ചേദി രാജ്യത്തിന്റെ രാജാവായ ദമഘോഷൻ ശ്രുതശ്രവയെ വിവാഹം ചെയ്തു. ഈ ശ്രുതശ്രവയിൽ ശിശുപാലൻ ജനിച്ചു. ശിശുപാലൻ, തന്റെ മുൻജന്മത്തിൽ, ദൈത്യരിൽ പ്രധാനിയുമായ മഹാപ്രഭാവന Hiranyakashipu ആയിരുന്നു. ലോകങ്ങളുടെ ഗുരുവായ ഭഗവാൻ, നരസിംഹ രൂപത്തിൽ, Hiranyakashipuനെ വധിച്ചു. അതിനുശേഷം, അസംഖ്യമായ ശക്തിയും വീരത്വവും ഐശ്വര്യവും ധൈര്യവും, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെ എല്ലാ അധിപന്മാരുടെ ശക്തിയും ലഭിച്ചവനായി, അവൻ ദശാനനൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു. ദശാനനൻ, അനേകം കാലങ്ങൾ ആസ്വദിച്ച ശേഷം, രഘുവൻശത്തിലെ രഘവൻ രൂപത്തിൽ ഭഗവാൻ അവനെ യുദ്ധത്തിൽ വധിച്ചു. അങ്ങനെ, തന്റെ സഞ്ചിത പുണ്യഫലങ്ങൾ അവൻ പ്രാപിച്ചു. പിന്നെ, ദമഘോഷൻ എന്ന ചേദി രാജാവിന്റെ പുത്രനായ ശിശുപാലനായി വീണ്ടും ജനിച്ചു. ശിശുപാലനായി ജനിച്ചിട്ടും, ഭഗവാൻ ഭൂഭാരഹരണത്തിനായി പുണ്ടരികനയനൻ എന്ന രൂപത്തിൽ അവതരിച്ചവനോട്, ശിശുപാലൻ അത്യന്തം ദ്വേഷം പുലർത്തി. അവിടെ, ഭഗവാൻ തന്നെ ശിശുപാലന്റെ അന്ത്യം വരുത്തി. അതിനുശേഷം, മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രതയോടെ പരമാത്മാവിൽ ചിതയിച്ച ശിശുപാലൻ, ഭഗവാനുമായി ഏകത്വം പ്രാപിച്ചു. ഭഗവാൻ തൃപ്തനാകുമ്പോൾ, ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നൽകുന്നു; ദ്വേഷത്തോടെ നേരിടുകയും വധിക്കുകയും ചെയ്താലും, ദിവ്യമായ, അപൂർവമായ സ്ഥിതി നൽകുന്നു. മൈത്രേയൻ ചോദിച്ചു: Hiranyakashipuയും രാവണനും എന്ന രണ്ട് രൂപങ്ങളിൽ, വിഷ്ണു ഭഗവാൻ വധിച്ചിട്ടും, അവൻ അമരന്മാർക്കും ലഭിക്കാത്ത ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു. എന്നാൽ, ഭഗവാൻ വധിച്ചപ്പോൾ തന്നെ, അവൻ ലയമെത്തിയില്ല; പിന്നെ, ശിശുപാലൻ എന്ന രൂപത്തിൽ, എങ്ങനെ ഹരിയുമായി നിത്യ ഏകത്വം പ്രാപിച്ചു? ഇതെല്ലാം അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ധർമ്മത്തെ uphold ചെയ്യുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പാരാശരാ, ദയവായി വിശദീകരിക്കണമെന്നു ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു. പാരാശരൻ പറഞ്ഞു: ദൈത്യാധിപനെ നശിപ്പിക്കാൻ, ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുകയും നിലനിർത്തുകയും ലയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രൂപത്തിൽ, ആദ്യം ഭഗവാൻ നരസിംഹനായി അവതരിച്ചു. അവിടെ, Hiranyakashipuന്റെ മനസ്സിൽ, "ഇത് വിഷ്ണുവാണ്" എന്ന ചിന്തയുണ്ടായില്ല. "ഈ ജീവി, അതുല്യമായ പുണ്യസഞ്ചയത്തിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്" എന്ന് അവൻ വിചാരിച്ചു. വീരത്വം കൊണ്ടുള്ള ഏകാഗ്രതയോടെ, Hiranyakashipu, ദശാനനൻ എന്ന രൂപത്തിൽ, മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ബാധിക്കുന്ന ആനന്ദവും ഐശ്വര്യവും പ്രാപിച്ചു. എന്നാൽ, ആനാദി-അനന്തനായ, അശക്തനായ പരബ്രഹ്മണിൽ, അവന്റെ മനസ്സ് ലയിച്ചില്ല. ദശാനനൻ എന്ന രൂപത്തിൽ, ജാനകിയോടുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ, മനസ്സു ബന്ധിതമായ അവൻ, ദശരഥപുത്രനായ ഭഗവാൻ അവനെ വധിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ ചിന്ത ആ മനുഷ്യരൂപത്തേക്കായിരുന്നു; അക്ഷരനിൽ ബന്ധം ഉണ്ടായില്ല—അവന്റെ അന്തരാത്മാവ് മാനുഷബോധത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നു. പിന്നെ, അക്ഷരനായ ഭഗവാൻ വധിച്ചതിന്റെ ഫലമായി, ലോകത്ത് പ്രശസ്തമായ ചേദി രാജവംശത്തിൽ, ശിശുപാലനായി വീണ്ടും ജനിച്ചു. അവിടെ, ശിശുപാലൻ, തടസ്സമില്ലാതെ സാമ്രാജ്യം ആസ്വദിച്ചു. അവിടെ, ഭഗവാന്റെ എല്ലാ നാമങ്ങളും ഉച്ചരിക്കാൻ ശിശുപാലൻ കാരണമായി. അനേകം ജന്മങ്ങളിലൂടെയുള്ള ദ്വേഷം, വളരെയധികം വർദ്ധിച്ച, ഭഗവാന്റെ നാമങ്ങളെ ഉപാലക്ഷ്യവും ഭീഷണിയും ഉച്ചരിക്കുവാൻ ശിശുപാലന്റെ മനസ്സ് ബന്ധിതമായി. മുമ്പ് പതിവായിരുന്ന പോലെ, ശിശുപാലൻ നിരന്തരം ദ്വേഷത്തോടെയും കോപത്തോടെയും ഭഗവാന്റെ നാമങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചു. ഭഗവാന്റെ ആ രൂപം—പൂർണ്ണമായുള്ള താമരപ്പൂക്കളെപ്പോലുള്ള കണ്ണുകൾ, ഉജ്ജ്വലമായ പീതവസ്ത്രം, നിഷ്കളങ്കമായ കിരീടം, കങ്കണങ്ങൾ, മാലകൾ, ചൂടുകളും, നാല് കൈകൾ, ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ എന്നിവയും—ശിശുപാലന്റെ ദ്വേഷം ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞതുകൊണ്ട്, നടക്കുമ്പോഴും, ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും, കുളിക്കുമ്പോഴും, ഇരിക്കുമ്പോഴും, കിടക്കുമ്പോഴും, മറ്റെല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും, അവന്റെ മനസ്സ് മറ്റൊന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞില്ല. ഇങ്ങനെ, നിരന്തരം ഭഗവാന്റെ നാമം ദ്വേഷത്തോടെയും, എന്നാൽ ഹൃദയത്തിൽ അവനെ നിലനിർത്തി, ജീവിതകാലം മുഴുവൻ, ശിശുപാലൻ ഭഗവാനെ ദർശിച്ചു—ചക്രത്തിൽ നിന്നുള്ള കിരണങ്ങളാൽ ഉജ്ജ്വലമായ, അപരിമിതമായ തേജസ്സുള്ള, ബ്രഹ്മസ്വരൂപിയായ, ദ്വേഷം പോലുള്ള ദോഷങ്ങളില്ലാത്ത ഭഗവാൻ, ശിശുപാലന്റെ നാശത്തിനായി അവന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷമായി. അപ്പോൾ, ഭഗവാന്റെ ചക്രംകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ട ശിശുപാലൻ, ഭഗവാന്റെ സ്മരണയാൽ തന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങൾ ദഹിപ്പിച്ചു, ഭഗവാന്റെ അടുക്കൽ എത്തി, അവിടെ ലയിച്ചു. ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. ഭഗവാനെ പ്രശംസിച്ചാലോ, ഓർത്താലോ, ദ്വേഷത്തോടെയെങ്കിലും, ദിവ്യന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും പ്രാപിക്കാനാവാത്ത അപൂർവമായ ഫലങ്ങൾ ഭഗവാൻ നൽകുന്നു—അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ, യഥാർത്ഥ ഭക്തി പുലർത്തുന്നവർക്കു! അനകദുണ്ടുഭി (വസുദേവൻ)ക്ക് നിരവധി ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; പ്രധാനമായും ദേവകി, രോഹിണി, മദിരാ, ഭദ്രാ തുടങ്ങിയവർ. രോഹിണിയിൽ, ബാലഭദ്രൻ, ശഠൻ, സാരണം, ദുര്മദൻ എന്നിവയും മറ്റും വസുദേവൻ ജനിപ്പിച്ചു. ബാലദേവൻ, രേവതിയിൽ നിന്ന്, വിശഠൻ, ഉൽമുകൻ എന്ന രണ്ട് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു. സാരണന്റെ പുത്രന്മാർ സാര്ഷ്ടി, മാര്ഷ്ടി, ശിശു, സത്യ, സത്യധൃതി തുടങ്ങിയവരും. രോഹിണിയിൽ നിന്ന്, ഭദ്രാശ്വൻ, ഭദ്രബാഹു, ദുര്ദമൻ തുടങ്ങിയ മഹാനായ പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. മദിരയിൽ നിന്ന്, നന്ദൻ, ഉപനന്ദൻ, കൃതകൻ തുടങ്ങിയവരും; ഭദ്രയിൽ നിന്ന്, ഉപനിധി, ഗദ തുടങ്ങിയവരും; വൈശാലിയിൽ, കൗശികൻ എന്ന ഒരു പുത്രൻ മാത്രം ജനിച്ചു. ദേവകിയിൽ നിന്ന്, അനകദുണ്ടുഭിക്ക് ആറു പുത്രന്മാർ: കീർത്തിമാൻ, സുഷേനൻ, ഉദായു, ഭദ്രസേനൻ, ഋജുദാസൻ, ഭദ്രദേവൻ. ഇവരെല്ലാം കംസൻ വധിച്ചു. പിന്നെ, അർദ്ധരാത്രിയിൽ, ഭഗവാന്റെ ദിവ്യനിദ്ര, ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ഏഴാമത്തെ ഗർഭം രോഹിണിയുടെ ഗർഭത്തിലേക്ക് മാറ്റി. അതിനാൽ, "കർഷണം" എന്ന അർത്ഥത്തിൽ, അവൻ സംകർഷണൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു. അവസാനം, ഭൂഭാരഹരണത്തിനായി ബ്രഹ്മാവും അഗ്നിയും മറ്റു ദേവന്മാരും ആരാധിച്ച, ലോകമൊട്ടും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മഹാവൃക്ഷത്തിന്റെ മൂലമായ, ദേവന്മാർക്കും, ദാനവന്മാർക്കും, സപ്തർഷികൾക്കും, പൂർവ-അനന്തര-ഭാവികളായ ജീവികൾക്കും ഗ്രഹിക്കാനാവാത്ത, ആദി-മധ്യ-അന്തമില്ലാത്ത, ഭഗവാൻ വാസുദേവൻ ദേവകിയുടെ ഗർഭത്തിൽ അവതരിച്ചു.