाय काहीच नाही—ना दुसरे खरे स्वरूप, ना भूत, ना भविष्य." "तू प्रकट आणि अप्रकट स्वरूपाचा आहेस, सामूहिक आणि व्यक्तिगत रूपाचा आहेस; सर्वज्ञ, सर्वव्यापी, सर्व शक्ती, ज्ञान, बल, आणि ऐश्वर्याने संपन्न आहेस.