കൌരവൻ എവിടേക്കു പോയാലും നീ അവനോടൊപ്പം പോകണം എന്നു ശ്രീകൃഷ്ണൻ ദാരുകനോട് അറിയിച്ചു. അവനെ എത്തി കണ്ടശേഷം, അര്ജുനനോടു എന്റെ പേരിൽ ഇതു പറയണം: “നിന്റെ ശക്തിയാൽ, എന്റെ സംരക്ഷണത്തിലുള്ള ഈ ജനങ്ങളെ നീ രക്ഷിക്കണം.” നീയും അര്ജുനനും ചേർന്ന് ദ്വാരകയിലെ ജനങ്ങളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകണം; വജ്രൻ രാജാവായി യദുക്കളെ ഭരിക്കും. ശ്രീ പരാശരൻ പറയുന്നു: ഇങ്ങനെ ആജ്ഞ ലഭിച്ച ദാരുകൻ, കൃഷ്ണനെ വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങി, ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, കൃത്യമായും കൃത്യമായി യാത്രയായി. ദ്വാരകയിൽ എത്തി അര്ജുനനോട് എല്ലാം അറിയിച്ചു; ബുദ്ധിമാൻ വജ്രൻ യദുക്കളുടെ രാജാവായി സ്ഥാനമേറ്റു. വസുദേവസ്വരൂപനായ ഭാഗ്യശാലിയായ ഗോവിന്ദൻ, പരമബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ചു, എല്ലാ ജീവികളിലും താനായിത്തന്നെ നിലനിൽക്കുന്നവനായി. ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, തന്റെ ആത്മാവിനെ പരമാത്മാവിൽ ലയിപ്പിച്ച്, പരമ പുരുഷൻ നാലാമത്തെ അവസ്ഥയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു. ദുർവാസമഹർഷിയുടെ വചനങ്ങൾ ആദരിച്ച്, യദു യോഗത്തിൽ ലയിച്ചു, തന്റെ കാൽമുട്ടിന്മേൽ കാലിടുപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ, ജര എന്ന പേരുള്ള വേട്ടക്കാരൻ അവിടെ എത്തി; അവന്റെ കൈയിൽ ഇരുമ്പുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു ഏകബാണം, അതായത് ഗദാവശിഷ്ടത്തിൽ നിന്നുണ്ടാക്കിയ ഒരു അമ്പ്. അവൻ കാളിന്റെ രൂപമുള്ള കാൽ കണ്ടു, അതിനെ വളർത്തു കാട്ടുപോത്തെന്നു കരുതി ആ അമ്പ് വെടിഞ്ഞു. എന്നാൽ അവിടെ നാലു കൈകളോടുകൂടിയ ഒരു മനുഷ്യനെ കണ്ടപ്പോൾ, ഭയത്തോടെയും ഭക്തിയോടെയും വീണ്ടും വീണ്ടും വണങ്ങി, ക്ഷമയാചിച്ചു. “ഞാൻ അറിയാതെ, കാട്ടുപോത്താണെന്നു കരുതി, അമ്പ് എറിഞ്ഞു. ദയവായി എന്റെ പാപം ക്ഷമിക്കുക. ഞാൻ ഭയത്തിൽ കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവൻ; ദയവായി എന്നെ രക്ഷിക്കണം,” എന്നു ജര പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഭഗവാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: “നിനക്ക് ഒരു ഭയവും വേണ്ട. എന്റെ കൃപയാൽ നീ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, ദേവന്മാരുടെ ലോകത്തേക്കു പോകുക.” ഇതുകേട്ട ഉടനെ, ആകാശത്തിൽ ഒരു വിമാനം എത്തി; അതിൽ കയറി വേട്ടക്കാരൻ കൃഷ്ണന്റെ കൃപയാൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. അവൻ പോയശേഷം, ഭാഗ്യശാലിയായ കൃഷ്ണൻ തന്റെ ആത്മാവിനെ പരമാത്മാവിൽ ലയിപ്പിച്ച്, നശിക്കാത്തതും അവ്യക്തവുമായ, വിശുദ്ധവും വാസുദേവനാൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതുമായ ബ്രഹ്മാവസ്ഥയിൽ പ്രവേശിച്ചു. അമരന്മാരിൽ അജനായ, അളവില്ലാത്ത, സർവ്വജീവാത്മാവായ വിഷ്ണുവിൽ, മനുഷ്യശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, കൃഷ്ണൻ മൂന്നു ഗതികളെയും അതിജീവിച്ചു.