സവനം പുഷ്കരദ്വീപേ രാജാനം സമകാരയത
സവനനെ പുഷ്കരദ്വീപിന്റെ രാജാവായി സ്ഥാപിച്ചു.
ജമ്ബൂദ്വീപേശ്വരോ യസ്തു ആഗ്നീധ്രോ മുനിസത്തമ । തസ്യ പുത്രാ ബഭുവുസ്തേ പ്രജാപതിസമാ നവ
മഹർഷേ, ജംബൂദ്വീപിന്റെ ഇശ്വരൻ ആഗ്നീധ്രനായിരുന്നു. അവനു പ്രജാപതിയെപ്പോലെ ഒമ്പത് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി.
നാഭിഃ കിമ്പുരുഷശ്വേ വൈ ഹരിവര്ഷ ഇലാവൃതഃ । രമ്യോ ഹിരണ്വാന് ഷഷ്ഠശ്ച കുരുര്ഭദ്രാശ്വ ഏവ ച
അവർ: നാഭി, കിംപുരുഷൻ, ഹരിവർഷൻ, ഇലാവൃതൻ, രമ്യൻ, ഹിരണ്യവാൻ, ആറാമൻ കുറു, ഭദ്രാശ്വൻ എന്നിവരാണ്.
കേതുമാലസ്തഥൈവാന്യഃ സാധുചേഷ്ടോ നൃപോഽഭവത് । ജമ്ബൂദ്രീപവിഭാഗാംശ്ച തഷാം വിപ്ര നിശാമയ
മറ്റൊരാൾ സദാചാരമുള്ള രാജാവായ കെതുമാലനായിരുന്നു. ബ്രാഹ്മണനേ, ഇവരിൽ ജംബൂദ്വീപ് എങ്ങനെ വിഭജിച്ചുവെന്ന് കേൾക്കൂ.
പിത്രാ ദത്തം ഹിമാഹ്വന്തു വര്ഷം നാഭേസ്തു ദക്ഷിണമ് । ഹേമകൂടം തഥാ വര്ഷം ദദൌ കിമ്പുരുഷായ സഃ
അവരുടെ അച്ഛൻ നാഭിക്ക് ദക്ഷിണ ഭാഗമായ ഹിമാഹ്വാൻ പ്രദേശം നൽകി. അതുപോലെ കിംപുരുഷന് ഹേമകൂടം എന്ന പ്രദേശവും നൽകി.
തൃതീയം നൈഷധം വര്ഷം ഹരിവര്ഷായ ദത്തവാന । ഇലാവൃതായ പ്രദദൌ മൈരുര്യത്ര തു മധ്യഗഃ
മൂന്നാമത്തെ പ്രദേശമായ നൈഷധം ഹരിവർഷന് നൽകി. ഇലാവൃതന് മധ്യത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മേരു കൊടുത്തു.
നീലാചലാശ്വിതം വര്ഷം രമ്യായ പ്രദദൌ പിതാ । ശ്വേതം തദുത്തരം വര്ഷം പിത്രാ ദത്തം ഹിരണ്വതേ
നീലപർവതത്തിന്റെ അടിവാരത്തിലുള്ള പ്രദേശം രമ്യനു അച്ഛൻ നൽകി. അതിന്റെ വടക്കേ ഭാഗമായ ശ്വേതം ഹിരണ്യവാനു നൽകി.
യദുത്തരം ശ്വൃങ്ഗവതോ വര്ഷം തത് കുരവേ ദദൌ । മേരോഃ പൂര്വ്വേണാ യദ് വര്ഷം ഭദ്രാശ്വായ പ്രദത്തവാന്
ശൃംഗവാന്റെ വടക്കേ ഭാഗം കുറുവിന് നൽകി. മേരുവിന്റെ കിഴക്കേ ഭാഗം ഭദ്രാശ്വനു നൽകി.
ഗന്ധമാദനവര്ഷന്തു കേതുമാലായ ദത്തവാന । ഇത്യേതാനി ദദൌ തേഭ്യഃ പുത്രേഭ്യഃ സ നരേശ്വരഃ
ഗന്ധമാദന പ്രദേശം കേതുമാലന് നല്കി; ഇങ്ങനെ ആ രാജാവ് തന്റെ പുത്രന്മാര്ക്ക് ഈ ദേശങ്ങള് വിഭജിച്ചു നല്കി.
വര്ഷേഷ്വേതേഷു താന് പുത്രാനഭിഷിതച്യ സ ഭൂമിപഃ । ശാലഗ്രാമം മഹാപുണ്യം മൈത്രേയ തപസേ യയൌ
ഈ പ്രദേശങ്ങളില് പുത്രന്മാരെ രാജാവായി നിയമിച്ച ശേഷം, ആ ഭൂപതി മഹാപുണ്യമുള്ള ശാലഗ്രാമത്തിലേക്ക് തപസ്സിനായി പോയി, മൈത്രേയ.
യാനി കിംപുരുഷാദീനി വര്ഷാണ്യഷ്ടൌ മഹാമുനേ। തേഷാം സ്വാഭാവികീ സിദ്ധിഃ സുഖപ്രായാ ഹ്യയത്നതഃ
മഹാമുനീ, കിംപുരുഷന് തുടങ്ങിയ ആ എട്ട് പ്രദേശങ്ങളില് അവര്ക്ക് സ്വാഭാവികമായ സിദ്ധിയും, യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ലാതെ സന്തോഷവും ലഭിക്കുന്നു.
വിപര്യ്യയോ ന തേഷ്വസ്തി ജരാമൃത്യുഭയം ന ച । ധര്മ്മാധര്മ്മൌ ന തേഷ്വാസ്താം നോത്തമാധമമധ്യമാഃ
അവിടെയുള്ളവര്ക്ക് വിപരീതങ്ങള് ഇല്ല; അവര്ക്ക് വൃദ്ധിയോ മരണഭയമോ ഇല്ല. ധര്മ്മവും അധര്മ്മവും അവരില് ഇല്ല; ഉന്നതം, താഴ്ന്നത്, മധ്യസ്ഥം എന്നിങ്ങനെയുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളും അവിടെ ഇല്ല.
ന തേഷ്വസ്തി യുഗാവസ്ഥാ ക്ഷേത്രേഷ്വഷ്ടാസു സര്വ്വദാ । ഹിമാഹ്വയം തു വൈ വര്ഷം നാഭേരാസീന്മഹാത്മനഃ
ആ എട്ട് പ്രദേശങ്ങളില് യാതൊരു കാലത്തും യുഗങ്ങളുടെ വ്യത്യാസം ഇല്ല; എന്നാല് ഹിമാഹ്വയമെന്ന പ്രദേശം മഹാത്മാവായ നാഭിക്ക് ആയിരുന്നു.
തസ്യര്ഷഭോഽഭവത് പുത്രോ മേരുദേവ്യാം മഹാദ്യുതിഃ । ഋഷഭാദ് ഭരതോ ജജ്ഞ ജ്യേഷ്ഠഃപുത്രശതസ്യ സഃ
അവന്റെ മകനായി മെരുദേവിയില് നിന്ന് മഹാദീപ്തിയോടെ ഋഷഭന് ജനിച്ചു; ഋഷഭനില് നിന്ന് നൂറു പുത്രന്മാരില് മൂത്തവനായ ഭാരതന് ജനിച്ചു.
കൃത്വാ രാജ്യം സ്വധര്മ്മേണ തഥേഷ്ട്വാ വിവിധാന് മഖാന് । അഭിഷച്യ സുതം ജ്യേഷ്ഠം ഭരതം പൃഥിവീപതിമ്
സ്വധര്മ്മപ്രകാരം രാജ്യം ഭരിച്ച്, വിവിധ യാഗങ്ങള് നിര്വഹിച്ചു, തന്റെ മൂത്തപുത്രനായ ഭാരതനെ ഭൂമിയുടെ രാജാവായി നിയമിച്ചു.
തപസേ സ മഹാഭാഗഃ പുലസ്ത്യസ്യാശ്രമം യയൌ । വാനപ്രസ്ഥവിധാനേന തത്രാപി കൃതനിശ്ചയഃ
ആ മഹാഭാഗ്യവാന് തപസ്സിനായി പുലസ്ത്യന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി; വാനപ്രസ്ഥരീതിയില് ഉറച്ച മനസ്സോടെ അവിടെ താമസിച്ചു.
തപസ്തേപേ യഥാന്യായം യദാ ച സ മഹീപതിഃ । തപസാ കര്ശിതോഽത്യര്ഥം കൃശോ ധമനിസന്തതഃ
അവന് നിയമപ്രകാരം തപസ്സു ചെയ്തു; ആ രാജാവ് തപസ്സുകൊണ്ട് വളരെ ക്ഷീണിച്ച്, ശരീരത്തില് നരമ്പുകള് തെളിഞ്ഞു.
നഗ്നോ വീടാം മുഖേ ദത്ത്വാ വീരാധ്വാനം തതോ ഗതഃ । തതശ്ച ഭാരതം വര്ഷമേതല്ലോകേഷു ഗീയതേ
വസ്ത്രം ധരിക്കാതെ, വായില് ഒരു തുണി കഷണം വെച്ച്, വീരന്മാരുടെ വഴി പിന്തുടർന്ന് പുറപ്പെട്ടു; അതുകൊണ്ടാണ് ഈ പ്രദേശം ലോകങ്ങളില് ഭാരതം എന്ന പേരില് പ്രശസ്തമായത്.
ഭരതായ യതഃ പിത്രാ ദത്തം പ്രാതിഷ്ഠതാ വനമ് । സുമതിര്ഭരതസ്യാഭൂത് പുത്രഃ പരമധാര്മ്മികഃ
പിതാവ് വനത്തിലേക്ക് പുറപ്പെടുമ്പോള് ഭാരതന് ഈ ദേശം നല്കിയതിനാലാണ്, ഭാരതന് പരമധാര്മ്മികനായ സുമതി എന്ന പുത്രന് ജനിച്ചത്.
കൃത്വാ സമ്യഗ് ദദൌ തസ്മൈ രാജ്യമിഷ്ടമഖഃ പിതാ । പുത്രസംക്രമിതശ്രീസ്തു ഭരതഃ സ മഹീപതിഃ
യഥാവിധി യാഗങ്ങള് നടത്തി, പിതാവ് ആഗ്രഹിച്ച രാജ്യം പുത്രന് നല്കി; ഇങ്ങനെ ഭൂമിയുടെ രാജാവായ ഭാരതന് തന്റെ ഐശ്വര്യം പുത്രനിലേക്ക് മാറ്റി.
യോഗാഭ്യാസരതഃ പ്രാണാന് ശാലഗ്രാമേഽത്യജന്മുനേ । അജായത ച വിപ്രോഽസൌ യോഗിനാം പ്രവരേ കുലേ
യോഗാഭ്യാസത്തില് ലീനനായ അദ്ദേഹം ശാലഗ്രാമത്തില് ജീവന് ഉപേക്ഷിച്ചു, മഹാമുനീ; പിന്നെ യോഗികളില് പ്രധാനമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തില് ജനിച്ചു.
മൈത്രയ । തസ്യ ചരിതം കഥയിഷ്യാമി തേ പുനഃ । സുമതേസ്തേജസസ്തസ്മാദിന്ദ്രദ്യുമ്നോ വ്യജായത
മൈത്രേയന്: അവന്റെ കഥ വീണ്ടും ഞാന് നിന്നോട് പറയാം; ആ തേജസ്സുള്ള സുമതിയില് നിന്ന് ഇന്ദ്രദ്യുമ്നന് ജനിച്ചു.
പരമേഷ്ഠീ തതസ്തസ്മാത് പ്രതിഹാരസ്തദന്വയഃ । പ്രതിഹര്ത്തേതി വിഖ്യാത ഉത്പന്നസ്തസ്യ ചാത്മജഃ
അവനില് നിന്ന് പരമേഷ്ഠി ജനിച്ചു; അവനില് നിന്ന് പ്രതിഹാരന്, അവനില് നിന്ന് പ്രതിഹര്ത്താ എന്ന പുത്രന് ജനിച്ചു.
ഭുവസ്തസ്മാത് തഥോദ്ഗീഥഃ പ്രസ്താരസ്തത്സുതോ വിഭുഃ । പൃഥുസ്തതോഽഭവന്നക്തോ നക്തസ്യാപി ഗയഃ സുതഃ
ഭുവയില് നിന്ന് ഉദ്ഗീതന് ജനിച്ചു; അവനു പ്രസ്താരന് എന്ന പുത്രനുണ്ടായി. പ്രസ്താരനില് നിന്ന് പൃഥു, പൃഥുവില് നിന്ന് നക്തന്, നക്തനില് നിന്ന് ഗയന് എന്ന പുത്രന് ജനിച്ചു.
നരോ ഗയസ്യ തനയസ്തത്പുത്രോഽഭൂദ് വിരാട് തതഃ । തസ്യ പുത്രോ മഹാവീര്യ്യോ ധീമാംസ്തസ്മാദജായത
ഗയന്റെ പുത്രന് നരന്; അവനില് നിന്ന് വീരാട്; അവനില് നിന്ന് മഹാശക്തിയും ബുദ്ധിയുമുള്ള ഒരു പുത്രന് ജനിച്ചു.
മഹാന്തസ്തത്സുതശ്ചാഭൂനൂമനസ്യുസ്തസ്യ ചാത്മജഃ । ത്വഷ്ടാ ത്വഷ്ടുശ്ച വിരജോ രജസ്തസ്യാപ്യഭൂത് സുതഃ
അവന്റെ പുത്രന് മഹാന്തന്; മഹാന്തനില് നിന്ന് ഉമനസ്യു; ത്വഷ്ടാവിന്റെ പുത്രന് ത്വഷ്ടാവ്; രാജാവിന്റെ പുത്രന് വിരാജന്.
ശതജിദ്രജസസ്തസ്യ ജജ്ഞ പുത്രശതം മനനേ । വിശഗൂജ്യോതിഃപ്രധാനാസ്തേ യൈരിമാ വര്ദ്ധിതാഃ പ്രജാഃ
ശതജിത് എന്ന രാജാവിന് നൂറ് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവരിൽ വിശഗു, ജ്യോതി എന്നീ പേരിലുള്ളവർ പ്രധാനരായിരുന്നു. ഇവരുടെ വഴി ഈ ജനങ്ങൾ വളർന്നു.
തൈരിദം ഭാരതം വര്ഷം നവഭേദമലങ്ഗതമ । തേഷാം വംശപ്രസൂതൈശ്ച ഭുക്തേയേം ഭാരതീ പുരാ
അവർ ഈ ഭാരതഭൂമിയെ ഒമ്പത് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചു. അവരുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവർ പുരാതനകാലത്ത് ഈ ഭാരതഭൂമിയിൽ ആനന്ദിച്ചു.
കൃതത്രേതാദിസര്ഗേണ യുഗാഖ്യാ ഹ്മ ക്സപ്തതിഃ
കൃതയുഗം, ത്രേതായുഗം തുടങ്ങിയ സൃഷ്ടിയോടെ യുകങ്ങളുടെ ചക്രങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.
ഏഷ സ്വായമ്ഭുവഃ സര്ഗോ യേനേദം പൂരിതം ജഗത് । വാരാഹേ തു മുനേ ! കല്പേ പൂര്വമന്വാന്തരാധിപഃ
സ്വായംഭുവൻ സൃഷ്ടിച്ച ഈ ലോകം നിറഞ്ഞു. എന്നാൽ, വാരാഹകല്പത്തിൽ, മുനിയേ, അവൻ മുൻമന്വന്തരത്തിലെ അധിപനായിരുന്നു.