ശാകദ്വീപേശ്വരസ്യാപി ഭവ്യസ്യ മുമഹാത്മനഃ । സപ്തൈവ തനയാസ്തഷാം ദദൌ വര്ഷാണി സപ്ത സഃ ॥ ൨,൪.
ശാകദ്വീപത്തിന്റെ ഭവ്യൻ എന്ന മഹാത്മാവിനും ഏഴു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും അവൻ ഏഴു പ്രദേശങ്ങൾ നൽകി.
ജലദശ്ച കുമാരശ്ച മുകുമാരോ മരീചകഃ । കുസുമോദശ്ച മൌദാകിഃ സപ്തമശ്ച മഹാദ്രുമഃ ॥ ൨,൪.
ജലദൻ, കുമാരൻ, മുഖുമാരൻ, മരീചകൻ, കുസുമോദൻ, മൗദാകി, മഹാദ്രുമൻ എന്നിങ്ങനെയാണ് അവരുടെ പേരുകൾ.
തത്സംജ്ഞാന്യേവ തത്രാപി സപ്ത വര്ഷാണ്യനുക്രമാത് । തത്രാപി പര്വതാഃ സ്പത വര്ഷവിച്ഛേദകാരിണഃ ॥ ൨,൪.
അവിടെയും ആ ഏഴു പ്രദേശങ്ങൾ അവരുടെ പേരുകൾക്കനുസരിച്ച് വിളിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെയും ഏഴു പർവതങ്ങൾ ആ പ്രദേശങ്ങളെ വിഭജിക്കുന്നു.
പൂര്വസ്തത്രോദയഗിരിര്ജലാധാരസ്തഥാപരഃ । തഥാ രൈവതകഃ ശ്യാമസ്തഥൈവാസ്തഗിരിര്ദ്വിജ । ആമ്ബികേയസ്തഥാ രമ്യഃ കേസരീ പര്വതോത്തമഃ ॥ ൨,൪.
അവിടെയുള്ള കിഴക്കേ പർവതം ഉദയഗിരി, പിന്നെ ജലാധാരവും, അതുപോലെ രൈവതകപർവതം, ശ്യാമപർവതം, അസ്തഗിരി, ആംബികേയപർവതം, മനോഹരമായ കേസരിപർവതം എന്നിവയും ഉണ്ട്.
ശാകസ്തത്ര മഹാവൃക്ഷഃ സിദ്ധഗന്ധര്വസേവിതഃ । യത്രത്യവാതസംസ്പാര്ശാദാഹ്ലാദോ ജായതേ പരഃ ॥ ൨,൪.
അവിടെയുള്ള വലിയ വൃക്ഷം ശാകം എന്നതാണ്. സിദ്ധന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും അതിനെ സേവിക്കുന്നു. അതിന്റെ കാറ്റ് തൊട്ടാൽ അത്യന്തം ആനന്ദം ഉണ്ടാകും.
തത്ര പുണ്യാ ജനപദാശ്ചാതുര്വര്ണ്യസമന്വിതാഃ । നദ്യശ്ചാത്ര മഹാപുണ്യാഃ സര്വപാപഭയാപഹാഃ ॥ ൨,൪.
അവിടെ ധാർമ്മികരായ ജനങ്ങൾ, നാലു വർണ്ണങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സമൂഹങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവിടെ മഹാപുണ്യമായ നദികളും ഉണ്ട്, അവ എല്ലാ പാപഭയങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
സുകുമാരീ കുമാരീ ച നലിനീ ധേനുകാ ച യാ । ഇക്ഷുശ്ച വേണുകാ ചൈവ ഗഭസ്തീ സപ്തമീ തഥാ ॥ ൨,൪.
സുകുമാരി, കുമാരി, നളിനി, ധേനുക, ഇക്ഷു, വേണുക, ഗഭസ്തി എന്നിങ്ങനെയാണ് അവിടെയുള്ള ഏഴു നദികളുടെ പേരുകൾ.
അന്യാശ്ച ശതശസ്തത്ര ക്ഷുദ്രനദ്യോ മഹാമുനേ । മഹീധരാസ്തഥാ സന്തി ശതശോഥ സഹസ്രശഃ ॥ ൨,൪.
അവിടെ നൂറുകണക്കിന് ചെറിയ നദികളും, നൂറുകണക്കിന് ആയിരക്കണക്കിന് പർവതങ്ങളും ഉണ്ട്, മഹാമുനിയേ.
താഃ പിബന്തി മുദായുക്താ ജലദാദിഷു യേ സ്ഥിതാഃ । വര്ഷഷു തേ ജനപദാഃ സ്വര്ഗാദഭ്യേത്യ മേദിനീമ് ॥ ൨,൪.
ജലദൻ മുതലായ പ്രദേശങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നവർ ആ നദികളുടെ ജലം സന്തോഷത്തോടെ കുടിക്കുന്നു. ആ ജനങ്ങൾ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിൽ എത്തുന്നവരാണ്.
ധര്മഹാനിര്ന തേഷ്വസ്തി ന സംഘര്ഷഃ പരസ്പരമ് । മര്യാദാവ്യുത്ക്രമോ നാപി തേഷു ദേശേഷു സപ്തസു ॥ ൨,൪.
അവിടെയുള്ളവർക്കിടയിൽ ധർമ്മം കുറയുകയോ, പരസ്പരം കലഹം ഉണ്ടാകുകയോ, അതിരുകൾ ലംഘിക്കുകയോ ഇല്ല.
വങ്ഗാശ്ച മാഗധാശ്ചൈവ മാനസാ മന്ദഗാസ്തഥാ । വങ്ഗാ ബ്രഹ്മണഭൂയിഷ്ഠാ മാഗധാഃ ക്ഷത്രിയാസ്തഥാ । വൈശ്യാസ്തു മാനസാസ്തേഷാം ശൂദ്രസ്തേഷാം തു മന്ദഗാഃ ॥ ൨,൪.
വംഗർ, മാഗധർ, മാനസർ, മന്ദഗർ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവർ അവിടെ ഉണ്ട്. വംഗർ കൂടുതലും ബ്രാഹ്മണർ, മാഗധർ ക്ഷത്രിയർ, മാനസർ വൈശ്യർ, മന്ദഗർ ശൂദ്രർ ആണ്.
ശാകദ്വീപേ തു തൈര്വിഷ്ണുഃ സൂര്യരൂപധരോ മുനേ । യഥോക്തൌരിജ്യതേ സമ്യക്കര്മഭിര്നിയതാത്മഭിഃ ॥ ൨,൪.
ശാകദ്വീപത്തിൽ, മഹർഷേ, വിഷ്ണുവിനെ സൂര്യസ്വരൂപിയായി മനസ്സു നിയന്ത്രിച്ചവർ നിർദ്ദിഷ്ടമായ കർമ്മങ്ങൾകൊണ്ട് ആരാധിക്കുന്നു.
ശാകദ്വീപസ്തു മൈത്രേയ ക്ഷീരോദേന സമാവൃതഃ । ശാകദ്വീപപ്രമാണേന വലയേനേവ വേഷ്ടിതഃ ॥ ൨,൪.
ശാകദ്വീപം, മൈത്രേയ, പാൽക്കടലാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ശാകദ്വീപത്തിന്റെ അളവിൽ തന്നെ ഒരു വളയമായി ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ക്ഷീരാബ്ധിഃ സര്വതോ ബ്രഹ്മന്പുഷ്കരാഖ്യേന വേഷ്ടിതഃ । ദ്വീപേന ശാകദ്വീപാത്തു ദ്വിഗുണേന സമന്തതഃ ॥ ൨,൪.
പാൽക്കടൽ മുഴുവൻ, ബ്രാഹ്മണനേ, പുഷ്കര എന്ന ദ്വീപ് ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു. ആ ദ്വീപ് ശാകദ്വീപത്തേക്കാൾ ഇരട്ടിയളവാണ്.
പുഷ്കരേ സവനസ്യാപി മഹാവീരോഽഭവത്സുതഃ । ധാതുകിശ്ച തയോസ്തത്ര ദ്വേ വര്ഷേ നാമചിഹ്നിതേ । മഹാവീരം തഥൈവാന്യദ്ധാതുകീഖണ്ഡസംജ്ഞിതമ് ॥ ൨,൪.
പുഷ്കരദ്വീപിൽ സവനയ്ക്ക് മഹാവീരൻ എന്നു പേരുള്ള ഒരു വീരപുത്രൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ മഹാവീരവും ധാതുകി എന്നും ധാതുകിഖണ്ഡം എന്നും പേരുള്ള രണ്ടു പ്രദേശങ്ങൾ ഉണ്ട്.
ഏകശ്ചത്ര മഹാഭാഗ പ്രഖ്യാതോ വര്ഷപര്വതഃ । മാനാസോത്തരസംജ്ഞോ വൈ മധ്യതോ വലയാകൃതിഃ ॥ ൨,൪.
അവിടെ, മഹാഭാഗനേ, പ്രശസ്തമായ ഒരു വലിയ പർവതം പ്രദേശങ്ങളെ വിഭജിക്കുന്നു. അത് മാനസപർവതം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു, നടുവിൽ വളയാകൃതിയിലാണ്.
യോജനാനാം സഹസ്രാണി ഊര്ധ്വം പഞ്ചാശദുച്ഛ്രിതഃ । താവദേവ ച വിസ്തീര്ണഃ സര്വതഃ പരിമണ്ഡലഃ ॥ ൨,൪.
അത് അമ്പതിനായിരം യോജന ഉയരത്തിൽ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു. അത്ര തന്നെ വീതിയുമുള്ളത്, എല്ലായിടത്തും വൃത്താകൃതിയിലാണ്.
പുഷ്കരദ്വീപവലയം മധ്യേന വിഭജന്നിവ । സ്ഥിതോസൌ തേന വിഛിന്നം ജാതം തദ്വര്ഷകദ്വയമ് ॥ ൨,൪.
പുഷ്കരദ്വീപത്തെ നടുവിൽ നിന്ന് വിഭജിച്ചുകൊണ്ട് ആ പർവതം നിലകൊള്ളുന്നു. അതിനാൽ ആ രണ്ടു പ്രദേശങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടു.
വലയാകാരമേകൈകം തയോര്വര്ഷം തഥാ ഗിരിഃ ॥ ൨,൪.
ആ പ്രദേശങ്ങളിലൊന്നൊന്നും വളയത്തെപ്പോലെയുള്ള ഒരു പർവ്വതം ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു.
ദശവര്ഷസഹസ്രാണി തത്ര ജീവന്തി മാനവാഃ । വിരാമയാ വിശോകാശ്ച രാഗദ്വേഷാദിവര്ജിതാഃ ॥ ൨,൪.
അവിടെ മനുഷ്യർ പത്തു ആയിരം വർഷം രോഗമോ ദുഃഖമോ ഇല്ലാതെ, ആസക്തിയും വൈരാഗ്യവും ഇല്ലാതെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നു.
അധമോത്തമൌ ന തേഷ്വാസ്താം ന വധ്യവധകൌ ദ്വിജ । നേര്ഷ്യാസൂയാ ഭയം ദ്വേഷോ ദോഷോ ലോഭാദികോ ന ച ॥ ൨,൪.
അവിടെയുള്ളവരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവരും ഉയർന്നവരും ഇല്ല; കൊല്ലുന്നവരും കൊല്ലപ്പെടുന്നവരും ഇല്ല, അസൂയ, ദ്വേഷം, ഭയം, പിശുനത, ദോഷം, ലാഭം എന്നിവ ഒന്നും അവിടെയില്ല.
മഹാപീതംബഹിര്വര്ഷം ധാതകീഖണ്ഡമന്തതഃ । മാനസോത്തരശൌലസ്യ ദേവദൈത്യാദിസേവിതമ് ॥ ൨,൪.
മാനസസരസ്സിന് വടക്കുഭാഗത്ത്, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആദരിക്കുന്ന ധാതകീഖണ്ഡം എന്ന വലിയ ഭൂഭാഗം പുറത്തായി നിലകൊള്ളുന്നു.
സത്യാനൃതേന തത്രാസ്താം ദ്വീപേ പുഷ്കരസംജ്ഞിതേ । ന തത്ര നദ്യഃ ശൈലാ വാ ദ്വീപേ വര്ഷദ്വയാന്വിതേ ॥ ൨,൪.
പുഷ്കരദ്വീപിൽ സത്യംയും അസത്യംയും ഒരുമിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു; ആ ദ്വീപിലെ രണ്ടു പ്രദേശങ്ങളിൽ നദികളും പർവ്വതങ്ങളും ഇല്ല.
തുല്യപേഷാസ്തു മനുജാ ദേവാസ്തത്രൈകരൂപിണഃ ॥ ൨,൪.
അവിടെ മനുഷ്യരും ദേവന്മാരും എല്ലാവരും ഒരേ രൂപത്തിലാണ്.
വര്ണാശ്രമാചാരഹീനം ധര്മാചരണവര്ജിതമ് । ത്രയീവാര്താദണ്ഡനീതിശുശ്രൂഷാരഹിതഞ്ച യത് ॥ ൨,൪.
അവിടെയുള്ളവർക്ക് വർണ്ണാശ്രമചാരങ്ങളും ധർമ്മാനുഷ്ഠാനങ്ങളും ഇല്ല; മൂന്ന് വേദങ്ങളും ശിക്ഷയും സേവനവും അവിടെ ഇല്ല.
വര്ഷദ്വയം തു മൈത്രേയ ഭൌമഃ സ്വര്ഗോയമുത്തമഃ । സര്വര്തുസുഖദഃ കാലോ ജരാരോഗാദിവര്ജിതഃ । ധാതകീഖണ്ഡസംജ്ഞേഽഥ മഹാവീരേ ച വൈ മുനേ ॥ ൨,൪.
മൈത്രേയ, ഈ രണ്ടു പ്രദേശങ്ങളും ഭൂമിയിലെ ഉത്തമമായ സ്വർഗ്ഗങ്ങളാണ്; എല്ലാ കാലത്തും സുഖകരവും വൃദ്ധിയും രോഗവും ഇല്ലാത്തതും ധാതകീഖണ്ഡം, മഹാവീരം എന്നിങ്ങനെയാണ് അവയുടെ പേരുകൾ.
ന്യഗ്രോധഃ പുഷ്കരദ്വീപേ ബ്രഹ്മണഃ സ്ഥാനമുത്തമമ് । തസ്മിന്നവസതി ബ്രഹ്മാ പൂജ്യമാനഃ സുരാസുരൈഃ ॥ ൨,൪.
പുഷ്കരദ്വീപിൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉത്തമമായ സ്ഥലം വലിയ ന്യഗ്രോധവൃക്ഷമാണ്; അവിടെ ബ്രഹ്മാവ് ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആരാധിക്കുന്നവനായി വസിക്കുന്നു.
സ്വാദൂദകേനോദധിനാ പുഷ്കരഃ പരിവേഷ്ടിതഃ । സമേന പുഷ്കരസ്യൈവ വിസ്താരാന്മണ്ഡലം തഥാ ॥ ൨,൪.
പുഷ്കരദ്വീപ് മധുരജലമുള്ള സമുദ്രം ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം പുഷ്കരത്തിനൊപ്പം സമമായ വൃത്താകാരമാണ്.
ഏവം ദ്വീപാഃ സമുദ്രൈശ്ച സപ്തസപ്തഭിരാവൃതാഃ । ദ്വീപശ്ചൈവ സമുദ്രശ്ച സമാനോ ദ്വിഗുണൌ പരൌ ॥ ൨,൪.
ഇങ്ങനെ ദ്വീപുകളും സമുദ്രങ്ങളും ഏഴെണ്ണം വീതം ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; ഓരോ ദ്വീപും സമുദ്രവും തുല്യവലിപ്പവും, ഓരോ അടുത്തതും അതിന്റെ ഇരട്ടവലിപ്പവുമാണ്.
പയാംസി സര്വദാ സര്വസമുദ്രേഷു സമാനി വൈ । ന്യൂനാതിരിക്തതാ തേഷാം കദാചിന്നൈവ ജായതേ ॥ ൨,൪.
എല്ലാ സമുദ്രങ്ങളിലും ജലം എല്ലായ്പ്പോഴും തുല്യമാണ്; അവയിൽ കുറവോ അധികമോ ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകുന്നില്ല.