പ്രോച്യതേ പരമേശോ ഹി യഃ ശുദ്ധോഽപ്യുപചാരതഃ । പ്രസീദതു സ നോ വിഷ്ണുരാത്മാ യഃ സര്വ്വദേഹിനാമ്
പരമേശ്വരനെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവൻ, എത്രയും വിശുദ്ധനാണെങ്കിലും, ലോകത്തിൽ പതിവുപോലെ വിവരണങ്ങൾക്കു വിധേയനാകുന്നു. ആ സർവ്വദേഹികളുടെയും ആത്മാവായ വിഷ്ണു ഞങ്ങളോടു ദയചെയ്യട്ടെ.
യഃ കാരണഞ്ച കാര്യ്യ ഞ്ച കാരണസ്യാപി കാരണമ് । കാര്യ്യാപി ച യഃ കാര്യ്യ പ്രസീദതു സ നോ ഹരിഃ
കാരണം കൂടിയും ഫലവും കൂടിയും, കാരണത്തിനും കാരണമാവുകയും, ഫലത്തിനും ഫലമായ് നിലകൊള്ളുന്ന ഹരിയ് ഞങ്ങളോടു ദയചെയ്യട്ടെ.
കാര്യ്യകാര്യ്യശ്യ യഃ കാര്യ്യ തത്കാര്യസ്യാപി യഃ സ്വയമ് । തത്കാര്യ്യകാര്യ്യഭൂതോ യസ്തതശ്ച പ്രണതാഃ സ്മ തമ്
ഫലത്തിന്റെയും ഫലമായും, അതിന്റെ കാരണമാവുകയും, ആ ഫല-കാര്യങ്ങളിലൊന്നായി സ്വയം നിലകൊള്ളുന്നവനു ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
കാരണാം കാരണസ്യാപി തസ്യ കാംരണകാരണമ് । തത്കാരണാനാം ഹേതും ത്വാം പ്രണതാഃ സ്മ സുരേശ്വരമ്
കാരണങ്ങളുടെ കാരണവും, അതിന്റെ കാരണത്തിനും കാരണമാവുകയും, ആ കാരണങ്ങളുടെയൊക്കെയും കാരണം തന്നെയാണ് ദേവന്മാരുടെ നാഥനായ നിങ്ങളെ ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഭോക്താരം ഭോജ്യഭൂതഞ്ജ സ്ത്രഷ്ടാരം സൃസ്ടമേവ ച । കാര്യ്യ കര്മ്മസ്വരൂപം തം പ്രണതാഃ സ്മ പരം പദമ്
ഭോഗ്താവായും, ഭോഗ്യമായും, സ്രഷ്ടാവായും, സൃഷ്ടിയായും, പ്രവർത്തിയും ഫലവും സ്വരൂപമായ പരമപദത്തെ ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
വിശുദ്ധ ബോധനം നിത്യമജമക്ഷയമവ്യയമ് । അവ്യക്തമവികാരം യത് തദ്രിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
ശുദ്ധമായ ബോധം, ശാശ്വതം, ജനനമില്ലാത്തത്, നശിക്കാത്തത്, മാറ്റമില്ലാത്തത്, പ്രകടമല്ലാത്തത്, പരിവർത്തനമില്ലാത്തത്—അത് തന്നെയാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം.
ന സ്ഥൂലം ന ച സൂക്ഷ്മം യന്ന വിശേഷണഗോചരമ് । തത്പദം പരമം വിഷ്ണോഃ പ്രണമാമഃ സദാമലമ്
സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവും അല്ലാത്തത്, യാതൊരു ഗുണത്താലും നിർവ്വചിക്കാനാകാത്തത്, ശാശ്വതമായി ശുദ്ധമായ വിഷ്ണുവിന്റെ ആ പരമപദത്തെ ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും നമസ്കരിക്കുന്നു.
യസ്യായുതായുതാംശാംശേ വിശ്വശക്തിരിയം സ്ഥിതാ । പരം ബ്രഹ്മസ്വരൂപം യത് പ്രണമാമസ്തമവ്യയമ്
അനന്തമായ ഭാഗങ്ങളിലൊരുഭാഗത്തിലും ഈ വിശ്വശക്തി നിലകൊള്ളുന്നവൻ, അക്ഷയമായ പരബ്രഹ്മസ്വരൂപം, അവനു ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യന്ന ദേവാ ന മുനയോ ന ചാഹം ന ച ശംകരഃ । ജാനന്തി പരമേശസ്യ തദ്രിഷ്ണോഃ പരമ പദമ്
ദേവന്മാർക്കും മുനികൾക്കും എനിക്കും ശങ്കരനും അറിയാത്ത പരമേശ്വരന്റെ ആ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം—
യദൂ യോഗിനഃ സദോദൂയുക്താഃ പുണ്യപാപക്ഷയേഽക്ഷയമ് । പശ്യന്തി പ്രണാവേ ചിന്ത്യം തദ്രിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
ധ്യാനത്തിൽ സ്ഥിരമായി ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യോഗികൾ, പുണ്യവും പാപവും ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, പ്രണവത്തിൽ ധ്യാനിക്കാവുന്ന അക്ഷയമായ ആ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം—
ശക്തയോ യസ്യ ദേവസ്യ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദികാഃ । ഭവന്ത്യഭൂതപൂര്വസ്യ തദ്രിഷ്ണോഃ പരമം പദമ്
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും തുടങ്ങിയ ദേവതകളുടെ ശക്തികൾ, മുമ്പ് ഇല്ലാതിരുന്നവനിൽ നിന്നാണ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്. ആ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം തന്നെയാണ്.
സവ്വേശ സര്വ്വഭൂതാത്മന് സര്വ്വ സര്വാശ്രയാച്യുത । പ്രസീദ വിഷ്ണോ ഭക്താനാം ഭക്താനാം വ്രരകജ നോ ദൃഷ്ടിഗോചരമ്
സകലത്തിന്റെയും ഈശ്വരനേ, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാവേ, എല്ലാം, എല്ലാവർക്കും ആശ്രയമായ അച്യുതനേ, വിഷ്ണുവേ, ഭക്തന്മാരോടു ദയചെയ്യണം; ഭക്തന്മാരായ ഞങ്ങൾക്കു നിന്റെ രൂപം കാണാനാകട്ടെ.
ഇത്യുദീരിതമാകര്ണ്യ ബ്രഹ്മണസ്ത്രിദശാസ്തതഃ । പ്രണമ്യോചുഃ പ്രസീദേതി വ്രജ നോ ദൃഷ്ടിഗോചരമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതുകേട്ട ബ്രഹ്മാവും ദേവന്മാരും നമസ്കരിച്ചു: 'ദയചെയ്യണം, ഞങ്ങളുടെ കാഴ്ചയിൽ വരിക.' എന്നു പറഞ്ഞു.
യന്നായ ഭഗവാന് ബ്രഹ്മാ ജാനാതി പരമം പദമ് । തന്നതാഃ സ്മ ജഗദ്ധാ തവ സര്വ്വ ഗതാച്യുത
ഭഗവാനായ ബ്രഹ്മാവിനും അറിയാനാകാത്ത ആ പരമപദം—ലോകത്തെ നിലനിറുത്തുന്നവനേ, എല്ലാം നിൽക്കുന്ന അച്യുതനേ, ഞങ്ങൾ നിനക്കു നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഇത്യന്തേ വചസസ്തേഷാം ദേവാനാം ബ്രഹ്മണസ്തഥാ । ഊചുര്ദേവര്ഷയഃ സര്വ്വൈ ബൃഹസ്പതിപുരോഗമാഃ
അവരുടെ വാക്കുകൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവും, ബൃഹസ്പതി മുഖ്യനായ എല്ലാ ദൈവമുനികളും ചേർന്ന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ആദ്യോ യജ്ഞപുമാനിഡയോ യഃ സര്വ്വേഷാഞ്ച പൂര്വ്വജഃ । തം നതാഃ സ്മ ജഗത്സ്ത്രഷ്ടുഃ സ്ത്രഷ്ടാരമവിശേഷണമ്
ആദ്യനായവൻ, യാഗങ്ങളുടെ ഉത്ഭവം, എല്ലാവർക്കും മുൻപുള്ള പിതാവ്, ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവായ സ്രഷ്ടാവിനെ ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഭഗവന് ഭൂതഭവ്യേശ ജഗന്മൂര്ത്തിധരാവ്യയ । പ്രസീദ പ്രണതാനാം ത്വം സര്വ്വേഷാം ദേഹി ദര്ശനമ്
ഭഗവാനേ, ഭൂതഭവ്യങ്ങളുടെ ഈശ്വരനേ, ലോകരൂപധാരിയായ അക്ഷയനേ, നമസ്കരിക്കുന്നവർക്കു ദയചെയ്യണം; എല്ലാവർക്കും നിന്റെ ദർശനം നൽകണം.
ഏഷ ബ്രഹ്മാ തഥൈവായം സഹ രുദൈസ്ത്രിലോചനഃ । സര്വാദിത്യഃ സമം പൂഷാ പാവകോഽയ സഹാഗ്നിഭിഃ
ഇവിടെ ബ്രഹ്മാവും, ത്രിലോചനനായ രുദ്രനും, എല്ലാ ആദിത്യന്മാരും, പൂഷനും, അഗ്നിമാരോടൊപ്പം പാവകനുമുണ്ട്.
അശ്വിനൌ വസവശ്ചേമേ സവ ചൈതേ മരുദൂഗണാഃ । സാധ്യാ വിശ്വേ തഥാ ദേവാ ദേവേന്ദ്രശ്ചായമീശ്വരഃ
അശ്വിനികൾ, വസുക്കൾ, സാവനും, മരുത് ദേവതകളും, സാദ്ധ്യന്മാർ, വിശ്വദേവന്മാർ, ദേവേന്ദ്രൻ എന്ന ദേവന്മാരുടെ നാഥനും ഇവിടെയുണ്ട്.
പ്രണാമപ്രവണാ നാഥ ദൈത്യസൈന്യപരാജിതാഃ । ശരണാം ത്വാമനുപ്രാപ്താഃ സമസ്താ ദേവതാഗണാഃ
നാഥാ, ദാനവസൈന്യത്താൽ തോറ്റ എല്ലാ ദേവതകളും വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിച്ച്, ആശ്രയം തേടി നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഏവ സംസ്തൂയമാനസ്തു ഭഗവാഞ്ഛരങ്വചക്രധൂക് । ജഗാമ ദര്ശനം തേഷാം മൈത്രേയ പരമേശ്വരഃ
മൈത്രേയാ, അങ്ങനെ ദേവന്മാർ സ്തുതിച്ചപ്പോൾ, ശാരംഗം വില്ലും ചക്രവും കൈവശമുള്ള പരമേശ്വരൻ അവർക്കു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷനായി.
തം ദൃഷ്ട്വാ തേ തദാ ദേവാഃ ശര്ങ്വചക്രഗദാധരമ് । അപൂര്വ്വരൂപസംസ്ഥാനം തേജസാം രാശിമൂര്ജ്ജിതമ്
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ അവനെ ശാരംഗം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ളതായും, അതുല്യമായ രൂപത്തിലും, പ്രകാശത്തിന്റെ ഒരു മഹാസമൂഹമായും കണ്ടു.
പ്രണമ്യ പ്രണതാഃ പൂര്വ്വം സംക്ഷോഭസ്തിമിതേക്ഷണാഃ । തുഷ്ടുവുഃ പുണ്ഡരീകാക്ഷം പിതാമഹപുരോഗമാഃ
ആദ്യം നമസ്കരിച്ച്, ഭയഭക്തിയോടെ വീർപ്പുമുട്ടിയ കണ്ണുകളോടെ, പിതാമഹൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാർ കമലനയനനെ സ്തുതിച്ചു.
നമോ നമോഽവിശേഷസ്ത്വം ത്വം ബ്രഹ്മാ ത്വം പിനാകധൃക് । ഇന്ദ്രസ്ത്വമഗ്രിഃ പവനോ വരുണഃ സവിതാ യമഃ
നമസ്കാരം, നമസ്കാരം, വ്യത്യാസമില്ലാത്തവനേ, നീ ബ്രഹ്മാവും, പിനാകം വഹിക്കുന്നവനും, ഇന്ദ്രനും, അഗ്നിയും, വായുവും, വരുണനും, സൂര്യനും, യമനും ആകുന്നു.
വസവോ മരുതഃ സാധ്യാ വിശ്വേ ദേവഗണാ ഭവാന് । യോഽയം തവാഗതോ ദേവ സമീപം ദേവതാഗണഃ
നീ വസുക്കളും, മരുതുകളും, സാദ്ധ്യന്മാരും, എല്ലാ ദേവതകളും തന്നെയാണ്. ദേവതകളുടെ ഈ കൂട്ടം ദേവാ, നിന്റെ അടുക്കലാണ് എത്തിയിരിക്കുന്നത്.
സ ത്വമേവ ജഗത്സ്ത്രഷ്ടാ യതഃ സര്വ്വഗതോ ഭവാന് । ത്വം യജ്ഞസ്ത്വം വഷടൂകാരസ്ത്വമോങ്കരഃ പ്രജാപതിഃ
നീ മാത്രമാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവ്, എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നവൻ. നീ യജ്ഞവും, വഷട് എന്ന ശബ്ദവും, ഓംകാരവും, പ്രജാപതിയും ആകുന്നു.
വേദ്യാവേദ്യഞ്ച സര്വ്വാത്മംസ്ത്വന്മയഞ്ചാഖിലം ജഗത് । ത്വാമത്ര ശരണാം വിഷ്ണോ പ്രയാതാ ദൈത്യനിര്ജ്ജിതാഃ
നീ അറിയുന്നവനും അറിയപ്പെടുന്നവനും, എല്ലാറ്റിന്റെയും ആത്മാവും ആകുന്നു; ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിന്നാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ദാനവന്മാർക്കു കീഴടങ്ങിയ ഞങ്ങൾ, വിശ്ണുവേ, നിന്റെ അടുക്കൽ ആശ്രയം തേടിയെത്തിയിരിക്കുന്നു.
വയം പ്രസീദ സര്വാത്മംസ്തേജസ്യാപ്യായയസ്വ നഃ । താവദര്ത്തിസ്തഥാ വാഞ്ഛാ താവന്മോഹസ്തഥാസുഖമ്
എല്ലാവിന്റെയും ആത്മാവായ ദേവാ, ഞങ്ങളോടു ദയചെയ്യണം; നിന്റെ ശക്തിയാൽ ഞങ്ങളുടെ ശക്തി പുനരുദ്ധരിക്കണം. നിന്റെ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നതുവരെ ഞങ്ങളുടെ ദു:ഖവും ആഗ്രഹവും മോഹവും ദു:ഖവും മാത്രം നിലനിൽക്കട്ടെ.
യാവന്നായാതി ശരണം ത്വാമശേഷാഘനാശനമ് । ത്വം പ്രസാദം പ്രസന്നാത്മന് പ്രപന്നാനാം കുരുഷ്വ നഃ
എല്ലാ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങൾ നിന്റെ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നതുവരെ, ദയാനിധിയായ ദേവാ, നമുക്ക് അഭയം തേടിയവരോടു ദയ കാണിക്കണം.
തേജസാം നാഥ സര്വേഷാം സ്വശത്ത്യാപ്യായനം കുരു
എല്ലാ പ്രകാശത്തിന്റെയും നാഥാ, നിന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ എല്ലാവരുടെയും ശക്തി പുനരുദ്ധരിക്കണം.