ബാഹുവിന്റെ ഭാര്യയുടെ ഗർഭത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിശു ഏഴു വർഷം നിലനിന്നു. ആ കാലത്ത്, ബാഹു വൃദ്ധാവസ്ഥയിൽ ഔർവയുടെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം മരണപ്പെട്ടു. ഭാര്യ, ഭർത്താവിന്റെ ദഹനചിത ഒരുക്കി, അദ്ദേഹത്തെ അതിൽ വെച്ച്, ഭർത്താവിനെ അനുഗമിച്ച് മരണത്തിലേക്ക് പോകാൻ മനസ്സിൽ ഉറച്ചുവെച്ചു. അപ്പോൾ, മൂന്നു കാലങ്ങളെ (പൂർവം, വരും, ഇപ്പോൾ) അറിയുന്ന മഹർഷി ഔർവ ആശ്രമത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്നു അവളോടു സംസാരിച്ചു: "മതി, മതി, ഈ തെറ്റായ തീരുമാനമൊക്കെ! നിന്റെ ഗർഭത്തിൽ ലോകചക്രവർത്തി, ഭൂമിയുടെ അധിപൻ, അത്യധിക ശക്തിയും വീരവും ഉള്ളവൻ, അനേകം യാഗങ്ങൾ നടത്തിയവൻ, ശത്രുസേനകളെ നശിപ്പിച്ചവൻ നിലനില്ക്കുന്നു." ഏതുകൊണ്ട്, "നീ ഇങ്ങനെ ഉരുക്കുള്ള തീരുമാനമെടുത്ത് പ്രവർത്തിക്കരുത്" എന്ന മഹർഷിയുടെ ഉപദേശം കേട്ട്, അവൾ ഭർത്താവിനെ അനുഗമിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന തീരുമാനം ഉപേക്ഷിച്ചു. ആ സത്പുരുഷൻ അവളെ തന്റെ ആശ്രമത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ, കുറച്ചുദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം, അതേ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് അത്യധിക തേജസ്സുള്ള ഒരു ബാലൻ ജനിച്ചു. ഔർവ മഹർഷി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനസംസ്കാരവും മറ്റു ചടങ്ങുകളും നടത്തി, അദ്ദേഹത്തിന് "സഗര" എന്ന പേരും നൽകി. സഗരന്റെ ഉപനയനം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഔർവ മഹർഷി അദ്ദേഹത്തെ വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും, "ഭാർഗവ" ആയുധമായ അഗ്നേയാസ്ത്രവും പഠിപ്പിച്ചു. ബുദ്ധി ഉണർന്നപ്പോൾ, സഗരൻ അമ്മയോടു ചോദിച്ചു: "അമ്മേ, നമ്മൾ എവിടെയാണ്? നമുടെ അച്ഛൻ എവിടെയാണ്?" എന്ന ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചു. അമ്മ, സഗരനോട് എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു. അച്ഛന്റെ രാജ്യം കവർന്നതിൽ സഗരൻ ക്രുദ്ധനായി, ഹൈഹയന്മാരെയും താലജംഘന്മാരെയും മറ്റു ശത്രുക്കളെയും നശിപ്പിക്കുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു. അവൻ ഹൈഹയന്മാരെയും താലജംഘന്മാരെയും ഭൂരിഭാഗം വധിച്ചു. ശക, യവന, കാംബോജ, പാരദ, പഹ്ലവ എന്നീ ജനങ്ങൾ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവർ അവരുടെ കുടുംബഗുരു വസിഷ്ഠന്റെ അടുത്ത് അഭയം തേടി. അപ്പോൾ വസിഷ്ഠൻ, അവരെ "ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന മരിച്ചവരായി" മാറ്റി, സഗരനോട് പറഞ്ഞു: "മകനെ, മതി, ഈ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന മരിച്ചവരെയും, മരണത്തെ അനുഗമിച്ചവരെയും." "നിന്റെ പ്രതിജ്ഞ പാലിക്കുന്നതിനായി, ഞാൻ ഇവരെ അവരുടെ സ്വധർമ്മവും, ദ്വിജന്മാരുടെ കൂട്ടായ്മയും ഉപേക്ഷിപ്പിച്ചു." സഗരൻ ഈ ഉപദേശങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ അംഗീകരിച്ചു; അവരുടെ ഭാവം മാറ്റാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. യവനന്മാരെ തല ചുരണ്ടാൻ, ശകന്മാരെ തലമുകളിൽ മാത്രം ചുരണ്ടാൻ, പാരദന്മാരെ ദീർഘജടയോടെ, പഹ്ലവന്മാരെ ദീർഘമുച്ച് വെക്കാൻ, മറ്റ് ക്ഷത്രിയന്മാരെയും വേദപാഠം, മന്ത്രോച്ചാരണം ഉപേക്ഷിപ്പിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. ഇവർ സ്വധർമ്മം ഉപേക്ഷിച്ചതിനാൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഇവരെ പുറത്താക്കി, മ്ലേച്ചന്മാരായി മാറി. സഗരൻ തന്റെ രാജ്യം തിരിച്ചുപോയി, ഏഴു ദ്വീപുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഭൂമിയെ അത്യധിക അധികാരത്തോടെ ഭരിച്ചു. ശ്രീ പരാശരർ പറഞ്ഞു: സഗരന് രണ്ട് ഭാര്യകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു—കശ്യപന്റെ മകൾ സുമതി, വിദ്യർഭരാജാവിന്റെ മകൾ കേശിനി. അവരിൽ സന്തതി ആഗ്രഹിച്ച്, സഗരൻ ഔർവ മഹർഷിയെ ഉത്തമ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചു; മഹർഷി അവന് ഒരു വരം നൽകി. "ഒരാൾക്ക് ഒരു മകനും, മറ്റൊരാൾക്ക് അറുപതിനായിരം മക്കളും ഉണ്ടായിരിക്കും; ഏത് ആഗ്രഹിക്കുന്നതോ അതാണ് ലഭിക്കുക" എന്ന് മഹർഷി പറഞ്ഞു. കേശിനി ഒരു മകനെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും, സുമതി അറുപതിനായിരം മക്കളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്തു. അനുസരിച്ച്, കുറച്ചുദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം, കേശിനി ഒരു മകനെ പ്രസവിച്ചു—അസമഞ്ജസൻ, വംശം തുടരാൻ. സുമതി, കശ്യപന്റെ മകൾ, അറുപതിനായിരം മക്കളെ പ്രസവിച്ചു. അസമഞ്ജസനിൽ നിന്ന് അംശുമാൻ എന്ന മകൻ ജനിച്ചു. എന്നാൽ, അസമഞ്ജസൻ ബാല്യത്തിൽ തന്നെ ദുഷ്ടചാരമായിരുന്നു. "ബാല്യകാലം കഴിഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവും" എന്ന് അച്ഛൻ കരുതിയെങ്കിലും, അവൻ ദുഷ്ടചാരമുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അച്ഛൻ അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. അറുപതിനായിരം മക്കളും അസമഞ്ജസന്റെ ചാരത്തെ അനുസരിച്ചു. അപ്പോൾ, സഗരന്മാർ യാഗങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചതുകൊണ്ട്, ദേവന്മാർ, കപിലനെ (പരമപുരുഷന്റെ ഭാഗം), അഭ്യർത്ഥിച്ചു: "പ്രഭോ, സഗരന്റെ മക്കൾ അസമഞ്ജസന്റെ ചാരത്തെ അനുസരിക്കുന്നു. ഇവർ ദുഷ്ടചാരമനുസരിച്ചാൽ ലോകം എങ്ങനെ നിലനിൽക്കും?" ലോകം കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, കപിലൻ പറഞ്ഞു: "കുറച്ചുദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഇവർ നശിക്കും." ഈ സമയത്ത്, സഗരൻ അശ്വമേധയാഗം ആരംഭിച്ചു. സഗരന്റെ മക്കൾ കുതിരയെ കാവൽക്കുമ്പോൾ, ആ കുതിരയെ ആരോ മോഷ്ടിച്ചു ഭൂമിയിലെ ഒരു കുഴിയിൽ കടന്നു. അതിനുശേഷം, ഓരോ മകനും ആ കുതിരയുടെ കാൽപ്പാടുകൾ പിന്തുടർന്ന്, ഒരു യോജന ദൂരത്തോളം ഭൂമി ഉഴിച്ചു.