വിദ്യാവിദ്യേ ഭവാന്സത്യമസത്യം ത്വം വിഷാമൃതേ । പ്രവൃത്തം ച നിവൃത്തം ച കര്മ വേദോദിതം ഭവാന്
വിദ്യയും അവിദ്യയും, സത്യം അസത്യം, വിഷവും അമൃതവും, പ്രവൃത്തിയും നിരവൃത്തിയും, വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കര്മങ്ങളും നീ തന്നെയാണ്.
സമസ്തകര്മഭോക്താ ച കര്മോപകരണാനി ച । ത്വമേവ വിഷ്ണോ സര്വാണി സര്വകര്മഫലം ച യത്
സകല കര്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവനും കര്മത്തിനുള്ള ഉപകരണങ്ങളും നീ തന്നെയാണ്, വിഷ്ണുവേ, എല്ലാ കര്മഫലവും നീ തന്നെയാണ്.
മയ്യന്യത്ര തഥാന്യേഷു ഭൂതേഷു ഭുവനേഷു ച । തവൈവാവ്യാപ്തിരൈശ്വര്യഗുണസംസൂചികീ പ്രഭോ
എന്നിലും മറ്റുള്ളവരിലും, എല്ലാ ജീവികളിലും ലോകങ്ങളിലും, പ്രഭോ, നിന്റെ ഐശ്വര്യഗുണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് നിന്റെ വ്യാപനം സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.
ത്വാം യോഗിനശ്ചിംതയന്തി ത്വാം യജംതി ച യാജകാഃ । ഹവ്യകവ്യഭുഗേകസ്ത്വം പിതൃദേവസ്വരൂപധൃക്
യോഗികൾ നിന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു, യാഗകർ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു, ഹവ്യവും കവ്യവും അനുഭവിക്കുന്നവൻ നീയാണു, പിതൃ-ദേവരൂപം ധരിക്കുന്നവൻ നീയാണു.
രൂപം മഹത്തേ സ്ഥിതമത്ര വിശ്വം തതശ്ച സൂക്ഷ്മം ജഗദേതദീശ । രൂപാമി സര്വാണി ച ഭൂതഭേദാസ്തേഷ്വന്തരാത്മാഖ്യമതീവ സൂക്ഷ്മമ്
നിന്റെ മഹത്തായ രൂപം ഈ ലോകത്താണ് നിലകൊള്ളുന്നത്, അതിനുശേഷം സൂക്ഷ്മമായ ഈ ലോകം, ഈശാ; എല്ലാ രൂപങ്ങളും ഭേദങ്ങളും നിനക്കാണ്, അവയ്ക്കുള്ളിൽ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായ അന്തരാത്മാവും നീ തന്നെയാണ്.
തസ്മാച്ച സൂക്ഷ്മാദിവിശ്ഷോണാനാമഗോചരേ യത്പരമാത്മരൂപമ് । കിമപ്യചിന്ത്യം തവ രൂപമസ്തി തസ്മൈ നമസ്തേ പുരുഷോത്തമായ
അതിനുമപ്പുറം, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കു അപ്രാപ്യമായ അതിൽ, നിന്റെ പരമാത്മരൂപം നിലകൊള്ളുന്നു; ആചിന്ത്യമായ ആ രൂപത്തിന്, പരമപുരുഷനേ, വന്ദനം.
സര്വഭൂതേഷു സര്വാത്മന്യാ ശക്തിരപരാ തവ । ഗുണാശ്രയാ നമസ്തസ്യൈ ശാശ്വതായൈ സുരേശ്വര
എല്ലാ ജീവികളിലും എല്ലാ ആത്മാക്കളിലും, ദേവാധിപതിയായ നിന്റെ ശക്തിയാണ് ശാശ്വതമായത്, ഗുണങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായത്; ആ ശക്തിക്ക് വന്ദനം.
യാതീതഗോചരാ വാചാം മനസാം ചാവിശ്ഷോണാ । ജ്ഞാനിജ്ഞാനപരിച്ഛേദ്യാ താം വന്ദേ സ്വേശ്വരീം പരാമ്
വാക്കിനും മനസ്സിനും അതീതമായവളാണ് അവൾ, വിഷ്ണുവേ; ജ്ഞാനത്താലോ അജ്ഞാനത്താലോ അവളെ പിടികൂടാൻ കഴിയില്ല; ആ പരമേശ്വരിയായ ശക്തിക്ക് ഞാൻ വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.
ഓം നമോ വാസുദേവായ തസ്മൈ ഭഗവതേ സദാ । വ്യതിരിക്തം ന യസ്യാസ്തി വ്യതിരിക്തോഖിലസ്യ യഃ
ഓം, വാസുദേവനേ, ആ ഭഗവാനെ എപ്പോഴും വന്ദനം. അവനിൽ നിന്ന് ഒന്നും വേർപെടുന്നില്ല, ഒന്നും അവനിൽ നിന്ന് വേർപെടുന്നില്ല.
നമസ്തസ്മൈ നമസ്തസ്മൈ നമസ്തസ്മൈ മഹാത്മനേ । നാമ രൂപം ന യസ്യൈകോ യോസ്തിത്വേനോപലഭ്യതേ
ആ മഹാത്മാവിന് വീണ്ടും വീണ്ടും വന്ദനം. അവൻ ഒരു പേര് കൊണ്ടോ രൂപം കൊണ്ടോ, ഒരൊറ്റതായിട്ടോ അറിയപ്പെടുന്നില്ല.
യസ്യാവതാരരൂപാണി സമര്ചന്തി ദിവൌകസഃ । അപശ്യന്തഃ പരം രൂപം നമസ്തസ്മൈ മഹാത്മനേ
ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന അവതാരരൂപങ്ങൾ ഉള്ളവനും, ദേവന്മാർക്ക് അവന്റെ പരമരൂപം കാണാൻ കഴിയാത്തവനും, മഹാത്മാവായ അവനോട് ഞാൻ വിനയപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.
യോന്തസ്തിഷ്ഠന്നശേഷസ്യ പശ്യതീശഃ ശുഭാശുഭമ് । തം സര്വസാക്ഷിണം വിശ്വം നമസ്യേ പരമേശ്വരമ്
എല്ലാവരിലും വസിച്ച്, നല്ലതും ചീത്തയും കാണുന്ന, സാക്ഷിയായും ഈ ലോകം മുഴുവൻ ആയും നിലകൊള്ളുന്ന പരമേശ്വരനോട് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
നമോസ്തു വിഷ്ണവേ തസ്മൈ യസ്യാ ഭിന്നമിദം ജഗത് । ധ്യേയഃ സ ജഗതാമാദ്യഃ സ പ്രസീദതു മേഽവ്യയഃ
ഈ ലോകം വ്യത്യസ്തമായി കാണപ്പെടുന്നത് വിഷ്ണുവിന്റെ ശക്തിയാൽ തന്നെയാണ്. ലോകങ്ങളിലെ ആദ്യനായി ധ്യാനയോഗ്യനായ അനശ്വരനാകുന്ന അവൻ എന്നോട് ദയചെയ്യട്ടെ.
യത്രോതമേതത്പ്രോതം ച വിശ്വമക്ഷരമവ്യയമ് । ആധാരഭൂതഃ സര്വസ്യ സ പ്രസീദതു മേ ഹരിഃ
ഈ അക്ഷരവും അനശ്വരവുമായ വിശ്വം മുഴുവൻ അവനിൽ ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു. എല്ലാറ്റിനും ആധാരമായ ഹരിയെന്നോട് ദയചെയ്യട്ടെ.
ഓം നമോ വിഷ്ണവേ തസ്മൈ നമസ്തസ്മൈ പുനഃ പുനഃ । യത്ര സര്വം യതഃ സര്വം യഃ സര്വസംശ്രയഃ
ഓം, എല്ലാ വട്ടത്തിലും എല്ലാം നിലനിൽക്കുന്നവനും എല്ലാം ഉത്ഭവിക്കുന്നവനും എല്ലാറ്റിനും ആശ്രയമായ വിഷ്ണുവിനോട് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
സര്വഗത്വാദനന്തസ്യ സ ഏവാഹമവസ്ഥിതഃ । മത്തഃ സര്വമഹം സര്വം മയി സര്വം സനാതനേ
അനന്തനായ സർവവ്യാപിയായതുകൊണ്ട് ഞാൻ മാത്രം നിലകൊള്ളുന്നു. എല്ലാം എന്നിൽ നിന്നാണ്, ഞാൻ എല്ലാം തന്നെയാണ്, എല്ലാം ശാശ്വതനായ എന്നിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു.
അഹമേവാക്ഷയോ നിത്യഃ പരമാത്മാത്മസംശ്രയഃ । ബ്രഹ്മസംജ്ഞോഽഹമേവാഗ്രേ തഥാന്തേ ച പരഃ പുമാന്
അക്ഷയനും നിത്യനും പരമാത്മാവും ആത്മാവിന്റെ ആശ്രയവുമാണ് ഞാൻ തന്നെ. ആദിയിൽ ബ്രഹ്മമെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനും അവസാനം പരപുരുഷനുമാണ് ഞാൻ.
ഏവം സഞ്ചിന്തയന് വിഷ്ണുമഭോദേനാത്മനോ ദ്രിജ । ത്മയത്വമവാപ്യാഗ്രയ മേനേ ചാത്മാനമച്യുതമ്
ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ വിഷ്ണുവിനെ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ ബ്രാഹ്മണൻ അവനുമായി ഐക്യമായും, താനാണ് അച്യുതൻ എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
വിസസ്മാര തഥാത്മാനം നാന്യത് കിഞ്ചിദജാനത । അഹമേവാവ്യയോഽനന്തഃ പരമാത്മേത്യചിന്തയത്
അവൻ തനിക്കുള്ള വ്യക്തിത്വം മറന്നു, മറ്റൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല; 'ഞാനാണ് അവ്യയനും അനന്തനും പരമാത്മാവും' എന്ന് ചിന്തിച്ചു.
തസ്യ തദഭാവനായോഗാത് ക്ഷീണാപാപസ്യ വേ ക്രമാത് । ശുദ്ധ ഽന്തഃ കരണോ വിഷ്ണുസ്തസ്ഥൌ ജ്ഞാനമയേഽച്യുതഃ
അങ്ങനെയുള്ള ധ്യാനത്തിന്റെ ഫലത്തിൽ, പാപങ്ങൾ കുറയുന്നതിനനുസരിച്ച്, അവന്റെ അന്തഃകരണവും ശുദ്ധമായി. അച്യുതനായ വിഷ്ണു ജ്ഞാനരൂപിയായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
യോഗപ്രഭാവാത് പ്രഹ്ലാദി ജാതേ വിഷ്ണുമയേഽസുരേ । ചലത്യുരഗബന്ധൈസ്തൈര്മ്മൈത്രയ ത്രടിതം ക്ഷണാത്
യോഗശക്തിയാൽ, പ്രഹ്ലാദൻ വിഷ്ണുവിൽ ലയിച്ചപ്പോൾ, പാമ്പുകളുടെ ബന്ധങ്ങൾ ഉടൻ തന്നെ തകർന്നു പോയി, മൈത്രേയ.
ഭ്രാന്തഗ്രാഹഗണഃ സോര്മ്മര്യയൌ ക്ഷോഭ മഹാര്ണവഃ । ചചാല ച മഹീ സര്വാ സശൌലവനകാനനാ
വലിയ കടൽ തിരകൾകൊണ്ട് അലയടിച്ചു, അതിലെ തിരകൾ കലങ്ങിയതോടെ ഭൂമി മുഴുവൻ, പർവ്വതങ്ങളോടും കാടുകളോടും കൂടെ, വിറച്ചു.
സ ച തം ശേലമമ്പാതം ദൈത്യൈര്ന്യസ്തമഥോപരി । പ്രക്ഷിപ്യ തസ്മാത് സലിലാന്നിശ്ചക്രാമ മഹാമതിഃ
അസുരന്മാർ മേൽ വെച്ചിരുന്ന വലിയ കല്ല് അവൻ നീക്കി, ആ മഹാമതിയായവൻ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ ച സ ജഗദൂ ഭൂയോ ഗഗനാദ്യു പലക്ഷണമ് । പ്രഹ്ലദോഽസ്മീതി സസ്മാര പുനരാത്മാനമാത്മനാ
ലോകവും ആകാശവും അതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളുമൊക്കെ വീണ്ടും കണ്ടപ്പോൾ, 'ഞാനാണ് പ്രഹ്ലാദൻ' എന്ന് അവൻ വീണ്ടും തന്റെ ആത്മാവിൽ ഓർമ്മിച്ചു.
തുഷ്ടാവ ച പുനര്ധീമാനനാദിം പുരുഷോത്തമമ് । ഏകാഗ്രമതിരവ്യഗ്രോ യതവാക്കായമാനസഃ
പിന്നെയും ആ ധീരൻ, ആദിമനായ പരപുരുഷനെ ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ, അശാന്തിയില്ലാതെ, വാക്കും ശരീരവും മനസ്സും നിയന്ത്രിച്ച് സ്തുതിച്ചു.
ഊഁ നമഃ പരമാര്ഥാര്ഥ സ്ഥൂലസൂക്ഷ്മക്ഷരാക്ഷര । വ്യക്താവ്യക്ത കലാതീത സകലേശ നിരംഞ്ജന
ഓം, പരമാർത്ഥത്തിന്റെ സാരമായ, സ്ഥൂലവും സൂക്ഷ്മവുമായ, നശ്വരവും അനശ്വരവുമായ, പ്രകടവും അപ്രകടവുമായ, എല്ലാ ഭേദങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള, സർവ്വാധിപനായ, നിർമലനായ ഉന്നത സത്യം എന്നെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഗുണാഞ്ജന ഗുണാധാര നിര്ഗുണാത്മന് ഗുണസ്ഥിര । മൂര്ത്താമൂര്ത്ത മഹാമൂര്ത്തേ സൂക്ഷ്മമൂര്ത്തേ സ്ഫുടാസ്ഫുട
ഗുണങ്ങളുടെ ആധാരമായ, ഗുണങ്ങളെ താങ്ങുന്ന, ഗുണങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള സ്വഭാവം ഉള്ള, ഗുണങ്ങളിൽ സ്ഥിരനായി നിലകൊള്ളുന്ന, രൂപമുള്ളതും രൂപരഹിതനുമായ, മഹാരൂപനും സൂക്ഷ്മരൂപനും, വ്യക്തവും അവ്യക്തവുമായവനേ.
കരാലസൌമ്യരൂപാത്മന് വിദ്യാവിദ്യാലയാച്യുത । സദസദ്രൂപ സദ്ഭാവ സദസദ്ഭാവഭാവന
ഭയങ്കരവും സൗമ്യവുമായ രൂപം ഉള്ളവനേ, ജ്ഞാനത്തിന്റെയും അജ്ഞാനത്തിന്റെയും വാസസ്ഥലമായ അച്യുതനേ, സത്തായും അസത്തായും രൂപമായ, സത്ഭാവം ഉള്ളവനേ, സത്തിന്റെയും അസത്തിന്റെയും നിലകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ.
നിത്യാനിത്യപ്രപഞ്ജാത്മന് നിഷ്പ്രപഞ്ചാമാലശ്രിത । ഏകാനിക നമസ്തുഭ്യം വാസുദേവാദികാരണ
ശാശ്വതവും അശാശ്വതവുമായ ഈ ലോകത്തിന്റെ ആന്തര്യമായവനേ, മായയാൽ അശുദ്ധിയൊന്നും തൊടാത്തവനേ, ഏകത്വത്തിലും വിശുദ്ധിയിലും നിലകൊള്ളുന്നവനേ, വാസുദേവാ, സകലത്തിന്റെയും ആദികാരണമായവനേ, നിനക്കു ഞാൻ വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു.
യഃ സ്ഥൂലസൂക്ഷ്മഃ പ്രകടഃ പ്രകാശോ യഃസര്വ്ഭൂതോ ന ച സര്വ്വഭൂതഃ । വിശ്വം യതശ്ചൈതദവിശ്വഹേതോ ര്നമോഽസ്തു തസ്മൈ പുരുഷോത്തമായ
സ്ഥൂലനും സൂക്ഷ്മനും, വ്യക്തമായും പ്രകാശമായും നിലകൊള്ളുന്നവനേ, എല്ലായിടത്തും ഉള്ളവനുമാണ് നീ, എന്നാൽ എല്ലായിടത്തും ഇല്ലാത്തവനുമാണ്. ഈ വിശ്വം നിന്നിൽ നിന്നാണ് ഉദിച്ചിരിക്കുന്നത്, വിശ്വമല്ലാത്തതിന്റെ കാരണവുമാണ് നീ. ആ പരമപുരുഷനോട് ഞാൻ വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു.