ശയനസമീപേ മമോരണകദ്വയം പുത്രഭൂതം നാപനേയമ്
'എന്റെ കിടക്കക്കരികില് എന്റെ രണ്ട് കുഞ്ഞാടുകള് ഉണ്ട്. അവ രണ്ടും എന്റെ മക്കളെപ്പോലെയാണ്. അവയെ ആരും എടുത്തുപോകരുത്.'
ഭവാംശ്ച മയാ ന നഗ്നോ ദ്ര ഷ്ടവ്യഃ
'നീ എന്നെ നഗ്നനായി കാണരുത്.'
ഘൃതമാത്രം ച മമാഹാര ഇതി
'എന്റെ ഭക്ഷണം വെറും നെയ്യായിരിക്കണം.'
ഏവമേവേതി ഭൂപതിരപ്യാഹ
'അങ്ങിനെ തന്നെയാകട്ടെ,' എന്നു രാജാവ് സമ്മതിച്ചു.
തയാ സഹ സ ചാവനിപതിരലകയാം ചൈത്രരഥാദിവനേഷ്വമലപദ്മഖംഡേഷു മാനസാദിസരസ്സ്വതിരമണീയേഷു രമമാണ ഏകഷഷ്ടിവര്ഷാണ്യനുദിനപ്രവര്ദ്ധമാനപ്രമോദോഽനയത്
അവളോടൊപ്പം രാജാവ് അലകയിലും, ചൈത്രരഥാദി വനങ്ങളിലും, ശുദ്ധമായ താമരക്കുളങ്ങളിലും, മനസ്സിനെ ആകര്ഷിക്കുന്ന മാനസാദി തടാകങ്ങളിലും, ആനന്ദം ദിനംപ്രതി വര്ദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് അറുപത് വര്ഷം സന്തോഷത്തോടെ കഴിച്ചു.
ഉര്വശീ ച തദുപഭോഗാത്പ്രതിദിനപ്രവര്ദ്ധമാനാനുരാഗാ അമരലോകവാസേഽപി ന സ്പൃഹാം ചകാര
ഉറ്വശി അവനോടു കൂടിയിരുന്ന സന്തോഷത്തില് ദിനംപ്രതി കൂടുതല് സ്നേഹത്തോടെ അവനോടു ബന്ധപ്പെട്ടു. അമരലോകത്ത് താമസിച്ചിരുന്നാലും അവിടെക്കുള്ള ആഗ്രഹം അവള്ക്ക് ഉണ്ടായില്ല.
വിനാ ചോര്വശ്യാ സുരലോകോഽപ്സരസാം സിദ്ധഗംധര്വാണാം ച നാതിരമണീയോഽഭവത്
ഉറ്വശി ഇല്ലാതെ അമരലോകം അപ്സരസ്സുകള്ക്കും സിദ്ധന്മാര്ക്കും ഗാന്ധര്വന്മാര്ക്കും അത്ര ആനന്ദകരമായിരുന്നില്ല.
തതശ്ചോര്വശീ പുരൂരവസോസ്സമയവിദ്വിശ്വാവസുര്ഗംധര്വസമവേതോ നിശി ശയനാഭ്യാശാദേകമുരണകം ജഹാര
അതിനുശേഷം ഉറ്വശി, പുരൂരവസുമായി ചെയ്ത ഉടമ്പടി മറന്നുകൊണ്ട്, വിശ്വാവസു ഗാന്ധര്വന്മാരോടൊപ്പം രാത്രിയില് കിടക്കക്കരികില് നിന്നു ഒരു കുഞ്ഞാടിനെ എടുത്തു.
തസ്യാകാശോ! നീയമാനസ്യോര്വശീ ശബ്ദമശൃണോത്
അവനെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോള് ഉര്വ്വശി ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു, ആകാശമേ!
ഏവമുവാച ച മമാനാഥായാഃ പുത്രഃ കേനാപഹ്രിയതേ കം ശരണമുപയാമീതി
അവള് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മകനെ, ആരും ഇല്ലാത്തവനെ, ആരോ കൊണ്ടുപോകുന്നു; ഞാന് ആരോടാണ് ആശ്രയം തേടേണ്ടത്?''
തദാകര്ണ്യ രാജാ മാം നഗ്നം ദേവീ വീക്ഷ്യതീതി ന യയൌ
അത് കേട്ട രാജാവ്, 'രാജ്ഞി എന്നെ നഗ്നനായി കാണും' എന്നു വിചാരിച്ച് അവിടെ പോയില്ല.
അഥാന്യമപ്യുരണകമാദായ ഗംധര്വാ യയുഃ
അതിനുശേഷം ഗന്ധര്വ്വന്മാര് മറ്റൊരു മൃദംഗവും എടുത്തു പോയി.
തസ്യാപ്യപഹ്രിയമാണസ്യാകര്ണ്യ ശബ്ദമാകാശോ! പുനരപ്യനാഥാസ്മ്യഹമഭര്തൃകാ കാപുരുഷാ ശ്രയേത്യാര്ത്തരാവിണീ ബഭൂവ
അവനെയും കൊണ്ടുപോകുമ്പോള് ആ ശബ്ദം വീണ്ടും കേട്ട ഉര്വ്വശി, 'ഞാന് ആരും ഇല്ലാത്തവളാണ്, ഭര്ത്താവില്ലാത്തവളാണ്, കാപുരുഷന്മാരില് ആശ്രയം തേടുന്നു' എന്ന് വേദനയോടെ വിളിച്ചു.
രാജാപ്യമര്ഷവശാദംധകാരമേതദിതി ഖഡ്ഗമാദായ ദുഷ്ടദുഷ്ട ഹതോസീതി വ്യാഹരന്നഭ്യധാവത്
രാജാവും കോപത്തില് ആന്ധക്യമായിരിക്കുന്നു എന്നു കരുതി വാള് എടുത്ത്, 'ദുഷ്ടന്! ദുഷ്ടന്! നിന്നെ കൊല്ലുന്നു!' എന്ന് വിളിച്ചു ഓടി.
താവച്ച ഗംധര്വൈരപ്യതീവോജ്ജ്വലാ വിദ്യുജ്ജനിതാ
അപ്പോള് ഗന്ധര്വ്വന്മാര് അത്യന്തം പ്രകാശത്തോടെ മിന്നലുപോലെ തെളിഞ്ഞു.
തത്പ്രഭയാ ചോര്വശീ രാജാനമപഗതാംബരം ദൃഷ്ട്വാപവൃത്തസമയാ തത്ക്ഷണാദേവാപക്രാന്താ
അവരുടെ പ്രകാശത്തില് ഉര്വ്വശി രാജാവിനെ വസ്ത്രമില്ലാതെ കണ്ടു; സമയമകന്നതായി മനസ്സിലാക്കി അവള് ഉടനെ അപ്രത്യക്ഷയായി.
പരിത്യജ്യ താവപ്യുരണകൌ ഗംധര്വാസ്സുരലോകമുപഗതാഃ
അവരും ആ രണ്ടു മൃദംഗങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് ഗന്ധര്വ്വന്മാര് ദേവലോകത്തേക്ക് പോയി.
രാജാപി ച തൌ മേഷാവാദായാതിഹൃഷ്ടമനാഃ സ്വശയനമായാതോ നോര്വശീം ദദര്ശ
രാജാവ് ആ രണ്ട് ചെമ്മരികള് എടുത്ത് സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ കിടക്കയിലേക്ക് തിരിച്ചു, പക്ഷേ ഉര്വ്വശിയെ കണ്ടില്ല.
താം ചാപശ്യന് വ്യപഗതാംബര ഏവോന്മത്തരൂപോ ബഭ്രാമ
അവളെയും വസ്ത്രമില്ലാതെ കണ്ട രാജാവ് ഭ്രമിച്ചവനായി അങ്ങിങ്ങെ അലഞ്ഞു.
കുരുക്ഷേത്രേ ചാംഭോജസരസ്യന്യാഭിശ്ചതസൃഭിരപ്സരോഭിസ്സമവേതാമുര്വശീം ദദര്ശ
കുരുക്ഷേത്രത്തിലെ താമരക്കുളത്തില് രാജാവ് ഉര്വ്വശിയെ മറ്റൊരു നാല് അപ്സരസ്സുമാരോടൊപ്പം കണ്ടു.
തതശ്ചോന്മത്തരൂപോ ജായേ ഹേ തിഷ്ഠ മനസി ഘോരേ തിഷ്ഠ വചസി കപടികേ തിഷ്ഠേത്യേവമനേകപ്രകാരം സൂക്തമവോചത്
അതിനുശേഷം ഭ്രമിച്ചവനായി, 'ഭാര്യേ, നില്ക്കു! ഭയങ്കരമായ മനസ്സില് നില്ക്കു! കപടമായ വാക്കുകളില് നില്ക്കു! നില്ക്കു!' എന്നിങ്ങനെ പലവിധം വാക്കുകള് പറഞ്ഞു.
മഹാരാജാലമനേനാവിവേകചേഷ്ടിതേന
മഹാരാജാവ് വിവേകമില്ലാത്ത പ്രവൃത്തികളാല് ഭ്രമിച്ചവനായി.
അംതര്വത്ന്യഹമബ്ദാംതേ ഭവതാഽത്രാഗംതവ്യം കുമാരസ്തേ ഭബിഷ്യതി ഏകാം ച നിശാമഹം ത്വയാ സഹ വത്സ്യാമീത്യുക്തഃ പ്രഹൃഷ്ടസ്സ്വപുരം ജഗാമ
അവള് പറഞ്ഞു: 'ഒരു വര്ഷത്തിന് ശേഷം നീ അകത്തുള്ള മുറിയിലേക്ക് വരണം; നിന്റെ മകന് ജനിക്കും. ഒരു രാത്രി ഞാന് നിന്നോടൊപ്പം കഴിയാം.' അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
താസാം ചാപ്സരസാമൂര്വശീ കഥയാമാസ
അപ്സരസ്സുമാരുടെ ഇടയില് ഉര്വ്വശി സംസാരിച്ചു.
അയം സ പുരുഷോത്കൃഷ്ടോ യേനാഹമേതാവംതം കാലമനുരാഗാകൃഷ്ടമാനസാ സഹോഷിതേതി
'ഇവന് ആ മഹാനായ പുരുഷനാണ്, ആരോടൊപ്പം ഞാന് ഇങ്ങനേയും കാലം സ്നേഹത്തോടെ കഴിഞ്ഞു.'
ഏവമുക്താസ്താശ്ചാപ്സരസ ഊചുഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അപ്സരസ്സുമാര് മറുപടി പറഞ്ഞു.
സാധുസാധ്വസ്യ രൂപമപ്യനേന സഹാസ്മാകമപി സര്വകാലമാസ്യാ ഭവേദിതി
സദ്ഗുണവും ഭയരഹിതത്വവും ഉള്ള ഈ രൂപം എപ്പോഴും അവനോടൊപ്പം ഞങ്ങൾക്കും ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന് ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അബ്ദേ ച പൂര്ണേ സ രാജാ തത്രാജഗാമ
വർഷം പൂര്ത്തിയായപ്പോൾ ആ രാജാവ് അവിടെ എത്തി.
കുമാരം ചായുഷമസ്മൈ ചോര്വശീ ദദൌ
ഉർവശി അവന് ഒരു മകനെയും ദീർഘായുസ്സും നൽകി.
ദത്ത്വാ ചൈകാം നിശാം തേന രാജ്ഞാ സഹോഷിത്വാ പംച പുത്രോത്പത്തയേ ഗര്ഭമവാപ
ഒരു രാത്രി നൽകി, അവൾ രാജാവിനൊപ്പം താമസിച്ചു. അങ്ങനെ അഞ്ചു മക്കളുടെ ജനനത്തിനായി അവൾ ഗർഭം ധരിച്ചു.