അമാവസുവിന് ഭീമനെന്നൊരു മകന് ജനിച്ചു. ഭീമന്റെ മകനായിരുന്നു കാഞ്ചനന്, കാഞ്ചനന്റെ മകന് സുഹോത്രന്, പിന്നെ അവന്റെ മകന് ജഹ്നു. ഒരിക്കല് ജഹ്നു യജ്ഞവേദിയില് യാഗം നടത്തുമ്പോള് ഗംഗാനദിയുടെ വെള്ളം മുഴുവന് യാഗശാലയില് ഒഴുകിയെത്തി. ആ കാഴ്ച കണ്ട ജഹ്നുവിന് അത്യന്തം കോപം വന്നു; കണ്ണുകള് ചുവപ്പായി. മഹത്തായ യോഗബലത്തിലൂടെ, യാഗപാത്രത്തെ തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ആകാംക്ഷയോടെ എടുത്ത്, ഗംഗയെ മുഴുവന് കുടിച്ചു കളഞ്ഞു. ഇത് കണ്ട ദൈവമുനികള് ജഹ്നുവിനെ ശമിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ഗംഗയെ ജഹ്നുവിന്റെ മകളായി വീണ്ടും പുറത്ത് കൊണ്ടുവന്നു. ജഹ്നുവിന് സുജഹ്നു എന്നൊരു മകന് ഉണ്ടായി; അവനാണ് അജക, പിന്നെ ബാലാകാശ്വ, പിന്നെ കുശന്. കുശന്ക്ക് കുശാശ്വ, കുശനാഭ, അമൂർത്തരയസ്, ആവസു, അശ്വതാര എന്നിങ്ങനെ അഞ്ച് പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായി. ഇവരിൽ കുശാശ്വ മഹത്വം പ്രാപിക്കണമെന്നാഗ്രഹിച്ച് കഠിനമായ തപസ്സ് നടത്തി: "ഇന്ദ്രനോടു തുല്യനായ ഒരു മകൻ എനിക്ക് ഉണ്ടായിരിക്കണം" എന്നാണ് ആഗ്രഹം. ഇന്ദ്രൻ തന്നെ ഈ തപസ്സിന്റെ ഗൗരവം കണ്ടു, "എനിക്ക് തുല്യശക്തിയുള്ള മറ്റൊരുത്തൻ ഉണ്ടാകരുതേ" എന്ന ചിന്തയോടെ, തന്റെ അംശമായി കുശാശ്വയുടെ പുത്രനായി പ്രവേശിച്ചു. അവൻ ഗാധി എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി, കൗശികൻ എന്നും വിളിപ്പെട്ടു. ഗാധിക്ക് സത്യവതി എന്ന മകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭാർഗവൻ ആയ ഋചീകമുനി അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഋചീകനെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ഗാധി ആദ്യം സമ്മതിച്ചില്ല; കാരണം ഋചീകൻ വളരെ പ്രായമായ ബ്രാഹ്മണനും തപസ്സുകാരനുമായിരുന്നു. ഗാധി, തന്റെ മകളെ നൽകാനുള്ള കന്യാശुल्कമായി, കറുത്ത ചെവികളോടും വെളുത്ത പുള്ളിയോടും കാറ്റുപോലെയും ചന്ദ്രന്റെ പ്രകാശംപോലെയും വേഗതയുള്ള ആയിരം കുതിരകളെ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഋചീകമുനി വരുൺദേവനിൽ നിന്നു ആ കുതിരകൾ നേടുകയും അവയെ കന്യാശुल्कമായി നൽകുകയും ചെയ്തു. അതിനുശേഷം ഋചീകൻ സത്യവതിയെ വിവാഹം ചെയ്തു. സന്താനാർത്ഥം, തന്റെ ഭാര്യയ്ക്കായി ഒരു ഹോമാഹുതി തയ്യാറാക്കി; കൂടാതെ, സത്യവതിയുടെ അമ്മയ്ക്ക് ക്ഷത്രിയ പുത്രൻ ലഭിക്കുവാൻ മറ്റൊരു ഹോമാഹുതിയും ഒരുക്കി. "ഇത് നിനക്കാണ്; മറ്റേതു നിന്റെ അമ്മയ്ക്കാണ്. അവയെ യഥായോഗ്യം ഉപയോഗിക്കണം," എന്ന് പറഞ്ഞ് ഋചീകൻ കാട്ടിലേക്ക് പോയി. ആഹുതികൾ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ, അമ്മ സത്യവതിയോട് പറഞ്ഞു: "ഏതൊരു അമ്മക്കും തന്റെ സ്വന്തം മകനാണ് പ്രധാനപ്പെട്ടത്; മകളുടെ മകനോ സഹോദരനോ അത്ര വിലമതിക്കപ്പെടുന്നില്ല. അതിനാൽ, നീ നിന്റെ ആഹുതി എനിക്കു തരിക, എന്റെ ആഹുതി നീ ഉപയോഗിക്കൂ." "എന്റെ മകൻ ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്," എന്നുമാണ് അവൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തത്. "ഈ ബ്രാഹ്മണപുത്രന്റെ ശക്തിയും ബലവും എത്രയാണു?" എന്ന് സത്യവതി ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ സത്യവതി തന്റെ ആഹുതി അമ്മയ്ക്ക് നൽകി. കാടിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയ ഋചീകമുനി സത്യവതിയെ കണ്ടു: "പാപിനി! നീ എന്ത് അനുചിതം ചെയ്തിരിക്കുന്നു? നിന്റെ രൂപം അത്യന്തം ഉഗ്രമാണ്. നീ നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയിരുന്ന ആഹുതി തന്നെയാണ് ഉപയോഗിച്ചത്; ഇത് ശരിയല്ല." "ഞാൻ മുഴുവൻ വീര്യവും ശക്തിയും നിന്റെ മകന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്; കൂടാതെ, ബ്രാഹ്മണഗുണങ്ങളായ ശാന്തി, ജ്ഞാനം, ക്ഷമ എന്നിവയും അവനിൽ നിറച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവൾ (അമ്മ) എതിരായാൽ, നിന്റെ മകൻ ക്ഷത്രിയൻപോലെയുള്ള ഉഗ്രമായ ആയുധധാരിയായ സ്വഭാവം പ്രാപിക്കും; അവൾ ശാന്തി ആഗ്രഹിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണസ്വഭാവം ലഭിക്കും." ഇത് കേട്ട സത്യവതി ഉടൻ തന്നെ ഋചീകന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു: "പ്രഭോ! ഞാൻ അജ്ഞാനത്തിൽ നിന്നാണ് ഇതു ചെയ്തത്; ദയവായി എന്നോട് കരുണ കാണിക്കണം. അങ്ങനെയുള്ള മകൻ എനിക്ക് ജനിക്കരുതേ; പകരം അങ്ങനെയുള്ള ഒരു മകൻ എന്റെ മകനു ജനിക്കട്ടെ." ഋചീകൻ സമ്മതിച്ചു. അതിനുശേഷം സത്യവതി ജമദഗ്നിയെ പ്രസവിച്ചു. സത്യവതിയുടെ അമ്മ വിഷ്വാമിത്രനെ പ്രസവിച്ചു. സത്യവതി പിന്നീട് കൗശികി എന്ന നദിയായി. ജമദഗ്നി, ഇക്ഷ്വാക്കുവംശത്തിൽപ്പെട്ട രേണുവിന്റെ മകനായിരുന്നു; അവൻ രേണുകയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് ജമദഗ്നിക്ക് പരശുരാമൻ ജനിച്ചു – ക്ഷത്രിയവംശങ്ങളെ മുഴുവൻ സംഹരിച്ച ദിവ്യനായ നാരായണന്റെ അംശം, ലോകഗുരു. ഇതിന് ശേഷം പരാശരമുനി പറഞ്ഞു: പുരൂരവസിന്റെ മൂത്ത മകൻ ആയു എന്നായിരുന്നു. അവൻ രാഹുവിന്റെ മകളെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവരിൽ നിന്ന് അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: നഹുഷൻ, ക്ഷത്രവൃദ്ധൻ, രംഭൻ, രാജി, അഞ്ചാമൻ അനേന. ക്ഷത്രവൃദ്ധനിൽ നിന്ന് സുഹോത്രൻ ജനിച്ചു. അവനു മൂന്ന് പുത്രന്മാർ: കാശ്യപൻ, കാശൻ, ഗൃത്സമദൻ. ഗൃത്സമദനിൽ നിന്ന് ശൗനകൻ ജനിച്ചു – ചതുര്വർണ്ണവ്യവസ്ഥയുടെ സ്ഥാപകൻ. കാശ്യയിൽ നിന്ന് കാശ്യ, അവനിൽ നിന്ന് കാശീരാജാവ്, അവനിൽ നിന്ന് രാഷ്ട്ര, രാഷ്ട്രയിൽ നിന്ന് ദീർഘതപാ. ദീർഘതപായുടെ മകനായിരുന്നു ധന്വന്തരി. ധന്വന്തരി സർവ്വവിദ്യകളിലും പ്രാവീണ്യവും സർവ്വഭൂതങ്ങളിൽ ശേഷിച്ചവനും ആയിരുന്നു. ഭഗവാൻ നാരായണൻ, സൃഷ്ടിയുടെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ അവനോട് അനുഗ്രഹമായി പറഞ്ഞു: "നീ കാശീരാജവംശത്തിൽ അവതരിക്കും; ആയുര്വേദശാസ്ത്രം എട്ടു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കും; യാഗഭാഗവും നിനക്ക് ലഭിക്കും." ധന്വന്തരിയുടെ മകൻ കെതുമാൻ; അവനിൽ നിന്ന് ഭീമരഥൻ; അവനിൽ നിന്ന് ദിവോദാസൻ; അവനിൽ നിന്ന് പ്രതർദനൻ. പ്രതർദനൻ ഭദ്രശ്രേണ്യവംശത്തെ നശിപ്പിക്കുകയും എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിക്കുകയും ചെയ്തു; അതിനാൽ ശത്രുജിത് എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി. അവന്റെ മകൻ ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായതുകൊണ്ട് വത്സ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു; അതിനാൽ അവന്റെ മകനും വത്സ എന്നാണു വിളിച്ചത്. സത്യനിഷ്ഠയാൽ അവൻ ഋതധ്വജൻ എന്ന പേരും നേടി. കുവലയ എന്ന കുതിരയെ നേടിയതുകൊണ്ട്, അവൻ കുവലയാശ്വൻ എന്ന പേരിലും പ്രശസ്തനായി. കുവലയാശ്വന്റെ മകൻ അലർക്കൻ. അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്നു വരെ ഈ ശ്ലോകം പാടപ്പെടുന്നു: ആറായിരം അറുനൂറ്റി അറുപത് വർഷം വരെ, അലർക്കൻ യുവാവായിരിക്കെ ഭൂമിയെ ഭരിച്ചിരുന്നതു മറ്റാരും ചെയ്തിട്ടില്ല. അലർക്കന്റെ മകൻ സന്നതി; സന്നതിയുടെ മകൻ സുനിതൻ; അവനിൽ നിന്ന് സുകേതു; അവനിൽ നിന്ന് ധർമകേതു; പിന്നെ സത്യകേതു, വിട്ഭു, സുവിധ്ഭു, സുകുമാരൻ, ദൃഷ്ടകേതു, വിതിഹോത്രൻ, ഭർഗൻ, ഭർഗഭൂമി; പിന്നെ ചതുര്വർണ്ണവ്യവസ്ഥയുടെ സ്ഥാപനം – ഇതാണ് കാശ്യപവംശത്തിലെ രാജാക്കന്മാർ. ഇനി രാജിയുടെ വംശം കേൾക്കൂ. രാജിക്ക് അഞ്ചുനൂറ്റി മക്കളുണ്ടായിരുന്നു – അവരൊക്കെ അപരിമിതമായ ശക്തിയും സാമ്രാജ്യവും അനുഭവിച്ചവരാണ്. ദേവാസുരസമരത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ഇരുവിഭാഗവും പരസ്പരം നശിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിച്ചു: "പ്രഭോ, ഈ യുദ്ധത്തിൽ ആര് വിജയിക്കും?" ബ്രഹ്മാവ് ഉത്തരം നൽകി: "രാജി യാരോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു, അവർക്കാണ് വിജയം." അതിനാൽ അസുരന്മാർ ആദ്യം രാജിയെ സമീപിച്ചു: "നീ ഞങ്ങളോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യുമോ?" രാജി പറഞ്ഞു: "വിജയശേഷം നിങ്ങൾ എന്നെ ഇന്ദ്രനാക്കുമെങ്കിൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടൊപ്പം യുദ്ധം ചെയ്യും." അസുരന്മാർ പറഞ്ഞു: "അത് ഞങ്ങൾ സമ്മതിക്കില്ല; ഞങ്ങൾക്ക് പ്രഹ്ലാദനാണ് ഇന്ദ്രൻ, അതിനായി ഞങ്ങൾ പരിശ്രമിക്കുന്നു." അങ്ങനെ അവർ പിന്മാറി. ദേവന്മാർ രാജിയെ സമീപിച്ചു, രാജി അതേ ചോദ്യം ചോദിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാർ സമ്മതിച്ചു: "നീ ഇന്ദ്രനാകട്ടെ" എന്ന് അവർ ആഗ്രഹിച്ചു. അങ്ങനെ രാജിയുടെ സഹായത്തോടും ദേവസേനയോടും ചേർന്ന്, മഹായുദ്ധത്തിൽ അസുരവംശം മുഴുവൻ നശിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചശേഷം രാജിയുടെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി, തലവൈക്കുകയും പറഞ്ഞു: "നീ എന്റെ അച്ഛനാണ്, ഭയത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷയുള്ളവനും, അഭയം നൽകുന്നവനുമാണ്; സർവ്വഭൂതങ്ങളിൽ ഉന്നതനായവനാണ്; ഞാൻ നിന്റെ മകനാണ്; ഞാൻ മൂവുലകങ്ങളുടെ നാഥനാണ്." രാജി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു: "അങ്ങനെയാകട്ടെ; എങ്കിലും പാരയവരുടെ വന്ദനം എത്രയും മധുരവായിരിക്കുമ്പോഴും അവയെ അവഗണിക്കാനാവില്ല." എന്നിട്ട് തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.