കാണ്വർ രാജവംശം ഭൂരിപക്ഷം ഭരിച്ച കാലം ആരംഭിച്ചു. ശുങ വംശത്തിലെ ദേവഭൂതി, ദുഷ്പ്രവൃത്തിയിൽ ആസക്തനായിരുന്ന രാജാവ്, തന്റെ മന്ത്രിയായ വസുദേവനായ കാണ്വയുടെ കൈയിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നു. അതിനുശേഷം വസുദേവൻ തന്നെ ഭൂമിയിൽ ഭരണാധികാരിയായിത്തീർന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ ഭൂമിത്രൻ, ഭൂമിത്രന്റെ പുത്രൻ നാരായണൻ, നാരായണന്റെ പുത്രൻ സുശർമാ—ഇവരാണ് കാണ്വായന രാജാക്കന്മാർ. ഈ നാലു കാണ്വായനർ നാല്പത്തഞ്ച് വർഷം രാജത്വം വഹിച്ചു. പിന്നീട്, ആന്ധ്ര ജന്മനായ ബലിപുച്ഛക എന്നവൻ, സുശർമായുടെ ദാസനായിരുന്നുവെങ്കിലും, സുശർമയെ കൊല്ലുകയും ഭൂമിയിൽ രാജാവാവുകയും ചെയ്തു. അതിന്റെ ശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരൻ കൃഷ്ണൻ ഭൂമിയുടെ രാജാവായി. കൃഷ്ണന്റെ പുത്രൻ ശാന്തകർണി, ശാന്തകർണിയുടെ പുത്രൻ പൂർണോത്സംഗ, പൂർണോത്സംഗയുടെ പുത്രൻ ശാതകർണി, ശാതകർണിയിൽ നിന്ന് ലംബോദരൻ, ലംബോദരത്തിൽ നിന്ന് പിലക, അതിനുശേഷം മേഘസ്വാതി, പിന്നെ പടുമാൻ, അശ്ടകർമൻ, ഹാലാഹല—ഇവരെല്ലാം ആന്ധ്ര രാജാക്കന്മാരായി ഭൂരിപക്ഷം ഭരിച്ചു. ഹാലാഹലിൽ നിന്ന് പലയലക, പുളിന്ദസേന, സുന്ദര, ശാതകർണി, ശിവസ്വാതി, ഗോമതിയുടെ പുത്രൻ, അലിയമാൻ—ഇവരെല്ലാം രാജാക്കന്മാരായി. അലിയമാനിൽ നിന്ന് ശാന്തകർണി, ശിവിശ്രിത, ശിവസ്കന്ധ, യജ്ഞശ്രി, ദ്വിയജ്ഞ, ചന്ദ്രശ്രി—ഇവരെല്ലാം അനുസരിച്ച് ഭരിച്ചുവന്നു. ചന്ദ്രശ്രിയിൽ നിന്ന് പുലോമാപി രാജാവായി. ഈ ആന്ധ്ര വംശം മൂവായിരം നാല്പത്തിയാറ് വർഷം ഭൂമിയിൽ രാജത്വം വഹിച്ചു. പിന്നീട്, ആന്ധ്ര ദാസന്മാർ, സപ്താഭീരനും ദശഗർദഭിനും അടങ്ങുന്നവർ, രാജാവായി. അതിനുശേഷം പതിനാറു രാജാക്കന്മാർ ഭരിക്കും. പിന്നെ എട്ടു യവനർ, പതിനാലു തുരുഷ്കർ, പതിമൂന്നു മുന്ഡർ, പതിനൊന്ന് മൗനർ—ഇവരാണ് ഭൂമിയുടെ രാജാക്കന്മാർ, നൂറു തൊണ്ണൂറു വർഷം ഭരിക്കും. അതിനുശേഷം പതിനൊന്ന് മൗന രാജാക്കന്മാർ മൂവായിരം വർഷം ഭരിക്കും. അവർ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, യവനർ, കൈങ്കിലസ് എന്ന പേരിൽ, യഥാവിധി അഭിഷേകമില്ലാതെ രാജാക്കന്മാരാവും. അവരുടെ സന്തതികൾ: വിന്ധ്യശക്തി, പുനർജയ, രാമചന്ദ്ര, ധർമ്മവർമ, വംഗ, നന്ദന, സുനന്ദി, നന്ദിയശ, ശുക്ര, പ്രവീര—ഇവരെല്ലാം നൂറു ആറു വർഷം രാജാവായിരിക്കും. അവരുടെ പുത്രന്മാർ പതിമൂന്നു പേർ, മൂന്ന് ബഹ്ലികർ, പിന്നീട് പതിനൊന്ന് പുഷ്പമിത്ര രാജാക്കന്മാർ, പതിനൊന്ന് പടുമിത്ര രാജാക്കന്മാർ, ഏഴ് ആന്ധ്രർ. കോസലയിൽ ഒൻപത് രാജാക്കന്മാർ ഭരിക്കും; നൈഷധർ അതേവരാണ്. മഗധയിൽ വിശ്വസ്പതിക എന്നവൻ വ്യത്യസ്ത വർഗ്ഗക്കാരെ രാജത്വത്തിൽ സ്ഥാപിക്കും. അയാൾ കൈവർത്തർ, ബറ്റുകൾ, പുളിന്ദർ, ബ്രാഹ്മണർ എന്നിവരെ രാജത്വത്തിൽ സ്ഥാപിക്കും. എല്ലാ ക്ഷത്രിയ വംശവും പുറത്താക്കുകയും, പദ്മാവതി നഗരത്തിൽ, ഗംഗയുടെ തീരത്ത്, പ്രയാഗയിലും ഗയയിലും, മഗധർ എന്ന പേരിൽ ഒൻപത് നാഗർ ഭരിക്കും. കോസല, ആന്ധ്ര, പുന്ദ്ര, താമ്രലിപ്ത, സമതത, നഗരങ്ങൾ—all will be protected by Devarakshita. കലിംഗ, മഹിഷ, മഹേന്ദ്ര, ഭൗമ ദേശങ്ങൾ ഗുഹകൾ ഭരിക്കും. നൈഷധർ, നൈമിഷർ, കകാളർ, കോസകർ, കാഞ്ചന ജനങ്ങൾ—ഇവരെ മാനിധന്യ വംശം ഭരിക്കും. ത്രൈരാജ്യ, ഉഷിക ജനങ്ങൾ—കനകാഹ്വയർ ഭരിക്കും. സൗരാഷ്ട്ര, അവന്തി, ശൂദ്ര, അഭീര, നർമദാ, മരുഭൂമി—ഇവരെ ബ്രാഹ്മണർ, അഭീരർ, ശൂദ്രർ ഭരിക്കും. സിന്ധു തീരം, ദവി, ഉർവി, ചന്ദ്രഭാഗ, കാശ്മീർ—ഇവരെ അശുദ്ധർ, മ്ലേച്ചർ, ശൂദ്രർ ഭരിക്കും. ഈ എല്ലാവരും ഒരേ സമയം ഭൂമിയിൽ ഭരണാധികാരികൾ ആയിരിക്കും. അവർ ദയയില്ലാത്തവരും, ക്രോധം കൂടുതലുള്ളവരും, സത്യം, ധർമ്മം എന്നിവയിൽ ആസ്വാദനമില്ലാത്തവരും, സ്ത്രീകൾ, ബാല്യർ, പശു എന്നിവയെ കൊല്ലുന്നവരും, പരരുടെ ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും, താത്വികത കുറവുള്ളവരും, അന്ധകാരത്തിൽ മുങ്ങിയവരും, വേഗത്തിൽ ഉയരുകയും വീഴുകയും ചെയ്യുന്നവരും, ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സുള്ളവരും, വലിയ ആഗ്രഹമുള്ളവരും, ധർമ്മം കുറവുള്ളവരും, ലോഭികളും ആയിരിക്കും. അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾ കാരണം ജനങ്ങൾ കലർന്നുപോകും; അവർ രാജാക്കന്മാരുടെ സംരക്ഷണം തേടും, മ്ലേച്ചരുടെ ആചാരങ്ങൾ അനുസരിക്കും, ധർമ്മത്തോടു വിരുദ്ധമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തി ജനങ്ങളെ നശിപ്പിക്കും. ഇങ്ങനെ, ധർമ്മവും അർത്ഥവും ദിനംപ്രതി കുറഞ്ഞുപോകുകയും, ലോകം നശനത്തിലേക്കും പോകും. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, ധനം മാത്രമാണ് ഉന്നത വംശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം; ശക്തി മാത്രമാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായിരിക്കും; പരസ്പര ആകർഷണമാണ് വിവാഹ ബന്ധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായിരിക്കും; സ്ത്രീത്വം മാത്രമാണ് ആസ്വാദനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായിരിക്കും.