സൗഭരിയുടെ കഥ സമാപിച്ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും ഉപേക്ഷിച്ച്, ജനനമില്ലാത്തതും ആരംഭവുമില്ലാത്തതും അവസാനം ഇല്ലാത്തതും മാറ്റമില്ലാത്തതും മരണത്തെ അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നതുമായ ശുദ്ധനായ ഭാഗവാനെ ആശ്രയിച്ചവന് അച്യുതന്റെ പരമവും അനന്തവും അചഞ്ചലവുമായ അവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ചു. മാന്ധാതൃയുടെ പുത്രിയുടെ ഈ കഥ ഇങ്ങനെ അവസാനിക്കുന്നു. ഈ സൗഭരിയുടെ കഥയെ ഓര്ക്കുന്നവനും, ജപിക്കുന്നവനും, പഠിപ്പിക്കുന്നവനും, കേള്ക്കുന്നവനും, മറ്റുള്ളവര്ക്ക് കേള്ക്കാന് ഇടയാക്കുന്നവനും, മനസ്സില് ധരിക്കുന്നവനും, അതിന്റെ അര്ത്ഥം ഗ്രഹിക്കുന്നവനും, എഴുതുന്നവനും, എഴുപ്പിക്കുന്നവനും, പഠിക്കുന്നവനും, പഠിപ്പിക്കുന്നവനും, ഉപദേശിക്കുന്നവനും ആറു ജന്മത്തോളം ദുഷ്പുത്രത്വം, കപടധര്മ്മം, അയോഗ്യമായ കാര്യങ്ങളില് ആസക്തി എന്നിവയൊന്നും അനുഭവിക്കുകയില്ല; അവരുടെ വാക്കും മനസ്സും സദ്മാര്ഗത്തില് നിന്നു വഴിതിരിയുകയില്ല. ഇനി മാന്ധാതൃയുടെ പുത്രന്മാരുടെ വംശാവലി വിവരിക്കുന്നു. അംബരീഷന്റെ പുത്രനായിരുന്നു യുവനാശ്വന്. അവനില്നിന്ന് ഹാരിതന് ജനിച്ചു; ഹാരിതനില്നിന്ന് അംഗിരസ്സു വംശത്തില്പ്പെട്ട ഹാരിതന്മാര് ഉത്ഭവിച്ചു. അധോലോകത്തില് മൗനേയ എന്ന പേരില് അറുപത് കോടി ഗന്ധര്വന്മാര് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവര് എല്ലാ നാഗകുലങ്ങളുടെ അധികാരവും പ്രധാന നാഗരത്നങ്ങളും പിടിച്ചെടുത്തു. ഇവരുടെ അതിയായ ശക്തിയില് പീഡിതരായ നാഗരാജാക്കന്മാര് ജലത്തില് വിശ്രമിക്കുന്ന, അര്ദ്ധനിദ്രയിലും ഉണര്വിലും കനിവോടെ കാഴ്ചവെക്കുന്ന കമലനയനനായ ദേവാദിദേവനെ ആരാധിച്ച് സമീപിച്ചു: “പ്രഭോ, ഈ ഗന്ധര്വന്മാരുടെ ഭീതിയില് ഞങ്ങള് പീഡിതരാണ്. ഇതിന് പരിഹാരമുണ്ടാക്കുന്നത് എങ്ങനെ?” ഭഗവാന്, പരമമായും ശാശ്വതനായും ഉള്ള പുരുഷോത്തമന്, മറുപടി പറഞ്ഞു: “മാന്ധാതൃയുടെ പുത്രനായ യുവനാശ്വന്റെ പുത്രനായ പുരുകുത്സനില് ഞാന് പ്രവേശിക്കും. അവന്റെ മുഖാന്തിരം ഈ ദുഷ്ടഗന്ധര്വന്മാരെ പൂര്ണമായും നശിപ്പിക്കും.” ഇത് കേട്ട നാഗരാജാക്കന്മാര് ജലാശയനനായ ഭഗവാനെ നമസ്കരിച്ച്, വീണ്ടും നാഗലോകത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. അവര് നര്മദാനദിയെ പുരുകുത്സനെ കൊണ്ടുവരാന് പ്രേരിപ്പിച്ചു. നര്മദാ അവനെ അധോലോകത്തേക്ക് നയിച്ചു. ഭഗവാന്റെ ശക്തിയില് അഭിഷിക്തനായി പുരുകുത്സന് അധോലോകത്തിലെ എല്ലാ ഗന്ധര്വന്മാരെയും സംഹരിച്ചു. പിന്നെ അവന് തന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ഈ മഹത്വം കണക്കിലെടുത്ത്, എല്ലാ നാഗരാജാക്കന്മാരും നര്മദയ്ക്ക് ഒരു വരം നല്കി: “ആള്ഭാവത്തില് നര്മദയുടെ നാമം ജപിക്കുന്നവര്ക്ക് കാട്ടുനാഗവിഷം ഭയപ്പെടുത്തുകയില്ല.” ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു ശ്ലോകം പറയുന്നു: “പ്രഭാതത്തിലും രാത്രി സമയത്തും നര്മദയെ നമസ്കരിക്കുന്നു; നര്മദേ, വിഷമുള്ള പാമ്പുകളില് നിന്നെനിക്കു രക്ഷ നല്കണമേ.” ഇതുപോലുള്ള ജപം രാവും പകലും, അല്ലെങ്കില് അന്ധകാരത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോള് ചെയ്യുന്നവര്ക്ക് പാമ്പ് കടിക്കുകയില്ല; സ്മരണ ചെയ്തവരെ വിഷം ബാധിക്കുകയുമില്ല. നാഗരാജാക്കന്മാര് പുരുകുത്സന്റെ വംശം അവസാനിക്കരുതെന്ന വരവും നല്കി. പുരുകുത്സനും നര്മദയേയും ചേര്ന്നുണ്ടായ പുത്രന് ത്രസദ്ദസ്യു. ത്രസദ്ദസ്യുവില്നിന്ന് അനരണ്യന് ജനിച്ചു; രാവണന് ദിഗ്വിജയത്തിനിടെ അനരണ്യനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. അനരണ്യന്റെ പുത്രന് പൃഷദശ്വന്, പൃഷദശ്വന്റെ പുത്രന് ഹര്യശ്വന്, ഹര്യശ്വന്റെ പുത്രന് ഹസ്തന്. ഹസ്തന്റെ പുത്രന് സുമനാ, സുമനയുടെ പുത്രന് ത്രിധന്വാ, ത്രിധന്വയുടെ പുത്രന് ത്രയ്യാരുണി. ത്രയ്യാരുണിയുടെ പുത്രന് സത്യവ്രതനാണ്, അവന് ത്രിശങ്കുവെന്ന പേരില് അറിയപ്പെട്ടു. സത്യവ്രതന് ചണ്ഡാലാവസ്ഥയിലായി. പന്ത്രണ്ട് വര്ഷം നീണ്ട കഷ്ടകാലത്ത്, വിശ്വാമിത്രന്റെ ഭാര്യയും കുട്ടികളും ഉപജീവനം ലഭിക്കേണ്ടതും, ചണ്ഡാലരില്നിന്ന് ദാനം സ്വീകരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതുമാണ് സത്യവ്രതന് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തത്. അതിനാല് ജഹ്നവി നദിയുടെ തീരത്തുള്ള ആല്മരത്തില് അവന് പ്രതിദിനം മൃഗമാംസം വേട്ടയാടി കൊണ്ടുവന്നു. വിശ്വാമിത്രന് അതിയായി സന്തോഷിച്ചു; സത്യവ്രതനെ ശരീരത്തോടുകൂടി സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ത്രിശങ്കുവില്നിന്ന് ഹരിശ്ചന്ദ്രന് ജനിച്ചു; ഹരിശ്ചന്ദ്രനില്നിന്ന് രോഹിതാശ്വന്, രോഹിതാശ്വനില്നിന്ന് ഹരിതന്, ഹരിതനില്നിന്ന് ചംചു, ചംചുവില്നിന്ന് വിജയവസുദേവന്, വിജയവസുദേവനില്നിന്ന് റുരുക, റുരുക്കില്നിന്ന് വൃക. വൃകയുടെ പുത്രന് ബാഹു. ബാഹു ഹൈഹയന്മാരിലും താലജംഘന്മാരിലും മറ്റു വൈരികളിലും തോറ്റു, ഭാര്യയോടൊപ്പം വനത്തിലേക്ക് പോയി. അവന്റെ സഹപത്നിക്ക് ഗര്ഭം വരാതിരിക്കാന് വിഷം നല്കി. അതിനാല് അവളുടെ ഗര്ഭം ഏഴ് വര്ഷത്തോളം വയറ്റില് തുടരാന് ഇടയായി. അവസാനത്തില് ബാഹു പ്രായം ചെന്നതുകൊണ്ട് ഔര്വമഹർഷിയുടെ ആശ്രമത്തിനടുത്ത് മരിച്ചു. ഭാര്യ ഭര്ത്താവിന്റെ ചിത ഒരുക്കി അവനെ അതില് വെച്ച്, സ്വന്തം ജീവന് സമര്പ്പിക്കാന് തീരുമാനിച്ചു. അപ്പോള് മൂന്ന് കാലത്തെ (ഭൂതം, ഭാവി, വര്ത്തമാനം) അറിയുന്ന മഹാനായ ഔര്വമഹർഷി ആശ്രമത്തില് നിന്നു പുറത്ത് വന്നു അവളോട് പറഞ്ഞു: “മതി, മതി, ഈ തെറ്റായ തീരുമാനത്തിന്! നിന്റെ ഗര്ഭത്തില് ലോകാധിപനായ, ഭൂപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ രാജാവായ, അതീവ ശക്തിയുള്ളവനും ധൈര്യശാലിയുമായവനുമാണ്, അനേകം യാഗങ്ങള് ചെയ്തവനും ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്നവനും.” ഏതാണ്ട് ഈ വാക്കുകള് കേട്ടതോടെ, “നീ ഇങ്ങനെ ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ചെയ്യേണ്ട” എന്ന ഉപദേശം നല്കി, അവള് ഭര്ത്താവിനൊപ്പം മരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഉപേക്ഷിച്ചു. അതേ മഹർഷി അവളെ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. കുറച്ചു ദിവസങ്ങള്ക്ക് ശേഷം അതേ ഗര്ഭത്തില് നിന്ന് അതീവ തേജസ്സുള്ള ഒരു ബാലന് ജനിച്ചു. ഔര്വന് അവന്റെ ജനനസംസ്കാരങ്ങളും മറ്റു കര്മ്മങ്ങളും നിര്വഹിച്ചു, അവന് സഗരന് എന്ന പേര് നല്കി. അവന്റെ ഉപനയനം നടന്നപ്പോള് ഔര്വന് അവനെ വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും ഭാര്ഗവവംശത്തില്പ്പെട്ട ആഗ്നേയാസ്ത്രവും പഠിപ്പിച്ചു.