സര്വസ്മിന്സര്വഭൂതസ്ത്വം സര്വഃ സര്വസ്വരൂപധൃക് । സര്വം ത്വത്തസ്തതശ്ച ത്വം നമഃ സര്വാത്മനേഽസ്തു തേ ॥ ൧,൧൨.
നീ എല്ലായിടത്തും, എല്ലാ ജീവികളിലും നിലകൊള്ളുന്നവൻ, എല്ലാറ്റിനും രൂപം ധരിക്കുന്നവൻ. എല്ലാം നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്, എല്ലാം പിന്നെയും നിന്നിലേക്കാണ് മടങ്ങുന്നത്. സർവാത്മാവായ നിനക്കു വന്ദനം.
സര്വാത്മകോസി സര്വേശ സര്വഭൂതസ്ഥിതോ യതഃ । കഥയാമി തതഃ കിം തേ സര്വം വേത്സി ഹൃതി സ്ഥിതമ് ॥ ൧,൧൨.
നീ സർവാത്മാവാണ്, സർവേശ്വരനാണ്, എല്ലാ ജീവികളിലും നിലകൊള്ളുന്നവനാണ്. ഹൃദയത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതൊക്കെയും അറിയുന്ന നിനക്കു ഞാൻ ഇനി എന്ത് പറയണം?
സര്വാത്മന്സര്വഭൂതേശ സര്വസത്ത്വസമുദ്ഭവ । സര്വഭൂതോ ഭവാന്വേത്തി സര്വസത്ത്വമനോരഥമ് ॥ ൧,൧൨.
സകലരുടെയും ആത്മാവായും, എല്ലാ ജീവികളുടെ അധിപതിയായും, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെ ഉത്ഭവമായും, ഭഗവാൻ എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്നു. അവിടുത്തെല്ലാവരുടെയും ആഗ്രഹങ്ങൾ അറിയുന്നു.
യോ മേ മനോരഥോ നാഥ സഫലഃ സ ത്വയാ കൃതഃ । തപശ്ച തപ്തം സഫലം യദ്ദൃഷ്ടോഽസി ജഗത്പതേ ॥ ൧,൧൨.
പ്രഭോ, ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത് നിങ്ങൾക്കാൽ സഫലമായി. ഞാൻ ചെയ്ത തപസ്സിന് ഫലം ലഭിച്ചു, കാരണം ലോകത്തിന്റെ നാഥനായ നിങ്ങളെ ഞാൻ കണ്ടു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച തപസസ്തത്ഫലം യദ്ദൃഷ്ടോഽഹം ത്വയാ ധ്രുവ । മദൃര്ശനം ഹി വിഫലം രാജപുത്ര ന ജായതേ ॥ ൧,൧൨.
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ധ്രുവാ, നീ ചെയ്ത തപസ്സിന്റെ ഫലമാണ് എന്നെ കാണാൻ സാധിച്ചത്. രാജകുമാരാ, എന്നെ ദർശിക്കുന്നത് ഒരിക്കലും വിഫലമാവില്ല.
വരം വരയ തസ്മാത്ത്വം യഥാഭിമതമാത്മനഃ । സര്വം സംപദ്യതേ പുംസാം മയി ദൃഷ്ടിപഥം ഗതേ ॥ ൧,൧൨.
അതിനാൽ, നിന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ. ആരെങ്കിലും എന്നെ കാണുമ്പോൾ അവനു എല്ലാം സാധ്യമാണ്.
ധ്രുവ ഉവാച ഭഗവന്ഭൂതഭവ്യേശ സര്വസ്യാസ്തേ ഭവാന് ഹൃദി । കിമജ്ഞാതം തവ ബ്രഹ്മന്മനസാ യന്മയേക്ഷിതമ് ॥ ൧,൧൨.
ധ്രുവൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവൻ, ഭൂതഭവ്യങ്ങളുടെ അധിപതിയായും, എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നവനുമായ നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചതു എന്താണ് അറിയാത്തത്?
തഥാപി തുഭ്യം ദേവേശ കഥയിഷ്യാമി യന്മയാ । പ്രാര്ഥ്യതേ ദുര്വിനീതേന ഹൃദയേനാതിദുര്ലഭമ് ॥ ൧,൧൨.
എങ്കിലും ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, എന്റെ അയോഗ്യമായ ഹൃദയത്തിൽ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്താണെന്നു ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയും. അതു ലഭിക്കാൻ വളരെ ദുഷ്കരമായതാണെങ്കിലും.
കിം വാ സര്വജഗത്സ്ത്രഷ്ടഃ പ്രസന്നേ ത്വയി ദുര്ലഭമ് । ത്വത്പ്രസാദഫലം ഭുങ്ക്തേ ത്രൈലോക്യം മഘ വാനപി ॥ ൧,൧൨.
സകലലോകങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാവേ, നിങ്ങൾ സന്തുഷ്ടനായാൽ എന്താണ് പ്രാപിക്കാനാവാത്തത്? ദേവേന്ദ്രനും നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹഫലമായാണ് ത്രിലോക്യത്തിൽ ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നത്.
നൈതദ്രാജാസനം യോഗ്യമജാതസ്യ മമോദരാത് । ഇതി ഗര്വദവോചന്മാം സപത്നീമാതുരുച്ചകൈഃ ॥ ൧,൧൨.
എന്റെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനല്ലാത്തവന് ഈ രാജാസനം യോഗ്യമല്ലെന്ന് എന്റെ സപത്നിമാതാവ് ഉച്ചത്തിൽ ധാർഷ്ട്യത്തോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
ആധാരഭൂതം ജഗതഃ സര്വേഷാമുത്തമോത്തമമ് । പ്രാര്ഥയാമി പ്രഭോ സ്ഥാനം ത്വത്പ്രസാദാദതോവ്യയമ് ॥ ൧,൧൨.
പ്രഭോ, ലോകത്തിന് അടിസ്ഥാനമായും, എല്ലാത്തിലും ഉത്തമമായും നിലകൊള്ളുന്ന അക്ഷയമായ സ്ഥാനം നിങ്ങളുടെ കൃപയാൽ ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച യത്ത്വയാ പ്രാര്ഥ്യതേ സ്ഥാനമേതത്പ്രാപ്സ്യതി വൈ ഭവാന് । ത്വയാഹം തോഷിതഃ പൂര്വമന്യജന്മനി വാലക ॥ ൧,൧൨.
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: നീ ആഗ്രഹിച്ച സ്ഥാനം നിർബന്ധമായി ലഭിക്കും. ബാലാ, മുൻജന്മയിൽ നീ എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ത്വമാസീര്ബ്രഹ്മണഃ പൂര്വം മയ്യേകാഗ്രമതിഃ സദാ । മാതാപിത്രോശ്ച ശുശ്രഷുര്നിജധര്മാനുപാലകഃ ॥ ൧,൧൨.
നീ മുൻകാലത്ത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രനായിരുന്നതിനാൽ, എപ്പോഴും എന്നിൽ ഏകാഗ്രതയോടെ ഭക്തിയോടെ ആയിരുന്നു. മാതാപിതാക്കളെ സേവിക്കുകയും, സ്വന്തം ധർമ്മം പാലിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
കാലേന ഗച്ഛതാ മിത്രം രാജപുത്രസ്തവാഭവത് । യോവനേഖിലഭോഗാഢ്യോ ദര്ശനീയോജ്ജ്വലാകൃതിഃ ॥ ൧,൧൨.
കാലം കടന്നപ്പോൾ, ഒരു രാജകുമാരൻ നിന്റെ സുഹൃത്ത് ആയി. അവൻ യൗവനത്തിൽ, എല്ലാ സൗഖ്യങ്ങളും അനുഭവിച്ച, സുന്ദരനും ദീപ്തിയുള്ളവനും ആയിരുന്നു.
തത്സങ്ഗാത്തസ്യ താമൃദ്ധിമവലോക്യാദിദുര്ലഭാമ് । ഭവേയം രാജപുത്രോഹമിതി വാഞ്ഛാ ത്വയാ കൃതാ ॥ ൧,൧൨.
അവന്റെ അത്യപൂർവ്വമായ ഐശ്വര്യം കണ്ടും, അവനോടൊപ്പം ഇഴകിയും, 'ഞാനും ഒരു രാജകുമാരനാകണം' എന്ന ആഗ്രഹം നിനക്ക് ഉദിച്ചു.
തതോ യഥാഭിലഷിതാ പ്രാപ്താ തേ രാജപുത്രതാ । ഉത്താനപാദസ്യ ഗൃഹേ ജാതോസി ധ്രുവ ദുര്ലഭേ ॥ ൧,൧൨.
അങ്ങനെ, നീ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ രാജകുമാരനായ ജനനം ലഭിച്ചു. ധ്രുവാ, ഉത്താനപാദന്റെ വീട്ടിൽ നീ ജനിച്ചു.
അന്യേഷാം ദുര്ലഭം സ്ഥാനം കുലേ സ്വായമ്ഭുവസ്യ യത് ॥ ൧,൧൨.
സ്വായംഭുവവംശത്തിൽ നിനക്ക് ലഭിച്ച സ്ഥാനം മറ്റുള്ളവർക്ക് വളരെ ദുർലഭമാണ്.
തസ്യൈതദപരം ബാല യേനാഹം പരിതോഷിതഃ । മാമാരാധ്യ നരോ മുക്തിമവാപ്നോത്യവിലമ്ബിതാമ് ॥ ൧,൧൨.
അത് മാത്രമല്ല, ബാലാ, മുൻജന്മയിൽ എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചവൻ ആരായാലും, എന്നെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചാൽ, വൈകാതെ മോക്ഷം ലഭിക്കും.
മയ്യര്പിതമനാ ബാല കിമു സ്വര്ഗാദികം പദമ് ॥ ൧,൧൨.
ബാലാ, മനസ്സ് എന്നിൽ സമർപ്പിച്ചവന് സ്വർഗ്ഗാദികൾ പോലുള്ള സ്ഥാനങ്ങൾ എന്തിനാണ് ആവശ്യം?
ത്രൈലോക്യാദധികേ സ്ഥാനേ സര്വതാരാഗ്രഹാശ്രയഃ । ഭവിഷ്യതി ന സംദേഹോ മത്പ്രസാദാദ്ഭാവന്ധ്രുവ ॥ ൧,൧൨.
എന്റെ കൃപയാൽ, ധ്രുവാ, നീ ത്രിലോകത്തേക്കാൾ ഉയർന്നതും, എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും ആശ്രയിക്കുന്നതുമായ സ്ഥാനം നേടും. ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.
സൂര്യാത്സോമാത്തഥാ ഭൌമാത്സോമപുത്രാദ്ബൃഹസ്പതേഃ । സിതാര്കതനയാദീനാം സര്വര്ക്ഷാണാം തഥാ ധ്രുവഃ ॥ ൧,൧൨.
സൂര്യനിൽ നിന്ന്, ചന്ദ്രനിൽ നിന്ന്, ഭൂമിയിൽ നിന്ന്, സോമപുത്രനിൽ നിന്ന്, ബൃഹസ്പതിയിൽ നിന്ന്, ശുക്രപുത്രനിൽ നിന്ന്, എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങളിലും നിന്ന് — ഇവരിൽ എല്ലാം ഇടയിൽ ധ്രുവൻ നിലകൊള്ളുന്നു.
സപ്തര്ഷിണാമശേഷാണാം യേ ച വൈമാനികാഃ സുരാഃ । സര്വേഷാമുപരി സ്ഥാനം തവ ദത്തം മയാ ധ്രുവ ॥ ൧,൧൨.
എല്ലാ സപ്തർഷിമാരിലും ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ദേവന്മാരിലും മുകളിൽ നിന്നു നിന്നു നിനക്ക് ഞാൻ തന്ന സ്ഥാനം തന്നെയാണ്, ധ്രുവാ.
കേചിച്ചതുര്യുഗം യാവത്കേചിന്മന്വന്തരം സുരാഃ । തിഷ്ഠന്തി ഭവതോ ദത്താ മയാ വൈ കല്പസംസ്ഥിതിഃ ॥ ൧,൧൨.
ചില ദേവന്മാർ നാലു യുഗങ്ങൾക്കാലം നിലനിൽക്കും, ചിലർ ഒരു മന്വന്തരം വരെ; എന്നാൽ ഞാൻ തന്ന നിന്റെ സ്ഥാനം മുഴുവൻ കല്പകാലം നിലനിൽക്കും.
സുനീതിരപി തേ മാതാ ത്വദാസന്നാതിനിര്മലാ । വിമാനേ താരകാ ഭൂത്വാ താവത്കാലം നിവത്സ്യതി ॥ ൧,൧൨.
നിന്റെ അമ്മയായ സുനീതിയും, നിനക്ക് അടുത്തും നിർമലയുമായ അവൾ, ഒരു ദിവ്യവിമാനത്തിൽ നക്ഷത്രമായി ആ കാലം മുഴുവൻ വസിക്കും.
യേ ച ത്വാം മാനവാഃ പ്രാതഃ സായം ച സുസമാഹി താഃ । കീര്തയിഷ്യന്തി തേഷാം ച മഹത്പുണ്യം ഭവിഷ്യതി ॥ ൧,൧൨.
ആരെങ്കിലും മനുഷ്യർ പ്രഭാതത്തിലും സായാഹ്നത്തിലും മനസ്സോടെ നിന്നെ സ്തുതിച്ചാൽ, അവർക്കു വലിയ പുണ്യം ലഭിക്കും.
ശ്രീപരാശര ഉവാച ഏവം പൂര്വം ജഗന്നാഥാദ്ദേവദേവാജ്ജനാര്ദനാത് । വരം പ്രാപ്യ ധ്രുവഃ സ്ഥാന മധ്യാസ്തേ സ മഹാമതേ ॥ ൧,൧൨.
ശ്രീ പരാശരൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ, ലോകനാഥനായ ജനാർദ്ദനനിൽ നിന്ന് വരം ലഭിച്ച ധ്രുവൻ, മഹത്തായ ബുദ്ധിയോടെ മദ്ധ്യസ്ഥിതിയിൽ വസിക്കുന്നു.
സ്വയം ശുശ്രൂഷണാദ്ധര്മ്യാന്മാതാപിത്രോശ്ച വൈ തഥാ । ദ്ധാദശാക്ഷരമാഹത്മ്യാത്തപസശ്ച പ്രഭാവതഃ ॥ ൧,൧൨.
സ്വന്തം അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചതിനാൽ, പന്ത്രണ്ടക്ഷരമന്ത്രത്തിന്റെ മഹത്വത്താൽ, തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ,
തസ്യാഭിമാനമൃദ്ധിം ച മഹിമാനം നിരിക്ഷ്യ ഹി । ദേവാസുരാണാമാചാര്യഃ ശ്ലോകമത്രോശനാ ജഗൌ ॥ ൧,൧൨.
അവന്റെ മഹത്വവും ഐശ്വര്യവും വലിയതും കണ്ടു, ദേവാസുരാചാര്യനായ ഉശനസ് ഈ ശ്ലോകം പറഞ്ഞു.
അഹോസ്യ തപസോ വീര്യമഹോസ്യ തപസഃ ഫലമ് । യദേനം പുരതഃ കൃത്വാ ധ്രുവം സപ്തര്ഷയഃ സ്ഥിതാഃ ॥ ൧,൧൨.
അവന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി എത്ര വലിയതാണു! അതിന്റെ ഫലം എത്ര അത്ഭുതമാണ്! അതുകൊണ്ടു തന്നെ സപ്തർഷിമാർ ധ്രുവന്റെ മുമ്പിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ധ്രുവസ്യ ജനനീ ചേയം സുനീതിര്നാമ സൂനൃതാ । അസ്യാശ്ച മഹിമാനം കഃ ശക്തോ വര്ണയിതും ഭുവി ॥ ൧,൧൨.
ഇവൾ ധ്രുവന്റെ അമ്മ, സുനീതി എന്ന സുനൃതയായവൾ; ഭൂമിയിൽ ആരാണ് അവളുടെ മഹത്വം വിശദമായി വിവരിക്കാൻ കഴിയുക?