मित्रा, ऐक. एकदा, धर्माचा मार्ग स्पष्ट करण्यासाठी, परम आदरणीय ऋषी पराशर यांनी राजा सगरास सांगितले—नाव ठेवताना त्यात अर्थ असावा, शुभता असावी; नाव कठोर किंवा अशुभ, किंवा दोषयुक्त नसावे. नाव पूर्ण असावे, दोषरहित असावे, आणि ते उच्चारायला सोपे असावे; त्यात 'प्रणव' या पवित्र अक्षराचा एक भाग असावा. हे नाव फार मोठं किंवा फार लहान नसावं, त्यात जड अक्षरांचा अतिरेक नसावा. नाव दिल्यानंतर, पुढील संस्कार पूर्ण करून, योग्य नियमांनुसार विद्यार्थ्याने गुरूच्या घरी जाऊन ज्ञान प्राप्त करावे. ज्ञान मिळवल्यानंतर, गुरूला योग्य दक्षिणा दिल्यावर, जर गृहस्थाश्रमाची इच्छा असेल, तर पत्नी स्वीकारावी. किंवा, पूर्वनिश्चयाने काही काळ ब्रह्मचर्य पाळावे, गुरूची सेवा करावी, किंवा गुरूच्या पुत्र व इतरांची सेवा करावी. किंवा, आपल्या इच्छेनुसार, वनवास किंवा संन्यास घ्यावा; पूर्वी जो निश्चय केला असेल, तोच आचार करावा. पत्नी निवडताना, ती आपल्यापेक्षा एक-तृतीय वयाने लहान असावी; तिचे केस फार कमी किंवा फार जास्त नसावेत, रंग फार काळा किंवा पिवळट नसावा. तिचे अंग अवाजवी मोठे किंवा लहान नसावे, ती शुद्ध असावी, फार केसाळ नसावी, मिश्र जातीची किंवा रोगग्रस्त नसावी. ती दुष्ट, कठोर बोलणारी, जन्मतः विकलांग, पुत्राची माता, दाढी किंवा पुरुषासारखी दिसणारी नसावी. तिचा आवाज कठोर किंवा कर्कश नसावा, फार पातळ किंवा कावळ्यासारखा नसावा; डोळे फार जवळचे किंवा गोल नसावेत. तिच्या पिंड्या फार केसाळ नसाव्यात, टाच फार उंच नसाव्यात, गाल आत गेलेले नसावेत, ती फार हसणारी नसावी. तिची त्वचा फार खडबडीत, डोळे कबुतरासारखे लाल, हात-पाय जाड नसावेत. ती फार लहान किंवा फार मोठी नसावी, भुवया जुळलेल्या नसाव्यात, दात फार दूर नसावेत, तोंड विकृत नसावे. गृहस्थाने योग्य नियम व धर्मानुसार, आईच्या बाजूने पाचवी आणि वडिलांच्या बाजूने सातवी पिढीतील कन्येला पत्नी म्हणून स्वीकारावे. विवाहाचे आठ प्रकार आहेत: ब्राह्म, दैव, आर्ष, प्राजापत्य, आसुर, गंधर्व, राक्षस, आणि पैशाच. या पैकी, आपल्या वर्गासाठी महर्षींनी जो विवाहप्रकार सांगितला आहे, तोच स्वीकारावा, इतर टाळावे. धर्मानुसार पत्नी मिळवून, तिच्यासह गुप्तपणे गृहस्थाश्रमात प्रवेश करावा; हे संयुक्त जीवन मोठं फळ देतं. या प्रकारे, पराशर ऋषीने सगर राजाला उत्तम आचारधर्म सांगितला, असे मैत्रेय ऋषीला सांगितले. "हे द्विज, मी तुला उत्तम आचारधर्म पूर्णपणे सांगितला; जो या मार्गाचा अनुसरण करतो, तो उत्तमत्व प्राप्त करतोच." मैत्रेय म्हणाला, "हे महर्षी, मी षड्-दोषी पंथ व उदाक्यांसंबंधी समजून घेतले, पण मला नाग्र लोकांविषयी जाणून घ्यायचे आहे. नाग्र कोण आहे? त्याचा आचार कसा आहे? मनुष्याला नाग्र पद कसे मिळते? हे धर्मज्ञ, मला त्याचा खरा स्वरूप सांग." पराशर म्हणाले, "जो मनुष्य भ्रमामुळे ऋग, यजुर, आणि साम या वेदांचे नियम सोडतो, तो तीन वर्णांचा असूनही 'नाग्र' म्हणून ओळखला जातो आणि पापी मानला जातो. हे द्विज, तीन वेद हे सर्व वर्णांचे रक्षण आहेत; जे त्यांना सोडतात, ते नाग्र होतात—यात शंका नाही." "आता, आणखी एक कथा ऐक, जी बुद्धिमान वसिष्ठ ऋषीने महानुभाव भीष्माला सांगितली होती. मी देखील ती ऐकली आहे, जशी तू मला विचारलीस. एकदा, देव आणि असुरांमध्ये दिव्य युद्ध झाले; त्या संग्रामात, हिरादाच्या नेतृत्वाखाली दैत्यांनी देवांना पराजित केले. देव Milk Ocean च्या उत्तर तीरावर गेले आणि विष्णूच्या उपासनेसाठी तप केले. तेव्हा त्यांनी हे स्तोत्र म्हटले: 'आज, भगवंत विष्णूच्या प्रसन्नतेसाठी योग्य शब्द बोलेल; विष्णू प्रसन्न होवो. ज्या पासून सर्व प्राणी उत्पन्न होतात आणि त्यातच विलीन होतात—त्या परमेश्वराचे स्तवन कोण करू शकतो? तरीही, आमची शक्ती अज्ञान आणि इच्छेमुळे नष्ट झाली असली, तरी आम्ही मुक्तीच्या इच्छेने तुझ्या गुणांपुरतेच स्तवन करू. तू पृथ्वी, जल, अग्नी, वायू, आणि आकाश आहेस; तू अंतःकरण, प्रकृती, आणि त्याहून पुढे असणारा परमात्मा आहेस. हे सर्व प्राण्यांचा आत्मा, तुझी एक रूप प्रकृती आणि विकृती यांनी बनलेली आहे. हे प्रभु, तुझं ते रूप, जे ब्रह्मरूप आहे आणि कमळातून उत्पन्न झालं, त्याला नमस्कार. तू इंद्र, सूर्य, रुद्र, वसु, अश्विनी, मरुत, सोम आणि इतर रूपांनी प्रकट होतोस; आम्ही त्या दिव्य आत्म्याला नमस्कार करतो. हे गोविंदा, तुझं ते रूप, जे कपट, अज्ञान, धैर्य आणि संयमाचा अभाव दाखवतं, त्या दैत्यरूपाला नमस्कार. तुझं ते रूप, ज्यात ज्ञानाचा अभाव आहे, इंद्रिये मंद आहेत, आणि ध्वनी वगैरेसाठी लालसा आहे, त्या यक्षरूपाला नमस्कार. तुझं ते भयंकर, क्रूर, काळं, मायायुक्त रूप, जे रात्रभ्रमण करणाऱ्यांचं आहे, त्याला नमस्कार. हे जनार्दन, तुझं ते रूप, जे स्वर्गात आहे, धर्माचा आधार आहे, आणि पुण्याचे फळ देतं, त्या धर्मरूपाला नमस्कार. तुझं ते सिद्धरूप, जे आनंदी, अनासक्त, आणि मुक्तपणे फिरतं, त्याला नमस्कार. हे हरि, तुझं ते नागरूप, जे अत्यंत संयमी, उग्र, आनंदी, आणि द्विभाषिक आहे, त्याला नमस्कार.' या प्रकारे, देवांनी विष्णूची स्तुती केली आणि त्याच्या विविध रूपांना नमस्कार अर्पण केला.