ഗോകുലത്തിൽ, കൃഷ്ണൻ മഹാശക്തിയോടെ പശുക്കളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന പശുപാലകനായി, ഗോപ ബാലരുമായി ചുറ്റപ്പെട്ട് പശുക്കളെ മേയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ആ സമയത്ത്, പക്ഷികളുടെ രാജാവ് ഗരുഡൻ, തന്റെ ശക്തിയാൽ മറഞ്ഞ്, ഹരിയുടെ തലയിൽ ചിറകുകൾ വിരിച്ചു തണൽ നൽകുകയായിരുന്നു. അകലെ, സർപ്പങ്ങളുടെ അധിപൻമാർഗം എത്തിച്ചേരുന്ന ഇന്ദ്രൻ, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, കൃഷ്ണനെ കാണാൻ അടുത്തുവന്നു. കൃഷ്ണനെ അഭിമുഖീകരിച്ച്, ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: "കൃഷ്ണ, കൃഷ്ണ, ഞാൻ ഇവിടെ വന്നതിന്റെ കാര്യം കേൾക്കൂ. മഹാബലശാലിയായവനേ, ഇതിനെ കുറിച്ച് നീ മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല. സർവ്വലോകത്തിന്റെ ഭാരം കുറയ്ക്കാൻ ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ചവൻ നീയാണു, ഗോകുലത്തിൽ യജ്ഞത്തിന് എതിരായി ഞാൻ വൻമേഘങ്ങളെ അയച്ചു നാശം വരുത്താൻ കല്പിച്ചു. എന്നാൽ, നീ ഗിരി ഉയർത്തി പശുക്കളെ സംരക്ഷിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, നിന്റെ അതിശയകരമായ വീരകൃതിയിൽ ഞാൻ സംതൃപ്തനാണ്. ദേവതകളുടെ ലക്ഷ്യം നീ ഒരു കൈകൊണ്ട് ആ ഗിരി ഉയർത്തിയതിലൂടെ പൂർത്തിയായി എന്നിൽ വിശ്വാസമുണ്ട്. പശുക്കളുടെ നിർബന്ധത്തിൽ, ഞാൻ നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യാൻ എത്തി; നീയാണു ഗോപാലൻ, പശുക്കളുടെ അധിപൻ. അതിനാൽ, കൃഷ്ണ, പശുക്കളുടെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ച്, ഞാൻ നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു; ഉപേന്ദ്രനേ, നീ ഗോവിന്ദനാകും." ശ്രീ പരാശരർ പറയുന്നു: അപ്പോൾ, എയർാവതം എന്ന ആനയിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണപാത്രം എടുത്ത്, ശുദ്ധജലത്തിൽ നിറച്ച്, ഇന്ദ്രൻ കൃഷ്ണനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു. ആ അഭിഷേക സമയത്ത്, പശുക്കൾ ഭൂമിയിൽ പാൽ ഒഴിച്ചു. ഉപേന്ദ്ര-ജനാർദനനെ പശുക്കളുടെ അഭ്യർത്ഥന പ്രകാരം അഭിഷേകം ചെയ്ത ശേഷം, ഇന്ദ്രൻ സ്നേഹവും വിനയവും കൊണ്ടു വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "പശുക്കളുടെ അഭ്യർത്ഥന പൂർത്തിയായി; ഇനി ഞാൻ ഭൂമിയുടെ ഭാരം കുറയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് മറ്റൊരു കാര്യം പറയുന്നു. എന്റെ ഭാഗം ഭൂമിയിൽ അര്ജുനനായി അവതരിച്ചിരിക്കുന്നു; നീ അവനെ എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കണം. അത്ഭുതവീരൻ ഭൂമിയുടെ ഭാരം കുറയ്ക്കാൻ നിന്നെ സഹായിക്കും; ജനാർദനാ, നീ അവനെ സ്വയം സംരക്ഷിക്കുന്നപോലെ സംരക്ഷിക്കണം." ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: "ഭാരതവംശജനായവനേ, അര്ജുനൻ, നിന്റെ ഭാഗംഭാഗമായി ജനിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു; ഞാൻ ഭൂമിയിൽ ഉള്ളതുവരെ അവനെ സംരക്ഷിക്കും. ഞാൻ ഭൂമിയിൽ ഉള്ളതുവരെ, ആരും യുദ്ധത്തിൽ അര്ജുനനെ തോൽപ്പിക്കില്ല, എതിരാളികളെ കീഴടക്കുന്നവനേ. കംസൻ, അരിഷ്ടാസുരൻ, കേശി, കുവലയാപീഡ, നരകാസുരൻ, മറ്റ് അസുരന്മാർ— ഇവരെ വധിച്ച ശേഷം, മഹായുദ്ധം നടക്കും; അപ്പോൾ, ഭൂമിയുടെ ഭാരം നീങ്ങും, ആയിരം കണ്ണുള്ളവനേ. അതിനാൽ നീ പോകാം; അര്ജുനന്റെ ശത്രുക്കൾ എന്റെ സാന്നിധിയിൽ അവനെ തോൽപ്പിക്കില്ല. ഭാരതയുദ്ധം കഴിഞ്ഞു, യുദിഷ്ഠിരന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള എല്ലാ പുത്രന്മാരെയും കുന്തിക്ക് സുരക്ഷിതമായി തിരികെ നൽകും." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദേവാദികളുടെ രാജാവ് ഇന്ദ്രൻ, ജനാർദനനെ അണയിച്ച ശേഷം, എയർാവതം എന്ന ആനയിൽ കയറി, ആകാശത്തിലൂടെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. കൃഷ്ണൻ, പശുക്കളും ഗോപരും ചേർന്ന്, ഗോപികളുടെ ദൃഷ്ടികളാൽ ശുദ്ധമായ വഴിയിലൂടെ വീണ്ടും വ്രജയിലേക്ക് മടങ്ങി. ഇന്ദ്രൻ പോയതോടെ, ഗോപങ്ങൾ കൃഷ്ണനെ ചുറ്റി, സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: "മഹാബലശാലിയായവനേ, നീ ഗിരി ഉയർത്തി, ഞങ്ങളെയും പശുക്കളെയും വലിയ ദുരന്തത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിച്ചു. ഈ ബാലത്വവും പശുപാലകനായ നിലയും നിന്റെ ദിവ്യകൃതികളോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല; ഇതിന്റെ അർത്ഥം പറഞ്ഞുതരൂ, പ്രിയനേ. നീ കാളിയയെ വെള്ളത്തിൽ കീഴടക്കി, പ്രലമ്പനെ വധിച്ചു, ഗിരി ഉയർത്തി; ഈ കൃതികൾ ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ആശങ്കയുണ്ടാക്കുന്നു. നിന്റെ അതിശയകരമായ ശക്തി കണ്ട്, നാം നിന്നെ സാധാരണ മനുഷ്യനായി കാണുന്നില്ല, ഹരിയേ. വ്രജയിലെ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും നിന്നോട് സ്നേഹത്തിലാണ്; എന്നാൽ ദേവതകൾക്കും അസാധ്യമായ ഈ കൃതികൾ നീ ചെയ്തു. നിന്റെ ബാല്യം, അതിശയകരമായ ശക്തി, ഞങ്ങളിലേയ്ക്കുള്ള ജനനം— ഇതെല്ലാം അത്ഭുതമാണ്; കൃഷ്ണ, pondering these things brings us doubt. നീ ദേവതയോ, അസുരനോ, യക്ഷനോ, ഗാന്ധർവനോ എന്നത് ഞങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യമില്ല; നീ നമ്മുടെ ബന്ധുവാണ്, നമസ്കാരം." കൃഷ്ണൻ, കുറെ നേരം സ്നേഹപൂർവ്വം ദുഃഖം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഗോപന്മാർ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിന്, കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: "നീങ്ങൾ എന്നോട് ബന്ധം പുലർത്തുന്നുവെങ്കിൽ, ലജ്ജയോ, ആദരമോ ഇല്ലെങ്കിൽ, ഈ ചിന്തയ്ക്ക് എന്താണ് പ്രയോജനം? എന്നോട് സ്നേഹമുണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ബന്ധുവെന്നു മനസ്സിലാക്കണം. ഞാൻ ദേവതയോ, ഗാന്ധർവനോ, യക്ഷനോ, അസുരനോ അല്ല; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ബന്ധുവായി ജനിച്ചിരിക്കുന്നു, മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ല." ഹരിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ഗോപങ്ങൾ നിശ്ശബ്ദരായി, സ്നേഹപൂർവ്വം ദുഃഖം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ, കാട്ടിലേക്ക് പോയി. എന്നാൽ, കൃഷ്ണൻ ആകാശം autumn പൗർണമാനിലാവിന്റെ പോലെ വൃത്തിയും, കുമുദിനി പൂക്കൾ എല്ലാ ദിശകളിലും സുഗന്ധം പകർന്നതും, മനോഹരമായ വൃക്ഷ നിരകളും, മധുരമായി humming ചെയ്യുന്ന തേനീച്ചകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും കണ്ടു. ഗോപസ്ത്രീകളോടൊപ്പം, കൃഷ്ണന്റെ മനസ്സ് ആനന്ദത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. രാമനോടൊപ്പം, സ്ത്രീകൾക്ക് ഏറെ പ്രിയമായ, ശൂരയുടെ പുത്രൻ, വിവിധ വാദ്യങ്ങളോടൊപ്പം മധുരമായ ഗാനങ്ങൾ പാടി, സ്നേഹവും ആനന്ദവും നിറഞ്ഞു.