प्रम्लोचा अप्सरा त्या ब्राह्मण ऋषीसमोर म्हणाली, "मी कधीही तुमच्यासमोर खोटं बोलू शकत नाही, विशेषतः आज तुम्ही सत्यशोधक मार्गावर चालत असल्याने माझ्या कडून विचारले." तिच्या या सत्य वचनांनी सोमाने सांगितले की, त्या राजवंशातील ऋषीने स्वतःला पुन्हा पुन्हा दोष दिला, "माझ्यावर लाज वाटावी!" तो ऋषी म्हणाला, "माझ्या तपश्चर्येचा नाश झाला, ब्रह्मज्ञांची संपत्ती नष्ट झाली; विवेकाचा नाश झाला, जो स्त्रियांच्या मोहासाठी निर्माण झाला." "ब्रह्म, जो सहा तरंगांपलीकडे आहे, आत्मसंयमाने जाणावा; पण माझं मन या प्रचंड, सर्वग्रासी इच्छेमुळे वाहून गेलं." "माझे सर्व व्रत आणि वेदज्ञान साधणारे कर्म संगतीमुळे वाहून गेले, नरकाच्या मार्गावर." अशा प्रकारे स्वतःला दोष देत, धर्मज्ञ ऋषीने तिथे बसलेल्या प्रम्लोचाला म्हणाले, "जा, पापी, तुला जिथे जायचं आहे तिथे जा; जे तुला करायचं होतं, ते तू केलं—माझ्या मनाला विक्षिप्त करून, देवांचा राजा इंद्राच्या आज्ञेने." "मी तुझ्यावर माझ्या क्रोधाच्या तीव्र अग्नीने राख करून टाकणार नाही, कारण सात पावले मैत्रीची आपण वाटचाल केली आहे, हे सद्गुणी लोकांचं मार्ग आहे." "पण तुझी काय चूक, किंवा मी तुझ्यावर का रागवावा? चूक पूर्णपणे माझी आहे, कारण मी माझ्या इंद्रियांवर विजय मिळवू शकलेलो नाही." "इंद्राला प्रसन्न करण्यासाठी तू माझ्या तपश्चर्येचा नाश केला; तू निंदनीय आहेस, मोठ्या भ्रमात पडली आहेस, आणि खरंच तिरस्कारास पात्र आहेस." सोमाने सांगितले, ऋषीने तिच्यावर कठोर शब्द बोलल्यावर, प्रम्लोचा घामाने निथळू लागली, ती जोराने थरथर कापू लागली. तिच्या सतत थरथरण्यामुळे, अंग थकलेले आणि पवित्रता टिकवून ठेवलेली पाहून, श्रेष्ठ ऋषीने रागाने म्हणाले, "जा, जा!" त्याच्या या झटक्यामुळे, प्रम्लोचा आश्रमातून बाहेर पडली; आकाशात उडत जाऊन, तिने झाडांच्या पानांनी आपला घाम पुसला. तिच्या अंगावर पडलेला घाम पुसताना, ती एका झाडाजवळ गेली आणि त्याच्या कोवळ्या लाल पानांचा वापर केला. त्याच वेळी, ऋषीने तिच्या शरीरात ठेवलेलं गर्भ तिच्या अंगावर goosebumps आणि घामाच्या रूपाने बाहेर आलं. त्या गर्भाला झाडांनी उचललं, आणि वाऱ्याने त्याला आकार दिला; मी (सोमा) गायीच्या दूधाने त्याचा पोषण केला, आणि तो हळूहळू वाढला. झाडाच्या टोकावरून जन्मलेली, सुंदर चेहऱ्याची ती मुलगी "मारिषा" नावाने ओळखली गेली; झाडे तिला तुम्हाला देणार आहेत—तुमचा राग शांत होऊ द्या. ती कंडू ऋषीची कन्या झाली, झाडांमधून जन्मली; ती माझी (सोमाची) कन्या, वाऱ्याची आणि प्रम्लोचाची मुलगीही आहे. आणि तो venerable कंडू, तप exhausted झाल्यावर, मैत्रेय, विष्णूच्या "पुरुषोत्तम" या निवासस्थानी गेला. तिथे, एकाग्र मनाने, हरिची पूजा केली, सर्वोच्च ब्रह्मह्य्म्न पठण करत, हात उंचावून, तो महान योगी तिथे राहिला, राजवंशातील आनंदा. प्रचेतस म्हणाले, "हे ऋषी, आम्हाला ते सर्वोच्च ब्रह्मह्य्म्न ऐकायचं आहे, ज्याने कंडू केशवाची पूजा केली." सोमाने सांगितले, "विष्णू हा सर्वोच्च, असीम, अत्युच्च, सर्वांच्या पलीकडे, दुष्टाचा नाश करणारा; तो ब्रह्माचा ध्येय, सर्वोच्चांमध्ये सर्वोच्च, आणि अंतिम, सर्वांच्या पलीकडे." "तो कारण आहे, कारणांचा कारण आहे, आणि त्याचंही कारण आहे; सर्व परिणामांमध्ये, तो येथे सर्व कार्यकर्ता आणि क्रिया यांच्या रूपात उतरतो." "तो ब्रह्म आहे, प्रभू आहे, सर्व जीव आहे, अजर, अमर, जन्मरहित, दोषरहित, विष्णू आहे." "जसा तो ब्रह्म आहे—अजर, जन्मरहित, अनंत, सर्वोच्च पुरुष—तसेच माझ्यातील दोष, काम वगैरे, शांत होऊ दे." सोमाने सांगितले, "हे सर्वोच्च ब्रह्मह्य्म्न पठण करत, कंडूने केशवाची पूजा करून सर्वोच्च सिद्धी प्राप्त केली." "ही मारिषा पूर्वी जशी मी सांगितली तशी होती; मी तुम्हाला तिच्याबद्दल सांगतो. तिच्या कथनाचा महत्त्व एवढं आहे की, ते ऐकणं तुम्हाला फलदायी ठरेल." पूर्वी, ती संतानरहित होती, आणि पतीच्या मृत्यूनंतर, हे श्रेष्ठजन, भिपाची ही भाग्यवान पत्नी, विष्णूला भक्तीपूर्वक प्रसन्न करत होती. विष्णू, तिच्या पूजा करून, तिच्यासमोर प्रकट झाला आणि म्हणाला, "वरे माग, हे शुभेच्छा असलेली." तिने मग मनातील इच्छा व्यक्त केली. "हे प्रभू, माझ्या लवकर विधवा झाल्यामुळे, मी व्यर्थ जन्म घेतला, दुर्दैवी, फलरहित, आणि निरर्थक, हे जगाच्या स्वामी." "प्रत्येक जन्मात मला योग्य पती मिळू दे, आणि तुमच्या कृपेने, मला प्रजापतीसारखा पुत्र मिळू दे." "त्याच्यात कुल, स्वभाव, आयुष्य, सत्यता, उदारता, तत्परता, विश्वासार्हता, सद्गुण, वृद्धांची सेवा, आणि कृतज्ञता असू दे." "माझ्यात सौंदर्य आणि संपत्ती असू दे, सर्वांना प्रिय होऊ दे, आणि तुमच्या कृपेने, मी गर्भातून जन्म घेऊ नये, हे कमळनयन." सोमाने सांगितले, "तिने असं बोलल्यावर, देवांचा प्रभू हृषीकेशाने तिला झुकलेल्या स्थितीत उचललं, आणि सर्वोच्च वर देणारा म्हणून तिला संबोधलं." देव म्हणाला, "एका जन्मात, तुला दहा महान पराक्रमी पती मिळतील, जे श्रेष्ठ कर्मांनी प्रसिद्ध असतील." "आणि तुला प्रजापतीसारखा बलवान, सामर्थ्यवान पुत्र मिळेल, हे सुंदर." "तो या जगात वंशाचा निर्माता असेल, आणि त्याची संतती तीनही लोकात पसरलेली असेल." "आणि तू, हे सद्गुणी, गर्भातून जन्म न घेता, सौंदर्य आणि श्रेष्ठ गुणांनी युक्त, सर्वांना प्रिय, माझ्या कृपेने जन्म घेशील." असं बोलून, देव तिच्या समोरून अदृश्य झाला; आणि ही मारिषा जन्मली, जी आता तुमची पत्नी आहे, हे राजकुमारांनो. श्री पराशर म्हणतात: मग, सोमाच्या शब्दावर प्रचेतसांनी मारिषाला पत्नी म्हणून स्वीकारलं, झाडांवरचा राग बाजूला ठेवून.