ശുചിവസ്ത്രധരഃ സ്നാതോ ദേവര്ഷിപിതൃതര്പണമ് । തേഷാമേവ ഹി തീര്ഥേന കുര്വീത സുസമാഹിതഃ
ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ച് സ്നാനം കഴിഞ്ഞാൽ, ദേവന്മാർക്കും ഋഷിമാർക്കും പിതൃകൾക്കും അവരവരുടെ തിരുനീരിൽ മനസ്സോടെ തൃപ്തി നൽകണം.
ത്രിരപഃ പ്രീണനാര്ഥായ ദേവാനാമപവര്ജയേത് । ഋഷീണാം ച യഥാന്യായം സകൃച്ചാപി പ്രജാപതേഃ
ദേവന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം വെള്ളം അർപ്പിക്കണം; ഋഷിമാർക്ക് നിയമപ്രകാരം ഒരിക്കൽ മതി; പ്രജാപതിക്കും അതുപോലെ.
പിതൄണാം പ്രീണനാര്ഥായ തദപഃ പൃഥിവീപതേ । പിതാമഹേഭ്യശ്ച തഥാ പ്രീണയേത്പ്രപിതാമഹാന്
പിതൃകൾക്ക് സന്തോഷം നൽകാൻ വെള്ളം അർപ്പിക്കണം, ഭൂമിയുടെ രാജാവേ, അതുപോലെ പിതാമഹന്മാർക്കും പ്രപിതാമഹന്മാർക്കും തൃപ്തി നൽകണം.
മാതാമഹായ തത്പിത്രേ തത്പിത്രേ ച സമാഹിതഃ । ദദ്യാത്പൈത്രേണ തീര്ഥേന കാമ്യം ചാന്യച്ഛൃണുഷ്വ മേ
മാതാമാവിനും അവന്റെ അച്ഛനും അവന്റെ അച്ഛനും ഭക്തിയോടെ വെള്ളം അർപ്പിക്കണം; വേറെയും ആഗ്രഹിക്കുന്ന അർപ്പണങ്ങൾ ഞാൻ പറയുന്നതു കേൾക്കൂ.
മാത്രേ പ്രമാത്രേ തന്മാത്രേ ഗുരുപത്ന്യൈ തഥാ നൃപ । ഗുരൂണാം മാതുലാനാം ച സ്നിഗ്ധമിത്രായ ഭൂഭുജേ
മാതാവിനും സദൃശമാതാവിനും അവളുടെ അമ്മയ്ക്കും ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയ്ക്കും, രാജാവേ, ഗുരുക്കന്മാർക്കും അമ്മാവന്മാർക്കും സ്നേഹമുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾക്കും അർപ്പണം ചെയ്യണം.
ഇദം ചാപി ജപേദമ്ബു ദദ്യാദാത്മേച്ഛയാ നൃപ । ഉപകാരായ ഭൂതാനാം കൃതദേവാദിതര്പണമ്
ഇത് ജപിച്ച്, ഇഷ്ടപ്രകാരം വെള്ളം അർപ്പിക്കണം, രാജാവേ; ദേവന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയശേഷം, ജീവികൾക്ക് ഉപകാരത്തിനായി.
ദേവാസുരാസ്തഥാ യക്ഷാ നാഗഗന്ധര്വരാക്ഷസാഃ । പിശാചാ ഗുഹ്യകാസ്സിദ്ധാഃ കൂഷ്മാണ്ഡാഃ പശവഃ ഖഗാഃ
ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, നാഗന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പിശാചുകൾ, ഗുഹ്യകർ, സിദ്ധർ, കൂഷ്മാണ്ഡർ, മൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ—
ജലേചരാ ഭൂനിലയാ വായ്വാഹാരാശ്ച ജന്തവഃ । തൃപ്തിമേതേന യാന്ത്യാശു മദ്ദത്തേനാമ്ബുനാഽഖിലാഃ
ജലത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവരും ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരും വായുവിൽ ജീവിക്കുന്നവരും, ഞാൻ അർപ്പിക്കുന്ന ഈ വെള്ളംകൊണ്ട് ഉടൻ തൃപ്തി പ്രാപിക്കും.
നരകേഷു സമസ്തേഷു യാതനാസു ച സംസ്ഥിതാഃ । തേഷാമാപ്യായനായൈതദ്ദീയതേ സലിലം മയാ
എല്ലാ നരകങ്ങളിലും യാതനകളിലും കഴിയുന്നവർക്കും, അവർക്കു ആശ്വാസം നൽകാൻ ഞാൻ ഈ വെള്ളം അർപ്പിക്കുന്നു.
യേ ബാന്ധവാ ബാന്ധവാ യേ യേഽന്യജന്മനി ബാന്ധവാഃ । തേ തൃപ്തിമഖിലാ യാന്തു യേ ചാസ്മത്തോയകാങ്ക്ഷിണഃ
ഇപ്പോഴുള്ള ബന്ധുക്കൾക്കും മറ്റു ജന്മങ്ങളിലെ ബന്ധുക്കൾക്കും, എന്നിൽ നിന്നു വെള്ളം ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും പൂർണ്ണമായ തൃപ്തി ലഭിക്കട്ടെ.
യത്ര ക്വചനസംസ്ഥാനാം ക്ഷുത്തൃഷ്ണോപഹതാത്മനാമ് । ഇദമാപ്യായനായാസ്തു മയാ ദത്തം തിലോദകമ്
എവിടെയായാലും വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിക്കുന്നവർക്കു, ഞാൻ അർപ്പിക്കുന്ന ഈ എള്ളുവെള്ളം ആശ്വാസം നൽകട്ടെ.
കാമ്യോദകപ്രദാനം തേ മയൈതത്കഥിതം നൃപ । യദ്ദത്ത്വാ പ്രീണയത്യേതന്മനുഷ്യസ്സകലം ജഗത് । ജഗദാപ്യായനോദ്ഭൂതം പുണ്യമാപ്നോതി ചാനഘ
രാജാവേ, ആഗ്രഹത്തോടെ വെള്ളം അർപ്പിക്കുന്നതിന്റെ വിധി ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു; ഇത് അർപ്പിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും സന്തോഷിപ്പിക്കുകയും ലോകത്തിന്റെ തൃപ്തിയിൽ നിന്നുള്ള പുണ്യം നേടുകയും ചെയ്യും.
ദത്ത്വാ കാമ്യോദകം സമ്യഗേതേഭ്യഃ ശ്രാദ്ധയാന്വിതഃ । ആചമ്യ ച തതോ ദദ്യാത്സൂര്യായ സലിലാംജലിമ്
ശ്രാദ്ധത്തോടെ ഈ ജീവികൾക്ക് ആഗ്രഹിച്ച വെള്ളം ശരിയായി അർപ്പിച്ചശേഷം, ആചമനം ചെയ്ത് സൂര്യനു വെള്ളം അർപ്പിക്കണം.
നമോ വിവസ്വതേ ബ്രഹ്മഭാസ്വതേ വിഷ്ണുതേജസേ । ജഗത്സവിത്രേ ശുചയേ സവിത്രേ കര്മസാക്ഷിണേ
വിവസ്വാനെ, പ്രകാശമുള്ള ബ്രഹ്മാവിനെ, വിഷ്ണുവിന്റെ തേജസ്സിനെ, ലോകത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവിനെ, ശുദ്ധനെയും സവിത്രുവിനെയും, കർമങ്ങളുടെ സാക്ഷിയെയും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
തതോ ഗൃഹാഽര്ചനം കുര്യാദഭീഷ്ടസുരപൂജനമ് । ജലാഭിഷേകൈഃ പുഷ്പൈശ്ച ധൂപാദ്യൈശ്ച നിവേദനമ്
അതിനുശേഷം വീടിനെയും ഇഷ്ടദേവതകളെയും പൂജിക്കണം. വെള്ളം ഒഴിച്ച്, പുഷ്പങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, ധൂപം മുതലായവയും മറ്റു ഭോജനങ്ങൾ അർപ്പിച്ച് ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജ നടത്തണം.
അപൂര്വമഗ്നിഹോത്രം ച കുര്യാത്പ്രാഗ്ബ്രഹ്മണേ നൃപ
അതിനു മുമ്പായി ബ്രഹ്മാവിന് വേണ്ടി പ്രത്യേകമായ അഗ്നിഹോത്രം നടത്തണം, രാജാവേ.
പ്രജാപതിം സമുദ്ദിശ്യ ദദ്യാദാഹുതിമാദരാത് । ഗൃഹേഭ്യഃ കാശ്യപായാഥ തതോനുമതയേ ക്രമാത്
പ്രജാപതിയെ ഉദ്ദേശിച്ച് ആദരപൂർവ്വം ഹോമം അർപ്പിക്കണം. പിന്നെ വീടിനായി കശ്യപനു, അതിനുശേഷം അനുമതിക്ക് ക്രമമായി ഹോമം അർപ്പിക്കണം.
തച്ഛേഷം മണികേ പൃഥ്വീപര്ജന്യേഭ്യഃ ക്ഷിപേത്തതഃ । ദ്വാരേ ധാതുര്വിധാതുശ്ച മധ്യേ ച ബ്രഹ്മണേ ക്ഷിപേത്
ആ ഹോമത്തിന്റെ ശേഷിപ്പു ഒരു പാത്രത്തിൽ വച്ച് ഭൂമിക്കും പർജന്യനും അർപ്പിക്കണം. വാതിലിൽ ധാതാവിനും വിദാതാവിനും, നടുവിൽ ബ്രഹ്മാവിനും അർപ്പിക്കണം.
ഗൃഹസ്യ പുരഷവ്യാഘ്ര ദിഗ്ദേവാനപി മേ ശൃണു
വീടിന്റെ ദിക്കുകളുടെ രക്ഷാധികാരികളേക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നതു കേൾക്കൂ, പുരുഷവ്യാഘ്രനേ.
ഇംദ്രാ യ ധര്മരാജായ വരുണായ തഥേംദവേ । പ്രാച്യാദിഷു ബുധോ ദദ്യാദ്ധുതശ്ഷോആ!ത്മകം ബലിമ്
ഇന്ദ്രനു, യമനു, വരുണനു, ചന്ദ്രനു, കിഴക്കു തുടങ്ങി മറ്റ് ദിക്കുകളിലും ഹോമം അർപ്പിക്കണം, ജ്ഞാനിയേ.
പ്രാഗുത്തരേ ച ദിഗ്ഭാഗേ ധന്വംതാരിബലിം ബുധഃ । നിര്വപൈദ്വൈശ്വദേവം ച കര്മ കുര്യ്യാദതഃ പരമ്
കിഴക്കേ വടക്കു ദിക്കിൽ ധന്വന്തരിക്ക് ബലി അർപ്പിക്കണം. അതിനുശേഷം വൈശ്വദേവ കര്മ്മം നടത്തണം.
വായവ്യാം വായവേ ദിക്ഷു സമസ്താസു യഥാദിശമ് । ബ്രഹ്മണേ ചാംതരിക്ഷായ ഭാനവേ ച ക്ഷിപേദ്ബലിമ്
വടക്കുപടിഞ്ഞാറ് ദിക്കിൽ വായുവിന് ബലി അർപ്പിക്കണം. എല്ലാ ദിക്കുകളിലും നിർദ്ദേശപ്രകാരം അർപ്പിക്കണം. ബ്രഹ്മാവിനും അന്തരീക്ഷത്തിനും സൂര്യനും ബലി അർപ്പിക്കണം.
വിശ്വേദേവാന്വിശ്വഭൂതാനഷ്ടൌ വിശ്വപതീന്പിതൄന് । യക്ഷാണാം ച സമുദ്ദിശ്യ ബലിം ദദ്യാന്നരേശ്വര
രാജാവേ, വിശ്വദേവന്മാർക്കും എല്ലാ ജീവികൾക്കും എട്ട് ലോകപാലന്മാർക്കും പിതൃങ്ങൾക്കും യക്ഷന്മാർക്കും ബലി അർപ്പിക്കണം.
തതോന്യദന്നമാദായ ഭൂമി ഭാഗേ ശുചൌ ബുധഃ । ദദ്യാദശ്ഷോഭൂതേഭ്യസ്സ്വേച്ഛയാ സുസമാഹിതഃ
പിന്നീട് മറ്റൊരു അന്നം എടുത്ത്, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, ഭൂമിയിലെ ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് ഭൂതങ്ങൾക്കായി ഇഷ്ടപ്രകാരം അർപ്പിക്കണം.
ഭൂതാനി സര്വാണി തഥാന്നമേതദഹം ച വിഷ്ണുര്ന യതോഽന്യദസ്തി । തസ്മാദഹം ഭൂതനികായഭൂതമന്നം പ്രയച്ഛാമി ഭവായ തേഷാമ്
എല്ലാ ജീവികളും ഈ അന്നവും ഞാനാണ്, വിഷ്ണുവാണ്; ഇതിനു പുറമെ മറ്റൊന്നുമില്ല. അതുകൊണ്ട്, എല്ലാ ജീവികളുടെ സാരമായ ഈ അന്നം ഞാൻ അവരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി അർപ്പിക്കുന്നു.
ചതുര്ദശോ ഭൂതഗണോ യ ഏഷഃ തത്ര സ്ഥിതാ യേഽഖിലഭൂതസങ്ഘാഃ । തൃപ്ത്യര്ഥമന്നം ഹി മയാ നിസൃഷ്ടം തേഷാമിദം തേ മുദിതാ ഭവന്തു
നാല്പതു വിഭാഗം ഭൂതങ്ങൾക്കും അവരിലുണ്ടാകുന്ന എല്ലാ ജീവികൾക്കും തൃപ്തിക്കായി ഞാൻ ഈ അന്നം അർപ്പിക്കുന്നു; അവർ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ.
ഇത്യുച്ചാര്യ നരോ ദദ്യാദന്നം ശ്രദ്ധാസമന്വിതഃ । ഭുവി സര്വോപകാരായ ഗൃഹീ സര്വാശ്രയോ യതഃ
ഇങ്ങനെ ഉച്ചരിച്ച്, വിശ്വാസപൂർവ്വം അന്നം ഭൂമിയിൽ അർപ്പിക്കണം; എല്ലാവർക്കും ഉപകാരമായിരിക്കട്ടെ, കാരണം ഗൃഹസ്ഥൻ എല്ലാവർക്കും ആശ്രയമാണ്.
ശ്വചണ്ഡാലവിഹങ്ഗാനാം ഭുവി ദദ്യാന്നരേശ്വര । യേ ചാന്യേ പതിതാഃ കേചിദപുത്രാഃ സന്തി മാനവാഃ
നായ്ക്കൾക്കും ചണ്ഡാളർക്കും പക്ഷികൾക്കും ഭൂമിയിൽ അന്നം അർപ്പിക്കണം, രാജാവേ. കൂടാതെ, മറ്റുള്ള പതിതന്മാർക്കും മക്കളില്ലാത്ത പുരുഷന്മാർക്കും അന്നം നൽകണം.
തതോ ഗോദോഹമാത്രം വൈ കാലം തിഷ്ഠേദ്ഗൃഹാങ്ഗണേ । അതിഥിഗ്രഹണാര്ഥായ തദൂര്ധ്വം തു യഥേച്ഛയാ
പിന്നീട്, ഒരു പശുവിനെ പാൽകുടിക്കാനുള്ള സമയം വരെ വീടിന്റെ അങ്കണത്തിൽ കാത്തിരിക്കണം, അതിഥിയെ സ്വീകരിക്കാനായി. അതിനുശേഷം ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കാം.
ദേവാ മനുഷ്യാഃ പശവോ വയാംസി സിദ്ധാസ്സയക്ഷോരഗദൈത്യസങ്ഘാഃ । പ്രതോഃ പിശാചാസ്തരവസ്സമസ്താ യേ ചാന്നമിച്ഛന്തി മയാത്ര ദത്തമ് ൫൧ । പിപീലികാഃ കീടപതംങ്ഗകാദ്യാ ബുഭുക്ഷിതാഃ കര്മനിബംധബദ്ധാഃ । പ്രയാംതി തേ തൃപ്തിമിദം മയാന്നം തേഭ്യോ വിസൃഷ്ടം സുഖിനോ ഭവംതു ൫൨ । യേഷാം ന മാതാ ന പിതാ ന ബന്ധുര്നൈവാന്നസിദ്ധിര്ന തഥാന്നമസ്തി । തത്തൃപ്തയേഽന്നം ഭുവി ദത്തമേവ തേ യാന്തു തൃപ്തിം മുദിതാ ഭവന്തു
ദേവന്മാർ, മനുഷ്യർ, മൃഗങ്ങൾ, പക്ഷികൾ, സിദ്ധന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, പാമ്പുകൾ, ദൈത്യർ, പിശാചുകൾ, വൃക്ഷങ്ങൾ, ഭക്ഷണം ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാവരും — ഞാൻ ഇവിടെ അർപ്പിച്ച അന്നം അവർക്കു തൃപ്തി നൽകട്ടെ. പുഴുക്കൾ, കീടങ്ങൾ, ചിറകുള്ളവ, വിശപ്പുള്ളവർ, കർമ്മബന്ധത്തിൽ കുടുങ്ങിയവർ — ഞാൻ അർപ്പിച്ച അന്നം അവർക്കു തൃപ്തി നൽകട്ടെ; അവർ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കട്ടെ. അമ്മയില്ലാത്തവർക്കും അച്ഛനില്ലാത്തവർക്കും ബന്ധുക്കളില്ലാത്തവർക്കും ഭക്ഷണം കിട്ടാത്തവർക്കും — ഭൂമിയിൽ അർപ്പിച്ച ഈ അന്നം അവർക്കു തൃപ്തിയും സന്തോഷവും നൽകട്ടെ.